ईश्वर उवाच । (१।१)

अन्यामपि प्रवक्ष्यामि नाम्ना तु फलसप्तमीम् । (१।२)

यामुपोष्य नरः पापाद्विमुक्तः स्वर्गभाग्भवेत् ॥ (१।३)

मार्गशीर्षे शुभे मासि सप्तम्यां नियतव्रतः । (२।१)

तामुपोष्याथ कमलं कारयित्वा तु काञ्चनम् ॥ (२।२)

शर्करासंयुतं दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने । (३।१)

रविं काञ्चनकं कृत्वा पलस्यैकस्य धर्मवित् । (३।२)

दद्याद्द्विकालवेलायां भानुर्मे प्रीयतामिति ॥ (३।३)

भक्त्या तु विप्रान्सम्पूज्य चाष्टम्यां क्षीरभोजनम् । (४।१)

दत्त्वा कुर्यात्फलयुतं यावत्स्यात्कृष्णेसप्तमी ॥ (४।२)

तामप्युपोष्य विधिवदनेनैव क्रमेण तु । (५।१)

तद्वद्धैमफलं दत्त्वा सुवर्णकमलान्वितम् ॥ (५।२)

शर्करापात्रसंयुक्तं वस्त्रमाल्यसमन्वितम् । (६।१)

संवत्सरं च तेनैव विधिनोभयसप्तमीम् ॥ (६।२)

उपोष्य दत्त्वा क्रमशः सूर्यमन्त्रमुदीरयेत् । (७।१)

भानुरर्को रविर्ब्रह्मा सूर्यः शक्रो हरिः शिवः । (७।२)

श्रीमान्विभावसुस्त्वष्टा वरुणः प्रीयतामिति ॥ (७।३)

प्रतिमासं च सप्तम्यामेकैकं नाम कीर्तयेत् । (८।१)

प्रतिपक्षं फलत्यागमेतत्कुर्वन्समाचरेत् ॥ (८।२)

व्रतान्ते विप्रमिथुनं पूजयेद्वस्त्रभूषणैः । (९।१)

शर्कराकलशं दद्याद्धेमपद्मदलान्वितम् ॥ (९।२)

यथा न विफलाः कामास्त्वद्भक्तानां सदा रवे । (१०।१)

तथानन्तफलावाप्तिरस्तु मे सप्तजन्मसु ॥ (१०।२)

इमामनन्तफलदां यः कुर्यात्फलसप्तमीम् । (११।१)

सर्वपापविशुद्धात्मा सूर्यलोके महीयते ॥ (११।२)

सुरापानादिकं किंचिद्यदत्रामुत्र वा कृतम् । (१२।१)

तत्सर्वं नाशमायाति यः कुर्यात्फलसप्तमीम् ॥ (१२।२)

कुर्वाणः सप्तमीं चेमां सततं रोगवर्जितः । (१३।१)

भूतान्भव्यांश्च पुरुषांस्तारयेदेकविंशतिम् । (१३।२)

यः शृणोति पठेद्वापि सोऽपि कल्याणभाग्भवेत् ॥ (१३।३)