सूत उवाच । (१।१)

तारकाख्ये हते युद्धे उत्सार्य प्रमथान्मयः । (१।२)

उवाच दानवान् भूयो भूयः स तु भयावृतान् ॥ (१।३)

भोऽसुरेन्द्राधुना सर्वे निबोधध्वं प्रभाषितम् । (२।१)

यत्कर्तव्यं मया चैव युष्माभिश्च महाबलैः ॥ (२।२)

पुष्यं समेष्यते काले चन्द्रश्चन्द्रनिभाननाः । (३।१)

यदैकं त्रिपुरं सर्वं क्षणमेकं भविष्यति ॥ (३।२)

कुरुध्वं निर्भयाः काले कोकिलाशंसितेन च । (४।१)

स कालः पुष्ययोगस्य पुरस्य च मया कृतः ॥ (४।२)

काले तस्मिन्पुरे यस्तु संभावयति संहतिम् । (५।१)

स एनं कारयेच्चूर्णं बलिनैकैषुणा सुरः ॥ (५।२)

यो वः प्राणो बलं यच्च या च वो वैरितासुराः । (६।१)

तत्कृत्वा हृदये चैव पालयध्वमिदं पुरम् ॥ (६।२)

महेश्वररथं ह्येकं सर्वप्राणेन भीषणम् । (७।१)

विमुखीकुरुतात्यर्थं यथा नोत्सृजते शरम् ॥ (७।२)

तत एवं कृतेऽस्माभिस् त्रिपुरस्यापि रक्षणे । (८।१)

प्रतीक्षिष्यन्ति विवशाः पुष्ययोगं दिवौकसः ॥ (८।२)

निशम्य तन्मयस्यैवं दानवास्त्रिपुरालयाः । (९।१)

मुहुः सिंहरुतं कृत्वा मयमूचुर्यमोपमाः ॥ (९।२)

प्रयत्नेन वयं सर्वे कुर्मस्तव प्रभाषितम् । (१०।१)

तथा कुर्मो यथा रुद्रो न मोक्ष्यति पुरे शरम् ॥ (१०।२)

अद्य यास्यामः संग्रामं तद्रुद्रस्य जिघांसवः । (११।१)

कथयन्ति दितेः पुत्रा हृष्टा भिन्नतनूरुहाः ॥ (११।२)

कल्पं स्थास्यति वा खस्थं त्रिपुरं शाश्वतं ध्रुवम् । (१२।१)

अदानवं वा भविता नारायणपदत्रयम् ॥ (१२।२)

वयं न धर्मं हास्यामो यस्मिन्योक्ष्यसि नो भवान् । (१३।१)

अदैवतम् अदैत्यं वा लोकं द्रक्ष्यन्ति मानवाः ॥ (१३।२)

इति संमन्त्र्य हृष्टास्ते पुरान्तर्विबुधारयः । (१४।१)

प्रदोषे मुदिता भूत्वा चेरुर्मन्मथचारताम् ॥ (१४।२)

मुहुर्मुक्तोदयो भ्रान्त उदयाग्रं महामणिः । (१५।१)

तमांस्युत्सार्य भगवांश्चन्द्रो जृम्भति सोऽम्बरम् ॥ (१५।२)

कुमुदालंकृते हंसो यथा सरसि विस्तृते । (१६।१)

सिंहो यथा चोपविष्टो वैडूर्यशिखरे महान् ॥ (१६।२)

विष्णोर्यथा च विस्तीर्णे हारश्चोरसि संस्थितः । (१७।१)

तथावगाढे नभसि चन्द्रोऽत्रिनयनोद्भवः । (१७।२)

भ्राजते भ्राजयṁल्लोकान् सृजञ्ज्योत्स्नारसं बलात् ॥ (१७।३)

शीतांशावुदिते चन्द्रे ज्योत्स्नापूर्णे पुरेऽसुराः । (१८।१)

प्रदोषे ललितं चक्रुर्गृहमात्मानमेव च ॥ (१८।२)

रथ्यासु राजमार्गेषु प्रासादेषु गृहेषु च । (१९।१)

दीपाश्चम्पकपुष्पाभा नाल्पस्नेहप्रदीपिताः ॥ (१९।२)

तदा मठेषु ते दीपाः स्नेहपूर्णाः प्रदीपिताः । (२०।१)

गृहाणि वसुमन्त्येषां सर्वरत्नमयानि च । (२०।२)

ज्वलतोऽदीपयन्दीपांश्चन्द्रोदय इव ग्रहाः ॥ (२०।३)

चन्द्रांशुभिर्भासमानम् अन्तर्दीपैः सुदीपितम् । (२१।१)

उपद्रवैः कुलमिव पीयते त्रिपुरे तमः ॥ (२१।२)

तस्मिन्पुरे वै तरुणप्रदोषे चन्द्राट्टहासे तरुणप्रदोषे । (२२।१)

रत्यर्थिनो वै दनुजा गृहेषु सहाङ्गनाभिः सुचिरं विरेमुः ॥ (२२।२)

विनोदिता ये तु वृषध्वजस्य पञ्चेषवस्ते मकरध्वजेन । (२३।१)

तत्रासुरेष्वासुरपुंगवेषु स्वाङ्गाङ्गनाः स्वेदयुता बभूवुः ॥ (२३।२)

कलप्रलापेषु च दानवीनां वीणाप्रलापेषु च मूर्छितेषु । (२४।१)

मत्तप्रलापेषु च कोकिलानां सचापबाणो मदनो ममन्थ ॥ (२४।२)

तमांसि नैशानि द्रुतं निहत्य ज्योत्स्नावितानेन जगद्वितत्य । (२५।१)

खे रोहिणीं तां च प्रियां समेत्य चन्द्रः प्रभाभिः कुरुतेऽधिराज्यम् ॥ (२५।२)

स्थित्वैव कान्तस्य तु पादमूले काचिद्वरस्त्री स्वकपोलमूले । (२६।१)

विशेषकं चारुतरं करोति तेनाननं स्वं समलंकरोति ॥ (२६।२)

दृष्ट्वाननं मण्डलदर्पणस्थं महाप्रभा मे मुखजेति जप्त्वा । (२७।१)

स्मृत्वा वराङ्गी रमणेरितानि तेनैव भावेन रतीमवाप ॥ (२७।२)

रोमाञ्चितैर्गात्रवरैर्युवभ्यो रतानुरागाद् रमणेन चान्याः । (२८।१)

स्वयं द्रुतं यान्ति मदाभिभूताः क्षपा यथा चार्कदिनावसाने ॥ (२८।२)

पेपीयते चातिरसानुविद्धा विमार्गितान्या च प्रियं प्रसन्ना । (२९।१)

काचित्प्रियस्यातिचिरात्प्रसन्ना आसीत्प्रलापेषु च सम्प्रसन्ना ॥ (२९।२)

गोशीर्षयुक्तैर्हरिचन्दनैश्च पङ्काङ्किताक्षी च वरासुरीणाम् । (३०।१)

मनोज्ञरूपा रुचिरा बभूवुः पूर्णामृतस्येव सुवर्णकुम्भाः ॥ (३०।२)

क्षताधरोष्ठा द्रुतदोषरक्ता ललन्ति दैत्या दयितासु रक्ताः । (३१।१)

तन्त्रीप्रलापास्त्रिपुरेषु रक्ताः स्त्रीणां प्रलापेषु पुनर्विरक्ताः ॥ (३१।२)

क्वचित्प्रवृत्तं मधुराभिगानं कामस्य बाणैः सुकृतं निधानम् । (३२।१)

आपानभूमीषु सुखप्रमेयं गेयं प्रवृत्तं त्वथ साधयन्ति ॥ (३२।२)

गेयं प्रवृत्तं त्वथ शोधयन्ति केचित्प्रियां तत्र च साधयन्ति । (३३।१)

केचित्प्रियां सम्प्रति बोधयन्ति संबुध्य संबुध्य च रामयन्ति ॥ (३३।२)

धूतप्रसूनप्रभवः सुबन्धः सूर्ये गते वै त्रिपुरे बभूव । (३४।१)

समर्मरो नूपुरमेखलानां शब्दश्च संबाधति कोकिलानाम् ॥ (३४।२)

प्रियावगूढा दयितोपगूढा काचित्प्ररूढाङ्गरुहापि नारी । (३५।१)

सुचारुबाष्पाङ्कुरपल्लवानां नवाम्बुसिक्ता इव भूमिरासीत् ॥ (३५।२)

शशाङ्कपादैरुपशोभितेषु प्रासादवर्येषु वराङ्गनानाम् । (३६।१)

माधुर्यभूताभरणा महान्तः स्वना बभूवुर्मदनेषु तुल्याः ॥ (३६।२)

पानेन खिन्ना दयितातिवेलं कपोलमाजिघ्रसि किं ममेदम् । (३७।१)

आरोह मे श्रोणिमिमां विशालां पीनोन्नतां काञ्चनमेखलाढ्याम् ॥ (३७।२)

रथ्यासु चन्द्रोदयभासितासु सुरेन्द्रमार्गेषु च विस्तृतेषु । (३८।१)

दैत्याङ्गना यूथगता विभान्ति तारा यथा चन्द्रमसो दिवान्ते ॥ (३८।२)

अट्टाट्टहासेषु च चामरेषु प्रेङ्खासु चान्या मदलोलभावात् । (३९।१)

संदोलयन्ते कलसम्प्रहासाः प्रोवाच काञ्ची गुणसूक्ष्मनादा ॥ (३९।२)

अम्लानमालान्वितसुन्दरीणां पर्याय एषोऽस्ति च हर्षितानाम् । (४०।१)

श्रूयन्ति वाचः कलधौतकल्पा वापीषु चान्ये कलहंसशब्दाः ॥ (४०।२)

काञ्चीकलापश्च सहाङ्गरागः प्रेङ्खासु तद्रागकृताश्च भावाः । (४१।१)

छिन्दन्ति तासामसुराङ्गनानां प्रियालयान् मन्मथमार्गणानाम् ॥ (४१।२)

चित्राम्बरश्चोद्धृतकेशपाशः संदोल्यमानः शुशुभेऽसुरीणाम् । (४२।१)

सुचारुवेशाभरणैर् उपेतस् तारागणैर् ज्योतिरिवास चन्द्रः ॥ (४२।२)

संदोलनाद् उच्छ्वसितैश्छिन्नसूत्रैः काञ्चीभ्रष्टैर्मणिभिर्विप्रकीर्णैः । (४३।१)

दोलाभूमिस्तैर्विचित्रा विभाति चन्द्रस्य पार्श्वोपगतैर् विचित्रा ॥ (४३।२)

सचन्द्रिके सोपवने प्रदोषे रुतेषु वृन्देषु च कोकिलानाम् । (४४।१)

शरव्ययं प्राप्य पुरेऽसुराणां प्रक्षीणबाणो मदनश्चचार ॥ (४४।२)

इति तत्र पुरेऽमरद्विषाणां सपदि हि पश्चिमकौमुदी तदासीत् । (४५।१)

रणशिरसि पराभविष्यतां वै भवतुरगैः कृतसंक्षया अरीणाम् ॥ (४५।२)

चन्द्रोऽथ कुन्दकुसुमाकरहारवर्णो ज्योत्स्नावितानरहितो ऽभ्रसमानवर्णः । (४६।१)

विछायतां हि समुपेत्य न भाति तद्वद्भाग्यक्षये धनपतिश्च नरो विवर्णः ॥ (४६।२)

चन्द्रप्रभामरुणसारथिनाभिभूय संतप्तकाञ्चनरथाङ्गसमानबिम्बः । (४७।१)

स्थित्वोदयाग्रमुकुटे बहुरेव सूर्यो भात्यम्बरे तिमिरतोयवहां तरिष्यन् ॥ (४७।२)