सूत उवाच । (१।१)

स ददर्श नदीं पुण्यां दिव्यां हैमवतीं शुभाम् । (१।२)

गन्धर्वैश्च समाकीर्णां नित्यं शक्रेण सेविताम् ॥ (१।३)

सुरेभमदसंसिक्तां समन्तात्तु विराजिताम् । (२।१)

मध्येन शक्रचापाभां तस्मिन्नहनि सर्वदा ॥ (२।२)

तपस्विशरणोपेतां महाब्राह्मणसेविताम् । (३।१)

ददर्श तपनीयाभां महाराजः पुरूरवाः ॥ (३।२)

सितहंसावलिच्छन्नां काशचामरराजिताम् । (४।१)

साभिषिक्तामिव सतां पश्यन्प्रीतिं परां ययौ ॥ (४।२)

पुण्यां सुशीतलां हृद्यां मनसः प्रीतिवर्धिनीम् । (५।१)

क्षयवृद्धियुतां रम्यां सोममूर्तिमिवापराम् ॥ (५।२)

सुशीतशीघ्रपानीयां द्विजसंघनिषेविताम् । (६।१)

सुतां हिमवतः श्रेष्ठां चञ्चद्वीचिविराजिताम् ॥ (६।२)

अमृतस्वादुसलिलां तापसैरुपशोभिताम् । (७।१)

स्वर्गारोहणनिःश्रेणीं सर्वकल्मषनाशिनीम् ॥ (७।२)

अग्र्यां समुद्रमहिषीं महर्षिगणसेविताम् । (८।१)

सर्वलोकस्य चौत्सुक्यकारिणीं सुमनोहराम् ॥ (८।२)

हितां सर्वस्य लोकस्य नाकमार्गप्रदायिकाम् । (९।१)

गोकुलाकुलतीरान्तां रम्यां शैवालवर्जिताम् ॥ (९।२)

हंससारससंघुष्टां जलजैरुपशोभिताम् । (१०।१)

आवर्तनाभिगम्भीरां द्वीपोरुजघनस्थलीम् ॥ (१०।२)

नीलनीरजनेत्राभाम् उत्फुल्लकमलाननाम् । (११।१)

हिमाभफेनवसनां चक्रवाकाधरां शुभाम् । (११।२)

बलाकापङ्क्तिदशनां चलन्मत्स्यावलिभ्रुवम् ॥ (११।३)

स्वजलोद्भूतमातंगरम्यकुम्भपयोधराम् । (१२।१)

हंसनूपुरसंघुष्टां मृणालवलयावलीम् ॥ (१२।२)

तस्यां रूपमदोन्मत्ता गन्धर्वानुगताः सदा । (१३।१)

मध्याह्नसमये राजन्क्रीडन्त्यप्सरसां गणाः ॥ (१३।२)

ताम् अप्सरोविनिर्मुक्तं वहन्तीं कुङ्कुमं शुभम् । (१४।१)

स्वतीरद्रुमसम्भूतनानावर्णसुगन्धिनीम् ॥ (१४।२)

तरंगव्रातसंक्रान्तसूर्यमण्डलदुर्दृशम् । (१५।१)

सुरेभजनिताघातविकूलद्वयभूषिताम् ॥ (१५।२)

शक्रेभगण्डसलिलैर् देवस्त्रीकुचचन्दनैः । (१६।१)

संयुतं सलिलं तस्याः षट्पदैर् उपसेव्यते ॥ (१६।२)

तस्यास्तीरभवा वृक्षाः सुगन्धकुसुमाञ्चिताः । (१७।१)

तथापकृष्टसंभ्रान्तभ्रमरस्तनिताकुलाः ॥ (१७।२)

यस्यास्तीरे रतिं यान्ति सदा कामवशा मृगाः । (१८।१)

तपोवनाश्च ऋषयस्तथा देवाः सहाप्सराः ॥ (१८।२)

लभन्ते यत्र पूताङ्गा देवेभ्यः प्रतिमानिताः । (१९।१)

स्त्रियश्च नाकबहुलाः पद्मेन्दुप्रतिमाननाः ॥ (१९।२)

या बिभर्ति सदा तोयं देवसंघैरपीडितम् । (२०।१)

पुलिन्दैर्नृपसंघैश्च व्याघ्रवृन्दैरपीडितम् ॥ (२०।२)

स ताम् अरसपानीयां सतारगगनामलाम् । (२१।१)

स तां पश्यन्ययौ राजा सतामीप्सितकामदाम् ॥ (२१।२)

यस्यास्तीररुहैः काशैः पूर्णैश्चन्द्रांशुसंनिभैः । (२२।१)

राजते विविधाकारै रम्यतीरं महाद्रुमैः । (२२।२)

या सदा विविधैर्विप्रैर्देवैश्चापि निषेव्यते ॥ (२२।३)

या च सदा सकलौघविनाशं भक्तजनस्य करोत्यचिरेण । (२३।१)

यानुगता सरितां हि कदम्बैर्यानुगता सततं हि मुनीन्द्रैः ॥ (२३।२)

या हि सुतानिव पाति मनुष्यान्या च युता सततं हिमसंघैः । (२४।१)

या च युता सततं सुरवृन्दैर्या च जनैः स्वहिताय श्रिता वै ॥ (२४।२)

प्रयुक्ता च केसरिगणैः करिवृन्दजुष्टा संतानयुक्तसलिलापि सुवर्णयुक्ता । (२५।१)

सूर्यांशुतापपरिवृद्धिविवृद्धशीता शीतांशुतुल्ययशसा ददृशे नृपेण ॥ (२५।२)