सूत उवाच । (१।१)

वामं विदार्य निष्क्रान्तः सुतो देव्याः पुनः शिशुः । (१।२)

स्कन्दाच्च वदने वह्नेः शुक्रात्सुवदनोऽरिहा ॥ (१।३)

कृत्तिकामेलनादेव शाखाभिः सविशेषतः । (२।१)

शाखाभिधाः समाख्याताः षट्सु वक्त्रेषु विस्तृताः ॥ (२।२)

यतस्ततो विशाखोऽसौ ख्यातो लोकेषु षण्मुखः । (३।१)

स्कन्दो विशाखः षड्वक्त्रः कार्तिकेयश्च विश्रुतः ॥ (३।२)

चैत्रस्य बहुले पक्षे पञ्चदश्यां महाबलौ । (४।१)

सम्भूतावर्कसदृशौ विशाले शरकानने ॥ (४।२)

चैत्रस्यैव सिते पक्षे पञ्चम्यां पाकशासनः । (५।१)

बालकाभ्यां चकारैकं मत्वा चामरभूतये ॥ (५।२)

तस्यामेव ततः षष्ठ्यामभिषिक्तो गुहः प्रभुः । (६।१)

सर्वैरमरसंघातैर्ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रभास्करैः ॥ (६।२)

गन्धमाल्यैः शुभैर्धूपैस्तथा क्रीडनकैरपि । (७।१)

छत्रैश्चामरजालैश्च भूषणैश्च विलेपनैः ॥ (७।२)

अभिषिक्तो विधानेन यथावत्षण्मुखः प्रभुः । (८।१)

सुतामस्मै ददौ शक्रो देवसेनेति विश्रुताम् ॥ (८।२)

पत्न्यर्थं देवदेवस्य ददौ विष्णुस्तदायुधम् । (९।१)

यक्षाणां दशलक्षाणि ददावस्मै धनाधिपः ॥ (९।२)

ददौ हुताशनस्तेजो ददौ वायुश्च वाहनम् । (१०।१)

ददौ क्रीडनकं त्वष्टा कुक्कुटं कामरूपिणम् । (१०।२)

एवं सुरास्तु ते सर्वे परिवारमनुत्तमम् ॥ (१०।३)

ददुर्मुदितचेतस्काः स्कन्दायादित्यवर्चसे ॥ (११।०)

जानुभ्यामवनौ स्थित्वा सुरसंघास्तमस्तुवन् । (१२।१)

स्तोत्रेणानेन वरदं षण्मुखं मुख्यशः सुराः ॥ (१२।२)

देवा ऊचुः । (१३।१)

नमः कुमाराय महाप्रभाय स्कन्दाय च स्कन्दितदानवाय । (१३।२)

नवार्कविद्युद्द्युतये नमोऽस्तु ते नमोऽस्तु ते षण्मुख कामरूप ॥ (१३।३)

पिनद्धनानाभरणाय भर्त्रे नमो रणे दानवदारणाय । (१४।१)

नमोऽस्तु तेऽर्कप्रतिमप्रभाय नमोऽस्तु गुह्याय गुहाय तुभ्यम् ॥ (१४।२)

नमोऽस्तु त्रैलोक्यभयापहाय नमोऽस्तु ते बाल कृपापराय । (१५।१)

नमो विशालामललोचनाय नमो विशाखाय महाव्रताय ॥ (१५।२)

नमो नमस्ते ऽस्तु मनोहराय नमो नमस्तेऽस्तु रणोत्कटाय । (१६।१)

नमो मयूरोज्ज्वलवाहनाय नमोऽस्तु केयूरधराय तुभ्यम् ॥ (१६।२)

नमो धृतोदग्रपताकिने नमस्ते नमः प्रभावप्रणताय तेऽस्तु । (१७।१)

नमस्ते नमस्ते वरवीर्यशालिने कृपापरो नो भव भव्यमूर्ते ॥ (१७।२)

क्रियापरा यज्ञपतिं च स्तुत्वा विनेमुरेवं त्वमराधिपाद्याः । (१८।१)

एवं तदा षड्वदनस्तु सेन्द्रानुवाच तुष्टश्च गुहस्ततस्तान् । (१८।२)

निरीक्ष्य नेत्रैरमलैः सुरेशाञ्शत्रून्हनिष्यामि गतज्वराः स्थ ॥ (१८।३)

कुमार उवाच । (१९।१)

कं वः कामं प्रयच्छामि देवता ब्रूत निर्वृताः । (१९।२)

यद्यप्यसाध्यं हृद्यं वो हृदये चिन्तितं परम् ॥ (१९।३)

इत्युक्तास्तु सुरास्तेन प्रोचुः प्रणतमौलयः । (२०।१)

सर्व एव महात्मानं गुहं तद्गतमानसाः ॥ (२०।२)

दैत्येन्द्रस्तारको नाम सर्वामरकुलान्तकृत् । (२१।१)

बलवान्दुर्जयो दुष्टो दुराचारोऽतिकोपनः । (२१।२)

तमेव जहि हृद्योऽर्थ एषोऽस्माकं भयापह ॥ (२१।३)

एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सर्वामरपदानुगः । (२२।१)

जगाम जगतां नाथः स्तूयमानोऽमरेश्वरैः ॥ (२२।२)

तारकस्य वधार्थाय जगतः कण्टकस्य वै । (२३।१)

ततश्च प्रेषयामास शक्रो लब्धसमाश्रयः ॥ (२३।२)

दूतं दानवसिंहस्य परुषाक्षरवादिनम् । (२४।१)

स तु गत्वाब्रवीद्दैत्यं निर्भयो भीमदर्शनः ॥ (२४।२)

दूत उवाच । (२५।१)

शक्रस्त्वामाह देवेशो दैत्यकेतो दिवस्पतिः । (२५।२)

तारकासुर तच्छ्रुत्वा घटशक्त्या यथेच्छया ॥ (२५।३)

यज्जगद्दलनादाप्तं किल्बिषं दानव त्वया । (२६।१)

तस्याहं शासकस्तेऽद्य राजास्मि भुवनत्रये ॥ (२६।२)

श्रुत्वैतद्दूतवचनं कोपसंरक्तलोचनः । (२७।१)

उवाच दूतं दुष्टात्मा नष्टप्रायविभूतिकः ॥ (२७।२)

तारक उवाच । (२८।१)

दृष्टं ते पौरुषं शक्र रणेषु शतशो मया । (२८।२)

निस्त्रपत्वान्न ते लज्जा विद्यते शक्र दुर्मते ॥ (२८।३)

एवमुक्ते गते दूते चिन्तयामास दानवः । (२९।१)

नालब्धसंश्रयः शक्रो वक्तुमेवं हि चार्हति ॥ (२९।२)

जितः स शक्रो नाकस्माज्जायते संश्रयाश्रयः । (३०।१)

निमित्तानि च दुष्टानि सोऽपश्यद्दुष्टचेष्टितः ॥ (३०।२)

पांशुवर्षमसृक्पातं गगनादवनीतले । (३१।१)

भुजनेत्रप्रकम्पं च वक्त्रशोषमनोभ्रमम् ॥ (३१।२)

स्वकान्तावक्त्रपद्मानां म्लानतां च व्यलोकयत् । (३२।१)

दुष्टांश्च प्राणिनो रौद्रान्सोऽपश्यद्दुष्टवेदिनः ॥ (३२।२)

तदचिन्त्वैव दितिजो न्यस्तचिन्तोऽभवत्क्षणात् । (३३।१)

यावद्गजघटाघण्टारणत्काररवोत्कटाम् ॥ (३३।२)

तद्वत्तुरगसंघातक्षुण्णभूरेणुपिञ्जराम् । (३४।१)

चञ्चलस्यन्दनोदग्रध्वजराजिविराजिताम् ॥ (३४।२)

विमानैश्चाद्भुताकारैश् चलितामरचामरैः । (३५।१)

तां भूषणनिबद्धां च किंनरोद्गतिनादिताम् ॥ (३५।२)

नानानाकतरूत्फुल्लकुसुमापीडधारिणीम् । (३६।१)

विकोशास्त्रपरिष्कारां वर्मनिर्मलदर्शनाम् ॥ (३६।२)

बन्द्युद्घुष्टस्तुतिरवां नानावाद्यनिनादिताम् । (३७।१)

सेनां नाकसदां दैत्यः प्रासादस्थो व्यलोकयत् ॥ (३७।२)

चिन्तयामास स तदा किंचिदुद्भ्रान्तमानसः । (३८।१)

अपूर्वः को भवेद्योद्धा यो मया न विनिर्जितः ॥ (३८।२)

ततश्चिन्ताकुलो दैत्यः शुश्राव कटुकाक्षरम् । (३९।१)

सिद्धबन्दिभिरुद्घुष्टमिदं हृदयदारणम् ॥ (३९।२)

अथ गाथा । (४०।१)

जयातुलशक्तिदीधितिपिञ्जर भुजदण्डचण्डरणरभस । (४०।२)

सुरवदन कुमुदकाननविकासनेन्दो कुमार जय दितिजकुलमहोदधिवडवानल ॥ (४०।३)

षण्मुख मधुररवमयूररथ सुरमुकुटकोटिघट्टितचरणनखाङ्कुरमहासन । (४१।१)

जय ललितचूडाकलापनवविमलदलकमलकान्त दैत्यवंशदुःसहदावानल ॥ (४१।२)

जय विशाख विभो जय सकललोकतारक जय देवसेनानायक । (४२।१)

स्कन्द जय गौरीनन्दन घण्टाप्रिय प्रिय विशाख विभो धृतपताकप्रकीर्णपटल । (४२।२)

कनकभूषण भासुरदिनकरच्छाय ॥ (४२।३)

जय जनितसंभ्रम लीलालूनाखिलाराते जय सकललोकतारक दितिजासुरवरतारकान्तक । (४३।१)

स्कन्द जय बाल सप्तवासर जय भुवनावलिशोकविनाशन ॥ (४३।२)