Ṛgveda · Maṇḍala 1

Sūkta 127

Agni · Parucchepa Daivodāsi · 11 ṛks

Link
Devatā देवता
Agni
Ṛṣi ऋषि
Parucchepa Daivodāsi
Chandas छन्दस्
Atyaṣṭi, Atidhṛti
Metres by ṛk

1st set of styles aṣṭiḥ (1-3, 8, 9); bhurigaṣṭiḥ (4, 7, 11); atyaṣṭiḥ (5, 6); bhurigatiśakvarī (10)

2nd set of styles atyaṣṭi (1-5, 7-11); atidhṛti (6)

  1. Ṛk 1

    अ॒ग्निं होता॑रं मन्ये॒ दास्वं॑तं॒ वसुं॑ सू॒नुं सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसं ।
    य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा ।
    घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒जुह्वा॑नस्य स॒र्पिषः॑ ॥

    अग्निं होतारम् मन्ये दास्वन्तं वसुं सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् |
    य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा |
    घृतस्य विभ्राष्टिम् अनु वष्टि शोचिषाजुह्वानस्य सर्पिषः ||

    agním hótāram manye dā́svantam vásum sūnúm sáhaso jātávedasam vípram ná jātávedasam ǀ
    yá ūrdhváyā svadhvaró devó devā́cyā kṛpā́ ǀ
    ghṛtásya víbhrāṣṭimánu vaṣṭi śocíṣājúhvānasya sarpíṣaḥ ǁ

    agniṃ hotāram manye dāsvantaṃ vasuṃ sūnuṃ sahaso jātavedasaṃ vipraṃ na jātavedasam |
    ya ūrdhvayā svadhvaro devo devācyā kṛpā |
    ghṛtasya vibhrāṣṭim anu vaṣṭi śociṣājuhvānasya sarpiṣaḥ ||

    अ॒ग्निम् । होता॑रम् । म॒न्ये॒ । दास्व॑न्तम् । वसु॑म् । सू॒नुम् । सह॑सः । जा॒तऽवे॑दसम् । विप्र॑म् । न । जा॒तऽवे॑दसम् ।
    यः । ऊ॒र्ध्वया॑ । सु॒ऽअ॒ध्व॒रः । दे॒वः । दे॒वाच्या॑ । कृ॒पा ।
    घृ॒तस्य॑ । विऽभ्रा॑ष्टिम् । अनु॑ । व॒ष्टि॒ । शो॒चिषा॑ । आ॒ऽजुह्वा॑नस्य । स॒र्पिषः॑ ॥

    अग्निम् । होतारम् । मन्ये । दास्वन्तम् । वसुम् । सूनुम् । सहसः । जातऽवेदसम् । विप्रम् । न । जातऽवेदसम् ।
    यः । ऊर्ध्वया । सुऽअध्वरः । देवः । देवाच्या । कृपा ।
    घृतस्य । विऽभ्राष्टिम् । अनु । वष्टि । शोचिषा । आऽजुह्वानस्य । सर्पिषः ॥

    agním ǀ hótāram ǀ manye ǀ dā́svantam ǀ vásum ǀ sūnúm ǀ sáhasaḥ ǀ jātá-vedasam ǀ vípram ǀ ná ǀ jātá-vedasam ǀ
    yáḥ ǀ ūrdhváyā ǀ su-adhvaráḥ ǀ deváḥ ǀ devā́cyā ǀ kṛpā́ ǀ
    ghṛtásya ǀ ví-bhrāṣṭim ǀ ánu ǀ vaṣṭi ǀ śocíṣā ǀ ā-júhvānasya ǀ sarpíṣaḥ ǁ

    agnim ǀ hotāram ǀ manye ǀ dāsvantam ǀ vasum ǀ sūnum ǀ sahasaḥ ǀ jāta-vedasam ǀ vipram ǀ na ǀ jāta-vedasam ǀ
    yaḥ ǀ ūrdhvayā ǀ su-adhvaraḥ ǀ devaḥ ǀ devācyā ǀ kṛpā ǀ
    ghṛtasya ǀ vi-bhrāṣṭim ǀ anu ǀ vaṣṭi ǀ śociṣā ǀ ā-juhvānasya ǀ sarpiṣaḥ ǁ

    1.127.1 Aṣṭaka 2.1.12.1Anuvāka 1.19.1

  2. Ṛk 2

    यजि॑ष्ठं त्वा॒ यज॑माना हुवेम॒ ज्येष्ठ॒मंगि॑रसां विप्र॒ मन्म॑भि॒र्विप्रे॑भिः शुक्र॒ मन्म॑भिः ।
    परि॑ज्मानमिव॒ द्यां होता॑रं चर्षणी॒नां ।
    शो॒चिष्के॑शं॒ वृष॑णं॒ यमि॒मा विशः॒ प्रावं॑तु जू॒तये॒ विशः॑ ॥

    यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठम् अङ्गिरसां विप्र मन्मभिर् विप्रेभिः शुक्र मन्मभिः |
    परिज्मानम् इव द्यां होतारं चर्षणीनाम् |
    शोचिष्केशं वृषणं यम् इमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः ||

    yájiṣṭham tvā yájamānā huvema jyéṣṭhamáṅgirasām vipra mánmabhirvíprebhiḥ śukra mánmabhiḥ ǀ
    párijmānamiva dyā́m hótāram carṣaṇīnā́m ǀ
    śocíṣkeśam vṛ́ṣaṇam yámimā́ víśaḥ prā́vantu jūtáye víśaḥ ǁ

    yajiṣṭhaṃ tvā yajamānā huvema jyeṣṭham aṅgirasāṃ vipra manmabhir viprebhiḥ śukra manmabhiḥ |
    parijmānam iva dyāṃ hotāraṃ carṣaṇīnām |
    śociṣkeśaṃ vṛṣaṇaṃ yam imā viśaḥ prāvantu jūtaye viśaḥ ||

    यजि॑ष्ठम् । त्वा॒ । यज॑मानाः । हु॒वे॒म॒ । ज्येष्ठ॑म् । अङ्गि॑रसाम् । वि॒प्र॒ । मन्म॑ऽभिः । विप्रे॑भिः । शु॒क्र॒ । मन्म॑ऽभिः ।
    परि॑ज्मानम्ऽइव । द्याम् । होता॑रम् । च॒र्ष॒णी॒नाम् ।
    शो॒चिःऽके॑शम् । वृष॑णम् । यम् । इ॒माः । विशः॑ । प्र । अ॒व॒न्तु॒ । जू॒तये॑ । विशः॑ ॥

    यजिष्ठम् । त्वा । यजमानाः । हुवेम । ज्येष्ठम् । अङ्गिरसाम् । विप्र । मन्मऽभिः । विप्रेभिः । शुक्र । मन्मऽभिः ।
    परिज्मानम्ऽइव । द्याम् । होतारम् । चर्षणीनाम् ।
    शोचिःऽकेशम् । वृषणम् । यम् । इमाः । विशः । प्र । अवन्तु । जूतये । विशः ॥

    yájiṣṭham ǀ tvā ǀ yájamānāḥ ǀ huvema ǀ jyéṣṭham ǀ áṅgirasām ǀ vipra ǀ mánma-bhiḥ ǀ víprebhiḥ ǀ śukra ǀ mánma-bhiḥ ǀ
    párijmānam-iva ǀ dyā́m ǀ hótāram ǀ carṣaṇīnā́m ǀ
    śocíḥ-keśam ǀ vṛ́ṣaṇam ǀ yám ǀ imā́ḥ ǀ víśaḥ ǀ prá ǀ avantu ǀ jūtáye ǀ víśaḥ ǁ

    yajiṣṭham ǀ tvā ǀ yajamānāḥ ǀ huvema ǀ jyeṣṭham ǀ aṅgirasām ǀ vipra ǀ manma-bhiḥ ǀ viprebhiḥ ǀ śukra ǀ manma-bhiḥ ǀ
    parijmānam-iva ǀ dyām ǀ hotāram ǀ carṣaṇīnām ǀ
    śociḥ-keśam ǀ vṛṣaṇam ǀ yam ǀ imāḥ ǀ viśaḥ ǀ pra ǀ avantu ǀ jūtaye ǀ viśaḥ ǁ

    1.127.2 Aṣṭaka 2.1.12.2Anuvāka 1.19.2

  3. Ṛk 3

    स हि पु॒रू चि॒दोज॑सा वि॒रुक्म॑ता॒ दीद्या॑नो॒ भव॑ति द्रुहंत॒रः प॑र॒शुर्न द्रु॑हंत॒रः ।
    वी॒ळु चि॒द्यस्य॒ समृ॑तौ॒ श्रुव॒द्वने॑व॒ यत्स्थि॒रं ।
    निः॒षह॑माणो यमते॒ नाय॑ते धन्वा॒सहा॒ नाय॑ते ॥

    स हि पुरू चिद् ओजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहन्तरः परशुर् न द्रुहन्तरः |
    वीऌउ चिद् यस्य समृतौ श्रुवद् वनेव यत् स्थिरम् |
    निःषहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते ||

    sá hí purū́ cidójasā virúkmatā dī́dyāno bhávati druhaṃtaráḥ paraśúrná druhaṃtaráḥ ǀ
    vīḷú cidyásya sámṛtau śrúvadváneva yátsthirám ǀ
    niḥṣáhamāṇo yamate nā́yate dhanvāsáhā nā́yate ǁ

    sa hi purū cid ojasā virukmatā dīdyāno bhavati druhantaraḥ paraśur na druhantaraḥ |
    vīḷu cid yasya samṛtau śruvad vaneva yat sthiram |
    niḥṣahamāṇo yamate nāyate dhanvāsahā nāyate ||

    सः । हि । पु॒रु । चि॒त् । ओज॑सा । वि॒रुक्म॑ता । दीद्या॑नः । भव॑ति । द्रु॒ह॒म्ऽत॒रः । प॒र॒शुः । न । द्रु॒ह॒म्ऽत॒रः ।
    वी॒ळु । चि॒त् । यस्य॑ । सम्ऽऋ॑तौ । श्रुव॑त् । वना॑ऽइव । यत् । स्थि॒रम् ।
    निः॒ऽसह॑मानः । य॒म॒ते॒ । न । अ॒य॒ते॒ । ध॒न्व॒ऽसहा॑ । न । अ॒य॒ते॒ ॥

    सः । हि । पुरु । चित् । ओजसा । विरुक्मता । दीद्यानः । भवति । द्रुहम्ऽतरः । परशुः । न । द्रुहम्ऽतरः ।
    वीळु । चित् । यस्य । सम्ऽऋतौ । श्रुवत् । वनाऽइव । यत् । स्थिरम् ।
    निःऽसहमानः । यमते । न । अयते । धन्वऽसहा । न । अयते ॥

    sáḥ ǀ hí ǀ purú ǀ cit ǀ ójasā ǀ virúkmatā ǀ dī́dyānaḥ ǀ bhávati ǀ druham-taráḥ ǀ paraśúḥ ǀ ná ǀ druham-taráḥ ǀ
    vīḷú ǀ cit ǀ yásya ǀ sám-ṛtau ǀ śrúvat ǀ vánā-iva ǀ yát ǀ sthirám ǀ
    niḥ-sáhamānaḥ ǀ yamate ǀ ná ǀ ayate ǀ dhanva-sáhā ǀ ná ǀ ayate ǁ

    saḥ ǀ hi ǀ puru ǀ cit ǀ ojasā ǀ virukmatā ǀ dīdyānaḥ ǀ bhavati ǀ druham-taraḥ ǀ paraśuḥ ǀ na ǀ druham-taraḥ ǀ
    vīḷu ǀ cit ǀ yasya ǀ sam-ṛtau ǀ śruvat ǀ vanā-iva ǀ yat ǀ sthiram ǀ
    niḥ-sahamānaḥ ǀ yamate ǀ na ǀ ayate ǀ dhanva-sahā ǀ na ǀ ayate ǁ

    1.127.3 Aṣṭaka 2.1.12.3Anuvāka 1.19.3

  4. Ṛk 4

    दृ॒ळ्हा चि॑दस्मा॒ अनु॑ दु॒र्यथा॑ वि॒दे तेजि॑ष्ठाभिर॒रणि॑भिर्दा॒ष्ट्यव॑से॒ऽग्नये॑ दा॒ष्ट्यव॑से ।
    प्र यः पु॒रूणि॒ गाह॑ते॒ तक्ष॒द्वने॑व शो॒चिषा॑ ।
    स्थि॒रा चि॒दन्ना॒ नि रि॑णा॒त्योज॑सा॒ नि स्थि॒राणि॑ चि॒दोज॑सा ॥

    दृऌहा चिद् अस्मा अनु दुर् यथा विदे तेजिष्ठाभिर् अरणिभिर् दाष्ट्य् अवसे ऽग्नये दाष्ट्य् अवसे |
    प्र यः पुरूणि गाहते तक्षद् वनेव शोचिषा |
    स्थिरा चिद् अन्ना नि रिणात्य् ओजसा नि स्थिराणि चिद् ओजसा ||

    dṛḷhā́ cidasmā ánu duryáthā vidé téjiṣṭhābhiraráṇibhirdāṣṭyávase’gnáye dāṣṭyávase ǀ
    prá yáḥ purū́ṇi gā́hate tákṣadváneva śocíṣā ǀ
    sthirā́ cidánnā ní riṇātyójasā ní sthirā́ṇi cidójasā ǁ

    dṛḷhā cid asmā anu dur yathā vide tejiṣṭhābhir araṇibhir dāṣṭy avase 'gnaye dāṣṭy avase |
    pra yaḥ purūṇi gāhate takṣad vaneva śociṣā |
    sthirā cid annā ni riṇāty ojasā ni sthirāṇi cid ojasā ||

    दृ॒ळ्हा । चि॒त् । अ॒स्मै॒ । अनु॑ । दुः॒ । यथा॑ । वि॒दे । तेजि॑ष्ठाभिः । अ॒रणि॑ऽभिः । दा॒ष्टि॒ । अव॑से । अ॒ग्नये॑ । दा॒ष्टि॒ । अव॑से ।
    प्र । यः । पु॒रूणि॑ । गाह॑ते । तक्ष॑त् । वना॑ऽइव । शो॒चिषा॑ ।
    स्थि॒रा । चि॒त् । अन्ना॑ । नि । रि॒णा॒ति॒ । ओज॑सा । नि । स्थि॒राणि॑ । चि॒त् । ओज॑सा ॥

    दृळ्हा । चित् । अस्मै । अनु । दुः । यथा । विदे । तेजिष्ठाभिः । अरणिऽभिः । दाष्टि । अवसे । अग्नये । दाष्टि । अवसे ।
    प्र । यः । पुरूणि । गाहते । तक्षत् । वनाऽइव । शोचिषा ।
    स्थिरा । चित् । अन्ना । नि । रिणाति । ओजसा । नि । स्थिराणि । चित् । ओजसा ॥

    dṛḷhā́ ǀ cit ǀ asmai ǀ ánu ǀ duḥ ǀ yáthā ǀ vidé ǀ téjiṣṭhābhiḥ ǀ aráṇi-bhiḥ ǀ dāṣṭi ǀ ávase ǀ agnáye ǀ dāṣṭi ǀ ávase ǀ
    prá ǀ yáḥ ǀ purū́ṇi ǀ gā́hate ǀ tákṣat ǀ vánā-iva ǀ śocíṣā ǀ
    sthirā́ ǀ cit ǀ ánnā ǀ ní ǀ riṇāti ǀ ójasā ǀ ní ǀ sthirā́ṇi ǀ cit ǀ ójasā ǁ

    dṛḷhā ǀ cit ǀ asmai ǀ anu ǀ duḥ ǀ yathā ǀ vide ǀ tejiṣṭhābhiḥ ǀ araṇi-bhiḥ ǀ dāṣṭi ǀ avase ǀ agnaye ǀ dāṣṭi ǀ avase ǀ
    pra ǀ yaḥ ǀ purūṇi ǀ gāhate ǀ takṣat ǀ vanā-iva ǀ śociṣā ǀ
    sthirā ǀ cit ǀ annā ǀ ni ǀ riṇāti ǀ ojasā ǀ ni ǀ sthirāṇi ǀ cit ǀ ojasā ǁ

    1.127.4 Aṣṭaka 2.1.12.4Anuvāka 1.19.4

  5. Ṛk 5

    तम॑स्य पृ॒क्षमुप॑रासु धीमहि॒ नक्तं॒ यः सु॒दर्श॑तरो॒ दिवा॑तरा॒दप्रा॑युषे॒ दिवा॑तरात् ।
    आद॒स्यायु॒र्ग्रभ॑णवद्वी॒ळु शर्म॒ न सू॒नवे॑ ।
    भ॒क्तमभ॑क्त॒मवो॒ व्यंतो॑ अ॒जरा॑ अ॒ग्नयो॒ व्यंतो॑ अ॒जराः॑ ॥

    तम् अस्य पृक्षम् उपरासु धीमहि नक्तं यः सुदर्शतरो दिवातराद् अप्रायुषे दिवातरात् |
    आद् अस्यायुर् ग्रभणवद् वीऌउ शर्म न सूनवे |
    भक्तम् अभक्तम् अवो व्यन्तो अजरा अग्नयो व्यन्तो अजराः ||

    támasya pṛkṣámúparāsu dhīmahi náktam yáḥ sudárśataro dívātarādáprāyuṣe dívātarāt ǀ
    ā́dasyā́yurgrábhaṇavadvīḷú śárma ná sūnáve ǀ
    bhaktámábhaktamávo vyánto ajárā agnáyo vyánto ajárāḥ ǁ

    tam asya pṛkṣam uparāsu dhīmahi naktaṃ yaḥ sudarśataro divātarād aprāyuṣe divātarāt |
    ād asyāyur grabhaṇavad vīḷu śarma na sūnave |
    bhaktam abhaktam avo vyanto ajarā agnayo vyanto ajarāḥ ||

    तम् । अ॒स्य॒ । पृ॒क्षम् । उप॑रासु । धी॒म॒हि॒ । नक्त॑म् । यः । सु॒दर्श॑ऽतरः । दिवा॑ऽतरात् । अप्र॑ऽआयुषे । दिवा॑ऽतरात् ।
    आत् । अ॒स्य॒ । आयुः॑ । ग्रभ॑णऽवत् । वी॒ळु । शर्म॑ । न । सू॒नवे॑ ।
    भ॒क्तम् । अभ॑क्तम् । अवः॑ । व्यन्तः॑ । अ॒जराः॑ । अ॒ग्नयः॑ । व्यन्तः॑ । अ॒जराः॑ ॥

    तम् । अस्य । पृक्षम् । उपरासु । धीमहि । नक्तम् । यः । सुदर्शऽतरः । दिवाऽतरात् । अप्रऽआयुषे । दिवाऽतरात् ।
    आत् । अस्य । आयुः । ग्रभणऽवत् । वीळु । शर्म । न । सूनवे ।
    भक्तम् । अभक्तम् । अवः । व्यन्तः । अजराः । अग्नयः । व्यन्तः । अजराः ॥

    tám ǀ asya ǀ pṛkṣám ǀ úparāsu ǀ dhīmahi ǀ náktam ǀ yáḥ ǀ sudárśa-taraḥ ǀ dívā-tarāt ǀ ápra-āyuṣe ǀ dívā-tarāt ǀ
    ā́t ǀ asya ǀ ā́yuḥ ǀ grábhaṇa-vat ǀ vīḷú ǀ śárma ǀ ná ǀ sūnáve ǀ
    bhaktám ǀ ábhaktam ǀ ávaḥ ǀ vyántaḥ ǀ ajárāḥ ǀ agnáyaḥ ǀ vyántaḥ ǀ ajárāḥ ǁ

    tam ǀ asya ǀ pṛkṣam ǀ uparāsu ǀ dhīmahi ǀ naktam ǀ yaḥ ǀ sudarśa-taraḥ ǀ divā-tarāt ǀ apra-āyuṣe ǀ divā-tarāt ǀ
    āt ǀ asya ǀ āyuḥ ǀ grabhaṇa-vat ǀ vīḷu ǀ śarma ǀ na ǀ sūnave ǀ
    bhaktam ǀ abhaktam ǀ avaḥ ǀ vyantaḥ ǀ ajarāḥ ǀ agnayaḥ ǀ vyantaḥ ǀ ajarāḥ ǁ

    1.127.5 Aṣṭaka 2.1.12.5Anuvāka 1.19.5

  6. Ṛk 6

    स हि शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वणि॒रप्न॑स्वतीषू॒र्वरा॑स्वि॒ष्टनि॒रार्त॑नास्वि॒ष्टनिः॑ ।
    आद॑द्ध॒व्यान्या॑द॒दिर्य॒ज्ञस्य॑ के॒तुर॒र्हणा॑ ।
    अध॑ स्मास्य॒ हर्ष॑तो॒ हृषी॑वतो॒ विश्वे॑ जुषंत॒ पंथां॒ नरः॑ शु॒भे न पंथां॑ ॥

    स हि शर्धो न मारुतं तुविष्वणिर् अप्नस्वतीषूर्वरास्व् इष्टनिर् आर्तनास्व् इष्टनिः |
    आदद् धव्यान्य् आददिर् यज्ञस्य केतुर् अर्हणा |
    अध स्मास्य हर्षतो हृषीवतो विश्वे जुषन्त पन्थां नरः शुभे न पन्थाम् ||

    sá hí śárdho ná mā́rutam tuviṣváṇirápnasvatīṣūrvárāsviṣṭánirā́rtanāsviṣṭániḥ ǀ
    ā́daddhavyā́nyādadíryajñásya ketúrarháṇā ǀ
    ádha smāsya hárṣato hṛ́ṣīvato víśve juṣanta pánthām náraḥ śubhé na panthām ǁ

    sa hi śardho na mārutaṃ tuviṣvaṇir apnasvatīṣūrvarāsv iṣṭanir ārtanāsv iṣṭaniḥ |
    ādad dhavyāny ādadir yajñasya ketur arhaṇā |
    adha smāsya harṣato hṛṣīvato viśve juṣanta panthāṃ naraḥ śubhe na panthām ||

    सः । हि । शर्धः॑ । न । मारु॑तम् । तु॒वि॒ऽस्वनिः॑ । अप्न॑स्वतीषु । उ॒र्वरा॑सु । इ॒ष्टनिः॑ । आर्त॑नासु । इ॒ष्टनिः॑ ।
    आद॑त् । ह॒व्यानि॑ । आ॒ऽद॒दिः । य॒ज्ञस्य॑ । के॒तुः । अ॒र्हणा॑ ।
    अध॑ । स्म॒ । अ॒स्य॒ । हर्ष॑तः । हृषी॑वतः । विश्वे॑ । जु॒ष॒न्त॒ । पन्था॑म् । नरः॑ । शु॒भे । न । पन्था॑म् ॥

    सः । हि । शर्धः । न । मारुतम् । तुविऽस्वनिः । अप्नस्वतीषु । उर्वरासु । इष्टनिः । आर्तनासु । इष्टनिः ।
    आदत् । हव्यानि । आऽददिः । यज्ञस्य । केतुः । अर्हणा ।
    अध । स्म । अस्य । हर्षतः । हृषीवतः । विश्वे । जुषन्त । पन्थाम् । नरः । शुभे । न । पन्थाम् ॥

    sáḥ ǀ hí ǀ śárdhaḥ ǀ ná ǀ mā́rutam ǀ tuvi-svániḥ ǀ ápnasvatīṣu ǀ urvárāsu ǀ iṣṭániḥ ǀ ā́rtanāsu ǀ iṣṭániḥ ǀ
    ā́dat ǀ havyā́ni ǀ ā-dadíḥ ǀ yajñásya ǀ ketúḥ ǀ arháṇā ǀ
    ádha ǀ sma ǀ asya ǀ hárṣataḥ ǀ hṛ́ṣīvataḥ ǀ víśve ǀ juṣanta ǀ pánthām ǀ náraḥ ǀ śubhé ǀ ná ǀ pánthām ǁ

    saḥ ǀ hi ǀ śardhaḥ ǀ na ǀ mārutam ǀ tuvi-svaniḥ ǀ apnasvatīṣu ǀ urvarāsu ǀ iṣṭaniḥ ǀ ārtanāsu ǀ iṣṭaniḥ ǀ
    ādat ǀ havyāni ǀ ā-dadiḥ ǀ yajñasya ǀ ketuḥ ǀ arhaṇā ǀ
    adha ǀ sma ǀ asya ǀ harṣataḥ ǀ hṛṣīvataḥ ǀ viśve ǀ juṣanta ǀ panthām ǀ naraḥ ǀ śubhe ǀ na ǀ panthām ǁ

    1.127.6 Aṣṭaka 2.1.13.1Anuvāka 1.19.6

  7. Ṛk 7

    द्वि॒ता यदीं॑ की॒स्तासो॑ अ॒भिद्य॑वो नम॒स्यंत॑ उप॒वोचं॑त॒ भृग॑वो म॒थ्नंतो॑ दा॒शा भृग॑वः ।
    अ॒ग्निरी॑शे॒ वसू॑नां॒ शुचि॒र्यो ध॒र्णिरे॑षां ।
    प्रि॒याँ अ॑पि॒धीँर्व॑निषीष्ट॒ मेधि॑र॒ आ व॑निषीष्ट॒ मेधि॑रः ॥

    द्विता यद् ईं कीस्तासो अभिद्यवो नमस्यन्त उपवोचन्त भृगवो मथ्नन्तो दाशा भृगवः |
    अग्निर् ईशे वसूनां शुचिर् यो धर्णिर् एषाम् |
    प्रियां अपिधींर् वनिषीष्ट मेधिर आ वनिषीष्ट मेधिरः ||

    dvitā́ yádīm kīstā́so abhídyavo namasyánta upavócanta bhṛ́gavo mathnánto dāśā́ bhṛ́gavaḥ ǀ
    agnírīśe vásūnām śúciryó dharṇíreṣām ǀ
    priyā́m̐ apidhī́m̐rvaniṣīṣṭa médhira ā́ vaniṣīṣṭa médhiraḥ ǁ

    dvitā yad īṃ kīstāso abhidyavo namasyanta upavocanta bhṛgavo mathnanto dāśā bhṛgavaḥ |
    agnir īśe vasūnāṃ śucir yo dharṇir eṣām |
    priyāṃ apidhīṃr vaniṣīṣṭa medhira ā vaniṣīṣṭa medhiraḥ ||

    द्वि॒ता । यत् । ई॒म् । की॒स्तासः॑ । अ॒भिऽद्य॑वः । न॒म॒स्यन्तः॑ । उ॒प॒ऽवोच॑न्त । भृग॑वः । म॒थ्नन्तः॑ । दा॒शा । भृग॑वः ।
    अ॒ग्निः । ई॒शे॒ । वसू॑नाम् । शुचिः॑ । यः । ध॒र्णिः । ए॒षा॒म् ।
    प्रि॒यान् । अ॒पि॒ऽधीन् । व॒नि॒षी॒ष्ट॒ । मेधि॑रः । आ । व॒नि॒षी॒ष्ट॒ । मेधि॑रः ॥

    द्विता । यत् । ईम् । कीस्तासः । अभिऽद्यवः । नमस्यन्तः । उपऽवोचन्त । भृगवः । मथ्नन्तः । दाशा । भृगवः ।
    अग्निः । ईशे । वसूनाम् । शुचिः । यः । धर्णिः । एषाम् ।
    प्रियान् । अपिऽधीन् । वनिषीष्ट । मेधिरः । आ । वनिषीष्ट । मेधिरः ॥

    dvitā́ ǀ yát ǀ īm ǀ kīstā́saḥ ǀ abhí-dyavaḥ ǀ namasyántaḥ ǀ upa-vócanta ǀ bhṛ́gavaḥ ǀ mathnántaḥ ǀ dāśā́ ǀ bhṛ́gavaḥ ǀ
    agníḥ ǀ īśe ǀ vásūnām ǀ śúciḥ ǀ yáḥ ǀ dharṇíḥ ǀ eṣām ǀ
    priyā́n ǀ api-dhī́n ǀ vaniṣīṣṭa ǀ médhiraḥ ǀ ā́ ǀ vaniṣīṣṭa ǀ médhiraḥ ǁ

    dvitā ǀ yat ǀ īm ǀ kīstāsaḥ ǀ abhi-dyavaḥ ǀ namasyantaḥ ǀ upa-vocanta ǀ bhṛgavaḥ ǀ mathnantaḥ ǀ dāśā ǀ bhṛgavaḥ ǀ
    agniḥ ǀ īśe ǀ vasūnām ǀ śuciḥ ǀ yaḥ ǀ dharṇiḥ ǀ eṣām ǀ
    priyān ǀ api-dhīn ǀ vaniṣīṣṭa ǀ medhiraḥ ǀ ā ǀ vaniṣīṣṭa ǀ medhiraḥ ǁ

    1.127.7 Aṣṭaka 2.1.13.2Anuvāka 1.19.7

  8. Ṛk 8

    विश्वा॑सां त्वा वि॒शां पतिं॑ हवामहे॒ सर्वा॑सां समा॒नं दंप॑तिं भु॒जे स॒त्यगि॑र्वाहसं भु॒जे ।
    अति॑थिं॒ मानु॑षाणां पि॒तुर्न यस्या॑स॒या ।
    अ॒मी च॒ विश्वे॑ अ॒मृता॑स॒ आ वयो॑ ह॒व्या दे॒वेष्वा वयः॑ ॥

    विश्वासां त्वा विशाम् पतिं हवामहे सर्वासां समानं दम्पतिम् भुजे सत्यगिर्वाहसम् भुजे |
    अतिथिम् मानुषाणाम् पितुर् न यस्यासया |
    अमी च विश्वे अमृतास आ वयो हव्या देवेष्व् आ वयः ||

    víśvāsām tvā viśā́m pátim havāmahe sárvāsām samānám dámpatim bhujé satyágirvāhasam bhujé ǀ
    átithim mā́nuṣāṇām pitúrná yásyāsayā́ ǀ
    amī́ ca víśve amṛ́tāsa ā́ váyo havyā́ devéṣvā́ váyaḥ ǁ

    viśvāsāṃ tvā viśām patiṃ havāmahe sarvāsāṃ samānaṃ dampatim bhuje satyagirvāhasam bhuje |
    atithim mānuṣāṇām pitur na yasyāsayā |
    amī ca viśve amṛtāsa ā vayo havyā deveṣv ā vayaḥ ||

    विश्वा॑साम् । त्वा॒ । वि॒शाम् । पति॑म् । ह॒वा॒म॒हे॒ । सर्वा॑साम् । स॒मा॒नम् । दम्ऽप॑तिम् । भु॒जे । स॒त्यऽगि॑र्वाहसम् । भु॒जे ।
    अति॑थिम् । मानु॑षाणाम् । पि॒तुः । न । यस्य॑ । आ॒स॒या ।
    अ॒मी इति॑ । च॒ । विश्वे॑ । अ॒मृता॑सः । आ । वयः॑ । ह॒व्या । दे॒वेषु॑ । आ । वयः॑ ॥

    विश्वासाम् । त्वा । विशाम् । पतिम् । हवामहे । सर्वासाम् । समानम् । दम्ऽपतिम् । भुजे । सत्यऽगिर्वाहसम् । भुजे ।
    अतिथिम् । मानुषाणाम् । पितुः । न । यस्य । आसया ।
    अमी इति । च । विश्वे । अमृतासः । आ । वयः । हव्या । देवेषु । आ । वयः ॥

    víśvāsām ǀ tvā ǀ viśā́m ǀ pátim ǀ havāmahe ǀ sárvāsām ǀ samānám ǀ dám-patim ǀ bhujé ǀ satyá-girvāhasam ǀ bhujé ǀ
    átithim ǀ mā́nuṣāṇām ǀ pitúḥ ǀ ná ǀ yásya ǀ āsayā́ ǀ
    amī́ íti ǀ ca ǀ víśve ǀ amṛ́tāsaḥ ǀ ā́ ǀ váyaḥ ǀ havyā́ ǀ devéṣu ǀ ā́ ǀ váyaḥ ǁ

    viśvāsām ǀ tvā ǀ viśām ǀ patim ǀ havāmahe ǀ sarvāsām ǀ samānam ǀ dam-patim ǀ bhuje ǀ satya-girvāhasam ǀ bhuje ǀ
    atithim ǀ mānuṣāṇām ǀ pituḥ ǀ na ǀ yasya ǀ āsayā ǀ
    amī iti ǀ ca ǀ viśve ǀ amṛtāsaḥ ǀ ā ǀ vayaḥ ǀ havyā ǀ deveṣu ǀ ā ǀ vayaḥ ǁ

    1.127.8 Aṣṭaka 2.1.13.3Anuvāka 1.19.8

  9. Ṛk 9

    त्वम॑ग्ने॒ सह॑सा॒ सहं॑तमः शु॒ष्मिंत॑मो जायसे दे॒वता॑तये र॒यिर्न दे॒वता॑तये ।
    शु॒ष्मिंत॑मो॒ हि ते॒ मदो॑ द्यु॒म्निंत॑म उ॒त क्रतुः॑ ।
    अध॑ स्मा ते॒ परि॑ चरंत्यजर श्रुष्टी॒वानो॒ नाज॑र ॥

    त्वम् अग्ने सहसा सहन्तमः शुष्मिन्तमो जायसे देवतातये रयिर् न देवतातये |
    शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः |
    अध स्मा ते परि चरन्त्य् अजर श्रुष्टीवानो नाजर ||

    tvámagne sáhasā sáhantamaḥ śuṣmíntamo jāyase devátātaye rayírná devátātaye ǀ
    śuṣmíntamo hí te mádo dyumníntama utá krátuḥ ǀ
    ádha smā te pári carantyajara śruṣṭīvā́no nā́jara ǁ

    tvam agne sahasā sahantamaḥ śuṣmintamo jāyase devatātaye rayir na devatātaye |
    śuṣmintamo hi te mado dyumnintama uta kratuḥ |
    adha smā te pari caranty ajara śruṣṭīvāno nājara ||

    त्वम् । अ॒ग्ने॒ । सह॑सा । सह॑न्ऽतमः । शु॒ष्मिन्ऽत॑मः । जा॒य॒से॒ । दे॒वऽता॑तये । र॒यिः । न । दे॒वऽता॑तये ।
    शु॒ष्मिन्ऽत॑मः । हि । ते॒ । मदः॑ । द्यु॒म्निन्ऽत॑मः । उ॒त । क्रतुः॑ ।
    अध॑ । स्म॒ । ते॒ । परि॑ । च॒र॒न्ति॒ । अ॒ज॒र॒ । श्रु॒ष्टी॒वानः॑ । न । अ॒ज॒र॒ ॥

    त्वम् । अग्ने । सहसा । सहन्ऽतमः । शुष्मिन्ऽतमः । जायसे । देवऽतातये । रयिः । न । देवऽतातये ।
    शुष्मिन्ऽतमः । हि । ते । मदः । द्युम्निन्ऽतमः । उत । क्रतुः ।
    अध । स्म । ते । परि । चरन्ति । अजर । श्रुष्टीवानः । न । अजर ॥

    tvám ǀ agne ǀ sáhasā ǀ sáhan-tamaḥ ǀ śuṣmín-tamaḥ ǀ jāyase ǀ devá-tātaye ǀ rayíḥ ǀ ná ǀ devá-tātaye ǀ
    śuṣmín-tamaḥ ǀ hí ǀ te ǀ mádaḥ ǀ dyumnín-tamaḥ ǀ utá ǀ krátuḥ ǀ
    ádha ǀ sma ǀ te ǀ pári ǀ caranti ǀ ajara ǀ śruṣṭīvā́naḥ ǀ ná ǀ ajara ǁ

    tvam ǀ agne ǀ sahasā ǀ sahan-tamaḥ ǀ śuṣmin-tamaḥ ǀ jāyase ǀ deva-tātaye ǀ rayiḥ ǀ na ǀ deva-tātaye ǀ
    śuṣmin-tamaḥ ǀ hi ǀ te ǀ madaḥ ǀ dyumnin-tamaḥ ǀ uta ǀ kratuḥ ǀ
    adha ǀ sma ǀ te ǀ pari ǀ caranti ǀ ajara ǀ śruṣṭīvānaḥ ǀ na ǀ ajara ǁ

    1.127.9 Aṣṭaka 2.1.13.4Anuvāka 1.19.9

  10. Ṛk 10

    प्र वो॑ म॒हे सह॑सा॒ सह॑स्वत उष॒र्बुधे॑ पशु॒षे नाग्नये॒ स्तोमो॑ बभूत्व॒ग्नये॑ ।
    प्रति॒ यदीं॑ ह॒विष्मा॒न्विश्वा॑सु॒ क्षासु॒ जोगु॑वे ।
    अग्रे॑ रे॒भो न ज॑रत ऋषू॒णां जूर्णि॒र्होत॑ ऋषू॒णां ॥

    प्र वो महे सहसा सहस्वत उषर्बुधे पशुषे नाग्नये स्तोमो बभूत्व् अग्नये |
    प्रति यद् ईं हविष्मान् विश्वासु क्षासु जोगुवे |
    अग्रे रेभो न जरत ऋषूणां जूर्णिर् होत ऋषूणाम् ||

    prá vo mahé sáhasā sáhasvata uṣarbúdhe paśuṣé nā́gnáye stómo babhūtvagnáye ǀ
    práti yádīm havíṣmānvíśvāsu kṣā́su jóguve ǀ
    ágre rebhó ná jarata ṛṣūṇā́m jū́rṇirhóta ṛṣūṇā́m ǁ

    pra vo mahe sahasā sahasvata uṣarbudhe paśuṣe nāgnaye stomo babhūtv agnaye |
    prati yad īṃ haviṣmān viśvāsu kṣāsu joguve |
    agre rebho na jarata ṛṣūṇāṃ jūrṇir hota ṛṣūṇām ||

    प्र । वः॒ । म॒हे । सह॑सा । सह॑स्वते । उ॒षः॒ऽबुधे॑ । प॒शु॒ऽसे । न । अ॒ग्नये॑ । स्तोमः॑ । ब॒भू॒तु॒ । अ॒ग्नये॑ ।
    प्रति॑ । यत् । ई॒म् । ह॒विष्मा॑न् । विश्वा॑सु । क्षासु॑ । जोगु॑वे ।
    अग्रे॑ । रे॒भः । न । ज॒र॒ते॒ । ऋ॒षू॒णाम् । जूर्णिः॑ । होता॑ । ऋ॒षू॒णाम् ॥

    प्र । वः । महे । सहसा । सहस्वते । उषःऽबुधे । पशुऽसे । न । अग्नये । स्तोमः । बभूतु । अग्नये ।
    प्रति । यत् । ईम् । हविष्मान् । विश्वासु । क्षासु । जोगुवे ।
    अग्रे । रेभः । न । जरते । ऋषूणाम् । जूर्णिः । होता । ऋषूणाम् ॥

    prá ǀ vaḥ ǀ mahé ǀ sáhasā ǀ sáhasvate ǀ uṣaḥ-búdhe ǀ paśu-sé ǀ ná ǀ agnáye ǀ stómaḥ ǀ babhūtu ǀ agnáye ǀ
    práti ǀ yát ǀ īm ǀ havíṣmān ǀ víśvāsu ǀ kṣā́su ǀ jóguve ǀ
    ágre ǀ rebháḥ ǀ ná ǀ jarate ǀ ṛṣūṇā́m ǀ jū́rṇiḥ ǀ hótā ǀ ṛṣūṇā́m ǁ

    pra ǀ vaḥ ǀ mahe ǀ sahasā ǀ sahasvate ǀ uṣaḥ-budhe ǀ paśu-se ǀ na ǀ agnaye ǀ stomaḥ ǀ babhūtu ǀ agnaye ǀ
    prati ǀ yat ǀ īm ǀ haviṣmān ǀ viśvāsu ǀ kṣāsu ǀ joguve ǀ
    agre ǀ rebhaḥ ǀ na ǀ jarate ǀ ṛṣūṇām ǀ jūrṇiḥ ǀ hotā ǀ ṛṣūṇām ǁ

    1.127.10 Aṣṭaka 2.1.13.5Anuvāka 1.19.10

  11. Ṛk 11

    स नो॒ नेदि॑ष्ठं॒ ददृ॑शान॒ आ भ॒राग्ने॑ दे॒वेभिः॒ सच॑नाः सुचे॒तुना॑ म॒हो रा॒यः सु॑चे॒तुना॑ ।
    महि॑ शविष्ठ नस्कृधि सं॒चक्षे॑ भु॒जे अ॒स्यै ।
    महि॑ स्तो॒तृभ्यो॑ मघवन्त्सु॒वीर्यं॒ मथी॑रु॒ग्रो न शव॑सा ॥

    स नो नेदिष्ठं ददृशान आ भराग्ने देवेभिः सचनाः सुचेतुना महो रायः सुचेतुना |
    महि शविष्ठ नस् कृधि संचक्षे भुजे अस्यै |
    महि स्तोतृभ्यो मघवन् सुवीर्यम् मथीर् उग्रो न शवसा ||

    sá no nédiṣṭham dádṛśāna ā́ bharā́gne devébhiḥ sácanāḥ sucetúnā mahó rāyáḥ sucetúnā ǀ
    máhi śaviṣṭha naskṛdhi saṃcákṣe bhujé asyái ǀ
    máhi stotṛ́bhyo maghavantsuvī́ryam máthīrugró ná śávasā ǁ

    sa no nediṣṭhaṃ dadṛśāna ā bharāgne devebhiḥ sacanāḥ sucetunā maho rāyaḥ sucetunā |
    mahi śaviṣṭha nas kṛdhi saṃcakṣe bhuje asyai |
    mahi stotṛbhyo maghavan suvīryam mathīr ugro na śavasā ||

    सः । नः॒ । नेदि॑ष्ठम् । ददृ॑शानः । आ । भ॒र॒ । अग्ने॑ । दे॒वेभिः॑ । सऽच॑नाः । सु॒ऽचे॒तुना॑ । म॒हः । रा॒यः । सु॒ऽचे॒तुना॑ ।
    महि॑ । श॒वि॒ष्ठ॒ । नः॒ । कृ॒धि॒ । स॒म्ऽचक्षे॑ । भु॒जे । अ॒स्यै ।
    महि॑ । स्तो॒तृऽभ्यः॑ । म॒घ॒ऽव॒न् । सु॒ऽवीर्य॑म् । मथीः॑ । उ॒ग्रः । न । शव॑सा ॥

    सः । नः । नेदिष्ठम् । ददृशानः । आ । भर । अग्ने । देवेभिः । सऽचनाः । सुऽचेतुना । महः । रायः । सुऽचेतुना ।
    महि । शविष्ठ । नः । कृधि । सम्ऽचक्षे । भुजे । अस्यै ।
    महि । स्तोतृऽभ्यः । मघऽवन् । सुऽवीर्यम् । मथीः । उग्रः । न । शवसा ॥

    sáḥ ǀ naḥ ǀ nédiṣṭham ǀ dádṛśānaḥ ǀ ā́ ǀ bhara ǀ ágne ǀ devébhiḥ ǀ sá-canāḥ ǀ su-cetúnā ǀ maháḥ ǀ rāyáḥ ǀ su-cetúnā ǀ
    máhi ǀ śaviṣṭha ǀ naḥ ǀ kṛdhi ǀ sam-cákṣe ǀ bhujé ǀ asyái ǀ
    máhi ǀ stotṛ́-bhyaḥ ǀ magha-van ǀ su-vī́ryam ǀ máthīḥ ǀ ugráḥ ǀ ná ǀ śávasā ǁ

    saḥ ǀ naḥ ǀ nediṣṭham ǀ dadṛśānaḥ ǀ ā ǀ bhara ǀ agne ǀ devebhiḥ ǀ sa-canāḥ ǀ su-cetunā ǀ mahaḥ ǀ rāyaḥ ǀ su-cetunā ǀ
    mahi ǀ śaviṣṭha ǀ naḥ ǀ kṛdhi ǀ sam-cakṣe ǀ bhuje ǀ asyai ǀ
    mahi ǀ stotṛ-bhyaḥ ǀ magha-van ǀ su-vīryam ǀ mathīḥ ǀ ugraḥ ǀ na ǀ śavasā ǁ

    1.127.11 Aṣṭaka 2.1.13.6Anuvāka 1.19.11

Text, recitation and interpretations from the Ṛgveda database of theveda.org.in.

Ṛgveda 1.127 · Agni

Interpretations

Sri Aurobindo

Ṛk 1

I meditate on the Fire, the priest of the call, the giver of the Treasure, the son of force, who knows all things born, the Fire who is like one illumined and knowing all things born. The Fire who perfect in the pilgrim-sacrifice, a God with his high-lifted longing1 hungers with his flame for the blaze of the offering of light, for its current poured on him as an oblation. (16HTMF 109)

हिन्दी

मैं अग्नि पर मनन करता हूँ, आह्वान के होता, परम निधि के दाता, शक्ति के पुत्र, जो जन्मी संपूर्ण वस्तुओं के जानते हैं, वह अग्नि, जो प्रकाशमानों के समान हैं और जन्मी संपूर्ण वस्तुओं के ज्ञानी हैं।

अग्नि, पथिक-यज्ञ में पूर्ण, एक देव, अपनी ऊँची उठी हुई ललक (या, देवों को ढूँढती हुई ऊँची उठी हुई दमक) के साथ, अपनी ज्वाला के साथ, प्रकाश के अर्पण की धधक के लिये भूखे हैं, भूखे हैं कि उस प्रकाश के प्रवाह को एक हव्य के रूप में उनपर चढ़ाया जाए।

Ṛk 2

Thee most powerful for sacrifice, as givers of sacrifice may we call, the eldest of the Angiras, the Illumined One, call thee with our thoughts, O Brilliant Fire, with our illumined thoughts, men’s priest of the call,2 who encircles all like heaven, the Male with hair of flaming-light whom may these peoples cherish for his urge. (16HTMF 109)

हिन्दी

आपको, यज्ञ के लिये सबसे शक्तिशाली को, यज्ञ के अर्पणकर्ता के रूप में, अंगिरसों के सबसे ज्येष्ठ, प्रकाशमान, अपने विचारों द्वारा आपको, हे चमकदार अग्नि, अपने दीप्त विचारों द्वारा, मनुष्यों (या, मनुष्य जो दृष्टा हैं) के आह्वान के होता, जो स्वर्ग के समान, समस्त को घेरते हैं, ज्वलित प्रकाश के केशों वाले पुरुष, जिन्हें अधिकतर लोग उत्तेजना के लिये सँजोते हैं, आपको हम आवाहित कर सकें।

Ṛk 3

Many things illumining with his wide-shining energy he becomes one who cleaves through those who would hurt us, like a battle-axe he cleaves through those who would hurt us, he in whose shock even that which is strong falls asunder, even what is firmly fixed falls like trees; overwhelming with his force he toils on and goes not back, like warriors with the bow from the battle he goes not back. (16HTMF 110)

हिन्दी

अनेकों वस्तुओं को, अपनी विस्तीर्ण चमकती हुई ऊर्जा से प्रकाशित करते हुए, वे उनके साथ वह एक हो जाते हैं, वे जो, हमें हानि पहुँवाने की वाँछा रखने वालों को चीरते हैं, एक परशु के समान वे हानि पहुँवाने की वाँछा रखने वालो को चीरते हैं। वह जिनके झटके से, शक्तिशाली भी दूर जाकर गिरता है, वह भी गिर जाता है जो वृक्ष के समान दृढ़ता से स्थापित है; अपनी शक्ति में प्रचण्ड, वह श्रम करते चले जाते हैं और पीछे नहीं हटते, धनुर्धारी योद्धाओं के समान, वह युद्ध से पीछे नहीं हटते।

Ṛk 4

Even things strongly built they give to him as to one who knows: one gives for safeguarding by his movements of flaming-power, gives to the Fire that he may guard us. Into many things he enters and hews them with his flaming light like trees, even things firmly fixed he tears by his energy and makes his food by his energy even things firmly fixed. (16HTMF 110)

हिन्दी

वे लोग, बलशाली चीज़ें को भी उन्हें देते हैं जो जानते हैं: उनकी ज्वलित शक्ति की लय के संरक्षण के लिये वे देते हैं, अग्नि को देते हैं जिससे वे हमारी रक्षा करें। अनेकों वस्तुओं में वे प्रवेश करते हैं और अपने वृक्षों के समान ज्वलित प्रकाश से उन्हें काटते हैं, अपनी ऊर्जा के द्वारा, उन वस्तुओं को भी फाड़ते हैं जो दृढ़ता से स्थापित हैं और अपनी ऊर्जा द्वारा, उन वस्तुओं को भी अपना भोजन बनाते हैं जो दृढ़ता से स्थापित हैं।

Ṛk 5

We meditate on3 that fullness of him on the upper levels, this Fire the vision of whom is brighter in the night than in the day, for his undeparting life brighter than in the day. Then does his life grasp and support us like a strong house of refuge for the Son,—ageless fires moving towards the happiness enjoyed and that not yet enjoyed, moving his ageless fires. (16HTMF 110)

हिन्दी

उच्चतर स्तरों पर हम ध्यान करते हैं उनकी प्रचुरता पर (या, धारण करते हैं उनकी प्रचुरता को), उस अग्नि पर, जिसका दृश्य, दिन की अपेक्षा, रात्री में अधिक चमकीला है, उनके न जाने वाले प्राण का जो रात्री में अधिक चमकीला है। जब चिरायु ज्वालाएँ, भोगे हुए और अभी तक न भोगे हुए परमानंद की ओर बढ़ती हैं, तब उनके प्राण, अपनी चिरायु ज्वालाओं को बढ़ाते हुए, पुत्र के लिये आश्रय स्थान के एक सशक्त गृह के समान, हमें थामते हैं और सहारा देते हैं।

Ṛk 6

He is many-noised like the army of the storm-winds hurrying over the fertile lands full of our labour, hurrying over the waste lands.4 He takes and devours the offerings, he is the eye of intuition of the sacrifice in its due action; so all men follow with pleasure the path of this joyful and joy-giving Fire, as on a path leading to happiness. (16HTMF 111)

हिन्दी

वह बहु-कोलाहलपूर्ण हैं, तूफानी हवाओं की सेना के समान, हमारे श्रम से भरी हुए फलदायक भूमि पर तीव्रता से उड़ते हुए, बंजर भूमि पर तीव्रता से उड़ते हुए (या, अध्यात्मिक भाव में, प्राण-शक्ति की सेना, उर्वर बनाने वाली वर्षा के साथ, हमारी जोती हुई और बंजर भूमि पर उड़ते हुए)। वह हव्य लेते हैं और उसका भक्षण करते हैं, वे क्रियांवित यज्ञ के अन्तर्ज्ञान के चक्षु हैं; अतः, सभी लोग प्रसन्नचित्त, इस आनंदित और आनंद प्रदान करने वाले अग्नि के पथ का अनुगमन करते हैं, जैसे उस पथ का जो आनंद की ओर जाता है।

Ṛk 7

When in his twofold strength, bards with illumination upon them, the Bhrigu-flame-seers have made obeisance and spoken to him the word, when they have churned him out by their worship,—the Flame-Seers, the Fire becomes master of the riches, he who in his purity holds them within him, wise he enjoys the things laid upon him and they are pleasant to him, he takes joy of them in his wisdom. (16HTMF 111)

हिन्दी

अपनी दोहरी शक्ति में जब प्रकाशित कवि, भृगु-ज्वाला-दृष्टा, श्रद्धा से उनका अभिवादन कर चुके हैं और उन्हें शब्द बोल चुके हैं, जब कवियों ने अपनी अराधना से उन्हें मंथन कर निकाला है, तब ज्वाला-कवि, अग्नि, निधियों के स्वामी बन जाते हैं, वह, जो अपनी पवित्रता में उन्हें अपने भीतर धारण करते हैं, वह ज्ञानी, उन वस्तुओं का आनंद उठाते हैं जो उन्हें दी गई हैं और उन्हें रुचिकर लगती हैं, अपने ज्ञान के द्वारा उनका आनंद उठाते हैं।

Ṛk 8

We call to thee, the Lord of all creatures, the master of the house common to them all for the enjoying, the carrier of the true words for the enjoying,—to the Guest of men in whose presence stand, as in the presence of a father, all these Immortals and make our offerings their food—in the Gods they become their food. (16HTMF 112)

हिन्दी

हम आपका आह्वान करते हैं, सभी जीवों के स्वामी का, गृह के स्वामी का जो इन सब जीवों के समान भोग के लिये हैं, भोग हेतु सच्चे शब्दों के वाहक, मनुष्यों के अतिथि, जिनके समक्ष वे मनुष्य ऐसे खड़े होते हैं जैसे पिता के समक्ष खड़े हों, आप संपूर्ण अमर्त्यों का आह्वान करते हैं और हमारे हव्य उनका भोजन बनाते हैं, देवों में हमारे हव्य उनका भोजन बन जाते हैं।

Ṛk 9

O Fire, thou art overwhelming in thy strength, thou art born most forceful for the forming of the Gods, as if a wealth for the forming of the Gods; most forceful is thy rapture, most luminous thy will. So they serve thee, O Ageless Fire, who hear thy word serve thee, O Ageless Fire! (16HTMF 112)

हिन्दी

हे अग्नि, आप अपने बल में विस्मयकारक हैं, आप का शक्तिशाली जन्म देवों के निर्माण के लिये हुआ, देवों के निर्माण के लिये एक निधि के जैसे; आपका हर्षोन्माद शक्तिशाली है, आपका संकल्प प्रकाशयुक्त है। अतः, वे आपकी सेवा करते हैं, हे शाश्वत अग्नि, जो आपका शब्द सुनते हैं, वे आपकी सेवा करते हैं, हे शाश्वत अग्नि!

Ṛk 10

To the Great One, the Strong in his force, the waker in the Dawn, to Fire as to one who has vision, let your hymn arise. When the giver of the offering cries towards him in all the planes, in the front of the wise he chants our adoration, the priest of the call of the wise who chants their adoration. (16HTMF 112)

हिन्दी

उन महान को, जो अपने बल में शक्तिमान हैं, उषा में जागने वाले, अग्नि को, जैसे उसे जिसे दृष्टि है, उनके प्रति अपने मंत्र को उत्पन्न होने दीजिये। जब अर्पणकर्ता, सभी स्तरों में उनकी ओर पुकारता है, ज्ञानियों के अग्रणी के रूप में, वे हमारी उपासना का गान करते हैं, ज्ञानियों के होता के रूप में जो हमारी अराधना का गान करते हैं।

Ṛk 11

So, becoming visible, most near to us bring, O Fire, by thy perfect consciousness, the Riches that ever accompany the Gods, by thy perfect consciousness the Great Riches. O most strong Fire, create for us that which is great for vision, for the enjoying; for those who hymn thee, O Lord of plenty, churn out a great hero-strength as one puissant by his force. (16HTMF 11)

हिन्दी

अतः, दृष्टिगोचर होते हुए, हे अग्नि, अपनी पूर्ण चेतना के द्वारा, वे निधियाँ, जो सदैव देवों के साथ चलती हैं, उन्हें हमारे सबसे अधिक समीप लाइये, अपनी पूर्ण चेतना के द्वारा, वे महान निधियाँ। हे सबसे शक्तिशाली अग्नि, हमारे लिये उसका सृजन करिये जो दृष्टि के लिये, भोग के लिये महान है; हे प्राचुर्य के स्वामी, जो आपकी स्तुति करते हैं, उनके लिये एक महान वीर-बल को मंथन कर निकालिये, जैसे वह जो अपने बल के द्वारा शक्तिपूर्ण हो।