सूत उवाच । (१।१)

एकोद्दिष्टमतो वक्ष्ये यदुक्तं चक्रपाणिना । (१।२)

मृते पुत्रैर्यथा कार्यमाशौचं च पितर्यपि ॥ (१।३)

दशाहं शावमाशौचं ब्राह्मणेषु विधीयते । (२।१)

क्षत्रियेषु दश द्वे च पक्षं वैश्येषु चैव हि ॥ (२।२)

शूद्रेषु मासमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते । (३।१)

नैशं वाकृतचूडस्य त्रिरात्रं परतः स्मृतम् ॥ (३।२)

जननेऽप्येवमेव स्यात्सर्ववर्णेषु सर्वदा । (४।१)

तथास्थिसंचयाद् ऊर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते ॥ (४।२)

प्रेताय पिण्डदानं तु द्वादशाहं समाचरेत् । (५।१)

पाथेयं तस्य तत्प्रोक्तं यतः प्रीतिकरं महत् ॥ (५।२)

तस्मात्प्रेतपुरं प्रेतो द्वादशाहं न नीयते । (६।१)

गृहं पुत्रं कलत्रं च द्वादशाहं प्रपश्यति ॥ (६।२)

तस्मान्निधेयमाकाशे दशरात्रं पयस्तथा । (७।१)

सर्वदाहोपशान्त्यर्थम् अध्वश्रमविनाशनम् ॥ (७।२)

तत एकादशाहे तु द्विजानेकादशैव तु । (८।१)

क्षत्रादिः सूतकान्ते तु भोजयेदयुजो द्विजान् ॥ (८।२)

द्वितीयेऽह्नि पुनस्तद्वदेकोद्दिष्टं समाचरेत् । (९।१)

आवाहनाग्नौकरणं दैवहीनं विधानतः ॥ (९।२)

एकं पवित्रमेको ऽर्घ एकः पिण्डो विधीयते । (१०।१)

उपतिष्ठतामित्येतद्देयं पश्चात्तिलोदकम् ॥ (१०।२)

स्वदितं विकिरेद्ब्रूयाद्विसर्गे चाभिरम्यताम् । (११।१)

शेषं पूर्ववदत्रापि कार्यं वेदविदा पितुः ॥ (११।२)

अनेन विधिना सर्वम् अनुमासं समाचरेत् । (१२।१)

सूतकान्ताद्द्वितीयेऽह्नि शय्यां दद्याद्विलक्षणाम् ॥ (१२।२)

काञ्चनं पुरुषं तद्वत्फलवस्त्रसमन्विताम् । (१३।१)

संपूज्य द्विजदाम्पत्यं नानाभरणभूषणैः ॥ (१३।२)

वृषोत्सर्गं प्रकुर्वीत देया च कपिला शुभा । (१४।१)

उदकुम्भश्च दातव्यो भक्ष्यभोज्यसमन्वितः ॥ (१४।२)

यावदब्दं नरश्रेष्ठ सतिलोदकपूर्वकम् । (१५।१)

ततः संवत्सरे पूर्णे सपिण्डीकरणं भवेत् ॥ (१५।२)

सपिण्डीकरणादूर्ध्वं प्रेतः पार्वणभाग्भवेत् । (१६।१)

वृद्धिपूर्वेषु योग्यश्च गृहस्थश्च भवेत्ततः ॥ (१६।२)

सपिण्डीकरणे श्राद्धे देवपूर्वं नियोजयेत् । (१७।१)

पितॄन् निवासयेत्तत्र पृथक्प्रेतं विनिर्दिशेत् ॥ (१७।२)

गन्धोदकतिलैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम् । (१८।१)

अर्घार्थं पितृपात्रेषु प्रेतपात्रं प्रसेचयेत् ॥ (१८।२)

तद्वत्संकल्प्य चतुरः पिण्डान्पिण्डप्रदस्तथा । (१९।१)

ये समाना इति द्वाभ्यामन्त्यं तु विभजेत्त्रिधा ॥ (१९।२)

चतुर्थस्य पुनः कार्यं न कदाचिदतो भवेत् । (२०।१)

ततः पितृत्वमापन्नः सर्वतस्तुष्टिमागतः ॥ (२०।२)

अग्निष्वात्तादिमध्यत्वं प्राप्नोत्यमृतमुत्तमम् । (२१।१)

सपिण्डीकरणादूर्ध्वं तस्मै तस्मान्न दीयते ॥ (२१।२)

पितृष्वेव तु दातव्यं तत्पिण्डो येषु संस्थितः । (२२।१)

ततः प्रभृति संक्रान्ताव् उपरागादिपर्वसु ॥ (२२।२)

त्रिपिण्डमाचरेच्छ्राद्धमेकोद्दिष्टे मृते ऽहनि । (२३।१)

एकोद्दिष्टं परित्यज्य मृताहे यः समाचरेत् ॥ (२३।२)

सदैव पितृहा स स्यान्मातृभ्रातृविनाशकः । (२४।१)

मृताहे पार्वणं कुर्वन्नधोऽधो याति मानवः ॥ (२४।२)

संपृक्तेष्वाकुलीभावः प्रेतेषु तु गतो भवेत् । (२५।१)

प्रतिसंवत्सरं तस्मादेकोद्दिष्टं समाचरेत् ॥ (२५।२)

यावदब्दं तु यो दद्यादुदकुम्भं विमत्सरः । (२६।१)

प्रेतायान्नसमायुक्तं सो ऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ (२६।२)

आमश्राद्धं यदा कुर्याद्विधिज्ञः श्राद्धदस्तदा । (२७।१)

तेनाग्नौकरणं कुर्यात्पिण्डांस्तेनैव निर्वपेत् ॥ (२७।२)

त्रिभिः सपिण्डीकरणे अशेषत्रितये पिता । (२८।१)

यदा प्राप्स्यति कालेन तदा मुच्येत बन्धनात् ॥ (२८।२)

मुक्तोऽपि लेपभागित्वं प्राप्नोति कुशमार्जनात् । (२९।१)

लेपभाजश्चतुर्थाद्याः पित्राद्याः पिण्डभागिनः । (२९।२)

पिण्डदः सप्तमस्तेषां सापिण्ड्यं साप्तपौरुषम् ॥ (२९।३)