नारद उवाच । (१।१)

यदारोग्यकरं पुंसां यदनन्तफलप्रदम् । (१।२)

यच्छान्तये च मर्त्यानां वद नन्दीश तद्व्रतम् ॥ (१।३)

नन्दिकेश्वर उवाच । (२।१)

यत्तद्विश्वात्मनो धाम परं ब्रह्म सनातनम् । (२।२)

सूर्याग्निचन्द्ररूपेण तत्त्रिधा जगति स्थितम् ॥ (२।३)

तदाराध्य पुमान्विप्र प्राप्नोति कुशलं सदा । (३।१)

तस्मादादित्यवारेण सदा नक्ताशनो भवेत् ॥ (३।२)

यदा हस्तेन संयुक्तमादित्यस्य च वासरम् । (४।१)

तदा शनिदिने कुर्याद् एकभ?? विमत्सरः ॥ (४।२)

नक्तमादित्यवारेण भोजयित्वा द्विजोत्तमान् । (५।१)

पत्त्रैर्द्वादशसंयुक्तं रक्तचन्दनपङ्कजम् ॥ (५।२)

विलिख्य विन्यसेत्सूर्यं नमस्कारेण पूर्वतः । (६।१)

दिवाकरं तथाग्नेये विवस्वन्तमतः परम् ॥ (६।२)

भगं तु नैरृते देवं वरुणं पश्चिमे दले । (७।१)

महेन्द्रमनिले तद्वदादित्यं च तथोत्तरे ॥ (७।२)

शान्तमीशानभागे तु नमस्कारेण विन्यसेत् । (८।१)

कर्णिकापूर्वपत्त्रे तु सूर्यस्य तुरगान्न्यसेत् ॥ (८।२)

दक्षिणे ऽर्यमनामानं मार्तण्डं पश्चिमे दले । (९।१)

उत्तरे तु रविं देवं कर्णिकायां च भास्करम् ॥ (९।२)

रक्तपुष्पोदकेनार्घ्यं सतिलारुणचन्दनम् । (१०।१)

तस्मिन्पद्मे ततो दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ (१०।२)

कालात्मा सर्वभूतात्मा वेदात्मा विश्वतोमुखः । (११।१)

यस्मादग्नीन्द्ररूपस्त्वमतः पाहि दिवाकर ॥ (११।२)

अग्निम् ईडे नमस्तुभ्यम् इषेत्वोर्जे च भास्कर । (१२।१)

अग्न आयाहि वरद नमस्ते ज्योतिषां पते ॥ (१२।२)

अर्घ्यं दत्त्वा विसृजाथ निशि तैलविवर्जितम् । (१३।१)

भुञ्जीत वत्सरान्ते तु काञ्चनं कमलोत्तमम् । (१३।२)

पुरुषं च यथाशक्त्या कारयेद्द्विभुजं तथा ॥ (१३।३)

सुवर्णशृङ्गीं कपिलां महार्घ्यां रौप्यैः खुरैः कांस्यदोहां सवत्साम् । (१४।१)

पूर्णे गुडस्योपरि ताम्रपात्रे निधाय पद्मं पुरुषं च दद्यात् ॥ (१४।२)

सम्पूज्य रक्ताम्बरमाल्यधूपैर्द्विजं च रक्तैरथ हेमशृङ्गैः । (१५।१)

संकल्पयित्वा पुरुषं सपद्मं दद्यादनेकव्रतदानकाय । (१५।२)

अव्यङ्गरूपाय जितेन्द्रियाय कुटुम्बिने देयमनुद्धताय ॥ (१५।३)

नमो नमः पापविनाशनाय विश्वात्मने सप्ततुरंगमाय । (१६।१)

सामर्ग्यजुर्धामनिधे विधात्रे भवाब्धिपोताय जगत्सवित्रे ॥ (१६।२)

इत्यनेन विधिना समाचरेदब्दभेकमिह यस्तु मानवः । (१७।१)

सो ऽधिरोहति विनष्टकल्मषः सूर्यधाम धुतचामरावलिः ॥ (१७।२)

धर्मसंक्षयमवाप्य भूपतिः शोकदुःखभयरोगवर्जितः । (१८।१)

द्वीपसप्तकपतिः पुनः पुनर्वर्ममूर्तिर् अमितौजसा युतः ॥ (१८।२)

या च भर्तृगुरुदेवतत्परा वेदमूर्तिदिननक्तमाचरेत् । (१९।१)

सापि लोकममरेशवन्दिता याति नारद रवेर्न संशयः ॥ (१९।२)

यः पठेदपि शृणोति मानवः पठ्यमानमथ वानुमोदते । (२०।१)

सोऽपि शक्रभुवनस्थितोऽमरैः पूज्यते वसति चाक्षयं दिवि ॥ (२०।२)