MPur, 144
Select a line for its word-by-word analysis.
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि द्वापरस्य विधिं पुनः । (१।२)
ata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi dvāparasya vidhiṃ punaḥ |
तत्र त्रेतायुगे क्षीणे द्वापरं प्रतिपद्यते ॥ (१।३)
tatra tretāyuge kṣīṇe dvāparaṃ pratipadyate ||
द्वापरादौ प्रजानां तु सिद्धिस्त्रेतायुगे तु या । (२।१)
dvāparādau prajānāṃ tu siddhistretāyuge tu yā |
परिवृत्ते युगे तस्मिंस्ततः सा वै प्रणश्यति ॥ (२।२)
parivṛtte yuge tasmiṃstataḥ sā vai praṇaśyati ||
ततः प्रवर्तिते तासां प्रजानां द्वापरे पुनः । (३।१)
tataḥ pravartite tāsāṃ prajānāṃ dvāpare punaḥ |
लोभो धृतिर्वणिग्युद्धं तत्त्वानाम् अविनिश्चयः ॥ (३।२)
lobho dhṛtirvaṇigyuddhaṃ tattvānām aviniścayaḥ ||
प्रध्वंसश्चैव वर्णानां कर्मणां तु विपर्ययः । (४।१)
pradhvaṃsaścaiva varṇānāṃ karmaṇāṃ tu viparyayaḥ |
यात्रा वधः परो दण्डो मानो दर्पोऽक्षमा बलम् ॥ (४।२)
yātrā vadhaḥ paro daṇḍo māno darpo'kṣamā balam ||
तथा रजस्तमो भूयः प्रवृत्ते द्वापरे पुनः । (५।१)
tathā rajastamo bhūyaḥ pravṛtte dvāpare punaḥ |
आद्ये कृते नाधर्मोऽस्ति स त्रेतायां प्रवर्तितः ॥ (५।२)
ādye kṛte nādharmo'sti sa tretāyāṃ pravartitaḥ ||
द्वापरे व्याकुलो भूत्वा प्रणश्यति कलौ पुनः । (६।१)
dvāpare vyākulo bhūtvā praṇaśyati kalau punaḥ |
वर्णानां द्वापरे धर्माः संकीर्यन्ते तथाश्रमाः ॥ (६।२)
varṇānāṃ dvāpare dharmāḥ saṃkīryante tathāśramāḥ ||
द्वैधमुत्पद्यते चैव युगे तस्मिञ्श्रुतिस्मृतौ । (७।१)
dvaidhamutpadyate caiva yuge tasmiñśrutismṛtau |
द्विधा श्रुतिः स्मृतिश्चैव निश्चयो नाधिगम्यते ॥ (७।२)
dvidhā śrutiḥ smṛtiścaiva niścayo nādhigamyate ||
धर्मतत्त्वे ह्यविज्ञाते मतिभेदस्तु जायते ॥ (८।२)
dharmatattve hyavijñāte matibhedastu jāyate ||
परस्परं विभिन्नास्ते दृष्टीनां विभ्रमेण तु । (९।१)
parasparaṃ vibhinnāste dṛṣṭīnāṃ vibhrameṇa tu |
अतो दृष्टिविभिन्नैस्तैः कृतमत्याकुलं त्विदम् ॥ (९।२)
ato dṛṣṭivibhinnaistaiḥ kṛtamatyākulaṃ tvidam ||
एको वेदश्चतुष्पादः संहृत्य तु पुनः पुनः । (१०।१)
eko vedaścatuṣpādaḥ saṃhṛtya tu punaḥ punaḥ |
संक्षेपादायुषश्चैव व्यस्यते द्वापरेष्विह ॥ (१०।२)
saṃkṣepādāyuṣaścaiva vyasyate dvāpareṣviha ||
वेदश्चैकश्चतुर्धा तु व्यस्यते द्वापरादिषु । (११।१)
vedaścaikaścaturdhā tu vyasyate dvāparādiṣu |
ऋषिपुत्रैः पुनर्वेदा भिद्यन्ते दृष्टिविभ्रमैः ॥ (११।२)
ṛṣiputraiḥ punarvedā bhidyante dṛṣṭivibhramaiḥ ||
ते तु ब्राह्मणविन्यासैः स्वरक्रमविपर्ययैः । (१२।१)
te tu brāhmaṇavinyāsaiḥ svarakramaviparyayaiḥ |
संहृता ऋग्यजुःसाम्नां संहितास्तैर्महर्षिभिः ॥ (१२।२)
saṃhṛtā ṛgyajuḥsāmnāṃ saṃhitāstairmaharṣibhiḥ ||
सामान्याद्वैकृताच्चैव दृष्टिभिन्नैः क्वचित्क्वचित् । (१३।१)
sāmānyādvaikṛtāccaiva dṛṣṭibhinnaiḥ kvacitkvacit |
ब्राह्मणं कल्पसूत्राणि भाष्यविद्यास्तथैव च ॥ (१३।२)
brāhmaṇaṃ kalpasūtrāṇi bhāṣyavidyāstathaiva ca ||
अन्ये तु प्रस्थितास्तान्वै केचित् तान् प्रत्यवस्थिताः । (१४।१)
anye tu prasthitāstānvai kecit tān pratyavasthitāḥ |
द्वापरेषु प्रवर्तन्ते भिन्नार्थैस्तैः स्वदर्शनैः ॥ (१४।२)
dvāpareṣu pravartante bhinnārthaistaiḥ svadarśanaiḥ ||
एकमाध्वर्यवं पूर्वमासीद्द्वैधं तु तत्पुनः । (१५।१)
ekamādhvaryavaṃ pūrvamāsīddvaidhaṃ tu tatpunaḥ |
सामान्यविपरीतार्थैः कृतं शास्त्राकुलं त्विदम् ॥ (१५।२)
sāmānyaviparītārthaiḥ kṛtaṃ śāstrākulaṃ tvidam ||
आध्वर्यवं च प्रस्थानैर्बहुधा व्याकुलीकृतम् । (१६।१)
ādhvaryavaṃ ca prasthānairbahudhā vyākulīkṛtam |
तथैवाथर्वणां साम्नां विकल्पैः स्वस्य संक्षयैः ॥ (१६।२)
tathaivātharvaṇāṃ sāmnāṃ vikalpaiḥ svasya saṃkṣayaiḥ ||
व्याकुलो द्वापरेष्वर्थः क्रियते भिन्नदर्शनैः । (१७।१)
vyākulo dvāpareṣvarthaḥ kriyate bhinnadarśanaiḥ |
द्वापरे संनिवृत्ते ते वेदा नश्यन्ति वै कलौ ॥ (१७।२)
dvāpare saṃnivṛtte te vedā naśyanti vai kalau ||
तेषां विपर्ययोत्पन्ना भवन्ति द्वापरे पुनः । (१८।१)
teṣāṃ viparyayotpannā bhavanti dvāpare punaḥ |
अदृष्टिर्मरणं चैव तथैव व्याध्युपद्रवाः ॥ (१८।२)
adṛṣṭirmaraṇaṃ caiva tathaiva vyādhyupadravāḥ ||
वाङ्मनःकर्मभिर्दुःखैर्निर्वेदो जायते ततः । (१९।१)
vāṅmanaḥkarmabhirduḥkhairnirvedo jāyate tataḥ |
विचारणायां वैराग्यं वैराग्याद्दोषदर्शनम् । (२०।१)
vicāraṇāyāṃ vairāgyaṃ vairāgyāddoṣadarśanam |
दोषाणां दर्शनाच्चैव ज्ञानोत्पत्तिस्तु जायते ॥ (२०।२)
doṣāṇāṃ darśanāccaiva jñānotpattistu jāyate ||
तेषां मेधाविनां पूर्वं मर्त्ये स्वायम्भुवेऽन्तरे । (२१।१)
teṣāṃ medhāvināṃ pūrvaṃ martye svāyambhuve'ntare |
उत्पस्यन्तीह शास्त्राणां द्वापरे परिपन्थिनः ॥ (२१।२)
utpasyantīha śāstrāṇāṃ dvāpare paripanthinaḥ ||
अर्थशास्त्रविकल्पाश्च हेतुशास्त्रविकल्पनम् ॥ (२२।२)
arthaśāstravikalpāśca hetuśāstravikalpanam ||
प्रक्रिया कल्पसूत्राणां भाष्यविद्याविकल्पनम् । (२३।१)
prakriyā kalpasūtrāṇāṃ bhāṣyavidyāvikalpanam |
स्मृतिशास्त्रप्रभेदाश्च प्रस्थानानि पृथक् पृथक् ॥ (२३।२)
smṛtiśāstraprabhedāśca prasthānāni pṛthak pṛthak ||
द्वापरेष्वभिवर्तन्ते मतिभेदास्तथा नृणाम् । (२४।१)
dvāpareṣvabhivartante matibhedāstathā nṛṇām |
मनसा कर्मणा वाचा कृच्छ्राद्वार्त्ता प्रसिध्यति ॥ (२४।२)
manasā karmaṇā vācā kṛcchrādvārttā prasidhyati ||
द्वापरे सर्वभूतानां कालः क्लेशपरः स्मृतः । (२५।१)
dvāpare sarvabhūtānāṃ kālaḥ kleśaparaḥ smṛtaḥ |
लोभोऽधृतिर्वणिग्युद्धं तत्त्वानामविनिश्चयः ॥ (२५।२)
lobho'dhṛtirvaṇigyuddhaṃ tattvānāmaviniścayaḥ ||
वर्णाश्रमपरिध्वंसः कामद्वेषौ तथैव च ॥ (२६।२)
varṇāśramaparidhvaṃsaḥ kāmadveṣau tathaiva ca ||
पूर्णे वर्षसहस्रे द्वे परमायुस्तदा नृणाम् । (२७।१)
pūrṇe varṣasahasre dve paramāyustadā nṛṇām |
निःशेषे द्वापरे तस्मिंस्तस्य संध्या तु पादतः ॥ (२७।२)
niḥśeṣe dvāpare tasmiṃstasya saṃdhyā tu pādataḥ ||
गुणहीनास्तु तिष्ठन्ति धर्मस्य द्वापरस्य तु । (२८।१)
guṇahīnāstu tiṣṭhanti dharmasya dvāparasya tu |
तथैव संध्या पादेन अंशस्तस्यां प्रतिष्ठितः ॥ (२८।२)
tathaiva saṃdhyā pādena aṃśastasyāṃ pratiṣṭhitaḥ ||
द्वापरस्य तु पर्याये पुष्यस्य च निबोधत । (२९।१)
dvāparasya tu paryāye puṣyasya ca nibodhata |
हिंसा स्तेयानृतं माया दम्भश्चैव तपस्विनाम् । (३०।१)
hiṃsā steyānṛtaṃ māyā dambhaścaiva tapasvinām |
एते स्वभावाः पुष्यस्य साधयन्ति च ताः प्रजाः ॥ (३०।२)
ete svabhāvāḥ puṣyasya sādhayanti ca tāḥ prajāḥ ||
एष धर्मः स्मृतः कृत्स्नो धर्मश्च परिहीयते । (३१।१)
eṣa dharmaḥ smṛtaḥ kṛtsno dharmaśca parihīyate |
मनसा कर्मणा वाचा वार्त्ताः सिध्यन्ति वा न वा ॥ (३१।२)
manasā karmaṇā vācā vārttāḥ sidhyanti vā na vā ||
कलिः प्रमारको रोगः सततं चापि क्षुद्भयम् । (३२।१)
kaliḥ pramārako rogaḥ satataṃ cāpi kṣudbhayam |
न प्रमाणे स्थितिर्ह्यस्ति पुष्ये घोरे युगे कलौ । (३३।१)
na pramāṇe sthitirhyasti puṣye ghore yuge kalau |
गर्भस्थो म्रियते कश्चिद्यौवनस्थस्तथा परः ॥ (३३।२)
garbhastho mriyate kaścidyauvanasthastathā paraḥ ||
स्थाविर्ये मध्यकौमारे म्रियन्ते च कलौ प्रजाः । (३४।१)
sthāvirye madhyakaumāre mriyante ca kalau prajāḥ |
अनृतव्रतलुब्धाश्च पुष्ये चैव प्रजाः स्थिताः । (३५।१)
anṛtavratalubdhāśca puṣye caiva prajāḥ sthitāḥ |
दुरिष्टैर्दुरधीतैश्च दुराचारैर्दुरागमैः ॥ (३५।२)
duriṣṭairduradhītaiśca durācārairdurāgamaiḥ ||
विप्राणां कर्मदोषैस्तैः प्रजानां जायते भयम् । (३६।१)
viprāṇāṃ karmadoṣaistaiḥ prajānāṃ jāyate bhayam |
हिंसा मानस्तथेर्ष्या च क्रोधो ऽसूयाक्षमाधृतिः ॥ (३६।२)
hiṃsā mānastatherṣyā ca krodho 'sūyākṣamādhṛtiḥ ||
पुष्ये भवन्ति जन्तूनां लोभो मोहश्च सर्वशः । (३७।१)
puṣye bhavanti jantūnāṃ lobho mohaśca sarvaśaḥ |
संक्षोभो जायतेऽत्यर्थं कलिमासाद्य वै युगम् ॥ (३७।२)
saṃkṣobho jāyate'tyarthaṃ kalimāsādya vai yugam ||
उत्सीदन्ति तथा चैव वैश्यैः सार्धं तु क्षत्रियाः ॥ (३८।२)
utsīdanti tathā caiva vaiśyaiḥ sārdhaṃ tu kṣatriyāḥ ||
शूद्राणां मन्त्रयोनिस्तु सम्बन्धो ब्राह्मणैः सह । (३९।१)
śūdrāṇāṃ mantrayonistu sambandho brāhmaṇaiḥ saha |
राजानः शूद्रभूयिष्ठाः पाषण्डानां प्रवृत्तयः । (४०।१)
rājānaḥ śūdrabhūyiṣṭhāḥ pāṣaṇḍānāṃ pravṛttayaḥ |
काषायिणश्च निष्कच्छास्तथा कापालिनश्च ह ॥ (४०।२)
kāṣāyiṇaśca niṣkacchāstathā kāpālinaśca ha ||
ये चान्ये देवव्रतिनस्तथा ये धर्मदूषकाः । (४१।१)
ye cānye devavratinastathā ye dharmadūṣakāḥ |
दिव्यवृत्ताश्च ये केचिद्वृत्त्यर्थं श्रुतिलिङ्गिनः ॥ (४१।२)
divyavṛttāśca ye kecidvṛttyarthaṃ śrutiliṅginaḥ ||
अधीयते तदा वेदाञ्छूद्रा धर्मार्थकोविदाः ॥ (४२।२)
adhīyate tadā vedāñchūdrā dharmārthakovidāḥ ||
यजन्ते ह्यश्वमेधैस्तु राजानः शूद्रयोनयः । (४३।१)
yajante hyaśvamedhaistu rājānaḥ śūdrayonayaḥ |
स्त्रीबालगोवधं कृत्वा हत्वा चैव परस्परम् ॥ (४३।२)
strībālagovadhaṃ kṛtvā hatvā caiva parasparam ||
उपहत्य तथान्योन्यं साधयन्ति तदा प्रजाः । (४४।१)
upahatya tathānyonyaṃ sādhayanti tadā prajāḥ |
अधर्माभिनिवेशित्वं तमोवृत्तं कलौ स्मृतम् । (४५।१)
adharmābhiniveśitvaṃ tamovṛttaṃ kalau smṛtam |
भ्रूणहत्या प्रजानां न तथा ह्येवं प्रवर्तते ॥ (४५।२)
bhrūṇahatyā prajānāṃ na tathā hyevaṃ pravartate ||
तस्मादायुर्बलं रूपं प्रहीयन्ते कलौ युगे । (४६।१)
tasmādāyurbalaṃ rūpaṃ prahīyante kalau yuge |
दुःखेनाभिप्लुतानां च परमायुः शतं नृणाम् ॥ (४६।२)
duḥkhenābhiplutānāṃ ca paramāyuḥ śataṃ nṛṇām ||
भूत्वा च न भवन्तीह वेदाः कलियुगेऽखिलाः । (४७।१)
bhūtvā ca na bhavantīha vedāḥ kaliyuge'khilāḥ |
उत्सीदन्ते तथा यज्ञाः केवलं धर्महेतवः ॥ (४७।२)
utsīdante tathā yajñāḥ kevalaṃ dharmahetavaḥ ||
युगे युगे तु हीयन्ते त्रींस्त्रीन्पादांश्च सिद्धयः ॥ (४८।२)
yuge yuge tu hīyante trīṃstrīnpādāṃśca siddhayaḥ ||
युगस्वभावाः संध्यासु अवतिष्ठन्ति पादतः । (४९।१)
yugasvabhāvāḥ saṃdhyāsu avatiṣṭhanti pādataḥ |
संध्यास्वभावाः स्वांशेषु पादेनैवावतस्थिरे ॥ (४९।२)
saṃdhyāsvabhāvāḥ svāṃśeṣu pādenaivāvatasthire ||
एवं संध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके । (५०।१)
evaṃ saṃdhyāṃśake kāle samprāpte tu yugāntike |
तेषामधर्मिणां शास्ता भृगूणां च कुले स्थितः ॥ (५०।२)
teṣāmadharmiṇāṃ śāstā bhṛgūṇāṃ ca kule sthitaḥ ||
गोत्रेण वै चन्द्रमसो नाम्ना प्रमतिरुच्यते । (५१।१)
gotreṇa vai candramaso nāmnā pramatirucyate |
कलिसंध्यांशभागेषु मनोः स्वायम्भुवेऽन्तरे ॥ (५१।२)
kalisaṃdhyāṃśabhāgeṣu manoḥ svāyambhuve'ntare ||
समास्त्रिंशत्तु सम्पूर्णाः पर्यटन्वै वसुंधराम् । (५२।१)
samāstriṃśattu sampūrṇāḥ paryaṭanvai vasuṃdharām |
अश्वकर्मा स वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम् ॥ (५२।२)
aśvakarmā sa vai senāṃ hastyaśvarathasaṃkulām ||
प्रगृहीतायुधैर्विप्रैः शतशोऽथ सहस्रशः । (५३।१)
pragṛhītāyudhairvipraiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
स तदा तैः परिवृतो म्लेच्छान्सर्वान् निजघ्निवान् ॥ (५३।२)
sa tadā taiḥ parivṛto mlecchānsarvān nijaghnivān ||
पाषण्डान्स सदा सर्वान्निःशेषानकरोत्प्रभुः ॥ (५४।२)
pāṣaṇḍānsa sadā sarvānniḥśeṣānakarotprabhuḥ ||
अधार्मिकाश्च ये केचित्तान्सर्वान्हन्ति सर्वशः । (५५।१)
adhārmikāśca ye kecittānsarvānhanti sarvaśaḥ |
उदीच्यान्मध्यदेशांश्च पार्वतीयांस्तथैव च ॥ (५५।२)
udīcyānmadhyadeśāṃśca pārvatīyāṃstathaiva ca ||
प्राच्यान्प्रतीच्यांश्च तथा विन्ध्यपृष्ठापरान्तिकान् । (५६।१)
prācyānpratīcyāṃśca tathā vindhyapṛṣṭhāparāntikān |
तथैव दाक्षिणात्यांश्च द्रविडान्सिंहलैः सह ॥ (५६।२)
tathaiva dākṣiṇātyāṃśca draviḍānsiṃhalaiḥ saha ||
गान्धारान्पारदांश्चैव पह्लवान्यवनाञ्छकान् । (५७।१)
gāndhārānpāradāṃścaiva pahlavānyavanāñchakān |
तुषारान्बर्बराञ्छ्वेतान्हलिकान्दरदान्खसान् ॥ (५७।२)
tuṣārānbarbarāñchvetānhalikāndaradānkhasān ||
लम्पकान् आन्ध्रकांश्चापि चोरजातींस्तथैव च । (५८।१)
lampakān āndhrakāṃścāpi corajātīṃstathaiva ca |
प्रवृत्तचक्रो बलवाञ्छूद्राणामन्तकृद्बभौ ॥ (५८।२)
pravṛttacakro balavāñchūdrāṇāmantakṛdbabhau ||
मानवस्य तु वंशे तु नृदेवस्येह जज्ञिवान् ॥ (५९।२)
mānavasya tu vaṃśe tu nṛdevasyeha jajñivān ||
पूर्वजन्मनि विष्णुश्च प्रमतिर्नाम वीर्यवान् । (६०।१)
pūrvajanmani viṣṇuśca pramatirnāma vīryavān |
सुतः स वै चन्द्रमसः पूर्वे कलियुगे प्रभुः ॥ (६०।२)
sutaḥ sa vai candramasaḥ pūrve kaliyuge prabhuḥ ||
द्वात्रिंशेऽभ्युदिते वर्षे प्रक्रान्तो विंशतिं समाः । (६१।१)
dvātriṃśe'bhyudite varṣe prakrānto viṃśatiṃ samāḥ |
कृत्वा बीजावशिष्टां तां पृथ्वीं क्रूरेण कर्मणा । (६२।१)
kṛtvā bījāvaśiṣṭāṃ tāṃ pṛthvīṃ krūreṇa karmaṇā |
गङ्गायमुनयोर्मध्ये सिद्धिं प्राप्ता समाधिना ॥ (६३।२)
gaṅgāyamunayormadhye siddhiṃ prāptā samādhinā ||
ततस्तेषु प्रनष्टेषु संध्यांशे कूरकर्मसु । (६४।१)
tatasteṣu pranaṣṭeṣu saṃdhyāṃśe kūrakarmasu |
उत्साद्य पार्थिवान्सर्वांस्तेष्वतीतेषु वै तदा ॥ (६४।२)
utsādya pārthivānsarvāṃsteṣvatīteṣu vai tadā ||
ततः संध्यांशके काले सम्प्राप्ते च युगान्तिके । (६५।१)
tataḥ saṃdhyāṃśake kāle samprāpte ca yugāntike |
स्थितास्वल्पावशिष्टासु प्रजास्विह क्वचित् क्वचित् ॥ (६५।२)
sthitāsvalpāvaśiṣṭāsu prajāsviha kvacit kvacit ||
स्वाप्रदानास् तदा ते वै लोभाविष्टास्तु वृन्दशः । (६६।१)
svāpradānās tadā te vai lobhāviṣṭāstu vṛndaśaḥ |
उपहिंसन्ति चान्योन्यं प्रलुम्पन्ति परस्परम् ॥ (६६।२)
upahiṃsanti cānyonyaṃ pralumpanti parasparam ||
प्रजास्ता वै तदा सर्वाः परस्परभयार्दिताः ॥ (६७।२)
prajāstā vai tadā sarvāḥ parasparabhayārditāḥ ||
व्याकुलास्ताः परावृत्तास्त्यक्त्वा देवं गृहाणि तु । (६८।१)
vyākulāstāḥ parāvṛttāstyaktvā devaṃ gṛhāṇi tu |
स्वान्स्वान्प्राणानवेक्षन्तो निष्कारुण्यात् सुदुःखिताः ॥ (६८।२)
svānsvānprāṇānavekṣanto niṣkāruṇyāt suduḥkhitāḥ ||
नष्टे श्रौतस्मृते धर्मे कामक्रोधवशानुगाः । (६९।१)
naṣṭe śrautasmṛte dharme kāmakrodhavaśānugāḥ |
निर्मर्यादा निरानन्दा निःस्नेहा निरपत्रपाः ॥ (६९।२)
nirmaryādā nirānandā niḥsnehā nirapatrapāḥ ||
नष्टे धर्मे प्रतिहता ह्रस्वकाः पञ्चविंशकाः । (७०।१)
naṣṭe dharme pratihatā hrasvakāḥ pañcaviṃśakāḥ |
हित्वा दारांश्च पुत्रांश्च विषादव्याकुलप्रजाः ॥ (७०।२)
hitvā dārāṃśca putrāṃśca viṣādavyākulaprajāḥ ||
अनावृष्टिहतास्ते वै वार्त्तामुत्सृज्य दुःखिताः । (७१।१)
anāvṛṣṭihatāste vai vārttāmutsṛjya duḥkhitāḥ |
आश्रयन्ति स्म प्रत्यन्तान्हित्वा जनपदान्स्वकान् ॥ (७१।२)
āśrayanti sma pratyantānhitvā janapadānsvakān ||
चीरकृष्णाजिनधरा निष्क्रिया निष्परिग्रहाः ॥ (७२।२)
cīrakṛṣṇājinadharā niṣkriyā niṣparigrahāḥ ||
वर्णाश्रमपरिभ्रष्टाः संकरं घोरमास्थिताः । (७३।१)
varṇāśramaparibhraṣṭāḥ saṃkaraṃ ghoramāsthitāḥ |
एवं कष्टमनुप्राप्ता ह्यल्पशेषाः प्रजास्ततः ॥ (७३।२)
evaṃ kaṣṭamanuprāptā hyalpaśeṣāḥ prajāstataḥ ||
जन्तवश्च क्षुधाविष्टा दुःखान्निर्वेदमागमन् । (७४।१)
jantavaśca kṣudhāviṣṭā duḥkhānnirvedamāgaman |
संश्रयन्ति च देशांस्तांश्चक्रवत्परिवर्तनाः ॥ (७४।२)
saṃśrayanti ca deśāṃstāṃścakravatparivartanāḥ ||
ततः प्रजास्तु ताः सर्वा मांसाहारा भवन्ति हि । (७५।१)
tataḥ prajāstu tāḥ sarvā māṃsāhārā bhavanti hi |
भक्ष्यांश्चैवाप्यभक्ष्यांश्च सर्वांस्तान्भक्षयन्ति ताः । (७६।१)
bhakṣyāṃścaivāpyabhakṣyāṃśca sarvāṃstānbhakṣayanti tāḥ |
समुद्रं संश्रिता यास्तु नदीश्चैव प्रजास्तु ताः ॥ (७६।२)
samudraṃ saṃśritā yāstu nadīścaiva prajāstu tāḥ ||
तेऽपि मत्स्यान्हरन्तीह आहारार्थं च सर्वशः । (७७।१)
te'pi matsyānharantīha āhārārthaṃ ca sarvaśaḥ |
तथा कलियुगस्यान्ते शूद्रीभूताः प्रजास्तथा ॥ (७८।२)
tathā kaliyugasyānte śūdrībhūtāḥ prajāstathā ||
एवं वर्षशतं पूर्णं दिव्यं तेषां न्यवर्तत । (७९।१)
evaṃ varṣaśataṃ pūrṇaṃ divyaṃ teṣāṃ nyavartata |
षट्त्रिंशच्च सहस्राणि मानुषाणि तु तानि वै ॥ (७९।२)
ṣaṭtriṃśacca sahasrāṇi mānuṣāṇi tu tāni vai ||
मत्स्याश्चैव हताः सर्वैः क्षुधाविष्टैश्च सर्वशः ॥ (८०।२)
matsyāścaiva hatāḥ sarvaiḥ kṣudhāviṣṭaiśca sarvaśaḥ ||
निःशेषेष्वथ सर्वेषु मत्स्यपक्षिपशुष्वथ । (८१।१)
niḥśeṣeṣvatha sarveṣu matsyapakṣipaśuṣvatha |
संध्यांशे प्रतिपन्ने तु निःशेषास्तु तदा कृताः ॥ (८१।२)
saṃdhyāṃśe pratipanne tu niḥśeṣāstu tadā kṛtāḥ ||
ततः प्रजास्तु सम्भूय कन्दमूलमथोऽखनन् । (८२।१)
tataḥ prajāstu sambhūya kandamūlamatho'khanan |
वल्कलान्यथ वासांसि अधःशय्याश्च सर्वशः । (८३।१)
valkalānyatha vāsāṃsi adhaḥśayyāśca sarvaśaḥ |
परिग्रहो न तेष्वस्ति धनशुद्धिमवाप्नुयुः ॥ (८३।२)
parigraho na teṣvasti dhanaśuddhimavāpnuyuḥ ||
एवं क्षयं गमिष्यन्ति ह्यल्पशिष्टाः प्रजास्तदा । (८४।१)
evaṃ kṣayaṃ gamiṣyanti hyalpaśiṣṭāḥ prajāstadā |
एवं वर्षशतं दिव्यं संध्यांशस्तस्य वर्तते । (८५।१)
evaṃ varṣaśataṃ divyaṃ saṃdhyāṃśastasya vartate |
ततो वर्षशतस्यान्ते अल्पशिष्टाः स्त्रियः सुताः ॥ (८५।२)
tato varṣaśatasyānte alpaśiṣṭāḥ striyaḥ sutāḥ ||
मिथुनानि तु ताः सर्वा ह्यन्योन्यं सम्प्रजज्ञिरे । (८६।१)
mithunāni tu tāḥ sarvā hyanyonyaṃ samprajajñire |
ततस्तास्तु म्रियन्ते वै पूर्वोत्पन्नाः प्रजास्तु याः ॥ (८६।२)
tatastāstu mriyante vai pūrvotpannāḥ prajāstu yāḥ ||
एवं कृतस्य संतानः कलेश्चैव क्षयस्तथा ॥ (८८।२)
evaṃ kṛtasya saṃtānaḥ kaleścaiva kṣayastathā ||
विचारणात्तु निर्वेदः साम्यावस्थात्मना तथा । (८९।१)
vicāraṇāttu nirvedaḥ sāmyāvasthātmanā tathā |
ततश्चैवात्मसम्बोधः सम्बोधाद् धर्मशीलता ॥ (८९।२)
tataścaivātmasambodhaḥ sambodhād dharmaśīlatā ||
कलिशिष्टेषु तेष्वेवं जायन्ते पूर्ववत्प्रजाः । (९०।१)
kaliśiṣṭeṣu teṣvevaṃ jāyante pūrvavatprajāḥ |
विस्तरेणानुपूर्व्याच्च नमस्कृत्य स्वयम्भुवे । (९२।१)
vistareṇānupūrvyācca namaskṛtya svayambhuve |
प्रवृत्ते तु ततस्तस्मिन्पुनः कृतयुगे तु वै ॥ (९२।२)
pravṛtte tu tatastasminpunaḥ kṛtayuge tu vai ||
उत्पन्नाः कलिशिष्टेषु प्रजाः कार्तयुगास्तथा । (९३।१)
utpannāḥ kaliśiṣṭeṣu prajāḥ kārtayugāstathā |
तिष्ठन्ति चेह ये सिद्धा अदृष्टा विहरन्ति च ॥ (९३।२)
tiṣṭhanti ceha ye siddhā adṛṣṭā viharanti ca ||
सह सप्तर्षिभिर्ये तु तत्र ये च व्यवस्थिताः । (९४।१)
saha saptarṣibhirye tu tatra ye ca vyavasthitāḥ |
ब्रह्मक्षत्रविशः शूद्रा बीजार्थे य इह स्मृताः । (९४।२)
brahmakṣatraviśaḥ śūdrā bījārthe ya iha smṛtāḥ |
कार्तयुगभवैः सार्धं निर्विशेषास्तदाभवन् ॥ (९४।३)
kārtayugabhavaiḥ sārdhaṃ nirviśeṣāstadābhavan ||
तेषां सप्तर्षयो धर्मं कथयन्तीह तेषु च ॥ (९५।०)
teṣāṃ saptarṣayo dharmaṃ kathayantīha teṣu ca ||
एवं तेषु क्रियावत्सु प्रवर्तन्तीह वै कृते ॥ (९६।२)
evaṃ teṣu kriyāvatsu pravartantīha vai kṛte ||
श्रौतस्मार्तस्थितानां तु धर्मे सप्तर्षिदर्शिते । (९७।१)
śrautasmārtasthitānāṃ tu dharme saptarṣidarśite |
ते तु धर्मव्यवस्थार्थं तिष्ठन्तीह कृते युगे ॥ (९७।२)
te tu dharmavyavasthārthaṃ tiṣṭhantīha kṛte yuge ||
वनानां प्रथमं वृष्ट्या तेषां मूलेषु सम्भवः । (९९।१)
vanānāṃ prathamaṃ vṛṣṭyā teṣāṃ mūleṣu sambhavaḥ |
एवं युगाद्युगानां वै संतानस्तु परस्परम् ॥ (९९।२)
evaṃ yugādyugānāṃ vai saṃtānastu parasparam ||
प्रवर्तते ह्यविच्छेदाद्यावन्मन्वन्तरक्षयः । (१००।१)
pravartate hyavicchedādyāvanmanvantarakṣayaḥ |
सुखमायुर्बलं रूपं धर्मार्थौ काम एव च ॥ (१००।२)
sukhamāyurbalaṃ rūpaṃ dharmārthau kāma eva ca ||
युगेष्वेतानि हीयन्ते त्रयः पादाः क्रमेण तु । (१०१।१)
yugeṣvetāni hīyante trayaḥ pādāḥ krameṇa tu |
इत्येष प्रतिसंधिर्वः कीर्तितस्तु मया द्विजाः ॥ (१०१।२)
ityeṣa pratisaṃdhirvaḥ kīrtitastu mayā dvijāḥ ||
एषां चतुर्युगाणां तु गणिता ह्येकसप्ततिः ॥ (१०२।२)
eṣāṃ caturyugāṇāṃ tu gaṇitā hyekasaptatiḥ ||
युगाख्यासु तु सर्वासु भवतीह यदा च यत् ॥ (१०३।२)
yugākhyāsu tu sarvāsu bhavatīha yadā ca yat ||
तदेव च तदन्यासु पुनस्तद्वै यथाक्रमम् । (१०४।१)
tadeva ca tadanyāsu punastadvai yathākramam |
सर्गे सर्गे यथा भेदा ह्युत्पद्यन्ते तथैव च ॥ (१०४।२)
sarge sarge yathā bhedā hyutpadyante tathaiva ca ||
चतुर्दशसु तावन्तो ज्ञेया मन्वन्तरेष्विह । (१०५।१)
caturdaśasu tāvanto jñeyā manvantareṣviha |
युगे युगे तदा काले प्रजा जायन्ति ताः शृणु । (१०६।१)
yuge yuge tadā kāle prajā jāyanti tāḥ śṛṇu |
यथाकल्पं युगैः सार्धं भवन्ते तुल्यलक्षणाः । (१०६।२)
yathākalpaṃ yugaiḥ sārdhaṃ bhavante tulyalakṣaṇāḥ |
इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं युगानां वै यथाक्रमम् ॥ (१०६।३)
ityetallakṣaṇaṃ proktaṃ yugānāṃ vai yathākramam ||
मन्वन्तराणां परिवर्तनानि चिरप्रवृत्तानि युगस्वभावात् । (१०७।१)
manvantarāṇāṃ parivartanāni cirapravṛttāni yugasvabhāvāt |
क्षणं न संतिष्ठति जीवलोकः क्षयोदयाभ्यां परिवर्तमानः ॥ (१०७।२)
kṣaṇaṃ na saṃtiṣṭhati jīvalokaḥ kṣayodayābhyāṃ parivartamānaḥ ||
एते युगस्वभावा वः परिक्रान्ता यथाक्रमम् । (१०८।१)
ete yugasvabhāvā vaḥ parikrāntā yathākramam |
मन्वन्तराणि यान्यस्मिन्कल्पे वक्ष्यामि तानि च ॥ (१०८।२)
manvantarāṇi yānyasminkalpe vakṣyāmi tāni ca ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.