ईश्वर उवाच । (१।१)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि सर्वपापप्रणाशिनीम् । (१।२)

सर्वकामप्रदां रम्यां नाम्ना मन्दारसप्तमीम् ॥ (१।३)

माघस्यामलपक्षे तु पञ्चम्यां लघुभुङ्नरः । (२।१)

दन्तकाष्ठं ततः कृत्वा षष्ठीमुपवसेद्बुधः ॥ (२।२)

विप्रान् सम्पूजयित्वा तु मन्दारं प्राशयेन्निशि । (३।१)

ततः प्रभात उत्थाय कृत्वा स्नानं पुनर्द्विजान् ॥ (३।२)

भोजयेच्छक्तितः कृत्वा मन्दारकुसुमाष्टकम् । (४।१)

सौवर्णं पुरुषं तद्वत्पद्महस्तं सुशोभनम् ॥ (४।२)

पद्मं कृष्णतिलैः कृत्वा ताम्रपात्रे ऽष्टपत्त्रकम् । (५।१)

हैममन्दारकुसुमैर्भास्करायेति पूर्वतः ॥ (५।२)

नमस्कारेण तद्वच्च सूर्यायेत्यानले दले । (६।१)

दक्षिणे तद्वदर्काय तथार्यम्णे च नैरृते ॥ (६।२)

पश्चिमे वेदधाम्ने च वायव्ये चण्डभानवे । (७।१)

पूष्ण इत्युत्तरतः पूज्यमानन्दायेत्यतः परम् ॥ (७।२)

कर्णिकायां च पुरुषं सर्वात्मन इति न्यसेत् । (८।१)

शुक्लवस्त्रैः समावेष्ट्य भक्ष्यैर्माल्यफलादिभिः ॥ (८।२)

एवमभ्यर्च्य तत्सर्वं दद्याद्वेदविदे पुनः । (९।१)

भुञ्जीतातैललवणं वाग्यतः प्राङ्मुखो गृही ॥ (९।२)

अनेन विधिना सर्वं सप्तम्यां मासि मासि च । (१०।१)

कुर्यात्संवत्सरं यावद्वित्तशाठ्यविवर्जितः ॥ (१०।२)

एतदेव व्रतान्ते तु निधाय कलशोपरि । (११।१)

गोभिर्विभवतः सार्धं दातव्यं भूतिमिच्छता ॥ (११।२)

नमो मन्दारनाथाय मन्दारभवनाय च । (१२।१)

त्वं रवे तारयस्वास्मान्संसारभयसागरात् ॥ (१२।२)

अनेन विधिना यस्तु कुर्यान्मन्दारसप्तमीम् । (१३।१)

विपाप्मा स सुखी मर्त्यः कल्पं च दिवि मोदते ॥ (१३।२)

इमामघौघपटलभीषणध्वान्तदीपिकाम् । (१४।१)

गच्छन्प्रगृह्य संसारे सर्वार्थांश्च लभेन्नरः ॥ (१४।२)

मन्दारसप्तमीम् एतामीप्सितार्थफलप्रदाम् । (१५।१)

यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (१५।२)