सूत उवाच । (१।१)

पूज्यमाने रथे तस्मिंल्लोकैर्देवे रथे स्थिते । (१।२)

प्रमथेषु नदत्सूग्रं प्रवदत्सु च साध्विति ॥ (१।३)

ईश्वरस्वरघोषेण नर्दमाने महावृषे । (२।१)

जयत्सु विप्रेषु तथा गर्जत्सु तुरगेषु च ॥ (२।२)

रणाङ्गणात्समुत्पत्य देवर्षिर्नारदः प्रभुः । (३।१)

कान्त्या चन्द्रोपमस्तूर्णं त्रिपुरं पुरमागतः ॥ (३।२)

औत्पातिकं तु दैत्यानां त्रिपुरे वर्तते ध्रुवम् । (४।१)

नारदश्चात्र भगवान्प्रादुर्भूतस्तपोधनः ॥ (४।२)

आगतं जलदाभासं समेताः सर्वदानवाः । (५।१)

उत्तस्थुर्नारदं दृष्ट्वा अभिवादनवादिनः ॥ (५।२)

तमर्घ्येण च पाद्येन मधुपर्केण चेश्वराः । (६।१)

नारदं पूजयामासुर्ब्रह्माणमिव वासवः ॥ (६।२)

तेषां स पूजां पूजार्हः प्रतिगृह्य तपोधनः । (७।१)

नारदः सुखमासीनः काञ्चने परमासने ॥ (७।२)

मयस्तु सुखमासीने नारदे नारदोद्भवे । (८।१)

यथार्हं दानवैः सार्धमासीनो दानवाधिपः ॥ (८।२)

आसीनं नारदं प्रेक्ष्य मयस्त्वथ महासुरः । (९।१)

अब्रवीद्वचनं तुष्टो हृष्टरोमाननेक्षणः ॥ (९।२)

औत्पातिकं पुरेऽस्माकं यथा नान्यत्र कुत्रचित् । (१०।१)

वर्तते वर्तमानज्ञ वद त्वं हि च नारद ॥ (१०।२)

दृश्यन्ते भयदाः स्वप्ना भज्यन्ते च ध्वजाः परम् । (११।१)

विना च वायुना केतुः पतते च तथा भुवि ॥ (११।२)

अट्टालकाश्च नृत्यन्ते सपताकाः सगोपुराः । (१२।१)

हिंस हिंसेति श्रूयन्ते गिरश्च भयदाः पुरे ॥ (१२।२)

नाहं बिभेमि देवानां सेन्द्राणामपि नारद । (१३।१)

मुक्त्वैकं वरदं स्थाणुं भक्ताभयकरं हरम् ॥ (१३।२)

भगवन्नास्त्यविदितमुत्पातेषु तवानघ । (१४।१)

अनागतमतीतं च भवाञ्जानाति तत्त्वतः ॥ (१४।२)

तदेतन्नो भयस्थानम् उत्पाताभिनिवेदितम् । (१५।१)

कथयस्व मुनिश्रेष्ठ प्रपन्नस्य तु नारद ॥ (१५।२)

इत्युक्तो नारदस्तेन मयेनामयवर्जितः ॥ (१६।०)

नारद उवाच । (१७।१)

शृणु दानव तत्त्वेन भवन्त्यौत्पातिका यथा । (१७।२)

धर्मेति धारणे धातुर्माहात्म्ये चैव पठ्यते । (१७।३)

धारणाच्च महत्त्वेन धर्म एष निरुच्यते ॥ (१७।४)

स इष्टप्रापको धर्म आचार्यैरुपदिश्यते । (१८।१)

इतरश्चानिष्टफल आचार्यैर्नोपदिश्यते ॥ (१८।२)

उत्पथान्मार्गमागच्छेन्मार्गाच्चेव विमार्गताम् । (१९।१)

विनाशस्तस्य निर्देश्य इति वेदविदो विदुः ॥ (१९।२)

त्वमधर्मरथारूढः सहैभिर्मत्तदानवैः । (२०।१)

अपकारिषु देवानां कुरुषे त्वं सहायताम् ॥ (२०।२)

तदेतान्येवमादीनि उत्पातावेदितानि च । (२१।१)

वैनाशिकानि दृश्यन्ते दानवानां तथैव च ॥ (२१।२)

एष रुद्रः समास्थाय महालोकमयं रथम् । (२२।१)

आयाति त्रिपुरं हन्तुं मय त्वामसुरानपि ॥ (२२।२)

स त्वं महौजसं नित्यं प्रपद्यस्व महेश्वरम् । (२३।१)

यास्यसे सह पुत्रेण दानवैः सह मानद ॥ (२३।२)

इत्येवमावेद्य भयं दानवोपस्थितं महत् । (२४।१)

दानवानां पुनर्देवो देवेशपदमागतः ॥ (२४।२)

नारदे तु मुनौ याते मयो दानवनायकः । (२५।१)

शूरसंमतमित्येवं दानवानाह दानवः ॥ (२५।२)

शूराः स्थ जातपुत्राः स्थ कृतकृत्याः स्थ दानवाः । (२६।१)

युध्यध्वं दैवतैः सार्धं कर्तव्यं चापि नो भयम् ॥ (२६।२)

जित्वा वयं भविष्यामः सर्वेऽमरसभासदः । (२७।१)

देवांश्च सेन्द्रकान्हत्वा लोकान्भोक्ष्यामहेऽसुराः ॥ (२७।२)

अट्टालकेषु च तथा तिष्ठध्वं शस्त्रपाणयः । (२८।१)

दंशिता युद्धसज्जाश्च तिष्ठध्वं प्रोद्यतायुधाः ॥ (२८।२)

पुराणि त्रीणि चैतानि यथास्थानेषु दानवाः । (२९।१)

तिष्ठध्वं लङ्घनीयानि भविष्यन्ति पुराणि च ॥ (२९।२)

नमोगतास्तथा शूरा देवता विदिता हि वः । (३०।१)

ताः प्रयत्नेन वार्याश्च विदार्याश्चैव सायकैः ॥ (३०।२)

इति दनुतनयान्मयस्तथोक्त्वा सुरगणवारणवारणे वचांसि । (३१।१)

युवतिजनविषण्णमानसं तत्त्रिपुरपुरं सहसा विवेश राजा ॥ (३१।२)

अथ रजतविशुद्धभावभावो भवमभिपूज्य दिगम्बरं सुगीर्भिः । (३२।१)

शरणमुपजगाम देवदेवं मदनार्यन्धकयज्ञदेहघातम् ॥ (३२।२)

मयमभयपदैषिणं प्रपन्नं न किल बुबोध तृतीयदीप्तनेत्रः । (३३।१)

तदभिमतमदात्ततः शशाङ्की स च किल निर्भय एव दानवोऽभूत् ॥ (३३।२)