मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

शृणु राजन्प्रयागस्य माहात्म्यं पुनरेव तु । (१।२)

नैमिषं पुष्करं चैव गोतीर्थं सिन्धुसागरम् ॥ (१।३)

गया च चैत्रकं चैव गङ्गासागरमेव च । (२।१)

एते चान्ये च बहवो ये च पुण्याः शिलोच्चयाः ॥ (२।२)

दश तीर्थसहस्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथा पराः । (३।१)

प्रयागे संस्थिता नित्यम् एवमाहुर्मनीषिणः ॥ (३।२)

त्रीणि चाप्यग्निकुण्डानि येषां मध्ये तु जाह्नवी । (४।१)

प्रयागादभिनिष्क्रान्ता सर्वतीर्थनमस्कृता ॥ (४।२)

तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता । (५।१)

यमुना गङ्गया सार्धं लोकभाविनी ॥ (५।२)

गङ्गायमुनयोर्मध्ये पृथिव्या जघनं स्मृतम् । (६।१)

प्रयागं राजशार्दूल कलां नार्हति षोडशीम् ॥ (६।२)

तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानां वायुरब्रवीत् । (७।१)

दिवि भुव्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता ॥ (७।२)

प्रयागं समधिष्ठानं कम्बलाश्वतरावुभौ । (८।१)

भोगवत्यथ या चैषा वेदिरेषा प्रजापतेः ॥ (८।२)

तत्र वेदाश्च यज्ञाश्च मूर्तिमन्तो युधिष्ठिर । (९।१)

प्रजापतिम् उपासन्ते ऋषयश्च तपोधनाः ॥ (९।२)

यजन्ते क्रतुभिर् देवास्तथा चक्रधरा नृपाः । (१०।१)

ततः पुण्यतमं नास्ति त्रिषु लोकेषु भारत ॥ (१०।२)

प्रभावात्सर्वतीर्थेभ्यः प्रभवत्यधिकं विभो । (११।१)

दश तीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथा पराः ॥ (११।२)

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत्तपोधनम् । (१२।१)

सिद्धक्षेत्रं च विज्ञेयं गङ्गातीरसमन्वितम् ॥ (१२।२)

इदं सत्यं विजानीयात् साधूनामात्मनश्च वै । (१३।१)

सुहृदश्च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च ॥ (१३।२)

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं सत्यमिदं सुखम् । (१४।१)

इदं पुण्यमिदं धर्म्यं पावनं धर्ममुत्तमम् ॥ (१४।२)

महर्षीणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रणाशनम् । (१५।१)

अधीत्य च द्विजोऽप्येतन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ (१५।२)

य इदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः । (१६।१)

जातिस्मरत्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते ॥ (१६।२)

प्राप्यन्ते तानि तीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः । (१७।१)

स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव ॥ (१७।२)

त्वया च सम्यक्पृष्टेन कथितं वै मया विभो । (१८।१)

पितरस्तारिताः सर्वे तथैव च पितामहाः ॥ (१८।२)

व्रतं दानं तपस्तीर्थं यागाः सर्वे सदक्षिणाः । (१९।१)

योगाः सांख्यं सदाचारो ये चान्ये ज्ञानहेतवः । (१९।२)

प्रयागस्य तु सर्वे ते कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (१९।३)

एवं ज्ञानं च योगश्च तीर्थं चैव युधिष्ठिर । (२०।१)

बहुक्लेशेन युज्यन्ते तेन यान्ति परां गतिम् । (२०।२)

त्रिकालं जायते ज्ञानं स्वर्गलोकं गमिष्यति ॥ (२०।३)