देव्युवाच । (१।१)

मातरं मा परित्यज्य यस्मात्त्वं स्नेहविक्लवाम् । (१।२)

विहितावसरः स्त्रीणां शंकरस्य रहोविधौ ॥ (१।३)

तस्मात्ते परुषा रूक्षा जडा हृदयवर्जिता । (२।१)

गणेश क्षारसदृशी शिला माता भविष्यति ॥ (२।२)

निमित्तमेतद्विख्यातं वीरकस्य शिलोदये । (३।१)

सोऽभवत्प्रक्रमेणैव विचित्राख्यानसंश्रयः ॥ (३।२)

एवमुत्सृष्टशपाया गिरिपुत्र्यास्त्वनन्तरम् । (४।१)

निर्जगाम मुखात्क्रोधः सिंहरूपी महाबलः ॥ (४।२)

स तु सिंहः करालास्यो जटाजटिलकंधरः । (५।१)

प्रोद्धूतलम्बलाङ्गूलो दंष्ट्रोत्कटमुखातटः ॥ (५।२)

व्यादितास्यो ललज्जिह्वः क्षामकुक्षिश्चिखादिषुः । (६।१)

तस्याशु वर्तितुं देवी व्यवस्यत सती तदा । (६।२)

ज्ञात्वा मनोगतं तस्या भगवांश्चतुराननः । (६।३)

आजगामाश्रमपदं संपदामाश्रयं तदा ॥ (६।४)

आगम्योवाच देवेशो गिरिजां स्पष्टया गिरा ॥ (७।०)

ब्रह्मोवाच । (८।१)

किं पुत्रि प्राप्तुकामासि किमलभ्यं ददामि ते । (८।२)

विरम्यताम् अतिक्लेशात् तपसोऽस्मान्मदाज्ञया ॥ (८।३)

तच्छ्रुत्वोवाच गिरिजा गुरोर्गौरत्वगर्भितम् । (९।१)

वाक्यं वाचा चिरोद्गीर्णवर्णनिर्णीतवाञ्छितम् ॥ (९।२)

देव्युवाच । (१०।१)

तपसा दुष्करेणाप्तः पतित्वे शंकरो मया । (१०।२)

स मां श्यामलवर्णेति बहुशः प्रोक्तवान्भवः ॥ (१०।३)

स्यामहं काञ्चनाकारा वाल्लभ्येन च संयुता । (११।१)

भर्तुर्भूतपतेरङ्गमेकतो निर्विशेऽङ्गवत् ॥ (११।२)

तस्यास्तद्भाषितं श्रुत्वा प्रोवाच कमलासनः । (१२।१)

एवं भव त्वं भूयश्च भर्तृदेहार्धधारिणी ॥ (१२।२)

ततस्तत्याज भृङ्गाङ्गं फुल्लनीलोत्पलत्वचम् ॥ (१३।०)

त्वचा सा चाभवद्दीप्ता घण्टाहस्ता त्रिलोचना । (१४।१)

नानाभरणपूर्णाङ्गी पीतकौशेयधारिणी ॥ (१४।२)

तामब्रवीत्ततो ब्रह्मा देवीं नीलाम्बुजत्विषम् । (१५।१)

निशे भूधरजादेहसम्पर्कात् त्वं ममाज्ञया ॥ (१५।२)

सम्प्राप्ता कृतकृत्यत्वमेकानंशा पुरा ह्यसि । (१६।१)

य एष सिंहः प्रोद्भूतो देव्याः क्रोधाद्वरानने ॥ (१६।२)

स तेऽस्तु वाहनं देवि केतौ चास्तु महाबलः । (१७।१)

गच्छ विन्ध्याचलं तत्र सुरकार्यं करिष्यसि ॥ (१७।२)

पञ्चालो नाम यक्षोऽयं यक्षलक्षपदानुगः । (१८।१)

दत्तस्ते किंकरो देवि मया मायाशतैर्युतः ॥ (१८।२)

इत्युक्ता कौशिकी देवी विन्ध्यशैलं जगाम ह । (१९।१)

उमापि प्राप्तसंकल्पा जगाम गिरिशान्तिकम् ॥ (१९।२)

प्रविशन्तीं तु तां द्वारादपकृष्य समाहितः । (२०।१)

रुरोध वीरको देवीं हेमवेत्रलताधरः ॥ (२०।२)

तामुवाच स कोपेन रूपात्तु व्यभिचारिणीम् । (२१।१)

प्रयोजनं न तेऽस्तीह गच्छ यावन्न भेत्स्यसे ॥ (२१।२)

देव्या रूपधरो दैत्यो देवं वञ्चयितुं त्विह । (२२।१)

प्रविष्टो न च दृष्टोऽसौ स वै देवेन घातितः ॥ (२२।२)

घातिते चाहमाज्ञप्तो नीलकण्ठेन कोपिना । (२३।१)

द्वारेषु नावधानं ते यस्मात्पश्यामि वै ततः ॥ (२३।२)

भविष्यसि न मद्द्वाःस्थो वर्षपूगान्यनेकशः । (२४।१)

अतस्तेऽत्र न दास्यामि प्रवेशं गम्यतां द्रुतम् ॥ (२४।२)