ब्रह्मोवाच । (१।१)

भगवन् भवसंसारसागरोत्तारकारक । (१।२)

किंचिद्व्रतं समाचक्ष्व स्वर्गारोग्यसुखप्रदम् ॥ (१।३)

ईश्वर उवाच । (२।१)

सौरं धर्मं प्रवक्ष्यामि नाम्ना कल्याणसप्तमीम् । (२।२)

विशोकसप्तमीं तद्वत्फलाढ्यां पापनाशिनीम् ॥ (२।३)

शर्करासप्तमीं पुण्यां तथा कमलसप्तमीम् । (३।१)

मन्दारसप्तमीं तद्वच्छुभदां शुभसप्तमीम् ॥ (३।२)

सर्वानन्तफलाः प्रोक्ताः सर्वा देवर्षिपूजिताः । (४।१)

विधानमासां वक्ष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ (४।२)

यदा तु शुक्लसप्तम्यामादित्यस्य दिनं भवेत् । (५।१)

सा तु कल्याणिनी नाम विजया च निगद्यते ॥ (५।२)

प्रातर्गव्येन पयसा स्नानमस्यां समाचरेत् । (६।१)

ततः शुक्लाम्बरः पद्ममक्षताभिः प्रकल्पयेत् ॥ (६।२)

प्राङ्मुखोऽष्टदलं मध्ये तद्वद्वृत्तां च कर्णिकाम् । (७।१)

पुष्पाक्षताभिर्देवेशं विन्यसेत्सर्वतः क्रमात् ॥ (७।२)

पूर्वेण तपनायेति मार्तण्डायेति चानले । (८।१)

याम्ये दिवाकरायेति विधात्र इति नैरृते ॥ (८।२)

पश्चिमे वरुणायेति भास्करायेति चानिले । (९।१)

सौम्ये विकर्तनायेति रवये चाष्टमे दले ॥ (९।२)

आदावन्ते च मध्ये च नमोऽस्तु परमात्मने । (१०।१)

मन्त्रैरेभिः समभ्यर्च्य नमस्कारान्तदीपितैः ॥ (१०।२)

शुक्लवस्त्रैः फलैर्भक्ष्यैर्धूपमाल्यानुलेपनैः । (११।१)

स्थण्डिले पूजयेद्भक्त्या गुडेन लवणेन च ॥ (११।२)

ततो व्याहृतिमन्त्रेण विसृजेद्द्विजपुंगवान् । (१२।१)

शक्तितः पूजयेद्भक्त्या गुडक्षीरघृतादिभिः । (१२।२)

तिलपात्रं हिरण्यं च ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ (१२।३)

एवं नियमकृत्सुप्त्वा प्रातरुत्थाय मानवः । (१३।१)

कृतस्नानजपो विप्रैः सहैव घृतपायसम् ॥ (१३।२)

भुक्त्वा च वेदविदुषे बिडालव्रतवर्जिते । (१४।१)

घृतपात्रं सकनकं सोदकुम्भं निवेदयेत् ॥ (१४।२)

प्रीयतामत्र भगवान्परमात्मा दिवाकरः । (१५।१)

अनेन विधिना सर्वं मासि मासि व्रतं चरेत् ॥ (१५।२)

ततस्त्रयोदशे मासि गा वै दद्यात्त्रयोदश । (१६।१)

वस्त्रालंकारसंयुक्ताः सुवर्णास्याः पयस्विनीः ॥ (१६।२)

एकामपि प्रदद्याद्वा वित्तहीनो विमत्सरः । (१७।१)

न वित्तशाठ्यं कुर्वीत यतो मोहात्पतत्यधः ॥ (१७।२)

अनेन विधिना यस्तु कुर्यात्कल्याणसप्तमीम् । (१८।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोके महीयते । (१८।२)

आयुरारोग्यमैश्वर्यमनन्तमिह जायते ॥ (१८।३)

सर्वपापहरा नित्यं सर्वदैवतपूजिता । (१९।१)

सर्वदुष्टोपशमनी सदा कल्याणसप्तमी ॥ (१९।२)

इमामनन्तफलदां यस्तु कल्याणसप्तमीम् । (२०।१)

शृणोति पठते चेह सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (२०।२)