सूत उवाच । (१।१)

गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः । (१।२)

गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम् ॥ (१।३)

माद्री युधाजितं पुत्रं ततो वै देवमीढुषम् । (२।१)

अनमित्रं शिबिं चैव पञ्चमं कृतलक्षणम् ॥ (२।२)

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि तु द्वौ सुतौ । (३।१)

प्रसेनश्च महावीर्यः शक्तिसेनश्च ताव् उभौ ॥ (३।२)

स्यमन्तकः प्रसेनस्य मणिरत्नमनुत्तमम् । (४।१)

पृथिव्यां सर्वरत्नानां राजा वै सो ऽभवन्मणिः ॥ (४।२)

हृदि कृत्वा तु बहुशो मणिं तमभियाचितः । (५।१)

गोविन्दोऽपि न तं लेभे शक्तोऽपि न जहार सः ॥ (५।२)

कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनस्तेन भूषितः । (६।१)

यथाशब्दं स शुश्राव बिले सत्त्वेन पूरिते ॥ (६।२)

ततः प्रविश्य स बिलं प्रसेनो ह्य् ऋक्षमैक्षत । (७।१)

ऋक्षः प्रसेनं च तथा ऋक्षं चैव प्रसेनजित् ॥ (७।२)

हत्वा ऋक्षः प्रसेनं तु ततस्तं मणिमाददात् । (८।१)

अदृष्टस्तु हतस्तेन अन्तर्बिलगतस्तदा ॥ (८।२)

प्रसेनं तु हतं ज्ञात्वा गोविन्दः परिशङ्कितः । (९।१)

गोविन्देन हतो व्यक्तं प्रसेनो मणिकारणात् ॥ (९।२)

प्रसेनस्तु गतोऽरण्यं मणिरत्नेन भूषितः । (१०।१)

तं दृष्ट्वा स हतस्तेन गोविन्दः प्रत्युवाच ह । (१०।२)

हन्मि चैनं दुराचारं शत्रुभूतं हि वृष्णिषु ॥ (१०।३)

अथ दीर्घेण कालेन मृगयां निर्गतः पुनः । (११।१)

यदृच्छया च गोविन्दो बिलस्याभ्याशमागमत् ॥ (११।२)

तं दृष्ट्वा तु महाशब्दं स चक्रे ऋक्षराड्बली । (१२।१)

शब्दं श्रुत्वा तु गोविन्दः खड्गपाणिः प्रविश्य सः । (१२।२)

अपश्यज्जाम्बवन्तं तमृक्षराजं महाबलम् ॥ (१२।३)

ततस्तूर्णं हृषीकेशस्तमृक्षपतिमञ्जसा । (१३।१)

जाम्बवन्तं स जग्राह क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ (१३।२)

तुष्टावैनं तदा ऋक्षः कर्मभिर्वैष्णवैः प्रभुम् । (१४।१)

ततस्तुष्टस्तु भगवान्वरेणैनमरोचयत् ॥ (१४।२)

जाम्बवानुवाच । (१५।१)

इच्छे चक्रप्रहारेण त्वत्तोऽहं मरणं प्रभो । (१५।२)

कन्या चेयं मम शुभा भर्तारं त्वामवाप्नुयात् । (१५।३)

यो ऽयं मणिः प्रसेनं तु हत्वा प्राप्तो मया प्रभो ॥ (१५।४)

ततः स जाम्बवन्तं तं हत्वा चक्रेण वै प्रभुः । (१६।१)

कृतकर्मा महाबाहुः सकन्यं मणिमाहरत् ॥ (१६।२)

ददौ सत्राजितायैनं सर्वसात्वतसंसदि । (१७।१)

तेन मिथ्यापवादेन संतप्तोऽयं जनार्दनः ॥ (१७।२)

ततस्ते यादवाः सर्वे वासुदेवमथाब्रुवन् । (१८।१)

अस्माकं तु मतिर्ह्यासीत्प्रसेनस्तु त्वया हतः ॥ (१८।२)

कैकेयस्य सुता भार्या दश सत्राजितः शुभाः । (१९।१)

तासूत्पन्नाः सुतास्तस्य शतमेकं तु विश्रुताः । (१९।२)

ख्यातिमन्तो महावीर्या भङ्गकारस्तु पूर्वजः ॥ (१९।३)

अथ व्रतवती तस्माद्भङ्गकारात्तु पूर्वजात् । (२०।१)

सुषुवे सुकुमारीस्तु तिस्रः कमललोचनाः ॥ (२०।२)

सत्यभामा वरा स्त्रीणां व्रतिनी च दृढव्रता । (२१।१)

तथा पद्मावती चैव ताश्च कृष्णाय सो ऽददात् ॥ (२१।२)

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे कनिष्ठाद्वृष्णिनन्दनात् । (२२।१)

सत्यकस्तस्य पुत्रस्तु सात्यकिस्तस्य चात्मजः ॥ (२२।२)

सत्यवान्युयुधानस्तु शिनेर्नप्ता प्रतापवान् । (२३।१)

असङ्गो युयुधानस्य द्युम्निस्तस्यात्मजो ऽभवत् ॥ (२३।२)

द्युम्नेर्युगंधरः पुत्र इति शैन्याः प्रकीर्तिताः । (२४।१)

अनमित्रान्वयो ह्य् एष व्याख्यातो वृष्णिवंशजः ॥ (२४।२)

अनमित्रस्य संजज्ञे पृथ्व्यां वीरो युधाजितः । (२५।१)

अन्यौ तु तनयौ वीरौ वृषभः क्षत्र एव च ॥ (२५।२)

वृषभः काशिराजस्य सुतां भार्यामविन्दत । (२६।१)

जयन्तस्तु जयन्त्यां तु पुत्रः समभवच्छुभः ॥ (२६।२)

सदायज्ञो ऽतिवीरश्च श्रुतवानतिथिप्रियः । (२७।१)

अक्रूरः सुषुवे तस्मात्सदायज्ञो ऽतिदक्षिणः ॥ (२७।२)

रत्ना कन्या च शैब्यस्य अक्रूरस्तामवाप्तवान् । (२८।१)

पुत्रानुत्पादयामास एकादश महाबलान् ॥ (२८।२)

उपलम्भः सदालम्भो वृकलो वीर्य एव च । (२९।१)

सवीतरः सदापक्षः शत्रुघ्नो वारिमेजयः ॥ (२९।२)

धर्मभृद्धर्मवर्माणौ धृष्टमानस्तथैव च । (३०।१)

सर्वे च प्रतिहोतारो रत्नायां जज्ञिरे च ते ॥ (३०।२)

अक्रूराद् उग्रसेनायां सुतौ द्वौ कुलवर्धनौ । (३१।१)

देववानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंनिभौ ॥ (३१।२)

अश्विन्यां च ततः पुत्राः पृथुर् विपृथुरेव च । (३२।१)

अश्वत्थामा सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ ॥ (३२।२)

वृष्टिनेमिः सुधर्मा च तथा शर्यातिरेव च । (३३।१)

अभूमिर् वर्जभूमिश्च श्रमिष्ठः श्रवणस्तथा ॥ (३३।२)

इमां मिथ्याभिशस्तिं यो वेद कृष्णादपोहिताम् । (३४।१)

न स मिथ्याभिशापेन अभिशाप्यो ऽथ केनचित् ॥ (३४।२)