MPur, 126
Select a line for its word-by-word analysis.
स रथोऽधिष्ठितो देवैर्मासि मासि यथाक्रमम् । (१।२)
sa ratho'dhiṣṭhito devairmāsi māsi yathākramam |
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सर्पग्रामणिराक्षसैः । (२।१)
gandharvairapsarobhiśca sarpagrāmaṇirākṣasaiḥ |
एते वसन्ति वै सूर्ये मासौ द्वौ द्वौ क्रमेण च ॥ (२।२)
ete vasanti vai sūrye māsau dvau dvau krameṇa ca ||
तुम्बुरुर् नारदश्चैव गन्धर्वौ गायतां वरौ । (४।१)
tumburur nāradaścaiva gandharvau gāyatāṃ varau |
कृतस्थलाप्सराश्चैव या च सा पुञ्जिकस्थला ॥ (४।२)
kṛtasthalāpsarāścaiva yā ca sā puñjikasthalā ||
ग्रामण्यौ रथकृत्तस्य रथौजाश्चैव तावुभौ । (५।१)
grāmaṇyau rathakṛttasya rathaujāścaiva tāvubhau |
वसन्ग्रीष्मे तु द्वौ मासौ मित्रश्च वरुणश्च वै ॥ (६।२)
vasangrīṣme tu dvau māsau mitraśca varuṇaśca vai ||
पुरुषादो वधश्चैव यातुधानौ तु तौ स्मृतौ ॥ (८।२)
puruṣādo vadhaścaiva yātudhānau tu tau smṛtau ||
ततः सूर्ये पुनश्चान्या निवसन्ति स्म देवताः ॥ (९।२)
tataḥ sūrye punaścānyā nivasanti sma devatāḥ ||
इन्द्रश्चैव विवस्वांश्च अङ्गिरा भृगुरेव च । (१०।१)
indraścaiva vivasvāṃśca aṅgirā bhṛgureva ca |
एलापत्त्रस्तथा सर्पः शङ्खपालश्च पन्नगः ॥ (१०।२)
elāpattrastathā sarpaḥ śaṅkhapālaśca pannagaḥ ||
प्रम्लोचेत्यप्सराश्चैव निम्रोचन्ती च ते उभे ॥ (११।२)
pramlocetyapsarāścaiva nimrocantī ca te ubhe ||
यातुधानस्तथा हेतिर्व्याघ्रश्चैव तु तावुभौ । (१२।१)
yātudhānastathā hetirvyāghraścaiva tu tāvubhau |
मासौ द्वौ देवताः सूर्ये वसन्ति च शरदृतौ । (१३।१)
māsau dvau devatāḥ sūrye vasanti ca śaradṛtau |
पर्जन्यश्चैव पूषा च भरद्वाजः सगौतमः ॥ (१३।२)
parjanyaścaiva pūṣā ca bharadvājaḥ sagautamaḥ ||
चित्रसेनश्च गन्धर्वस्तथा वा सुरुचिश्च यः । (१४।१)
citrasenaśca gandharvastathā vā suruciśca yaḥ |
विश्वाची च घृताची च उभे ते पुण्यलक्षणे ॥ (१४।२)
viśvācī ca ghṛtācī ca ubhe te puṇyalakṣaṇe ||
सेनजिच्च सुषेणश्च सेनानीर् ग्रामणीस् तथा ॥ (१५।२)
senajicca suṣeṇaśca senānīr grāmaṇīs tathā ||
चारो वातश्च द्वावेतौ यातुधानावुभौ स्मृतौ । (१६।१)
cāro vātaśca dvāvetau yātudhānāvubhau smṛtau |
वसन्त्येते च वै सूर्ये मासयोश्च त्विषोर्जयोः ॥ (१६।२)
vasantyete ca vai sūrye māsayośca tviṣorjayoḥ ||
हैमन्तिकौ च द्वौ मासौ निवसन्ति दिवाकरे । (१७।१)
haimantikau ca dvau māsau nivasanti divākare |
अंशो भगश्च द्वावेतौ कश्यपश्च क्रतुश्च तौ ॥ (१७।२)
aṃśo bhagaśca dvāvetau kaśyapaśca kratuśca tau ||
भुजंगश्च महापद्मः सर्पः कर्कोटकस्तथा । (१८।१)
bhujaṃgaśca mahāpadmaḥ sarpaḥ karkoṭakastathā |
चित्रसेनश्च गन्धर्वः पूर्णायुश्चैव गायनौ ॥ (१८।२)
citrasenaśca gandharvaḥ pūrṇāyuścaiva gāyanau ||
अप्सराः पूर्वचित्तिश्च गन्धर्वा ह्युर्वशी च या । (१९।१)
apsarāḥ pūrvacittiśca gandharvā hyurvaśī ca yā |
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च सेनानीर् ग्रामणीश् च तौ ॥ (१९।२)
tārkṣyaścāriṣṭanemiśca senānīr grāmaṇīś ca tau ||
विद्युत्सूर्यश्च तावुग्रौ यातुधानौ तु तौ स्मृतौ । (२०।१)
vidyutsūryaśca tāvugrau yātudhānau tu tau smṛtau |
त्वष्टा विष्णुर्जमदग्निर्विश्वामित्रस्तथैव च ॥ (२१।२)
tvaṣṭā viṣṇurjamadagnirviśvāmitrastathaiva ca ||
गन्धर्वौ धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चाश्च तावुभौ ॥ (२२।२)
gandharvau dhṛtarāṣṭraśca sūryavarcāśca tāvubhau ||
ब्रह्मोपेतश्च वै रक्षो यज्ञोपेतस्तथैव च । (२४।१)
brahmopetaśca vai rakṣo yajñopetastathaiva ca |
इत्येते निवसन्ति स्म द्वौ द्वौ मासौ दिवाकरे ॥ (२४।२)
ityete nivasanti sma dvau dvau māsau divākare ||
स्थानाभिमानिनो ह्येते गणा द्वादश सप्तकाः । (२५।१)
sthānābhimānino hyete gaṇā dvādaśa saptakāḥ |
ग्रथितैस्तु वचोभिश्च स्तुवन्ति ऋषयो रविम् । (२६।१)
grathitaistu vacobhiśca stuvanti ṛṣayo ravim |
विद्याग्रामणिनो यक्षाः कुर्वन्त्याभीषुसंग्रहम् । (२७।१)
vidyāgrāmaṇino yakṣāḥ kurvantyābhīṣusaṃgraham |
सर्पाः सर्पन्ति वै सूर्ये यातुधानानुयान्ति च ॥ (२७।२)
sarpāḥ sarpanti vai sūrye yātudhānānuyānti ca ||
वालखिल्या नयन्त्यस्तं परिवार्योदयाद्रविम् । (२८।१)
vālakhilyā nayantyastaṃ parivāryodayādravim |
यथायोगं यथाधर्मं यथातत्त्वं यथाबलम् । (२९।१)
yathāyogaṃ yathādharmaṃ yathātattvaṃ yathābalam |
तथा तपत्यसौ सूर्यस्तेषामिद्धस्तु तेजसा ॥ (२९।२)
tathā tapatyasau sūryasteṣāmiddhastu tejasā ||
मानवानां शुभैर्ह्येतैर्ह्रियते दुरितं तु वै ॥ (३०।२)
mānavānāṃ śubhairhyetairhriyate duritaṃ tu vai ||
दुरितं शुभचाराणां व्यपोहन्ति क्वचित्क्वचित् । (३१।१)
duritaṃ śubhacārāṇāṃ vyapohanti kvacitkvacit |
तपन्तश्च जपन्तश्च ह्लादयन्तश्च वै प्रजाः । (३२।१)
tapantaśca japantaśca hlādayantaśca vai prajāḥ |
गोपायन्ति स्म भूतानि ईहन्ते ह्यनुकम्पया ॥ (३२।२)
gopāyanti sma bhūtāni īhante hyanukampayā ||
स्थानाभिमानिनां ह्येतत्स्थानं मन्वन्तरेषु वै । (३३।१)
sthānābhimānināṃ hyetatsthānaṃ manvantareṣu vai |
अतीतानागतानां च वर्तन्ते साम्प्रतं च ये ॥ (३३।२)
atītānāgatānāṃ ca vartante sāmprataṃ ca ye ||
एवं वसन्ति वै सूर्ये सप्तकास्ते चतुर्दश । (३४।१)
evaṃ vasanti vai sūrye saptakāste caturdaśa |
चतुर्दशेषु वर्तन्ते गणा मन्वन्तरेषु वै ॥ (३४।२)
caturdaśeṣu vartante gaṇā manvantareṣu vai ||
ग्रीष्मे हिमे च वर्षासु मुञ्चमाना यथाक्रमम् । (३५।१)
grīṣme hime ca varṣāsu muñcamānā yathākramam |
धर्मं हिमं च वर्षं च यथाक्रममहर्निशम् ॥ (३५।२)
dharmaṃ himaṃ ca varṣaṃ ca yathākramamaharniśam ||
गच्छत्यसावनुदिनं परिवृत्य रश्मीन्देवान्पितॄंश्च मनुजांश्च सुतर्पयन्वै । (३६।१)
gacchatyasāvanudinaṃ parivṛtya raśmīndevānpitṝṃśca manujāṃśca sutarpayanvai |
शुक्ले च कृष्णे तदहःक्रमेण कालक्षये चैव सुराः पिबन्ति ॥ (३६।२)
śukle ca kṛṣṇe tadahaḥkrameṇa kālakṣaye caiva surāḥ pibanti ||
मासेन तच्चामृतमस्य मृष्टं सुवृष्टये रश्मिषु रक्षितं तु । (३७।१)
māsena taccāmṛtamasya mṛṣṭaṃ suvṛṣṭaye raśmiṣu rakṣitaṃ tu |
सर्वेऽमृतं तत्पितरः पिबन्ति देवाश्च सौम्याश्च तथैव काव्याः ॥ (३७।२)
sarve'mṛtaṃ tatpitaraḥ pibanti devāśca saumyāśca tathaiva kāvyāḥ ||
सूर्येण गोभिर्हि विवर्धिताभिर् अद्भिः पुनश्चैव समुच्छ्रिताभिः । (३८।१)
sūryeṇa gobhirhi vivardhitābhir adbhiḥ punaścaiva samucchritābhiḥ |
वृष्ट्याभिवृष्टाभिर् अथौषधीभिर्मर्त्या अथान्नेन क्षुधं जयन्ति ॥ (३८।२)
vṛṣṭyābhivṛṣṭābhir athauṣadhībhirmartyā athānnena kṣudhaṃ jayanti ||
तृप्तिश्च तेनार्धमासं सुराणां मासं सुधाभिः स्वधया पितॄणाम् । (३९।१)
tṛptiśca tenārdhamāsaṃ surāṇāṃ māsaṃ sudhābhiḥ svadhayā pitṝṇām |
अन्नेन जीवन्त्यनिशं मनुष्याः सूर्यः श्रितं तद्धि बिभर्ति गोभिः ॥ (३९।२)
annena jīvantyaniśaṃ manuṣyāḥ sūryaḥ śritaṃ taddhi bibharti gobhiḥ ||
तत्र तैरक्रमैरश्वैः सर्पतेऽसौ दिनक्षये ॥ (४०।२)
tatra tairakramairaśvaiḥ sarpate'sau dinakṣaye ||
हरिर् हरिद्भिर् ह्रियते तुरंगमैः पिबत्यथापो हरिभिः सहस्रधा । (४१।१)
harir haridbhir hriyate turaṃgamaiḥ pibatyathāpo haribhiḥ sahasradhā |
पुनः प्रमुञ्चत्यथ ताश्च यो हरिः स मुह्यमानो हरिभिस्तुरंगमैः ॥ (४१।२)
punaḥ pramuñcatyatha tāśca yo hariḥ sa muhyamāno haribhisturaṃgamaiḥ ||
सप्तद्वीपसमुद्रांश्च सप्तभिः सप्तभिर्द्रुतम् ॥ (४२।२)
saptadvīpasamudrāṃśca saptabhiḥ saptabhirdrutam ||
छन्दोरूपैश्च तैरश्वैर्युतश्चक्रं ततः स्थितिः । (४३।१)
chandorūpaiśca tairaśvairyutaścakraṃ tataḥ sthitiḥ |
कामरूपैः सकृद्युक्तैः कामगैस्तैर्मनोजवैः ॥ (४३।२)
kāmarūpaiḥ sakṛdyuktaiḥ kāmagaistairmanojavaiḥ ||
हरितैरव्यथैः पिङ्गैरीश्वरैर् ब्रह्मवादिभिः । (४४।१)
haritairavyathaiḥ piṅgairīśvarair brahmavādibhiḥ |
बाह्यतोऽनन्तरं चैव मण्डलं दिवसक्रमात् ॥ (४४।२)
bāhyato'nantaraṃ caiva maṇḍalaṃ divasakramāt ||
कल्पादौ सम्प्रयुक्ताश्च वहन्त्याभूतसंप्लवम् । (४५।१)
kalpādau samprayuktāśca vahantyābhūtasaṃplavam |
आवृतो वालखिल्यैश्च भ्रमते रात्र्यहानि तु ॥ (४५।२)
āvṛto vālakhilyaiśca bhramate rātryahāni tu ||
ग्रथितैः स्ववचोभिश्च स्तूयमानो महर्षिभिः । (४६।१)
grathitaiḥ svavacobhiśca stūyamāno maharṣibhiḥ |
सेव्यते गीतनृत्यैश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ॥ (४६।२)
sevyate gītanṛtyaiśca gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ ||
पतंगैः पतगैरश्वैर्भ्राम्यमाणो दिवस्पतिः । (४७।१)
pataṃgaiḥ patagairaśvairbhrāmyamāṇo divaspatiḥ |
ह्रासवृद्धी तथैवास्य रश्मयः सूर्यवत्स्मृताः । (४८।१)
hrāsavṛddhī tathaivāsya raśmayaḥ sūryavatsmṛtāḥ |
त्रिचक्रोभयतो ऽश्वश्च विज्ञेयः शशिनो रथः ॥ (४८।२)
tricakrobhayato 'śvaśca vijñeyaḥ śaśino rathaḥ ||
अपां गर्भसमुत्पन्नो रथः साश्वः ससारथिः । (४९।१)
apāṃ garbhasamutpanno rathaḥ sāśvaḥ sasārathiḥ |
सहारैस्तैस्त्रिभिश्चक्रैर्युक्तः शुक्लैर्हयोत्तमैः ॥ (४९।२)
sahāraistaistribhiścakrairyuktaḥ śuklairhayottamaiḥ ||
दशभिस्तुरगैर्दिव्यैर् असङ्गैस् तन्मनोजवैः । (५०।१)
daśabhisturagairdivyair asaṅgais tanmanojavaiḥ |
सकृद्युक्ते रथे तस्मिन् वहन्तस्त्वायुगक्षयम् ॥ (५०।२)
sakṛdyukte rathe tasmin vahantastvāyugakṣayam ||
संगृहीता रथे तस्मिञ्छ्वेतश्चक्षुःश्रवाश्च वै । (५१।१)
saṃgṛhītā rathe tasmiñchvetaścakṣuḥśravāśca vai |
अश्वास्तमेकवर्णास्ते वहन्ते शङ्खवर्चसः ॥ (५१।२)
aśvāstamekavarṇāste vahante śaṅkhavarcasaḥ ||
अंशुमान् सप्तधातुश्च हंसो व्योममृगस्तथा ॥ (५२।२)
aṃśumān saptadhātuśca haṃso vyomamṛgastathā ||
एवं चन्द्रमसं देवं वहन्ति स्मायुगक्षयम् ॥ (५३।२)
evaṃ candramasaṃ devaṃ vahanti smāyugakṣayam ||
देवैः परिवृतः सोमः पितृभिः सह गच्छति । (५४।१)
devaiḥ parivṛtaḥ somaḥ pitṛbhiḥ saha gacchati |
सोमस्य शुक्लपक्षादौ भास्करे परतः स्थिते ॥ (५४।२)
somasya śuklapakṣādau bhāskare parataḥ sthite ||
ततः पीतक्षयं सोमं युपगद्व्यापयन् रविः ॥ (५५।२)
tataḥ pītakṣayaṃ somaṃ yupagadvyāpayan raviḥ ||
सुषुम्नाप्ययमानस्य शुक्ले वर्धन्ति वै कलाः । (५७।१)
suṣumnāpyayamānasya śukle vardhanti vai kalāḥ |
तस्माद्ध्रसन्ति वै कृष्णे शुक्ले ह्याप्याययन्ति च ॥ (५७।२)
tasmāddhrasanti vai kṛṣṇe śukle hyāpyāyayanti ca ||
इत्येवं सूर्यवीर्येण चन्द्रस्याप्यायते तनुः । (५८।१)
ityevaṃ sūryavīryeṇa candrasyāpyāyate tanuḥ |
पौर्णमास्यां प्रदृश्येत शुक्लः सम्पूर्णमण्डलः ॥ (५८।२)
paurṇamāsyāṃ pradṛśyeta śuklaḥ sampūrṇamaṇḍalaḥ ||
पिबन्त्यम्बुमयं देवा मधु सौम्यं तथामृतम् ॥ (६०।२)
pibantyambumayaṃ devā madhu saumyaṃ tathāmṛtam ||
भक्षार्थमागतं सोमं पौर्णमास्यामुपासते ॥ (६१।२)
bhakṣārthamāgataṃ somaṃ paurṇamāsyāmupāsate ||
एकरात्रं सुराः सार्धं पितृभिरृषिभिश्च वै । (६२।१)
ekarātraṃ surāḥ sārdhaṃ pitṛbhirṛṣibhiśca vai |
सोमस्य कृष्णपक्षादौ भास्कराभिमुखस्य वै ॥ (६२।२)
somasya kṛṣṇapakṣādau bhāskarābhimukhasya vai ||
प्रक्षीयते परे ह्यात्मा पीयमानकलाक्रमात् । (६३।१)
prakṣīyate pare hyātmā pīyamānakalākramāt |
त्रयश्च त्रिंशता सार्धं त्रयस्त्रिंशच्छतानि तु ॥ (६३।२)
trayaśca triṃśatā sārdhaṃ trayastriṃśacchatāni tu ||
त्रयस्त्रिंशत्सहस्राणि देवाः सोमं पिबन्ति वै । (६४।१)
trayastriṃśatsahasrāṇi devāḥ somaṃ pibanti vai |
इत्येवं पीयमानस्य कृष्णे वर्धन्ति ताः कलाः ॥ (६४।२)
ityevaṃ pīyamānasya kṛṣṇe vardhanti tāḥ kalāḥ ||
क्षीयन्ते च ताः शुक्लाः कृष्णा ह्याप्याययन्ति च । (६५।१)
kṣīyante ca tāḥ śuklāḥ kṛṣṇā hyāpyāyayanti ca |
पीत्वार्धमासं गच्छन्ति अमावास्यां सुराश्च ते । (६६।१)
pītvārdhamāsaṃ gacchanti amāvāsyāṃ surāśca te |
पिबन्ति द्विकलं कालं शिष्टास्तास्तु कलास्तु याः । (६८।१)
pibanti dvikalaṃ kālaṃ śiṣṭāstāstu kalāstu yāḥ |
विनिःसृष्टं त्वमावास्यां गभस्तिभ्यस्तदामृतम् ॥ (६८।२)
viniḥsṛṣṭaṃ tvamāvāsyāṃ gabhastibhyastadāmṛtam ||
अर्धमाससमाप्तौ तु पीत्वा गच्छन्ति तेऽमृतम् । (६९।१)
ardhamāsasamāptau tu pītvā gacchanti te'mṛtam |
सौम्या बर्हिषदश्चैव अग्निष्वात्ताश्च ये स्मृताः ॥ (६९।२)
saumyā barhiṣadaścaiva agniṣvāttāśca ye smṛtāḥ ||
काव्याश्चैव तु ये प्रोक्ताः पितरः सर्व एव ते । (७०।१)
kāvyāścaiva tu ye proktāḥ pitaraḥ sarva eva te |
संवत्सराश्च ये काव्याः पञ्चाब्दा वै द्विजाः स्मृताः ॥ (७०।२)
saṃvatsarāśca ye kāvyāḥ pañcābdā vai dvijāḥ smṛtāḥ ||
सौम्याः सुतपसो ज्ञेयाः सौम्या बर्हिषदस्तथा । (७१।१)
saumyāḥ sutapaso jñeyāḥ saumyā barhiṣadastathā |
अग्निष्वात्तास् त्रयश्चैव पितृसर्गस्थिता द्विजाः ॥ (७१।२)
agniṣvāttās trayaścaiva pitṛsargasthitā dvijāḥ ||
पितृभिः पीयमानायां पञ्चदश्यां तु वै कलाम् । (७२।१)
pitṛbhiḥ pīyamānāyāṃ pañcadaśyāṃ tu vai kalām |
यावच्च क्षीयते तस्माद्भागः पञ्चदशस्तु सः ॥ (७२।२)
yāvacca kṣīyate tasmādbhāgaḥ pañcadaśastu saḥ ||
वृद्धिक्षयौ वै पक्षादौ षोडश्यां शशिनः मृतौ । (७३।२)
vṛddhikṣayau vai pakṣādau ṣoḍaśyāṃ śaśinaḥ mṛtau |
एवं सूर्यनिमित्ते ते क्षयवृद्धी निशाकरे ॥ (७३।३)
evaṃ sūryanimitte te kṣayavṛddhī niśākare ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.