ईश्वर उवाच । (१।१)

अतः परं प्रवक्ष्यामि रौप्याचलमनुत्तमम् । (१।२)

यत्प्रदानान्नरो याति सोमलोकमनुत्तमम् ॥ (१।३)

दशभिः पलसाहस्रैरुत्तमो रजताचलः । (२।१)

पञ्चभिर्मध्यमः प्रोक्तस्तदर्धेनाधमः स्मृतः ॥ (२।२)

अशक्तो विंशतेरूर्ध्वं कारयेच्छक्तितस्तदा । (३।१)

विष्कम्भपर्वतांस्तद्वत्तुरीयांशेन कल्पयेत् ॥ (३।२)

पूर्ववद्राजतान्कुर्वन्मन्दरादीन्विधानतः । (४।१)

कलधौतमयांस्तद्वल्लोकेशानर्चयेद्बुधः ॥ (४।२)

ब्रह्मविष्ण्वर्कवान्कार्यो नितम्बोऽत्र हिरण्मयः । (५।१)

राजतं स्याद्यदन्येषां सर्वं तदिह काञ्चनम् ॥ (५।२)

शेषं तु पूर्ववत्कुर्याद्धोमजागरणादिकम् । (६।१)

दद्यात्ततः प्रभाते तु गुरवे रौप्यपर्वतम् ॥ (६।२)

विष्कम्भशैलानृत्विग्भ्यः पूज्यवस्त्रविभूषणैः । (७।१)

इमं मन्त्रं पठन्दद्याद्दर्भपाणिर्विमत्सरः ॥ (७।२)

पितॄणां वल्लभो यस्माद्धरीन्द्राणां शिवस्य च । (८।१)

पाहि राजत तस्मात्त्वं शोकसंसारसागरात् ॥ (८।२)

इत्थं निवेद्य यो दद्याद्रजताचलमुत्तमम् । (९।१)

गवामयुतदानस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ (९।२)

सोमलोके स गन्धर्वैः किंनराप्सरसां गणैः । (१०।१)

पूज्यमानो वसेद्विद्वान्यावदाभूतसंप्लवम् ॥ (१०।२)