MPur, 49
Select a line for its word-by-word analysis.
प्राचीत्वतः सुतस्तस्य यः प्राचीमकरोद्दिशम् ॥ (१।३)
prācītvataḥ sutastasya yaḥ prācīmakaroddiśam ||
दायादस्तस्य चाप्यासीद्धुन्धुर्नाम महीपतिः । (३।१)
dāyādastasya cāpyāsīddhundhurnāma mahīpatiḥ |
धुन्धोर्बहुविधः पुत्रः सम्पातिस्तस्य चात्मजः ॥ (३।२)
dhundhorbahuvidhaḥ putraḥ sampātistasya cātmajaḥ ||
सम्पातेस्तु रंहवर्चा भद्राश्वस्तस्य चात्मजः । (४।१)
sampātestu raṃhavarcā bhadrāśvastasya cātmajaḥ |
धृतेयुश्च विनेयुश्च स्थलेयुश्चैव सत्तमः ॥ (५।२)
dhṛteyuśca vineyuśca sthaleyuścaiva sattamaḥ ||
अन्तिनारो मनस्विन्यां पुत्राञ्जज्ञे पराञ्छुभान् ॥ (७।२)
antināro manasvinyāṃ putrāñjajñe parāñchubhān ||
ब्रह्मवादपराक्रान्ताञ्छुभदा त्व् इलिना ह्य् अभूत् ॥ (९।२)
brahmavādaparākrāntāñchubhadā tv ilinā hy abhūt ||
उपदानवी सुतांल्लेभे चतुरस्त्विलिनात्मजात् । (१०।१)
upadānavī sutāṃllebhe caturastvilinātmajāt |
ऋष्यन्तमथ दुष्यन्तं प्रवीरम् अनधं तथा ॥ (१०।२)
ṛṣyantamatha duṣyantaṃ pravīram anadhaṃ tathā ||
चक्रवर्ती ततो यज्ञे दुष्यन्तात्समितिंजयः । (११।१)
cakravartī tato yajñe duṣyantātsamitiṃjayaḥ |
शकुन्तलायां भरतो यस्य नाम्ना च भारताः ॥ (११।२)
śakuntalāyāṃ bharato yasya nāmnā ca bhāratāḥ ||
दौष्यन्तीं प्रति राजानं वागूचे चाशरीरिणी । (१२।१)
dauṣyantīṃ prati rājānaṃ vāgūce cāśarīriṇī |
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो येन जातः स एव सः ॥ (१२।२)
mātā bhastrā pituḥ putro yena jātaḥ sa eva saḥ ||
भरस्व पुत्रं दुष्यन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम् । (१३।१)
bharasva putraṃ duṣyanta māvamaṃsthāḥ śakuntalām |
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ (१३।३)
tvaṃ cāsya dhātā garbhasya satyamāha śakuntalā ||
पुत्राणां मातृकात् कोपात् सुमहान् संक्षयः कृतः ॥ (१४।२)
putrāṇāṃ mātṛkāt kopāt sumahān saṃkṣayaḥ kṛtaḥ ||
ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु बृहस्पतेः । (१५।१)
tato marudbhirānīya putraḥ sa tu bṛhaspateḥ |
संक्रामितो भरद्वाजो मरुद्भिर्भरतस्य तु ॥ (१५।२)
saṃkrāmito bharadvājo marudbhirbharatasya tu ||
भरतस्य भरद्वाजः पुत्रार्थं मारुतैः कथम् । (१६।२)
bharatasya bharadvājaḥ putrārthaṃ mārutaiḥ katham |
संक्रामितो महातेजास् तन्नो ब्रूहि यथातथम् ॥ (१६।३)
saṃkrāmito mahātejās tanno brūhi yathātatham ||
पत्न्यामापन्नसत्त्वायामुशिजः स स्थितो भुवि । (१७।२)
patnyāmāpannasattvāyāmuśijaḥ sa sthito bhuvi |
भ्रातुर्भार्यां स दृष्ट्वा तु बृहस्पतिरुवाच ह ॥ (१७।३)
bhrāturbhāryāṃ sa dṛṣṭvā tu bṛhaspatiruvāca ha ||
उपतिष्ठ स्वलंकृत्य मैथुनाय च मां शुभे । (१८।१)
upatiṣṭha svalaṃkṛtya maithunāya ca māṃ śubhe |
गर्भः परिणतश्चायं ब्रह्म व्याहरते गिरा । (१९।१)
garbhaḥ pariṇataścāyaṃ brahma vyāharate girā |
अमोघरेतास्त्वं चापि धर्मं चैवं विगर्हितम् ॥ (१९।२)
amogharetāstvaṃ cāpi dharmaṃ caivaṃ vigarhitam ||
संनिविष्टो ह्य् अहं पूर्वमिह नाम बृहस्पते । (२२।१)
saṃniviṣṭo hy ahaṃ pūrvamiha nāma bṛhaspate |
यस्मात्त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति । (२३।२)
yasmāttvamīdṛśe kāle sarvabhūtepsite sati |
अभिषेधसि तस्मात्त्वं तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि ॥ (२३।३)
abhiṣedhasi tasmāttvaṃ tamo dīrghaṃ pravekṣyasi ||
ततः कामं संनिवर्त्य तस्यानन्दाद्बृहस्पतेः । (२४।१)
tataḥ kāmaṃ saṃnivartya tasyānandādbṛhaspateḥ |
तद्रेतस्त्वपतद्भूमौ निवृत्तं शिशुकोऽभवत् ॥ (२४।२)
tadretastvapatadbhūmau nivṛttaṃ śiśuko'bhavat ||
सद्योजातं कुमारं तु दृष्ट्वा तं ममताब्रवीत् । (२५।१)
sadyojātaṃ kumāraṃ tu dṛṣṭvā taṃ mamatābravīt |
गमिष्यामि गृहं स्वं वै भरस्वैनं बृहस्पते ॥ (२५।२)
gamiṣyāmi gṛhaṃ svaṃ vai bharasvainaṃ bṛhaspate ||
एवमुक्त्वा गता सा तु गतायां सो ऽपि तं त्यजत् । (२६।१)
evamuktvā gatā sā tu gatāyāṃ so 'pi taṃ tyajat |
मातापितृभ्यां त्यक्तं तु दृष्ट्वा तं मरुतः शिशुम् । (२६।२)
mātāpitṛbhyāṃ tyaktaṃ tu dṛṣṭvā taṃ marutaḥ śiśum |
जगृहुस्तं भरद्वाजं मरुतः कृपया स्थिताः ॥ (२६।३)
jagṛhustaṃ bharadvājaṃ marutaḥ kṛpayā sthitāḥ ||
तस्मिन्काले तु भरतो बहुभिर् ऋतुभिर्विभुः । (२७।१)
tasminkāle tu bharato bahubhir ṛtubhirvibhuḥ |
पुत्रनैमित्तिकैर्यज्ञैरयजत्पुत्रलिप्सया ॥ (२७।२)
putranaimittikairyajñairayajatputralipsayā ||
ततः क्रतुं मरुत्सोमं पुत्रार्थे समुपाहरत् ॥ (२८।२)
tataḥ kratuṃ marutsomaṃ putrārthe samupāharat ||
उपनिन्युर्भरद्वाजं पुत्रार्थं भरताय वै ॥ (२९।२)
upaninyurbharadvājaṃ putrārthaṃ bharatāya vai ||
संक्रामितो भरद्वाजो मरुद्भिर्भरतं प्रति ॥ (३०।२)
saṃkrāmito bharadvājo marudbhirbharataṃ prati ||
भरतस्तु भरद्वाजं पुत्रं प्राप्य विभुर् ब्रवीत् । (३१।१)
bharatastu bharadvājaṃ putraṃ prāpya vibhur bravīt |
आदाव् आत्महिताय त्वं कृतार्थो ऽहं त्वया विभो ॥ (३१।२)
ādāv ātmahitāya tvaṃ kṛtārtho 'haṃ tvayā vibho ||
पूर्वं तु वितथे तस्मिन्कृते वै पुत्रजन्मनि । (३२।१)
pūrvaṃ tu vitathe tasminkṛte vai putrajanmani |
तस्मादपि भरद्वाजाद्ब्राह्मणाः क्षत्रिया भुवि । (३३।१)
tasmādapi bharadvājādbrāhmaṇāḥ kṣatriyā bhuvi |
द्व्यामुष्यायणकौलीनाः स्मृतास्ते द्विविधेन च ॥ (३३।२)
dvyāmuṣyāyaṇakaulīnāḥ smṛtāste dvividhena ca ||
भरद्वाजो दिवं यातो ह्य् अभिषिच्य सुतमृषिः ॥ (३४।२)
bharadvājo divaṃ yāto hy abhiṣicya sutamṛṣiḥ ||
महाभूतोपमाः पुत्राश् चत्वारो भुवमन्यवः ॥ (३५।२)
mahābhūtopamāḥ putrāś catvāro bhuvamanyavaḥ ||
बृहत्क्षत्रो महावीर्यो नरो गर्गश्च वीर्यवान् । (३६।१)
bṛhatkṣatro mahāvīryo naro gargaśca vīryavān |
नरस्य संकृतिः पुत्रस्तस्य पुत्रो महायशाः ॥ (३६।२)
narasya saṃkṛtiḥ putrastasya putro mahāyaśāḥ ||
गुरुधी रन्तिदेवश्च सत्कृत्यां ताव् उभौ स्मृतौ । (३७।१)
gurudhī rantidevaśca satkṛtyāṃ tāv ubhau smṛtau |
स्मृताः शैब्यास्ततो गर्गाः क्षत्रोपेता द्विजातयः । (३८।१)
smṛtāḥ śaibyāstato gargāḥ kṣatropetā dvijātayaḥ |
तस्य भार्या विशाला तु सुषुवे पुत्रकत्रयम् । (३९।१)
tasya bhāryā viśālā tu suṣuve putrakatrayam |
त्र्युषणं पुष्करिं चैव कविं चैव महायशाः ॥ (३९।२)
tryuṣaṇaṃ puṣkariṃ caiva kaviṃ caiva mahāyaśāḥ ||
उरुक्षवाः स्मृता ह्य् एते सर्वे ब्राह्मणतां गताः । (४०।१)
urukṣavāḥ smṛtā hy ete sarve brāhmaṇatāṃ gatāḥ |
काव्यानां तु वरा ह्य् एते त्रयः प्रोक्ता महर्षयः ॥ (४०।२)
kāvyānāṃ tu varā hy ete trayaḥ proktā maharṣayaḥ ||
गर्गाः संकृतयः काव्याः क्षत्रोपेता द्विजातयः । (४१।१)
gargāḥ saṃkṛtayaḥ kāvyāḥ kṣatropetā dvijātayaḥ |
संभृताङ्गिरसो दक्षा बृहत्क्षत्रस्य च क्षितिः ॥ (४१।२)
saṃbhṛtāṅgiraso dakṣā bṛhatkṣatrasya ca kṣitiḥ ||
तेनेदं निर्मितं पूर्वं पुरं तु गजसाह्वयम् ॥ (४२।२)
tenedaṃ nirmitaṃ pūrvaṃ puraṃ tu gajasāhvayam ||
अजमीढस्य पत्न्यस्तु तिस्रः कुरुकुलोद्वहाः । (४४।१)
ajamīḍhasya patnyastu tisraḥ kurukulodvahāḥ |
तपसोऽन्ते महातेजा जाता वृद्धस्य धार्मिकाः ॥ (४५।२)
tapaso'nte mahātejā jātā vṛddhasya dhārmikāḥ ||
मेधातिथिः सुतस्तस्य तस्मात्काण्वायना द्विजाः । (४७।१)
medhātithiḥ sutastasya tasmātkāṇvāyanā dvijāḥ |
अजमीढस्य भूमिन्यां जज्ञे बृहदनुर् नृपः ॥ (४७।२)
ajamīḍhasya bhūminyāṃ jajñe bṛhadanur nṛpaḥ ||
बृहदनोर् बृहन्तोऽथ बृहन्तस्य बृहन्मनाः । (४८।१)
bṛhadanor bṛhanto'tha bṛhantasya bṛhanmanāḥ |
बृहद्धनोर् बृहदिषुः पुत्रस्तस्य जयद्रथः । (४९।१)
bṛhaddhanor bṛhadiṣuḥ putrastasya jayadrathaḥ |
अश्वजित्तनयस्तस्य सेनजित् तस्य चात्मजः ॥ (४९।२)
aśvajittanayastasya senajit tasya cātmajaḥ ||
अथ सेनजितः पुत्राश् चत्वारो लोकविश्रुताः । (५०।१)
atha senajitaḥ putrāś catvāro lokaviśrutāḥ |
रुचिराश्वश्च काव्यश्च राजा दृढरथस्तथा ॥ (५०।२)
rucirāśvaśca kāvyaśca rājā dṛḍharathastathā ||
पृथुसेनस्य पौरस्तु पौरान्नीपो ऽथ जज्ञिवान् । (५२।१)
pṛthusenasya paurastu paurānnīpo 'tha jajñivān |
नीपस्यैकशतं त्व् आसीत् पुत्राणाम् अमितौजसाम् ॥ (५२।२)
nīpasyaikaśataṃ tv āsīt putrāṇām amitaujasām ||
तेषां वंशकरः श्रीमान्नीपानां कीर्तिवर्धनः ॥ (५३।२)
teṣāṃ vaṃśakaraḥ śrīmānnīpānāṃ kīrtivardhanaḥ ||
समरस्य पारसम्पारौ सदश्व इति ते त्रयः ॥ (५४।२)
samarasya pārasampārau sadaśva iti te trayaḥ ||
पुत्राः सर्वगुणोपेता जाता वै विश्रुता भुवि । (५५।१)
putrāḥ sarvaguṇopetā jātā vai viśrutā bhuvi |
पारपुत्रः पृथुर्जातः पृथोस्तु सुकृतो ऽभवत् ॥ (५५।२)
pāraputraḥ pṛthurjātaḥ pṛthostu sukṛto 'bhavat ||
जज्ञे सर्वगुणोपेतो विभ्राजस्तस्य चात्मजः । (५६।१)
jajñe sarvaguṇopeto vibhrājastasya cātmajaḥ |
विभ्राजस्य तु दायादस्त्वणुहो नाम वीर्यवान् ॥ (५६।२)
vibhrājasya tu dāyādastvaṇuho nāma vīryavān ||
विष्वक्सेनस्य पुत्रस्तु उदक्सेनो बभूव ह । (५९।१)
viṣvaksenasya putrastu udakseno babhūva ha |
भल्लाटस्तस्य पुत्रस्तु तस्यासीज्जनमेजयः । (५९।२)
bhallāṭastasya putrastu tasyāsījjanamejayaḥ |
उग्रायुधेन तस्यार्थे सर्वे नीपाः प्रणाशिताः ॥ (५९।३)
ugrāyudhena tasyārthe sarve nīpāḥ praṇāśitāḥ ||
उग्रायुधः कस्य सुतः कस्य वंशे स कथ्यते । (६०।२)
ugrāyudhaḥ kasya sutaḥ kasya vaṃśe sa kathyate |
किमर्थं तेन ते नीपाः सर्वे चैव प्रणाशिताः ॥ (६०।३)
kimarthaṃ tena te nīpāḥ sarve caiva praṇāśitāḥ ||
उग्रायुधः सूर्यवंश्यस्तपस्तेपे वराश्रमे । (६१।२)
ugrāyudhaḥ sūryavaṃśyastapastepe varāśrame |
स्थाणुभूतोऽष्टसाहस्रं तं भेजे जनमेजयः ॥ (६१।३)
sthāṇubhūto'ṣṭasāhasraṃ taṃ bheje janamejayaḥ ||
तस्य राज्यं प्रतिश्रुत्य नीपान् आजघ्निवान् प्रभुः । (६२।१)
tasya rājyaṃ pratiśrutya nīpān ājaghnivān prabhuḥ |
उवाच सान्त्वं विविधं जघ्नुस्ते वै ह्य् उभाव् अपि ॥ (६२।२)
uvāca sāntvaṃ vividhaṃ jaghnuste vai hy ubhāv api ||
हन्यमानागतान् ऊचे यस्माद्धेतोर्न मे वचः । (६३।१)
hanyamānāgatān ūce yasmāddhetorna me vacaḥ |
यदि मे ऽस्ति तपस्तप्तं सर्वान्नयतु वो यमः । (६४।१)
yadi me 'sti tapastaptaṃ sarvānnayatu vo yamaḥ |
ततस्तान् कृप्यमाणांस्तु यमेन पुरतः स तु ॥ (६४।२)
tatastān kṛpyamāṇāṃstu yamena purataḥ sa tu ||
गतानेतानिमान्वीरांस्त्वं मे रक्षितुमर्हसि ॥ (६५।२)
gatānetānimānvīrāṃstvaṃ me rakṣitumarhasi ||
तथेत्युक्तस्ततो राजा यमेन युयुधे चिरम् ॥ (६६।३)
tathetyuktastato rājā yamena yuyudhe ciram ||
व्याधिभिर्नारकैर्घोरैर्यमेन सह तान्बलात् । (६७।१)
vyādhibhirnārakairghorairyamena saha tānbalāt |
यमस्तुष्टस्ततस्तस्मै मुक्तिज्ञानं ददौ परम् । (६८।१)
yamastuṣṭastatastasmai muktijñānaṃ dadau param |
सर्वे यथोचितं कृत्वा जग्मुस्ते कृष्णमव्ययम् ॥ (६८।२)
sarve yathocitaṃ kṛtvā jagmuste kṛṣṇamavyayam ||
येषां तु चरितं गृह्य हन्यते नापमृत्युभिः । (६९।१)
yeṣāṃ tu caritaṃ gṛhya hanyate nāpamṛtyubhiḥ |
अजमीढस्य धूमिन्यां विद्वाञ्जज्ञे यवीनरः । (७०।१)
ajamīḍhasya dhūminyāṃ vidvāñjajñe yavīnaraḥ |
धृतिमांस्तस्य पुत्रस्तु तस्य सत्यधृतिः स्मृतः । (७०।२)
dhṛtimāṃstasya putrastu tasya satyadhṛtiḥ smṛtaḥ |
अथ सत्यधृतेः पुत्रो दृढनेमिः प्रतापवान् ॥ (७०।३)
atha satyadhṛteḥ putro dṛḍhanemiḥ pratāpavān ||
सार्वभौमेति विख्यातः पृथिव्याम् एकराड् बभौ । (७२।१)
sārvabhaumeti vikhyātaḥ pṛthivyām ekarāḍ babhau |
अथ रुक्मरथस्यासीत् सुपार्श्वो नाम पार्थिवः ॥ (७३।२)
atha rukmarathasyāsīt supārśvo nāma pārthivaḥ ||
हिरण्यनाभिनः शिष्यः कौशल्यस्य महात्मनः ॥ (७५।२)
hiraṇyanābhinaḥ śiṣyaḥ kauśalyasya mahātmanaḥ ||
चतुर्विंशतिधा येन प्रोक्ता वै सामसंहिताः । (७६।१)
caturviṃśatidhā yena proktā vai sāmasaṃhitāḥ |
स्मृतास्ते प्राच्यसामानः कार्ता नामेह सामगाः ॥ (७६।२)
smṛtāste prācyasāmānaḥ kārtā nāmeha sāmagāḥ ||
क्षेमात्सुनीथः संजज्ञे सुनीथस्य नृपंजयः । (७९।१)
kṣemātsunīthaḥ saṃjajñe sunīthasya nṛpaṃjayaḥ |
नृपंजयाच्च विरथ इत्येते पौरवाः स्तुताः ॥ (७९।२)
nṛpaṃjayācca viratha ityete pauravāḥ stutāḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.