मनुर् उवाच । (१।१)

चरितं बुधपुत्रस्य जनार्दन मया श्रुतम् । (१।२)

श्रुतः श्राद्धविधिः पुण्यः सर्वपापप्रणाशनः ॥ (१।३)

धेन्वाः प्रसूयमानायाः फलं दानस्य मे श्रुतम् । (२।१)

कृष्णाजिनप्रदानं च वृषोत्सर्गस्तथैव च ॥ (२।२)

श्रुत्वा रूपं नरेन्द्रस्य बुधपुत्रस्य केशव । (३।१)

कौतूहलं समुत्पन्नं तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ (३।२)

केन कर्मविपाकेन स तु राजा पुरूरवाः । (४।१)

अवाप तादृशं रूपं सौभाग्यमपि चोत्तमम् ॥ (४।२)

देवांस्त्रिभुवनश्रेष्ठान् गन्धर्वांश्च मनोरमान् । (५।१)

उर्वशी संमता त्यक्त्वा सर्वभावेन तं नृपम् ॥ (५।२)

मत्स्य उवाच । (६।१)

शृणु कर्मविपाकेन येन राजा पुरूरवाः । (६।२)

अवाप तादृशं रूपं सौभाग्यमपि चोत्तमम् ॥ (६।३)

अतीते जन्मनि पुरा योऽयं राजा पुरूरवाः । (७।१)

पुरूरवा इति ख्यातो मद्रदेशाधिपो हि सः ॥ (७।२)

चाक्षुषस्यान्वये राजा चाक्षुषस्यान्तरे मनोः । (८।१)

स वै नृपगुणैर्युक्तः केवलं रूपवर्जितः ॥ (८।२)

ऋषय ऊचुः । (९।१)

पुरूरवा मद्रपतिः कर्मणा केन पार्थिवः । (९।२)

बभूव कर्मणा केन रूपवांश्चैव सूतज ॥ (९।३)

सूत उवाच । (१०।१)

द्विजग्रामे द्विजश्रेष्ठो नाम्ना चासीत्पुरूरवाः । (१०।२)

नद्याः कूले महाराजः पूर्वजन्मनि पार्थिवः ॥ (१०।३)

स तु मद्रपती राजा यस्तु नाम्ना पुरूरवाः । (११।१)

तस्मिञ्जन्मन्यसौ विप्रो द्वादश्यां तु सदानघ ॥ (११।२)

उपोष्य पूजयामास राज्यकामो जनार्दनम् । (१२।१)

चकार सोपवासश्च स्नानम् अभ्यङ्गपूर्वकम् ॥ (१२।२)

उपवासफलात्प्राप्तं राज्यं मद्रेष्वकण्टकम् । (१३।१)

उपोषितस् तथाभ्यङ्गाद्रूपहीनो व्यजायत ॥ (१३।२)

उपोषितैर्नरैस् तस्मात् स्नानम् अभ्यङ्गपूर्वकम् । (१४।१)

वर्जनीयं प्रयत्नेन रूपघ्नं तत्परं नृप ॥ (१४।२)

एतद्वः कथितं सर्वं यद्वृत्तं पूर्वजन्मनि । (१५।१)

मद्रेश्वरत्वचरितं शृणु तस्य महीपतेः ॥ (१५।२)

तस्य राजगुणैः सर्वैः समुपेतस्य भूपतेः । (१६।१)

जनानुरागो नैवासीद् रूपहीनस्य तस्य वै ॥ (१६।२)

रूपकामः स मद्रेशस्तपसे कृतनिश्चयः । (१७।१)

राज्यं मन्त्रिगतं कृत्वा जगाम हिमपर्वतम् ॥ (१७।२)

व्यवसायद्वितीयस्तु पद्भ्यम् एव महायशाः । (१८।१)

द्रष्टुं स तीर्थसदनं विषयान्ते स्वके नदीम् ॥ (१८।२)

ऐरावतीति विख्यातां ददर्शातिमनोरमाम् ॥ (१९।०)

तुहिनगिरिभवां महौघवेगां तुहिनगभस्तिसमानशीतलोदाम् ॥ (२०।०)

तुहिनसदृशहैमवर्णपुञ्जां तुहिनयशाः सरितं ददर्श राजा ॥ (२१।०)