मत्स्य उवाच । (१।१)

एवमस्त्विति संहृष्टः शक्रस्त्रिदशवर्धनः । (१।२)

संदिदेशाग्रतः सोमं युद्धाय शिशिरायुधम् ॥ (१।३)

गच्छ सोम सहायत्वं कुरु पाशधरस्य वै । (२।१)

असुराणां विनाशाय जयार्थं च दिवौकसाम् ॥ (२।२)

त्वं मत्तः प्रतिवीर्यश्च ज्योतिषां चेश्वरेश्वरः । (३।१)

त्वन्मयं सर्वलोकेषु रसं रसविदो विदुः ॥ (३।२)

क्षयवृद्धी तव व्यक्ते सागरस्येव मण्डले । (४।१)

परिवर्तस्यहोरात्रं कालं जगति योजयन् ॥ (४।२)

लोकच्छायामयं लक्ष्म तवाङ्कः शशसंनिभः । (५।१)

न विदुः सोम देवापि ये च नक्षत्रयोनयः ॥ (५।२)

त्वम् आदित्यपथाद् ऊर्ध्वं ज्योतिषां चोपरि स्थितः । (६।१)

तमः प्रोत्सार्य महसा भासयस्यखिलं जगत् ॥ (६।२)

श्वेतभानुर् हिमतनुर् ज्योतिषाम् अधिपः शशी । (७।१)

अधिकृत् कालयोगात्मा इष्टो यज्ञरसोऽव्ययः ॥ (७।२)

ओषधीशः क्रियायोनिर् हरशेखरभाक्तथा । (८।१)

शीतांशुरमृताधारश्चपलः श्वेतवाहनः ॥ (८।२)

त्वं कान्तिः कान्तिवपुषां त्वं सोमः सोमपायिनाम् । (९।१)

सौम्यस्त्वं सर्वभूतानां तिमिरघ्नस्त्वम् ऋक्षराट् ॥ (९।२)

तद्गच्छ त्वं महासेन वरुणेन वरूथिना । (१०।१)

शमय त्वासुरीं मायां यया दह्याम संयुगे ॥ (१०।२)

सोम उवाच । (११।१)

यन्मां वदसि युद्धार्थे देवराज वरप्रद । (११।२)

एष वर्षामि शिशिरं दैत्यमायापकर्षणम् ॥ (११।३)

एतान्मच्छीतनिर्दग्धान् पश्य त्वं हिमवेष्टितान् । (१२।१)

विमायान्विमदांश्चैव दैत्यसिंहान्महाहवे ॥ (१२।२)

इत्युक्त्वा तारकाधीशः सजलेशः शिवोदकैः । (१३।१)

प्लावयामास सैन्यानि सुराणां शान्तिवृद्धये ॥ (१३।२)

तेषां हिमकरोत्सृष्टाः सपाशा हिमवृष्टयः । (१४।१)

वेष्टयन्ति स्म तान्घोरान्दैत्यान्मेघगणा इव ॥ (१४।२)