MPur, 171
Select a line for its word-by-word analysis.
स्थित्वा च तस्मिन्कमले ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः । (१।२)
sthitvā ca tasminkamale brahmā brahmavidāṃ varaḥ |
प्रज्वलन्निव तेजोभिर्भाभिः स्वाभिस्तमोनुदः । (२।१)
prajvalanniva tejobhirbhābhiḥ svābhistamonudaḥ |
बभासे सर्वधर्मस्थः सहस्रांशुरिवांशुभिः ॥ (२।२)
babhāse sarvadharmasthaḥ sahasrāṃśurivāṃśubhiḥ ||
सांख्याचार्यो हि मतिमान्कपिलो ब्राह्मणो वरः । (४।१)
sāṃkhyācāryo hi matimānkapilo brāhmaṇo varaḥ |
उभावपि महात्मानौ स्तुवन्तौ क्षेत्रतत्परौ ॥ (४।२)
ubhāvapi mahātmānau stuvantau kṣetratatparau ||
ग्रामणीः सर्वभूतानां ब्रह्मा त्रैलोक्यपूजितः ॥ (६।२)
grāmaṇīḥ sarvabhūtānāṃ brahmā trailokyapūjitaḥ ||
तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्माभ्याहृतयोगवित् । (७।१)
tayostadvacanaṃ śrutvā brahmābhyāhṛtayogavit |
त्रीनिमान् कृतवांल्लोकान् यथेयं ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ (७।२)
trīnimān kṛtavāṃllokān yatheyaṃ brahmaṇaḥ śrutiḥ ||
तस्याग्रे वाग्यतस्तस्थौ ब्रह्मा तामसमव्ययम् ॥ (८।२)
tasyāgre vāgyatastasthau brahmā tāmasamavyayam ||
सोत्पन्नमात्रो ब्रह्माणमुक्तवान्मानसः सुतः । (९।१)
sotpannamātro brahmāṇamuktavānmānasaḥ sutaḥ |
किं कुर्मस्तव साहाय्यं ब्रवीतु भगवानृषिः ॥ (९।२)
kiṃ kurmastava sāhāyyaṃ bravītu bhagavānṛṣiḥ ||
ब्रह्मणस्तु तदर्थं तु तदा भूयः समुत्थितः । (११।१)
brahmaṇastu tadarthaṃ tu tadā bhūyaḥ samutthitaḥ |
शुश्रूषुरस्मि युवयोः किं करोमि कृताञ्जलिः ॥ (११।२)
śuśrūṣurasmi yuvayoḥ kiṃ karomi kṛtāñjaliḥ ||
यत्सत्यमक्षरं ब्रह्म ह्यष्टादशविधं तु तत् । (१२।२)
yatsatyamakṣaraṃ brahma hyaṣṭādaśavidhaṃ tu tat |
ततो ब्रह्मा भुवं नाम द्वितीयमसृजत्प्रभुः । (१४।१)
tato brahmā bhuvaṃ nāma dvitīyamasṛjatprabhuḥ |
ततः सोऽथाब्रवीद्वाक्यं किं करोमि पितामह । (१५।१)
tataḥ so'thābravīdvākyaṃ kiṃ karomi pitāmaha |
ब्रह्माभ्यासं तु कृतवान्भुवश्च पृथिवीं गतः । (१६।१)
brahmābhyāsaṃ tu kṛtavānbhuvaśca pṛthivīṃ gataḥ |
प्राप्तश्च परमं स्थानं स तयोः पार्श्वमागतः ॥ (१६।२)
prāptaśca paramaṃ sthānaṃ sa tayoḥ pārśvamāgataḥ ||
तस्मिन्नपि गते पुत्रे तृतीयमसृजत्प्रभुः । (१७।१)
tasminnapi gate putre tṛtīyamasṛjatprabhuḥ |
मोक्षप्रवृत्तिकुशलं भूर्भुवं नामतो विभुम् ॥ (१७।२)
mokṣapravṛttikuśalaṃ bhūrbhuvaṃ nāmato vibhum ||
एवं पुत्रास्त्रयोऽप्येत उक्ताः शंभोर्महात्मनः ॥ (१८।२)
evaṃ putrāstrayo'pyeta uktāḥ śaṃbhormahātmanaḥ ||
तान्गृहीत्वा सुतांस्तस्य प्रयातः स्वार्जितां गतिम् । (१९।१)
tāngṛhītvā sutāṃstasya prayātaḥ svārjitāṃ gatim |
यं कालं तौ गतौ मुक्तौ ब्रह्मा तं कालमेव हि । (२०।१)
yaṃ kālaṃ tau gatau muktau brahmā taṃ kālameva hi |
ततो घोरतमं भूयः संश्रितः परमं व्रतम् ॥ (२०।२)
tato ghoratamaṃ bhūyaḥ saṃśritaḥ paramaṃ vratam ||
न रेमेऽथ ततो ब्रह्मा प्रभुरेकस्तपश्चरन् । (२१।१)
na reme'tha tato brahmā prabhurekastapaścaran |
शरीरार्धात्ततो भार्यां समुत्पादितवाञ्छुभाम् ॥ (२१।२)
śarīrārdhāttato bhāryāṃ samutpāditavāñchubhām ||
सृजन्प्रजानां पतयः सागरांश्चासृजद्विभुः । (२४।१)
sṛjanprajānāṃ patayaḥ sāgarāṃścāsṛjadvibhuḥ |
विश्वे प्रजानां पतयो येभ्यो लोका विनिःसृताः ॥ (२५।२)
viśve prajānāṃ patayo yebhyo lokā viniḥsṛtāḥ ||
सर्वमन्त्रहितं पुण्यं नाम्ना धर्मं स सृष्टवान् ॥ (२६।२)
sarvamantrahitaṃ puṇyaṃ nāmnā dharmaṃ sa sṛṣṭavān ||
दक्षं मरीचिमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् । (२७।१)
dakṣaṃ marīcimatriṃ ca pulastyaṃ pulahaṃ kratum |
वसिष्ठं गौतमं चैव भृगुमङ्गिरसं मनुम् ॥ (२७।२)
vasiṣṭhaṃ gautamaṃ caiva bhṛgumaṅgirasaṃ manum ||
अथैवाद्भुतमित्येते ज्ञेयाः पैतामहर्षयः । (२८।१)
athaivādbhutamityete jñeyāḥ paitāmaharṣayaḥ |
अदितिर्दितिर्दनुः काला अनायुः सिंहिका मुनिः । (२९।१)
aditirditirdanuḥ kālā anāyuḥ siṃhikā muniḥ |
दक्षस्यापत्यमेता वै कन्या द्वादश पार्थिव । (३०।१)
dakṣasyāpatyametā vai kanyā dvādaśa pārthiva |
मरीचेः कश्यपः पुत्रस्तपसा निर्मितः किल ॥ (३०।२)
marīceḥ kaśyapaḥ putrastapasā nirmitaḥ kila ||
तस्मै कन्या द्वादशान्या दक्षस्ताः प्रददौ तदा । (३१।१)
tasmai kanyā dvādaśānyā dakṣastāḥ pradadau tadā |
लक्ष्मीर्मरुत्वती साध्या विश्वेशा च मता शुभा ॥ (३२।२)
lakṣmīrmarutvatī sādhyā viśveśā ca matā śubhā ||
देवी सरस्वती चैव ब्रह्मणा निर्मिताः पुरा । (३३।१)
devī sarasvatī caiva brahmaṇā nirmitāḥ purā |
एताः पञ्च वरिष्ठा वै सुरश्रेष्ठाय पार्थिव ॥ (३३।२)
etāḥ pañca variṣṭhā vai suraśreṣṭhāya pārthiva ||
दत्ता भद्राय धर्माय ब्रह्मणा दृष्टकर्मणा । (३४।१)
dattā bhadrāya dharmāya brahmaṇā dṛṣṭakarmaṇā |
सुरभिः सा हिता भूत्वा ब्रह्माणं समुपस्थिता । (३५।१)
surabhiḥ sā hitā bhūtvā brahmāṇaṃ samupasthitā |
जज्ञिरे च सुतास्तस्यां विपुला धूमसंनिभाः ॥ (३६।२)
jajñire ca sutāstasyāṃ vipulā dhūmasaṃnibhāḥ ||
नक्तसंध्याभ्रसंकाशाः प्रादहंस्तिग्मतेजसः । (३७।१)
naktasaṃdhyābhrasaṃkāśāḥ prādahaṃstigmatejasaḥ |
ते रुदन्तो द्रवन्तश्च गर्हयन्तः पितामहम् ॥ (३७।२)
te rudanto dravantaśca garhayantaḥ pitāmaham ||
रोदनाद्रवणाच्चैव रुद्रा इति ततः स्मृताः । (३८।१)
rodanādravaṇāccaiva rudrā iti tataḥ smṛtāḥ |
मृगव्याधः कपर्दी च दहनोऽथेश्वरश्च वै । (३९।१)
mṛgavyādhaḥ kapardī ca dahano'theśvaraśca vai |
अहिर्बुध्न्यश्च भगवान्कपाली चापि पिङ्गलः ॥ (३९।२)
ahirbudhnyaśca bhagavānkapālī cāpi piṅgalaḥ ||
सेनानीश्च महातेजा रुद्रास्त्वेकादश स्मृताः । (४०।१)
senānīśca mahātejā rudrāstvekādaśa smṛtāḥ |
तस्यामेव सुरभ्यां च गावो यज्ञेश्वराश्च वै ॥ (४०।२)
tasyāmeva surabhyāṃ ca gāvo yajñeśvarāśca vai ||
प्रकृष्टाश्च तथा मायाः सुरभ्याः पशवोऽक्षराः । (४१।१)
prakṛṣṭāśca tathā māyāḥ surabhyāḥ paśavo'kṣarāḥ |
ओषध्यः प्रवरायाश्च सुरस्यास्ताः समुत्थिताः । (४२।१)
oṣadhyaḥ pravarāyāśca surasyāstāḥ samutthitāḥ |
धर्माल्लक्ष्मीस्तथा कामं साध्या साध्यान्व्यजायत ॥ (४२।२)
dharmāllakṣmīstathā kāmaṃ sādhyā sādhyānvyajāyata ||
सुपर्वाणं बृहत्कान्तिः साध्या लोकनमस्कृताः । (४५।१)
suparvāṇaṃ bṛhatkāntiḥ sādhyā lokanamaskṛtāḥ |
वरं वै प्रथमं देवं द्वितीयं ध्रुवमव्ययम् । (४६।१)
varaṃ vai prathamaṃ devaṃ dvitīyaṃ dhruvamavyayam |
विश्वावसुं तृतीयं च चतुर्थं सोममीश्वरम् ॥ (४६।२)
viśvāvasuṃ tṛtīyaṃ ca caturthaṃ somamīśvaram ||
सप्तमं च तथा वायुमष्टमं निरृतिं वसुम् ॥ (४७।२)
saptamaṃ ca tathā vāyumaṣṭamaṃ nirṛtiṃ vasum ||
धर्मस्यापत्यम् एतद्वै सुदेव्यां समजायत । (४८।१)
dharmasyāpatyam etadvai sudevyāṃ samajāyata |
विश्वे देवाश्च विश्वायां धर्माज्जाता इति श्रुतिः ॥ (४८।२)
viśve devāśca viśvāyāṃ dharmājjātā iti śrutiḥ ||
विश्रान्तकवपुर्बालो विष्कम्भश्च महायशाः । (५०।१)
viśrāntakavapurbālo viṣkambhaśca mahāyaśāḥ |
गरुडश्चातिसत्त्वौजा भास्करप्रतिमद्युतिः ॥ (५०।२)
garuḍaścātisattvaujā bhāskarapratimadyutiḥ ||
विश्वान्देवान्देवमाता विश्वेशाजनयत् सुतान् । (५१।१)
viśvāndevāndevamātā viśveśājanayat sutān |
अग्निं चक्षुं रविर्ज्योतिः सावित्रं मित्रमेव च । (५२।१)
agniṃ cakṣuṃ ravirjyotiḥ sāvitraṃ mitrameva ca |
अश्वमित्रं चित्ररश्मिं तथा निषधनं नृप ॥ (५३।२)
aśvamitraṃ citraraśmiṃ tathā niṣadhanaṃ nṛpa ||
हूयन्तं वाडवं चैव चारित्रं मन्दपन्नगम् । (५४।१)
hūyantaṃ vāḍavaṃ caiva cāritraṃ mandapannagam |
बृहन्तं वै बृहद्रूपं तथा वै पूतनानुगम् ॥ (५४।२)
bṛhantaṃ vai bṛhadrūpaṃ tathā vai pūtanānugam ||
मरुत्वती पुरा जज्ञ एतान्वै मरुतां गणान् । (५५।१)
marutvatī purā jajña etānvai marutāṃ gaṇān |
अदितिः कश्यपाज्जज्ञ आदित्यान्द्वादशैव हि ॥ (५५।२)
aditiḥ kaśyapājjajña ādityāndvādaśaiva hi ||
इन्द्रो विष्णुर्भगस्त्वष्टा वरुणो ह्यर्यमा रविः । (५६।१)
indro viṣṇurbhagastvaṣṭā varuṇo hyaryamā raviḥ |
इत्येते द्वादशादित्या वरिष्ठास्त्रिदिवौकसः । (५७।१)
ityete dvādaśādityā variṣṭhāstridivaukasaḥ |
आदित्यस्य सरस्वत्यां जज्ञाते द्वौ सुतौ वरौ ॥ (५७।२)
ādityasya sarasvatyāṃ jajñāte dvau sutau varau ||
तपःश्रेष्ठौ गुणश्रेष्ठौ त्रिदिवस्यापि संमतौ । (५८।१)
tapaḥśreṣṭhau guṇaśreṣṭhau tridivasyāpi saṃmatau |
दनुस्तु दानवाञ्जज्ञे दितिर्दैत्यान्व्यजायत ॥ (५८।२)
danustu dānavāñjajñe ditirdaityānvyajāyata ||
ताम्रा त्वप्सरसां माता पुण्यानां भारतोद्भव ॥ (६०।२)
tāmrā tvapsarasāṃ mātā puṇyānāṃ bhāratodbhava ||
क्रोधायाः सर्वभूतानि पिशाचाश्चैव पार्थिव । (६१।१)
krodhāyāḥ sarvabhūtāni piśācāścaiva pārthiva |
जज्ञे यक्षगणांश्चैव राक्षसांश्च विशांपते ॥ (६१।२)
jajñe yakṣagaṇāṃścaiva rākṣasāṃśca viśāṃpate ||
चतुष्पदानि सत्त्वानि तथा गावस्तु सौरभाः । (६२।१)
catuṣpadāni sattvāni tathā gāvastu saurabhāḥ |
तदा वै पौष्करो राजन्प्रादुर्भावो महात्मनः । (६४।१)
tadā vai pauṣkaro rājanprādurbhāvo mahātmanaḥ |
प्रादुर्भावः पौष्करस्ते मया द्वैपायनेरितः ॥ (६४।२)
prādurbhāvaḥ pauṣkaraste mayā dvaipāyaneritaḥ ||
पुराणः पुरुषश्चैव मया विष्णुर्हरिः प्रभुः । (६५।१)
purāṇaḥ puruṣaścaiva mayā viṣṇurhariḥ prabhuḥ |
कथितस्तेऽनुपूर्वेण संस्तुतः परमर्षिभिः ॥ (६५।२)
kathitaste'nupūrveṇa saṃstutaḥ paramarṣibhiḥ ||
यश्चेदमग्र्यं शृणुयात्पुराणं सदा नरः पर्वसु गौरवेण । (६६।१)
yaścedamagryaṃ śṛṇuyātpurāṇaṃ sadā naraḥ parvasu gauraveṇa |
अवाप्य लोकान्स हि वीतरागः परत्र च स्वर्गफलानि भुङ्क्ते ॥ (६६।२)
avāpya lokānsa hi vītarāgaḥ paratra ca svargaphalāni bhuṅkte ||
प्रसादयति यः कृष्णं तं कृष्णोऽनुप्रसीदति ॥ (६७।२)
prasādayati yaḥ kṛṣṇaṃ taṃ kṛṣṇo'nuprasīdati ||
क्षीणायुर्लभते चायुः पुत्रकामः सुतं तथा ॥ (६८।२)
kṣīṇāyurlabhate cāyuḥ putrakāmaḥ sutaṃ tathā ||
यज्ञा वेदास्तथा कामास्तपांसि विविधानि च । (६९।१)
yajñā vedāstathā kāmāstapāṃsi vividhāni ca |
प्राप्नोति विविधं पुण्यं विष्णुभक्तो धनानि च ॥ (६९।२)
prāpnoti vividhaṃ puṇyaṃ viṣṇubhakto dhanāni ca ||
यद्यत्कामयते किंचित् तत्तल्लोकेश्वराद् भवेत् । (७०।१)
yadyatkāmayate kiṃcit tattallokeśvarād bhavet |
सर्वं विहाय य इमं पठेत्पौष्करकं हरेः ॥ (७०।२)
sarvaṃ vihāya ya imaṃ paṭhetpauṣkarakaṃ hareḥ ||
प्रादुर्भावं नृपश्रेष्ठ न तस्य ह्यशुभं भवेत् । (७१।१)
prādurbhāvaṃ nṛpaśreṣṭha na tasya hyaśubhaṃ bhavet |
कीर्तितस्ते महाभाग व्यासश्रुतिनिदर्शनात् ॥ (७१।३)
kīrtitaste mahābhāga vyāsaśrutinidarśanāt ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.