ईश्वर उवाच । (१।१)

शर्करासप्तमीं वक्ष्ये तद्वत्कल्मषनाशिनीम् । (१।२)

आयुरारोग्यमैश्वर्यं ययानन्तं प्रजायते ॥ (१।३)

माधवस्य सिते पक्षे सप्तम्यां नियतव्रतः । (२।१)

प्रातः स्नात्वा तिलैः शुक्लैः शुक्लमाल्यानुलेपनः ॥ (२।२)

स्थण्डिले पद्ममालिख्य कुङ्कुमेन सकर्णिकम् । (३।१)

तस्मिन्नमः सवित्रे तु गन्धधूपौ निवेदयेत् ॥ (३।२)

स्थापयेदुदकुम्भं च शर्करापात्रसंयुतम् । (४।१)

शुक्लवस्त्रैरलंकृत्य शुक्लमाल्यानुलेपनैः । (४।२)

सुवर्णेन समायुक्तं मन्त्रेणानेन पूजयेत् ॥ (४।३)

विश्ववेदमयो यस्माद्वेदवादीति पठ्यसे । (५।१)

सर्वस्यामृतमेव त्वमतः शान्तिं प्रयच्छ मे ॥ (५।२)

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा स्वपेत्तत्पार्श्वतः क्षितौ । (६।१)

सौरसूक्तं स्मरन्नास्ते पुराणश्रवणेन च ॥ (६।२)

अहोरात्रे गते पश्चादष्टम्यां कृतनैत्यकः । (७।१)

तत्सर्वं विदुषे तद्वद्ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ (७।२)

भोजयेच्छक्तितो विप्राञ्छर्कराघृतपायसैः । (८।१)

भुञ्जीतातैललवणं स्वयमप्यथ वाग्यतः ॥ (८।२)

अनेन विधिना सर्वं मासि मासि समाचरेत् । (९।१)

संवत्सरान्ते शयनं शर्कराकलशान्वितम् ॥ (९।२)

सर्वोपस्करसंयुक्तं तथैकां गां पयस्विनीम् । (१०।१)

गृहं च शक्तिमान्दद्यात्समस्तोपस्करान्वितम् ॥ (१०।२)

सहस्रेणाथ निष्काणां कृत्वा दद्याच्छतेन वा । (११।१)

दशभिर्वाथ निष्केण तदर्धेनापि शक्तितः ॥ (११।२)

सुवर्णाश्वः प्रदातव्यः पूर्ववन्मन्त्रवादनम् । (१२।१)

न वित्तशाठ्यं कुर्वीत कुर्वन्दोषं समश्नुते ॥ (१२।२)

अमृतं पिबतो वक्त्रात्सूर्यस्यामृतबिन्दवः । (१३।१)

निपेतुर्ये धरण्यां तु शालिमुद्गेक्षवः स्मृताः ॥ (१३।२)

शर्करा तु परा तस्मादिक्षुसारोऽमृतात्मवान् । (१४।१)

इष्टा रवेरतः पुण्या शर्करा हव्यकव्ययोः ॥ (१४।२)

शर्करासप्तमी चेयं वाजिमेधफलप्रदा । (१५।१)

सर्वदुष्टप्रशमनी पुत्रपौत्रप्रवर्धिनी ॥ (१५।२)

यः कुर्यात्परया भक्त्या स वै सद्गतिमाप्नुयात् । (१६।१)

कल्पमेकं वसेत्स्वर्गे ततो याति परं पदम् ॥ (१६।२)

इदमनघं शृणोति यः स्मरेद्वा परिपठतीह दिवाकरस्य लोके । (१७।१)

मतिमपि च ददाति सोऽपि देवैरमरवधूजनमालयाभिपूज्यः ॥ (१७।२)