नन्दिकेश्वर उवाच । (१।१)

पुरा रथंतरे कल्पे राजासीत्पुष्पवाहनः । (१।२)

नाम्ना लोकेषु विख्यातस्तेजसा सूर्यसंनिभः ॥ (१।३)

तपसा तस्य तुष्टेन चतुर्वक्त्रेण नारद । (२।१)

कमलं काञ्चनं दत्तं यथाकामगमं मुने ॥ (२।२)

लोकैः समस्तैर् नगरवासिभिः सहितो नृपः । (३।१)

द्वीपानि सुरलोकं च यथेष्टं व्यचरत्तदा ॥ (३।२)

कल्पादौ सप्तमं द्वीपं तस्य पुष्करवासिनः । (४।१)

लोके च पूजितं यस्मात्पुष्करद्वीपमुच्यते ॥ (४।२)

देवेन ब्रह्मणा दत्तं यानमस्य यतोऽम्बुजम् । (५।१)

पुष्पवाहनमित्याहुस्तस्मात्तं देवदानवाः ॥ (५।२)

नागम्यमस्यास्ति जगत्त्रयेऽपि ब्रह्माम्बुजस्थस्य तपोऽनुभावात् । (६।१)

पत्नी च तस्याप्रतिमा मुनीन्द्र नारीसहस्रैरभितो ऽभिनन्द्या । (६।२)

नाम्ना च लावण्यवती बभूव सा पार्वतीवेष्टतमा भवस्य ॥ (६।३)

तस्यात्मजानामयुतं बभूव धर्मात्मनाम् अग्र्यधनुर्धराणाम् । (७।१)

तदात्मनः सर्वमवेक्ष्य राजा मुहुर्मुहुर् विस्मयमाससाद । (७।२)

सोऽभ्यागतं वीक्ष्य मुनिप्रवीरं प्राचेतसं वाक्यमिदं बभाषे ॥ (७।३)

कस्माद्विभूतिर् अमलामरमर्त्यपूज्या जाता च सर्वविजितामरसुन्दरीणाम् । (८।१)

भार्या ममाल्पतपसा परितोषितेन दत्तं ममाम्बुजगृहं च मुनीन्द्र धात्रा ॥ (८।२)

यस्मिन्प्रविष्टमपि कोटिशतं नृपाणां सामात्यकुञ्जररथौघजनावृतानाम् । (९।१)

नो लक्ष्यते क्व गतमम्बरमध्य इन्दुस्तारागणैरिव गतः परितः स्फुरद्भिः ॥ (९।२)

तस्मात्किमन्यजननीजठरोद्भवेन धर्मादिकं कृतमशेषफलाप्तिहेतुः । (१०।१)

भगवन्मयाथ तनयैर् अथवानयापि भद्रं यदेतदखिलं कथय प्रचेतः ॥ (१०।२)

मुनिरभ्यधादथ भवान्तरितं समीक्ष्य पृथ्वीपतेः प्रसभमद्भुतहेतुवृत्तम् । (११।१)

जन्माभवत्तव तु लुब्धकुलेऽतिघोरे जातस्त्वमप्यनुदिनं किल पापकारी ॥ (११।२)

वपुरप्यभूत्तव पुनः पुरुषाङ्गसंधिर् दुर्गन्धिसत्त्वभुजगावरणं समन्तात् । (१२।१)

न च ते सुहृन् न सुतबन्धुजनो न तातस्त्वादृक्स्वसा न जननी च तदाभिशस्ता ॥ (१२।२)

अभिसंगता परमभीष्टतमा विमुखी महीश तव योषिदियम् । (१३।१)

अभूदनावृष्टिरतीव रौद्रा कदाचिदाहारनिमित्तमस्मिन् । (१३।२)

क्षुत्पीडितेनाथ तदा न किंचिदासादितं धान्यफलामिषाद्यम् ॥ (१३।३)

अथाभिदृष्टं महदम्बुजाढ्यं सरोवरं पङ्कपरीतरोधः । (१४।१)

पद्मान्यथादाय ततो बहूनि गतः पुरं वैदिशनामधेयम् ॥ (१४।२)

तन्मौल्यलाभाय पुरं समस्तं भ्रान्तं त्वयाशेषम् अहस् तदासीत् । (१५।१)

क्रेता न कश्चित्कमलेषु जातः श्रान्तो भृशं क्षुत्परिपीडितश्च ॥ (१५।२)

उपविष्टस् त्वम् एकस्मिन्सभार्यो भवनाङ्गणे । (१६।१)

अथ मङ्गलशब्दश्च त्वया रात्रौ महाञ्श्रुतः ॥ (१६।२)

सभार्यस्तत्र गतवान्यत्रासौ मङ्गलध्वनिः । (१७।१)

तत्र मण्डपमध्यस्था विष्णोरर्चावलोकिता ॥ (१७।२)

वेश्यानङ्गवती नाम विभूतिद्वादशीव्रतम् । (१८।१)

समाप्तौ माघमासस्य लवणाचलमुत्तमम् ॥ (१८।२)

निवेदयन्ती गुरवे शय्यां चोपस्करान्विताम् । (१९।१)

अलंकृत्य हृषीकेशं सौवर्णामरपादपम् ॥ (१९।२)

तां तु दृष्ट्वा ततस्ताभ्यामिदं च परिचिन्तितम् । (२०।१)

किमेभिः कमलैः कार्यं वरं विष्णुरलंकृतः ॥ (२०।२)

इति भक्तिस्तदा जाता दम्पत्योस्तु नराधिप । (२१।१)

तत्प्रसङ्गात्समभ्यर्च्य केशवं लवणाचलम् । (२१।२)

शय्या च पुष्पप्रकरैः पूजिता भूश्च सर्वतः ॥ (२१।३)

अथानङ्गवती तुष्टा तयोर्धनशतत्रयम् । (२२।१)

दीयतामादिदेशाथ कलधौतशतत्रयम् ॥ (२२।२)

न गृहीतं ततस्ताभ्यां बहुसत्त्वावलम्बनात् । (२३।१)

अनङ्गवत्या च पुनस्तयोरन्नं चतुर्विधम् । (२३।२)

आनीय व्याहृतं चात्र भुज्यतामिति भूपते ॥ (२३।३)

ताभ्यां तु तदपि त्यक्तं भोक्ष्यावो वै वरानने । (२४।१)

प्रसङ्गादुपवासेन तवाद्य सुखमावयोः ॥ (२४।२)

जन्मप्रभृति पापिष्ठौ कुकर्माणौ दृढव्रते । (२५।१)

तत्प्रसङ्गात्तयोर्मध्ये धर्मलेशस्तु ते ऽनघ ॥ (२५।२)

इति जागरणं ताभ्यां तत्प्रसङ्गादनुष्ठितम् । (२६।१)

प्रभाते च तदा दत्ता शय्या सलवणाचला ॥ (२६।२)

ग्रामाश्च गुरवे भक्त्या विप्रेषु द्वादशैव तु । (२७।१)

वस्त्रालंकारसंयुक्ता गावश्च करकान्विताः ॥ (२७।२)

भोजनं च सुहृन्मित्रदीनान्धकृपणैः समम् । (२८।१)

तच्च लुब्धकदाम्पत्यं पूजयित्वा विसर्जितम् ॥ (२८।२)

स भवाṁल् लुब्धको जातः सपत्नीको नृपेश्वरः । (२९।१)

पुष्करप्रकरात्तस्मात्केशवस्य न पूजनात् ॥ (२९।२)

विनष्टाशेषपापस्य तव पुष्करमन्दिरम् । (३०।१)

तस्य सत्त्वस्य माहात्म्यादल्पेन तपसा नृप ॥ (३०।२)

यथाकामगमं जातं लोकनाथश्चतुर्मुखः । (३१।१)

संतुष्टस्तव राजेन्द्र ब्रह्मरूपी जनार्दनः ॥ (३१।२)

साप्यनङ्गवती वेश्या कामदेवस्य साम्प्रतम् । (३२।१)

पत्नी सपत्नी संजाता रत्याः प्रीतिरिति श्रुता । (३२।२)

लोकेष्वानन्दजननी सकलामरपूजिता ॥ (३२।३)

तस्मादुत्सृज्य राजेन्द्र पुष्करं तन्महीतले । (३३।१)

गङ्गातटं समाश्रित्य विभूतिद्वादशीव्रतम् । (३३।२)

कुरु राजेन्द्र निर्वाणमवश्यं समवाप्स्यसि ॥ (३३।३)

इत्युक्त्वा स मुनिर् ब्रह्मंस्तत्रैवान्तरधीयत । (३४।१)

राजा यथोक्तं च पुनरकरोत्पुष्पवाहनः ॥ (३४।२)

इदमाचरतो ब्रह्मन्नखण्डव्रतम् आचरेत् । (३५।१)

यथाकथंचित् कमलैर्द्वादश द्वादशीर् मुने ॥ (३५।२)

कर्तव्याः शक्तितो देया विप्रेभ्यो दक्षिणानघ । (३६।१)

न वित्तशाठ्यं कुर्वीत भक्त्या तुष्यति केशवः ॥ (३६।२)

इति कलुषत्रिदारणं जनानामपि पठतीह शृणोति चाथ भक्त्या । (३७।१)

मतिमपि च ददाति देवलोके वसति स कोटिशतानि वत्सराणाम् ॥ (३७।२)