नारद उवाच । (१।१)

दीर्घायुरारोग्यकुलाभिवृद्धियुक्तः पुमान्भूपकुलायुतः स्यात् । (१।२)

मुहुर्मुहुर्जन्मनि येन सम्यग्व्रतं समाचक्ष्व तदिन्दुमौले ॥ (१।३)

श्रीभगवानुवाच । (२।१)

त्वया पृष्टमिदं सम्यगुक्तं चाक्षय्यकारकम् । (२।२)

रहस्यं तव वक्ष्यामि यत्पुराणविदो विदुः ॥ (२।३)

रोहिणीचन्द्रशयनं नाम व्रतमिहोत्तमम् । (३।१)

तस्मिन्नारायणस्यार्चामर्चयद् इन्दुनामभिः ॥ (३।२)

यदा सोमदिने शुक्ला भवेत्पञ्चदशी क्वचित् । (४।१)

अथवा ब्रह्मनक्षत्रं पौर्णमास्यां प्रजायते ॥ (४।२)

तदा स्नानं नरः कुर्यात्पञ्चगव्येन सर्षपैः । (५।१)

आप्यायस्वेति तु जपेद्विद्वानष्टशतं पुनः ॥ (५।२)

शूद्रोऽपि परया भक्त्या पाषण्डालापवर्जितः । (६।१)

सोमाय वरदायाथ विष्णवे च नमो नमः ॥ (६।२)

कृतजप्यः स्वभवनमागत्य मधुसूदनम् । (७।१)

पूजयेत्फलपुष्पैश्च सोमनामानि कीर्तयन् ॥ (७।२)

सोमाय शान्ताय नमोऽस्तु पादावनन्तधाम्नेति च जानुजङ्घे । (८।१)

ऊरुद्वयं चापि जलोदराय सम्पूजयेन्मेढ्रमनन्तबाहवे ॥ (८।२)

नमो नमः कामसुखप्रदाय कटिः शशाङ्कस्य सदार्चनीया । (९।१)

तथोदरं चाप्यमृतोदराय नाभिः शशाङ्काय नमोऽभिपूज्या ॥ (९।२)

नमोऽस्तु चन्द्राय मुखं च पूज्यं दन्ता द्विजानामधिपाय पूज्याः । (१०।१)

हास्यं नमश्चन्द्रमसेऽभिपूज्यमोष्ठौ कुमुद्वन्तवनप्रियाय ॥ (१०।२)

नासा च नाथाय वनौषधीनामानन्दभूताय पुनर्भ्रुवौ च । (११।१)

नेत्रद्वयं पद्मनिभं तथेन्दोरिन्दीवरश्यामकराय शौरेः ॥ (११।२)

नमः समस्ताध्वरवन्दिताय कर्णद्वयं दैत्यनिषूदनाय । (१२।१)

ललाटमिन्दोरुदधिप्रियाय केशाः सुषुम्नाधिपतेः प्रपूज्याः ॥ (१२।२)

शिरः शशाङ्काय नमो मुरारेर्विश्वेश्वरायेति नमः किरीटिने । (१३।१)

पद्मप्रिये रोहिणि नाम लक्ष्मीः सौभाग्यसौख्यामृतचारुकाये ॥ (१३।२)

देवीं च संपूज्य सुगन्धपुष्पैर्नैवेद्यधूपादिभिरिन्दुपत्नीम् । (१४।१)

सुप्त्वाथ भूमौ पुनरुत्थितेन स्नात्वा च विप्राय हविष्ययुक्तः ॥ (१४।२)

देयः प्रभाते सहिरण्यवारिकुम्भो नमः पापविनाशनाय । (१५।१)

संप्राश्य गोमूत्रममांसमन्नमक्षारमष्टावथ विंशतिं च । (१५।२)

ग्रासान्पयःसर्पिर्युतानुपोष्य भुक्त्वेतिहासं शृणुयान्मुहूर्तम् ॥ (१५।३)

कदम्बनीलोत्पलकेतकानि जाती सरोजं शतपत्त्रिका च । (१६।१)

अम्लानकुब्जान्यथ सिन्दुवारं पुष्पं पुनर्नारद मल्लिकायाः । (१६।२)

शुभ्रं च विष्णोः करवीरपुष्पं श्रीचम्पकं चन्द्रमसः प्रदेयम् ॥ (१६।३)

श्रावणादिषु मासेषु क्रमादेतानि सर्वदा । (१७।१)

यस्मिन्मासे व्रतादिः स्यात्तत्पुष्पैरर्चयेद्धरिम् ॥ (१७।२)

एवं संवत्सरं यावदुपास्य विधिवन्नरः । (१८।१)

व्रतान्ते शयनं दद्याद्दर्पणोपस्करान्वितम् ॥ (१८।२)

रोहिणीचन्द्रमिथुनं कारयित्वाथ काञ्चनम् । (१९।१)

चन्द्रः षडङ्गुलः कार्यो रोहिणी चतुरङ्गुला ॥ (१९।२)

मुक्ताफलाष्टकयुतं सितनेत्रपटावृतम् । (२०।१)

क्षीरकुम्भोपरि पुनः कांस्यपात्राक्षतान्वितम् । (२०।२)

दद्यान्मन्त्रेण पूर्वाह्णे शालीक्षुफलसंयुतम् ॥ (२०।३)

श्वेतामथ सुवर्णास्यां खुरै रौप्यैः समन्विताम् । (२१।१)

सवस्त्रभाजनां धेनुं तथा शङ्खं च शोभनम् ॥ (२१।२)

भूषणैर्द्विजदाम्पत्यमलंकृत्य गुणान्वितम् । (२२।१)

चन्द्रोऽयं द्विजरूपेण सभार्य इति कल्पयेत् ॥ (२२।२)

यथा न रोहिणी कृष्ण शय्यां संत्यज्य गच्छति । (२३।१)

सोमरूपस्य ते तद्वन्ममाभेदोऽस्तु भूतिभिः ॥ (२३।२)

यथा त्वमेव सर्वेषां परमानन्दमुक्तिदः । (२४।१)

भुक्तिर्मुक्तिस्तथा भक्तिस्त्वयि चन्द्रास्तु मे सदा ॥ (२४।२)

इति संसारभीतस्य मुक्तिकामस्य चानघ । (२५।१)

रूपारोग्यायुषामेतद्विधायकमनुत्तमम् ॥ (२५।२)

इदमेव पितॄणां च सर्वदा वल्लभं मुने । (२६।१)

त्रैलोक्याधिपतिर्भूत्वा सप्तकल्पशतत्रयम् । (२६।२)

चन्द्रलोकमवाप्नोति विद्युद्भूत्वा तु मुच्यते ॥ (२६।३)

नारी वा रोहिणी चन्द्रशयनं या समाचरेत् । (२७।१)

सापि तत्फलमाप्नोति पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ (२७।२)

इति पठति शृणोति वा य इत्थं मधुमथनार्चनम् इन्दुकीर्तनेन । (२८।१)

मतिमपि च ददाति सोऽपि शौरेर्भवनगतः परिपूज्यतेऽमरौघैः ॥ (२८।२)