मनुरुवाच । (१।१)

किम् अभीष्टवियोगशोकसंघादलम् उद्धर्तुमुपोषणं व्रतं वा । (१।२)

विभवोद्भवकारि भूतलेऽस्मिन्भवभीतेरपि सूदनं च पुंसः ॥ (१।३)

मत्स्य उवाच । (२।१)

परिपृष्टमिदं जगत्प्रियं ते विबुधानामपि दुर्लभं महत्त्वात् । (२।२)

तव भक्तिमतस्तथापि वक्ष्ये व्रतमिन्द्रासुरमानवेषु गुह्यम् ॥ (२।३)

पुण्यमाश्वयुजे मासि विशोकद्वादशीव्रतम् । (३।१)

दशम्यां लघुभुग्विद्वानारभेन्नियमेन तु ॥ (३।२)

उदङ्मुखः प्राङ्मुखो वा दन्तधावनपूर्वकम् । (४।१)

एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य तु केशवम् । (४।२)

श्रियं वाभ्यर्च्य विधिवद्भोक्ष्यामि त्वपरेऽहनि ॥ (४।३)

एवं नियमकृत्सुप्त्वा प्रातरुत्थाय मानवः । (५।१)

स्नानं सर्वौषधैः कुर्यात्पञ्चगव्यजलेन तु । (५।२)

शुक्लमाल्याम्बरधरः पूजयेच्छ्रीशमुत्पलैः ॥ (५।३)

विशोकाय नमः पादौ जङ्घे च वरदाय वै । (६।१)

श्रीशाय जानुनी तद्वदूरू च जलशायिने ॥ (६।२)

कन्दर्पाय नमो गुह्यं माधवाय नमः कटिम् । (७।१)

दामोदरायेत्युदरं पार्श्वे च विपुलाय वै ॥ (७।२)

नाभिं च पद्मनाभाय हृदयं मन्मथाय वै । (८।१)

श्रीधराय विभोर्वक्षः करौ मधुजिते नमः ॥ (८।२)

चक्रिणे वामबाहुं च दक्षिणं गदिने नमः । (९।१)

वैकुण्ठाय नमः कण्ठमास्यं यज्ञमुखाय वै ॥ (९।२)

नासामशोकनिधये वासुदेवाय चाक्षिणी । (१०।१)

ललाटं वामनायेति हरये च पुनर्भ्रुवौ ॥ (१०।२)

अलकान्माधवायेति किरीटं विश्वरूपिणे । (११।१)

नमः सर्वात्मने तद्वच्छिर इत्यभिपूजयेत् ॥ (११।२)

एवं सम्पूज्य गोविन्दं फलमाल्यानुलेपनैः । (१२।१)

ततस्तु मण्डलं कृत्वा स्थण्डिलं कारयेन्मुदा ॥ (१२।२)

चतुरस्रं समन्ताच्च रत्निमात्रमुदक्प्लवम् । (१३।१)

श्लक्ष्णं हृद्यं च परितो वप्रत्रयसमावृतम् ॥ (१३।२)

अङ्गुलेनोच्छ्रिता वप्रास्तद्विस्तारस्तु द्व्यङ्गुलः । (१४।१)

स्थण्डिलस्योपरिष्टाच्च भित्तिरष्टाङ्गुला भवेत् ॥ (१४।२)

नदीवालुकया शूर्पे लक्ष्म्याः प्रतिकृतिं न्यसेत् । (१५।१)

स्थण्डिले शूर्पमारोप्य लक्ष्मीमित्यर्चयेद्बुधः ॥ (१५।२)

नमो देव्यै नमः शान्त्यै नमो लक्ष्म्यै नमः श्रियै । (१६।१)

नमः पुष्ट्यै नमस्तुष्ट्यै वृष्ट्यै हृष्ट्यै नमो नमः ॥ (१६।२)

विशोका दुःखनाशाय विशोका वरदास्तु मे । (१७।१)

विशोका चास्तु सम्पत्त्यै विशोका सर्वसिद्धये ॥ (१७।२)

ततः शुक्लाम्बरैः शूर्पं वेष्ट्य सम्पूजयेत्फलैः । (१८।१)

वस्त्रैर्नानाविधैस्तद्वत्सुवर्णकमलेन च ॥ (१८।२)

रजनीषु च सर्वासु पिबेद्दर्भोदकं बुधः । (१९।१)

ततस्तु गीतनृत्यादि कारयेत्सकलां निशाम् ॥ (१९।२)

यामत्रये व्यतीते तु सुप्त्वाप्युत्थाय मानवः । (२०।१)

अभिगम्य च विप्राणां मिथुनानि तदार्चयेत् ॥ (२०।२)

शक्तितस् त्रीणि चैकं वा वस्त्रमाल्यानुलेपनैः । (२१।१)

शयनस्थानि पूज्यानि नमोऽस्तु जलशायिने ॥ (२१।२)

ततस्तु गीतवाद्येन रात्रौ जागरणे कृते । (२२।१)

प्रभाते च ततः स्नानं कृत्वा दाम्पत्यमर्चयेत् ॥ (२२।२)

भोजनं च यथाशक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः । (२३।१)

भुक्त्वा श्रुत्वा पुराणानि तद्दिनं चातिवाहयेत् ॥ (२३।२)

अनेन विधिना सर्वं मासि मासि समाचरेत् । (२४।१)

व्रतान्ते शयनं दद्याद्गुडधेनुसमन्वितम् । (२४।२)

सोपधानकविश्रामं सास्तरावरणं शुभम् ॥ (२४।३)

यथा न लक्ष्मीर्देवेश त्वां परित्यज्य गच्छति । (२५।१)

तथा सुरूपतारोग्यम् अशोकश्चास्तु मे सदा ॥ (२५।२)

यथा देवेन रहिता न लक्ष्मीर्जायते क्वचित् । (२६।१)

तथा विशोकता मेऽस्तु भक्तिरग्र्या च केशवे ॥ (२६।२)

मन्त्रेणानेन शयनं गुडधेनुसमन्वितम् । (२७।१)

शूर्पं च लक्ष्म्या सहितं दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ (२७।२)

उत्पलं करवीरं च बाणमम्लानकुङ्कुमम् । (२८।१)

केतकी सिन्दुवारं च मल्लिका गन्धपाटला । (२८।२)

कदम्बं कुब्जकं जातिः शस्तान्येतानि सर्वदा ॥ (२८।३)