सूत उवाच । (१।१)

आलोकयन्नदीं पुण्यां तत्समीरहृतश्रमः । (१।२)

स गच्छन्नेव ददृशे हिमवन्तं महागिरिम् ॥ (१।३)

खमुल्लिखद्भिर्बहुभिर्वृतं शृङ्गैस्तु पाण्डुरैः । (२।१)

पक्षिणामपि संचारैर्विना सिद्धगतिं शुभाम् ॥ (२।२)

नदीप्रवाहसंजातमहाशब्दैः समन्ततः । (३।१)

असंश्रुतान्यशब्दं तं शीततोयं मनोरमम् ॥ (३।२)

देवदारुवनैर्नीलैः कृताधोवसनं शुभम् । (४।१)

मेघोत्तरीयकं शैलं ददृशे स नराधिपः ॥ (४।२)

श्वेतमेघकृतोष्णीषं चन्द्रार्कमुकुटं क्वचित् । (५।१)

हिमानुलिप्तसर्वाङ्गं क्वचिद्धातुविमिश्रितम् ॥ (५।२)

चन्दनेनानुलिप्ताङ्गं दत्तपञ्चाङ्गुलं यथा । (६।१)

शीतप्रदं निदाघेऽपि शिलाविकटसंकटम् ॥ (६।२)

सालक्तकैर् अप्सरसां मुद्रितं चरणैः क्वचित् ॥ (७।०)

क्वचित्संस्पृष्टसूर्यांशुं क्वचिच् च तमसावृतम् । (८।१)

दरीमुखैः क्वचिद्भीमैः पिबन्तं सलिलं महत् । (८।२)

क्वचिद्विद्याधरगणैः क्रीडद्भिरुपशोभितम् । (८।३)

उपगीतं तथा मुख्यैः किंनराणां गणैः क्वचित् ॥ (८।४)

आपानभूमौ गलितैर्गन्धर्वाप्सरसां क्वचित् । (९।१)

पुष्पैः संतानकादीनां दिव्यैस्तम् उपशोभितम् ॥ (९।२)

सुप्तोत्थिताभिः शय्याभिः कुसुमानां तथा क्वचित् । (१०।१)

मृदिताभिः समाकीर्णं गन्धर्वाणां मनोरमम् ॥ (१०।२)

निरुद्धपवनैर्देशैर् नीलशाद्वलमण्डितैः । (११।१)

क्वचिच् च कुसुमैर्युक्तम् अत्यन्तरुचिरं शुभम् ॥ (११।२)

तपस्विशरणं शैलं कामिनामतिदुर्लभम् । (१२।१)

मृगैर्यथानुचरितं दन्तिभिन्नमहाद्रुमम् ॥ (१२।२)

यत्र सिंहनिनादेन त्रस्तानां भैरवं रवम् । (१३।१)

दृश्यते न च संश्रान्तं गजानामाकुलं कुलम् ॥ (१३।२)

तटाश्च तापसैर्यत्र कुञ्जदेशैरलंकृताः । (१४।१)

रत्नैर्यस्य समुत्पन्नैस्त्रैलोक्यं समलंकृतम् ॥ (१४।२)

अहीनशरणं नित्यम् अहीनजनसेवितम् । (१५।१)

अहीनः पश्यति गिरिमहीनं रत्नसम्पदा ॥ (१५।२)

अल्पेन तपसा यत्र सिद्धिं प्राप्स्यन्ति तापसाः । (१६।१)

यस्य दर्शनमात्रेण सर्वकल्मषनाशनम् ॥ (१६।२)

महाप्रपातसम्पातप्रपातादिगताम्बुभिः । (१७।१)

वायुनीतैः सदा तृप्तिकृतदेशं क्वचित्क्वचित् ॥ (१७।२)

समालब्धजलैः शृङ्गैः क्वचिच् चापि समुच्छ्रितैः । (१८।१)

नित्यार्कतापविषमैरगम्यैर्मनसा युतम् ॥ (१८।२)

देवदारुमहावृक्षव्रजशाखानिरन्तरैः । (१९।१)

वंशस्तम्बवनाकारैः प्रदेशैरुपशोभितम् ॥ (१९।२)

हिमछत्त्रमहाशृङ्गं प्रपातशतनिर्झरम् । (२०।१)

शब्दलभ्याम्बुविषमं हिमसंरुद्धकन्दरम् ॥ (२०।२)

दृष्ट्वैव तं चारुनितम्बभूमिं महानुभावः स तु मद्रनाथः । (२१।१)

बभ्राम तत्रैव मुदा समेतः स्थानं तदा किंचिदथाससाद ॥ (२१।२)