ईश्वर उवाच । (१।१)

अतः परं प्रवक्ष्यामि तद्वत्कमलसप्तमीम् । (१।२)

यस्याः संकीर्तनादेव तुष्यतीह दिवाकरः ॥ (१।३)

वसन्तामलसप्तम्यां स्नातः सन्गौरसर्षपैः । (२।१)

तिलपात्रे च सौवर्णे विधाय कमलं शुभम् ॥ (२।२)

वस्त्रयुग्मावृतं कृत्वा गन्धपुष्पैः समर्चयेत् । (३।१)

नमः कमलहस्ताय नमस्ते विश्वधारिणे ॥ (३।२)

नमस्तुभ्यं प्रभाकर नमोऽस्तु ते । (४।१)

ततो द्विकालवेलायाम् उदकुम्भसमन्विताम् ॥ (४।२)

दद्यात्सम्पूज्य वस्त्रमाल्यविभूषणैः । (५।१)

शक्त्या च कपिलां दद्यादलंकृत्य विधानतः ॥ (५।२)

अहोरात्रे गते पश्चादष्टम्यां भोजयेद्द्विजान् । (६।१)

यथाशक्त्यथ भुञ्जीत मांसतैलविवर्जितम् ॥ (६।२)

अनेन विधिना शुक्लसप्तम्यां मासि मासि च । (७।१)

सर्वं समाचरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः ॥ (७।२)

व्रतान्ते शयनं दद्यात्सुवर्णकमलान्वितम् । (८।१)

गां च दद्यात्स्वशक्त्या तु सुवर्णाढ्यां पयस्विनीम् ॥ (८।२)

भाजनासनदीपादीन्दद्याद् इष्टानुपस्करान् । (९।१)

अनेन विधिना यस्तु कुर्यात्कमलसप्तमीम् । (९।२)

लक्ष्मीमनन्तामभ्येति सूर्यलोके महीयते ॥ (९।३)

कल्पे कल्पे लोकान्सप्त गत्वा पृथक्पृथक् । (१०।१)

अप्सरोभिः परिवृतस्ततो याति परां गतिम् ॥ (१०।२)

यः पश्यतीदं शृणुयाच्च मर्त्यः पठेच्च भक्त्याथ मतिं ददाति । (११।१)

सोऽप्यत्र लक्ष्मीमचलामवाप्य गन्धर्वविद्याधरलोकभाक्स्यात् ॥ (११।२)