इन्द्र उवाच । (१।१)

सर्वाणि कार्याणि समाप्य राजन् गृहान्परित्यज्य वनं गतोऽसि । (१।२)

तत्त्वां पृच्छामि नहुषस्य पुत्र केनापि तुल्यस्तपसा ययाते ॥ (१।३)

ययातिरुवाच । (२।१)

नाहं देवमनुष्येषु न गन्धर्वमहर्षिषु । (२।२)

आत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित्पश्यामि वासव ॥ (२।३)

इन्द्र उवाच । (३।१)

यदावमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च पापीयसश् चाविदितप्रभावः । (३।२)

तस्माल्लोका ह्य् अन्तवन्तस्तवेमे क्षीणे पुण्ये पतितोऽस्यद्य राजन् ॥ (३।३)

ययातिरुवाच । (४।१)

सुरर्षिगन्धर्वनरावमानात्क्षयं गता मे यदि शक्रलोकाः । (४।२)

इच्छाम्यहं सुरलोकाद्विहीनः सतां मध्ये पतितुं देवराज ॥ (४।३)

इन्द्र उवाच । (५।१)

सतां सकाशे पतितोऽसि राजंश्च्युतः प्रतिष्ठां यत्र लब्धासि भूयः । (५।२)

एवं विदित्वा तु पुनर्ययाते न ते ऽवमान्याः सदृशः श्रेयसे च ॥ (५।३)

शौनक उवाच । (६।१)

ततः पपातामरराजजुष्टात्पुण्याल्लोकात्पतमानं ययातिम् । (६।२)

सम्प्रेक्ष्य राजर्षिवरो ऽष्टकस् तमुवाच सद्धर्मविधानगोप्ता ॥ (६।३)

अष्टक उवाच । (७।१)

कस्त्वं युवा वासवतुल्यरूपः स्वतेजसा दीप्यमानो यथाग्निः । (७।२)

पतस्युदीर्णाम्बुधरप्रकाशः खे खेचराणां प्रवरो यथार्कः ॥ (७।३)

दृष्ट्वा च त्वां सूर्यपथात्पतन्तं वैश्वानरार्कद्युतिमप्रमेयम् । (८।१)

किंनुस्विद् एतत् पततीव सर्वे वितर्कयन्तः परिमोहिताः स्मः ॥ (८।२)

दृष्ट्वा च त्वाधिष्ठितं देवमार्गे शक्रार्कविष्णुप्रतिमप्रभावम् । (९।१)

प्रत्युद्गतास्त्वां वयमद्य सर्वे तस्मात्पाते तव जिज्ञासमानाः ॥ (९।२)

न चापि त्वां धृष्णवः प्रष्टुमग्रे न च त्वमस्मान्पृच्छसि के वयं स्म । (१०।१)

तत्त्वां पृच्छामि स्पृहणीयरूपं कस्य त्वं वा किंनिमित्तं त्वमागाः ॥ (१०।२)

भयं तु ते व्येतु विषादमोहौ त्यजाशु देवेन्द्रसमानरूप । (११।१)

त्वां वर्तमानं हि सतां सकाशे शक्रो न सोढुं बलहापि शक्तः ॥ (११।२)

सन्तः प्रतिष्ठा हि सुखच्युतानां सतां सदैवामरराजकल्प । (१२।१)

ते संगताः स्थावरजङ्गमेशाः प्रतिष्ठितस्त्वं सदृशेषु सत्सु ॥ (१२।२)

प्रभुरग्निः प्रतपने भूमिरावपने प्रभुः । (१३।१)

प्रभुः सूर्यः प्रकाशाच्च सतां चाभ्यागतः प्रभुः ॥ (१३।२)