स त्वाश्रमपदे रम्ये त्यक्ताहारपरिच्छदः । (१।१)

क्रीडाविहारं गन्धर्वैः पश्यन्नप्सरसां सह ॥ (१।२)

कृत्वा पुष्पोच्चयं भूरि ग्रन्थयित्वा तथा स्रजः । (२।१)

अग्रं निवेद्य देवाय गन्धर्वेभ्यस्तदा ददौ ॥ (२।२)

पुष्पोच्चयप्रसक्तानां क्रीडन्तीनां यथासुखम् । (३।१)

चेष्टा नानाविधाकाराः पश्यन्नपि न पश्यति ॥ (३।२)

काचित्पुष्पोच्चये सक्ता लताजालेन वेष्टिता । (४।१)

सखीजनेन संत्यक्ता कान्तेनाभिसमुज्झिता ॥ (४।२)

काचित्कमलगन्धाभा निःश्वासपवनाहृतैः । (५।१)

मधुपैराकुलमुखी कान्तेन परिमोचिता ॥ (५।२)

मकरन्दसभाक्रान्तनयना काचिदङ्गना । (६।१)

कान्तनिःश्वासवातेन नीरजस्ककृतेक्षणा ॥ (६।२)

काचिद् उच्चीय पुष्पाणि ददौ कान्तस्य भामिनी । (७।१)

कान्तसंग्रथितैः पुष्पै रराज कृतशेखरा ॥ (७।२)

उच्चीय स्वयम् उद्ग्रथ्य कान्तेन कृतशेखरा । (८।१)

कृतकृत्यमिवात्मानं मेने मन्मथवर्धिनी ॥ (८।२)

अस्त्वस्मिन्गहने कुञ्जे विशिष्टकुसुमा लता । (९।१)

काचिदेवं रहो नीता रमणेन रिरंसुना ॥ (९।२)

कान्तसंनामितलता कुसुमानि विचिन्वती । (१०।१)

सर्वाभ्यः काचिदात्मानं मेने सर्वगुणाधिकम् ॥ (१०।२)

काश्चित्पश्यति भूपालं नलिनीषु पृथक्पृथक् । (११।१)

क्रीडमानास्तु गन्धर्वैर्देवरामा मनोरमाः ॥ (११।२)

काचिद् आताडयत् कान्तमुदकेन शुचिस्मिता । (१२।१)

ताड्यमानाथ कान्तेन प्रीतिं काचिदुपाययौ ॥ (१२।२)

कान्तं च ताडयामास जातखेदा वराङ्गना । (१३।१)

अदृश्यत वरारोहा श्वासनृत्यत्पयोधरा ॥ (१३।२)

कान्ताम्बुताडनाकृष्टकेशपाशनिबन्धना । (१४।१)

केशाकुलमुखी भाति मधुपैरिव पद्मिनी ॥ (१४।२)

स्वचक्षुःसदृशैः पुष्पैः संछन्ने नलिनीवने । (१५।१)

छन्ना काचिच् चिरात्प्राप्ता कान्तेनान्विष्य यत्नतः ॥ (१५।२)

स्नाता शीतापदेशेन काचित्प्राहाङ्गना भृशम् । (१६।१)

रमणालिङ्गनं चक्रे मनोऽभिलषितं चिरम् ॥ (१६।२)

जलार्द्रवसनं सूक्ष्ममङ्गलीनं शुचिस्मिता । (१७।१)

धारयन्ती जनं चक्रे काचित् तत्र समन्मथम् ॥ (१७।२)

कण्ठमाल्यगुणैः काचित्कान्तेन कृष्यताम्भसि । (१८।१)

त्रुट्यत्स्रग्दामपतितं रमणं प्राहसच्चिरम् ॥ (१८।२)

काचिद्भुग्ना सखीदत्तजानुदेशे नखक्षता । (१९।१)

संभ्रान्ता कान्तशरणं मग्ना काचिद्गता चिरम् ॥ (१९।२)

काचित्पृष्ठकृतादित्या केशनिस्तोयकारिणी । (२०।१)

शिलातलगता भर्त्रा दृष्टा कामार्तचक्षुषा ॥ (२०।२)

कृत्तमाल्यं विलुलितं संक्रान्तकुचकुङ्कुमम् । (२१।१)

रतिक्रीडितकान्तेव रराज तत्सरोदकम् ॥ (२१।२)

सुस्नातदेवगन्धर्वदेवरामागणेन च । (२२।१)

पूज्यमानं च ददृशे देवदेवं जनार्दनम् ॥ (२२।२)

क्वचिच् च ददृशे राजा लतागृहगताः स्त्रियः । (२३।१)

मण्डयन्तीः स्वगात्राणि कान्तसंन्यस्तमानसाः ॥ (२३।२)

काचिद् आदर्शनकरा व्यग्रा दूतीमुखोद्गतम् । (२४।१)

शृण्वती कान्तवचनमधिका तु तथा बभौ ॥ (२४।२)

काचित् सत्वरिता दूत्या भूषणानां विपर्ययम् । (२५।१)

कुर्वाणा नैव बुबुधे मन्मथाविष्टचेतना ॥ (२५।२)

वायुनुन्नातिसुरभिकुसुमोत्करमण्डिते । (२६।१)

काचित्पिबन्ती ददृशे मैरेयं नीलशाद्वले ॥ (२६।२)

पाययामास रमणं स्वयं काचिद्वराङ्गना । (२७।१)

काचित्पपौ वरारोहा कान्तपाणिसमर्पितम् ॥ (२७।२)

काचित्स्वनेत्रचपलनीलोत्पलयुतं पयः । (२८।१)

पीत्वा पप्रच्छ रमणं क्व गते ते ममोत्पले ॥ (२८।२)

त्वयैव पीतौ तौ नूनमित्युक्ता रमणेन सा । (२९।१)

तथा विदित्वा मुग्धत्वाद्बभूव व्रीडिता भृशम् ॥ (२९।२)

काचित्कान्तार्पितं सुभ्रूः कान्तपीतावशेषितम् । (३०।१)

सविशेषरसं पानं पपौ मन्मथवर्धनम् ॥ (३०।२)

आपानगोष्ठीषु तथा तासां स नरपुंगवः । (३१।१)

शुश्राव विविधं गीतं तन्त्रीस्वरविमिश्रितम् ॥ (३१।२)

प्रदोषसमये ताश्च देवदेवं जनार्दनम् । (३२।१)

राजन्सदोपनृत्यन्ति नानावाद्यपुरःसराः ॥ (३२।२)

याममात्रे गते रात्रौ विनिर्गत्य गुहामुखात् । (३३।१)

आवसन्संयुताः कान्तैः परर्द्धिरचितां गुहाम् ॥ (३३।२)

नानागन्धान्वितलतां नानागन्धसुगन्धिनीम् । (३४।१)

नानाविचित्रशयनां कुसुमोत्करमण्डिताम् ॥ (३४।२)

एवम् अप्सरसां पश्यन्क्रीडितानि स पर्वते । (३५।१)

तपस्तेपे महाराजन्केशवार्पितमानसः ॥ (३५।२)

तमूचुर्नृपतिं गत्वा गन्धर्वाप्सरसां गणाः । (३६।१)

राजन्स्वर्गोपमं देशमिमं प्राप्तोऽस्यरिंदम ॥ (३६।२)

वयं हि ते प्रदास्यामो मनसः काङ्क्षितान्वरान् । (३७।१)

तानादाय गृहं गच्छ तिष्ठेह यदि वा पुनः ॥ (३७।२)

राजोवाच । (३८।१)

अमोघदर्शनाः सर्वे भवन्तस्त्वमितौजसः । (३८।२)

वरं वितरताद्यैव प्रसादं मधुसूदनात् ॥ (३८।३)

एवमस्त्वित्यथोक्तस्तैः स तु राजा पुरूरवाः । (३९।१)

तत्रोवास सुखी मासं पूजयानो जनार्दनम् ॥ (३९।२)

प्रिय एव सदैवासीद्गन्धर्वाप्सरसां नृपः । (४०।१)

तुतोष स जनो राज्ञस्तस्यालौल्येन कर्मणा ॥ (४०।२)

मासस्य मध्ये स नृपः प्रविष्टस्तदाश्रमं रत्नसहस्रचित्रम् । (४१।१)

तोयाशनस्तत्र ह्युवास मासं यावत्सितान्तो नृप फाल्गुनस्य ॥ (४१।२)

फाल्गुनामलपक्षान्ते राजा स्वप्ने पुरूरवाः । (४२।१)

तस्यैव देवदेवस्य श्रुतवान्गदितं शुभम् ॥ (४२।२)

रात्र्यामस्यां व्यतीतायामत्रिणा त्वं समेष्यसि । (४३।१)

तेन राजन्समागम्य कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ (४३।२)

स्वप्नमेवं स राजर्षिर् दृष्ट्वा देवेन्द्रविक्रमः । (४४।१)

प्रत्यूषकाले विधिवत्स्नातः स प्रयतेन्द्रियः ॥ (४४।२)

कृतकृत्यो यथाकामं पूजयित्वा जनार्दनम् । (४५।१)

ददर्शात्रिं मुनिं राजा प्रत्यक्षं तपसां निधिम् ॥ (४५।२)

स्वप्नं तु देवदेवस्य न्यवेदयत धार्मिकः । (४६।१)

ततः शुश्राव वचनं देवतानां समीरितम् ॥ (४६।२)

एवमेतन्महीपाल नात्र कार्या विचारणा । (४७।१)

एवं प्रसादं सम्प्राप्य देवदेवाज्जनार्दनात् ॥ (४७।२)

कृतदेवार्चनो राजा तथा हुतहुताशनः । (४८।१)

सर्वान्कामानवाप्तोऽसौ वरदानेन केशवात् ॥ (४८।२)