ब्रह्मोवाच । (१।१)

मोहाद्वापि मदाद्वापि यः परस्त्रीं समाश्रयेत् । (१।२)

तस्यापि निष्कृतिं देव वद सर्वकृपाकर ॥ (१।३)

भगवन्पुरुषस्येह स्त्रियाश्च विरहादिकम् । (२।१)

शोकव्याधिभयं दुःखं न भवेद्येन तद्वद ॥ (२।२)

श्रीभगवानुवाच । (३।१)

श्रावणस्य द्वितीयायां कृष्णायां मधुसूदनः । (३।२)

क्षीरार्णवे सपत्नीकः सदा वसति केशवः ॥ (३।३)

तस्यां सम्पूज्य गोविन्दं सर्वान्कामान्समश्नुते । (४।१)

गोभूहिरण्यदानादि सप्तकल्पशतानुगम् ॥ (४।२)

अशून्यशयनं नाम द्वितीया संप्रकीर्तिता । (५।१)

तस्यां सम्पूजयेद्विष्णुम् एभिर्मन्त्रैर्विधानतः ॥ (५।२)

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकान्त श्रीधामञ्छ्रीपतेऽव्यय । (६।१)

गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदम् ॥ (६।२)

अग्नयो मा प्रणश्यन्तु देवताः पुरुषोत्तम । (७।१)

पितरो मा प्रणश्यन्तु मास्तु दाम्पत्यभेदनम् ॥ (७।२)

लक्ष्म्या वियुज्यते देव न कदाचिद्यथा भवान् । (८।१)

तथा कलत्रसम्बन्धो देव मा मे वियुज्यताम् ॥ (८।२)

लक्ष्म्या न शून्यो वरद शय्यां त्वं शयनं गतः । (९।१)

शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथैव मधुसूदन ॥ (९।२)

गीतवादित्रनिर्घोषं देवदेवस्य कीर्तयेत् । (१०।१)

घण्टा भवेदशक्तस्य सर्ववाद्यमयी यतः ॥ (१०।२)

एवं सम्पूज्य गोविन्दमश्नीयात्तैलवर्जितम् । (११।१)

नक्तमक्षारलवणं यावत्तत्स्याच्चतुष्टयम् ॥ (११।२)

ततः प्रभाते संजाते लक्ष्मीपतिसमन्विताम् । (१२।१)

दीपान्नभाजनैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विलक्षणाम् ॥ (१२।२)

पादुकोपानहच्छत्त्रचामरासनसंयुताम् । (१३।१)

अभीष्टोपस्करैर् युक्तां शुक्लपुष्पाम्बरावृताम् ॥ (१३।२)

सोपधानकविश्रामां फलैर्नानाविधैर्युताम् । (१४।१)

तथाभरणधान्यैश्च यथाशक्त्या समन्विताम् ॥ (१४।२)

अव्यङ्गाङ्गाय विप्राय वैष्णवाय कुटुम्बिने । (१५।१)

दातव्या वेदविदुषे भावेनापतिताय च ॥ (१५।२)

तत्रोपविश्य दाम्पत्यमलंकृत्य विधानतः । (१६।१)

पत्न्यास्तु भाजनं दद्याद्भक्ष्यभोज्यसमन्वितम् ॥ (१६।२)

ब्राह्मणस्यापि सौवर्णीम् उपस्करसमन्विताम् । (१७।१)

प्रतिमां देवदेवस्य सोदकुम्भां निवेदयेत् ॥ (१७।२)

एवं यस्तु पुमान्कुर्यादशून्यशयनं हरेः । (१८।१)

वित्तशाठ्येन रहितो नारायणपरायणः ॥ (१८।२)

न तस्य पत्न्या विरहः कदाचिदपि जायते । (१९।१)

नारी वा विधवा ब्रह्मन्यावच्चन्द्रार्कतारकम् । (१९।२)

न विरूपौ न शोकार्तौ दम्पती भवतः क्वचित् ॥ (१९।३)

न पुत्रपशुरत्नानि क्षयं यान्ति पितामह । (२०।१)

सप्त कल्पसहस्राणि सप्त कल्पशतानि च । (२०।२)

कुर्वन्नशून्यशयनं विष्णुलोके महीयते ॥ (२०।३)