शौनक उवाच । (१।१)

जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि । (१।२)

पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्द्विजः ॥ (१।३)

ययातिरुवाच । (२।१)

जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः । (२।२)

काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ॥ (२।३)

त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह । (३।१)

यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ (३।२)

पूर्णे वर्षसहस्रे तु त्वदीयं यौवनं त्व् अहम् । (४।१)

दत्त्वा सम्प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ (४।२)

यदुरुवाच । (५।१)

सितश्मश्रुधरो दीनो जरसा शिथिलीकृतः । (५।२)

वलीसंततगात्रश्च दुदर्शो दुर्बलः कृशः ॥ (५।३)

अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवने । (६।१)

सहोपजीविभिश्चैव तज्जरां नाभिकामये ॥ (६।२)

सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप । (७।१)

जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ पुत्रमन्यं वृणीष्व वै ॥ (७।२)

ययातिरुवाच । (८।१)

यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि । (८।२)

पापान्मातुलसम्बन्धाद्दुष्प्रजा ते भविष्यति ॥ (८।३)

तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह । (९।१)

यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक ॥ (९।२)

पूर्णे वर्षसहस्रे नु पुनर्दास्यामि यौवनम् । (१०।१)

तथैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ (१०।२)

तुर्वसुरुवाच । (११।१)

न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् । (११।२)

बलरूपान्तकरणीं बुद्धिमानविनाशिनीम् ॥ (११।३)

ययातिरुवाच । (१२।१)

यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि । (१२।२)

तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति ॥ (१२।३)

संकीर्णाश्चोरधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च । (१३।१)

पिशिताशिषु लोकेषु नूनं राजा भविष्यसि ॥ (१३।२)

गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिरतेषु च । (१४।१)

पशुधर्मिषु म्लेच्छेषु पापेषु प्रभविष्यसि ॥ (१४।२)

शौनक उवाच । (१५।१)

एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः । (१५।२)

शर्मिष्ठायाः सुतं ज्येष्ठं द्रुह्युं वचनमब्रवीत् ॥ (१५।३)

ययातिरुवाच । (१६।१)

द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् । (१६।२)

जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं प्रयच्छताम् ॥ (१६।३)

पूर्णे वर्षसहस्रे तु ते प्रदास्यामि यौवनम् । (१७।१)

स्वं चादास्यामि भूयो ऽहं पाप्मानं जरया सह ॥ (१७।२)

द्रुह्युरुवाच । (१८।१)

न राज्यं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् । (१८।२)

न रागश्चास्य भवति तज्जरां ते न कामये ॥ (१८।३)

ययातिरुवाच । (१९।१)

यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि । (१९।२)

तद्द्रुह्यो वै प्रियः कामो न ते सम्पत्स्यते क्वचित् ॥ (१९।३)

नौर् उपप्लवसंचारो यत्र नित्यं भविष्यति । (२०।१)

अराज्यभोजशब्दं त्वं तत्र प्राप्स्यसि सान्वयः ॥ (२०।२)

ययातिरुवाच । (२१।१)

अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह । (२१।२)

एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते ॥ (२१।३)

अनुर् उवाच । (२२।१)

जीर्णः शिशुरिवादत्ते कालेऽन्नमशुचिर्यथा । (२२।२)

न जुहोति च कालेऽग्निं तां जरां नाभिकामये ॥ (२२।३)

ययातिरुवाच । (२३।१)

यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि । (२३।२)

जरादोषस्त्वयोक्तो यस्तस्मात्त्वं प्रतिपद्यसे ॥ (२३।३)

प्रजाश्च यौवनं प्राप्ता विनश्यन्ति ह्य् अनो तव । (२४।१)

अग्निप्रस्कन्दनगतस्त्वं चाप्येवं भविष्यसि ॥ (२४।२)

ययातिरुवाच । (२५।१)

पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह । (२५।२)

त्वं मे प्रियतरः पुत्रस्त्वं वरीयान् भविष्यसि ॥ (२५।३)

जरा वली च मां तात पलितानि च पर्यगुः । (२६।१)

काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ॥ (२६।२)

किंचित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसा तव । (२७।१)

पूर्णे वर्षसहस्रे तु प्रतिदास्यामि यौवनम् । (२७।२)

स्वं चैव प्रतिपत्स्येऽहं पाप्मानं जरया सह ॥ (२७।३)

शौनक उवाच । (२८।१)

एवमुक्तः प्रत्युवाच पूरुः पितरमञ्जसा । (२८।२)

यथात्थ त्वं महाराज तत्करिष्यामि ते वचः ॥ (२८।३)

प्रतिपत्स्यामि ते राजन्पाप्मानं जरया सह । (२९।१)

गृहाण यौवनं मत्तश्चर कामान् यथेप्सितान् ॥ (२९।२)

जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव । (३०।१)

यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथेच्छया ॥ (३०।२)

ययातिरुवाच । (३१।१)

पूरो प्रीतोऽस्मि ते वत्स वरं चेमं ददामि ते । (३१।२)

सर्वकामसमृद्धार्था भविष्यति तव प्रजा ॥ (३१।३)