सूत उवाच । (१।१)

सुरासुराणां सम्मर्दस् तस्मिन्नत्यन्तदारुणे । (१।२)

तुमुलोऽतिमहानासीत् सेनयोरुभयोरपि ॥ (१।३)

गर्जतां देवदैत्यानां शङ्खभेरीरवेण च । (२।१)

तूर्याणां चैव निर्घोषैर्मातंगानां च बृंहितैः ॥ (२।२)

ह्वेषतां हयवृन्दानां रथनेमिस्वनेन च । (३।१)

ज्याघोषेण च शूराणां तुमुलोऽतिमहानभूत् ॥ (३।२)

समासाद्योभये सेने परस्परजयैषिणाम् । (४।१)

रोषेणातिपरीतानां त्यक्तजीवितचेतसाम् ॥ (४।२)

समासाद्य तु तेऽन्योन्यं प्रक्रमेण विलोमतः । (५।१)

रथेनासक्तपादातो रथेन च तुरंगमः ॥ (५।२)

हस्ती पदातिसंयुक्तो रथिना च क्वचिद्रथी । (६।१)

मातंगेनापरो हस्ती तुरंगैर्बहुभिर्गजः ॥ (६।२)

पदातिरेको बहुभिर् गजैर्मत्तैश्च युज्यते । (७।१)

ततः प्रासाशनिगदाभिन्दिपालपरश्वधैः ॥ (७।२)

शक्तिभिः पट्टिशैः शूलैर्मुद्गरैः कुणपैर्गडैः । (८।१)

चक्रैश्च शङ्कुभिश्चैव तोमरैरङ्कुशैः सितैः ॥ (८।२)

भल्लैश्च शतपत्त्रैश्च शुकतुण्डैश्च निर्मलैः ॥ (९।२)

वृष्टिरत्यद्भुताकारा गगने समदृश्यत । (१०।१)

संप्रच्छाद्य दिशः सर्वास्तमोमयमिवाकरोत् ॥ (१०।२)

न प्राज्ञायत तेऽन्योन्यं तस्मिंस्तमसि संकुले । (११।१)

अलक्ष्यं विसृजन्तस्ते हेतिसंघातमुद्धतम् ॥ (११।२)

पतितं सेनयोर्मध्ये निरीक्षन्ते परस्परम् । (१२।१)

ततो ध्वजैर्भुजैश्छत्त्रैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ॥ (१२।२)

गजैस्तुरंगैः पादातैः पतद्भिः पतितैरपि । (१३।१)

आकाशसरसो भ्रष्टैः पङ्कजैरिव भूः स्तृता ॥ (१३।२)

भग्नदन्ता भिन्नकुम्भाश्छिन्नदीर्घमहाकराः । (१४।१)

गजाः शलनिभाः पेतुर्धरण्यां रुधिरस्रवाः ॥ (१४।२)

भग्नेषादण्डचक्राक्षा रथाश्च शकलीकृताः । (१५।१)

पेतुः शकलतां यातास्तुरंगाश्च सहस्रशः ॥ (१५।२)

ततो ऽसृघ्रददुस्तारा पृथिवी समजायत । (१६।१)

नद्यश्च रुधिरावर्ता हर्षदाः पिशिताशिनाम् । (१६।२)

वेतालाक्रीडमभवत्तत्संकुलरणाजिरम् ॥ (१६।३)