नारद उवाच । (१।१)

भगवन्भूतभव्येश तथान्यदपि यच्छ्रुतम् । (१।२)

भुक्तिमुक्तिफलायालं तत्पुनर् वक्तुमर्हसि ॥ (१।३)

एवमुक्तोऽब्रवीच्छम्भुरयं वाङ्मयपारगः । (२।१)

मत्समस्तपसा ब्रह्मन्पुराणश्रुतिविस्तरैः ॥ (२।२)

धर्मोऽयं वृषरूपेण नन्दी नाम गणाधिपः । (३।१)

धर्मान्माहेश्वरान् वक्ष्यत्यतःप्रभृति नारद ॥ (३।२)

मत्स्य उवाच । (४।१)

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवान्तरधीयत । (४।२)

नारदोऽपि हि शुश्रूषुरपृच्छन्नन्दिकेश्वरम् । (४।३)

आदिष्टस्त्वं शिवेनेह वद माहेश्वरं व्रतम् ॥ (४।४)

नन्दिकेश्वर उवाच । (५।१)

शृणुष्वावहितो ब्रह्मन्वक्ष्ये माहेश्वरं व्रतम् । (५।२)

त्रिषु लोकेषु विख्याता नाम्ना शिवचतुर्दशी ॥ (५।३)

मार्गशीर्षत्रयोदश्यां सितायामेकभोजनः । (६।१)

प्रार्थयेद्देवदेवेशं त्वामहं शरणं गतः ॥ (६।२)

चतुर्दश्यां निराहारः सम्यगभ्यर्च्य शंकरम् । (७।१)

सुवर्णवृषभं दत्त्वा भोक्ष्यामि च परेऽहनि ॥ (७।२)

एवं नियमकृत्सुप्त्वा प्रातरुत्थाय मानवः । (८।१)

कृतस्नानजपःपश्चादुमया सह शंकरम् । (८।२)

पूजयेत्कमलैः शुभ्रैर्गन्धमाल्यानुलेपनैः ॥ (८।३)

पादौ नमः शिवायेति शिरः सर्वात्मने नमः । (९।१)

त्रिनेत्रायेति नेत्राणि ललाटं हरये नमः ॥ (९।२)

मुखम् इन्दुमुखायेति श्रीकण्ठायेति कंधराम् । (१०।१)

सद्योजाताय कर्णौ तु वामदेवाय वै भुजौ ॥ (१०।२)

अघोरहृदयायेति हृदयं चाभिपूजयेत् । (११।१)

स्तनौ तत्पुरुषायेति तथेशानाय चोदरम् ॥ (११।२)

पार्श्वौ चानन्तधर्माय ज्ञानभूताय वै कटिम् । (१२।१)

ऊरू चानन्तवैराग्यसिंहायेत्यभिपूजयेत् ॥ (१२।२)

अनन्तैश्वर्यनाथाय जानुनी चार्चयेद्बुधः । (१३।१)

प्रधानाय नमो जङ्घे गुल्फौ व्योमात्मने नमः ॥ (१३।२)

व्योमकेशात्मरूपाय केशान्पृष्ठं च पूजयेत् । (१४।१)

नमः पुष्ट्यै नमस्तुष्ट्यै पार्वतीं चापि पूजयेत् ॥ (१४।२)

ततस्तु वृषभं हैममुदकुम्भसमन्वितम् । (१५।१)

शुक्लमाल्याम्बरधरं पञ्चरत्नसमन्वितम् । (१५।२)

भक्ष्यैर्नानाविधैर्युक्तं ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ (१५।३)

प्रीयतां देवदेवोऽत्र सद्योजातः पिनाकधृक् । (१६।१)

ततो विप्रान्समाहूय तर्पयेद्भक्तितः शुभान् । (१६।२)

पृषदाज्यं च संप्राश्य स्वपेद्भूमावुदङ्मुखः ॥ (१६।३)

पञ्चदश्यां च सम्पूज्य विप्रान्भुञ्जीत वाग्यतः । (१७।१)

तद्वत्कृष्णचतुर्दश्यामेतत्सर्वं समाचरेत् ॥ (१७।२)

चतुर्दशीषु सर्वासु कुर्यात्पूर्ववदर्चनम् । (१८।१)

ये तु मासे विशेषाः स्युस्तान्निबोध क्रमादिह ॥ (१८।२)

मार्गशीर्षादिमासेषु क्रमादेतदुदीरयेत् । (१९।१)

शंकराय नमस्तेऽस्तु नमस्ते करवीरक ॥ (१९।२)

त्र्यम्बकाय नमस्तेऽस्तु महेश्वरमतः परम् । (२०।१)

नमस्तेऽस्तु महादेव स्थाणवे च ततः परम् ॥ (२०।२)

नमः पशुपते नाथ नमस्ते शम्भवे पुनः । (२१।१)

नमस्ते परमानन्द नमः सोमार्धधारिणे ॥ (२१।२)

नमो भीमाय इत्येवं त्वामहं शरणं गतः । (२२।१)

गोमूत्रं गोमूयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम् ॥ (२२।२)

पञ्चगव्यं ततो बिल्वं कर्पूरं चागुरुं यवाः । (२३।१)

तिलाः कृष्णाश्च विधिवत्प्राशनं क्रमशः स्मृतम् । (२३।२)

प्रतिमासं चतुर्दश्योरेकैकं प्राशनं स्मृतम् ॥ (२३।३)

मन्दारमालतीभिश्च तथा धत्तूरकैरपि । (२४।१)

सिन्दुवारैरशोकैश्च मल्लिकाभिश्च पाटलैः ॥ (२४।२)

अर्कपुष्पैः कदम्बैश्च शतपत्त्र्या तथोत्पलैः । (२५।१)

एकैकेन चतुर्दश्योरर्चयेत्पार्वतीपतिम् ॥ (२५।२)

पुनश्च कार्त्तिके मासे प्राप्ते संतर्पयेद्द्विजान् । (२६।१)

अन्नैर् नानाविधैर् भक्ष्यैर् वस्त्रमाल्यविभूषणैः ॥ (२६।२)

कृत्वा नीलवृषोत्सर्गं श्रुत्युक्तविधिना नरः । (२७।१)

उमामहेश्वरं हैमं वृषभं च गवा सह ॥ (२७।२)

मुक्ताफलाष्टकयुतं सितनेत्रपटावृताम् । (२८।१)

सर्वोपस्करसंयुक्तां शय्यां दद्यात् सकुम्भकाम् ॥ (२८।२)

ताम्रपात्रोपरि पुनः शालितण्डुलसंयुतम् । (२९।१)

स्थाप्य विप्राय शान्ताय वेदव्रतपराय च ॥ (२९।२)

ज्येष्ठसामविदे देयं नवकव्रतिने क्वचित् । (३०।१)

गुणज्ञे श्रोत्रिये दद्यादाचार्ये तत्त्ववेदिनि ॥ (३०।२)

अव्यङ्गाङ्गाय सौम्याय सदा कल्पाणकारिणे । (३१।१)

सपत्नीकाय सम्पूज्य वस्त्रमाल्यविभूषणैः ॥ (३१।२)

गुरौ सति गुरोर्देयं तदभावे द्विजातये । (३२।१)

न वित्तशाठ्यं कुर्वीत कुर्वन्दोषात्पतत्यधः ॥ (३२।२)

अनेन विधिना यस्तु कुर्याच्छिवचतुर्दशीम् । (३३।१)

सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ (३३।२)

ब्रह्महत्यादिकं किंचिद्यदत्रामुत्र वा कृतम् । (३४।१)

पितृभिर्भ्रातृभिर्वापि तत्सर्वं नाशमाप्नुयात् ॥ (३४।२)

दीर्घायुरारोग्यकुलान्नवृद्धिर् अत्राक्षयामुत्र चतुर्भुजत्वम् । (३५।१)

गणाधिपत्यं दिवि कल्पकोटिशतान्युषित्वा पदमेति शम्भोः ॥ (३५।२)

न बृहस्पतिरप्यनन्तमस्याः फलमिन्दो न पितामहोऽपि वक्तुम् । (३६।१)

न च सिद्धगणोऽप्यलं न चाहं यदि जिह्वायुतकोटयोऽपि वक्त्रे ॥ (३६।२)

भवत्यमरवल्लभः पठति यः स्मरेद्वा सदा शृणोत्यपि विमत्सरः सकलपापनिर्मोचनीम् । (३७।१)

इमां शिवचतुर्दशीममरकामिनीकोटयः स्तुवन्ति तमनिन्दितं किमु समाचरेद्यः सदा ॥ (३७।२)

या वाथ नारी कुरुतेऽतिभक्त्या भर्तारमापृच्छ्य सुतान्गुरून्वा । (३८।१)

सापि प्रसादात्परमेश्वरस्य परं पदं याति पिनाकपाणेः ॥ (३८।२)