Ṛgveda · Maṇḍala 1

Sūkta 27

Agni · Devāḥ · Śunaḥśepa Ājīgarti · 13 ṛks

Link
Devatā देवता
1-12: Agni; 13: Devāḥ
Ṛṣi ऋषि
Śunaḥśepa Ājīgarti
Chandas छन्दस्
Gāyatrī, Triṣṭubh
Metres by ṛk

1st set of styles gāyatrī (1-12); triṣṭup (13)

2nd set of styles gāyatrī (1-12); triṣṭubh (13)

  1. Ṛk 1

    अश्वं॒ न त्वा॒ वार॑वंतं वं॒दध्या॑ अ॒ग्निं नमो॑भिः ।
    स॒म्राजं॑तमध्व॒राणां॑ ॥

    अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः |
    सम्राजन्तम् अध्वराणाम् ||

    áśvam ná tvā vā́ravantam vandádhyā agním námobhiḥ ǀ
    samrā́jantamadhvarā́ṇām ǁ

    aśvaṃ na tvā vāravantaṃ vandadhyā agniṃ namobhiḥ |
    samrājantam adhvarāṇām ||

    अश्व॑म् । न । त्वा॒ । वार॑ऽवन्तम् । व॒न्दध्यै॑ । अ॒ग्निम् । नमः॑ऽभिः ।
    स॒म्ऽराज॑न्तम् । अ॒ध्व॒राणा॑म् ॥

    अश्वम् । न । त्वा । वारऽवन्तम् । वन्दध्यै । अग्निम् । नमःऽभिः ।
    सम्ऽराजन्तम् । अध्वराणाम् ॥

    áśvam ǀ ná ǀ tvā ǀ vā́ra-vantam ǀ vandádhyai ǀ agním ǀ námaḥ-bhiḥ ǀ
    sam-rā́jantam ǀ adhvarā́ṇām ǁ

    aśvam ǀ na ǀ tvā ǀ vāra-vantam ǀ vandadhyai ǀ agnim ǀ namaḥ-bhiḥ ǀ
    sam-rājantam ǀ adhvarāṇām ǁ

    1.27.1 Aṣṭaka 1.2.22.1Anuvāka 1.6.47

  2. Ṛk 2

    स घा॑ नः सू॒नुः शव॑सा पृ॒थुप्र॑गामा सु॒शेवः॑ ।
    मी॒ढ्वाँ अ॒स्माकं॑ बभूयात् ॥

    स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः |
    मीढ्वां अस्माकम् बभूयात् ||

    sá ghā naḥ sūnúḥ śávasā pṛthúpragāmā suśévaḥ ǀ
    mīḍhvā́m̐ asmā́kam babhūyāt ǁ

    sa ghā naḥ sūnuḥ śavasā pṛthupragāmā suśevaḥ |
    mīḍhvāṃ asmākam babhūyāt ||

    सः । घ॒ । नः॒ । सू॒नुः । शव॑सा । पृ॒थुऽप्र॑गामा । सु॒ऽशेवः॑ ।
    मी॒ढ्वान् । अ॒स्माक॑म् । ब॒भू॒या॒त् ॥

    सः । घ । नः । सूनुः । शवसा । पृथुऽप्रगामा । सुऽशेवः ।
    मीढ्वान् । अस्माकम् । बभूयात् ॥

    sáḥ ǀ gha ǀ naḥ ǀ sūnúḥ ǀ śávasā ǀ pṛthú-pragāmā ǀ su-śévaḥ ǀ
    mīḍhvā́n ǀ asmā́kam ǀ babhūyāt ǁ

    saḥ ǀ gha ǀ naḥ ǀ sūnuḥ ǀ śavasā ǀ pṛthu-pragāmā ǀ su-śevaḥ ǀ
    mīḍhvān ǀ asmākam ǀ babhūyāt ǁ

    1.27.2 Aṣṭaka 1.2.22.2Anuvāka 1.6.48

  3. Ṛk 3

    स नो॑ दू॒राच्चा॒साच्च॒ नि मर्त्या॑दघा॒योः ।
    पा॒हि सद॒मिद्वि॒श्वायुः॑ ॥

    स नो दूराच् चासाच् च नि मर्त्याद् अघायोः |
    पाहि सदम् इद् विश्वायुः ||

    sá no dūrā́ccāsā́cca ní mártyādaghāyóḥ ǀ
    pāhí sádamídviśvā́yuḥ ǁ

    sa no dūrāc cāsāc ca ni martyād aghāyoḥ |
    pāhi sadam id viśvāyuḥ ||

    सः । नः॒ । दू॒रात् । च॒ । आ॒सात् । च॒ । नि । मर्त्या॑त् । अ॒घ॒ऽयोः ।
    पा॒हि । सद॑म् । इत् । वि॒श्वऽआ॑युः ॥

    सः । नः । दूरात् । च । आसात् । च । नि । मर्त्यात् । अघऽयोः ।
    पाहि । सदम् । इत् । विश्वऽआयुः ॥

    sáḥ ǀ naḥ ǀ dūrā́t ǀ ca ǀ āsā́t ǀ ca ǀ ní ǀ mártyāt ǀ agha-yóḥ ǀ
    pāhí ǀ sádam ǀ ít ǀ viśvá-āyuḥ ǁ

    saḥ ǀ naḥ ǀ dūrāt ǀ ca ǀ āsāt ǀ ca ǀ ni ǀ martyāt ǀ agha-yoḥ ǀ
    pāhi ǀ sadam ǀ it ǀ viśva-āyuḥ ǁ

    1.27.3 Aṣṭaka 1.2.22.3Anuvāka 1.6.49

  4. Ṛk 4

    इ॒ममू॒ षु त्वम॒स्माकं॑ स॒निं गा॑य॒त्रं नव्यां॑सं ।
    अग्ने॑ दे॒वेषु॒ प्र वो॑चः ॥

    इमम् ऊ षु त्वम् अस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् |
    अग्ने देवेषु प्र वोचः ||

    imámū ṣú tvámasmā́kam saním gāyatrám návyāṃsam ǀ
    ágne devéṣu prá vocaḥ ǁ

    imam ū ṣu tvam asmākaṃ saniṃ gāyatraṃ navyāṃsam |
    agne deveṣu pra vocaḥ ||

    इ॒मम् । ऊं॒ इति॑ । सु । त्वम् । अ॒स्माक॑म् । स॒निम् । गा॒य॒त्रम् । नव्यां॑सम् ।
    अग्ने॑ । दे॒वेषु॑ । प्र । वो॒चः॒ ॥

    इमम् । ऊं इति । सु । त्वम् । अस्माकम् । सनिम् । गायत्रम् । नव्यांसम् ।
    अग्ने । देवेषु । प्र । वोचः ॥

    imám ǀ ūṃ íti ǀ sú ǀ tvám ǀ asmā́kam ǀ saním ǀ gāyatrám ǀ návyāṃsam ǀ
    ágne ǀ devéṣu ǀ prá ǀ vocaḥ ǁ

    imam ǀ ūṃ iti ǀ su ǀ tvam ǀ asmākam ǀ sanim ǀ gāyatram ǀ navyāṃsam ǀ
    agne ǀ deveṣu ǀ pra ǀ vocaḥ ǁ

    1.27.4 Aṣṭaka 1.2.22.4Anuvāka 1.6.50

  5. Ṛk 5

    आ नो॑ भज पर॒मेष्वा वाजे॑षु मध्य॒मेषु॑ ।
    शिक्षा॒ वस्वो॒ अंत॑मस्य ॥

    आ नो भज परमेष्व् आ वाजेषु मध्यमेषु |
    शिक्षा वस्वो अन्तमस्य ||

    ā́ no bhaja paraméṣvā́ vā́jeṣu madhyaméṣu ǀ
    śíkṣā vásvo ántamasya ǁ

    ā no bhaja parameṣv ā vājeṣu madhyameṣu |
    śikṣā vasvo antamasya ||

    आ । नः॒ । भ॒ज॒ । प॒र॒मेषु॑ । आ । वाजे॑षु । म॒ध्य॒मेषु॑ ।
    शिक्ष॑ । वस्वः॑ । अन्त॑मस्य ॥

    आ । नः । भज । परमेषु । आ । वाजेषु । मध्यमेषु ।
    शिक्ष । वस्वः । अन्तमस्य ॥

    ā́ ǀ naḥ ǀ bhaja ǀ paraméṣu ǀ ā́ ǀ vā́jeṣu ǀ madhyaméṣu ǀ
    śíkṣa ǀ vásvaḥ ǀ ántamasya ǁ

    ā ǀ naḥ ǀ bhaja ǀ parameṣu ǀ ā ǀ vājeṣu ǀ madhyameṣu ǀ
    śikṣa ǀ vasvaḥ ǀ antamasya ǁ

    1.27.5 Aṣṭaka 1.2.22.5Anuvāka 1.6.51

  6. Ṛk 6

    वि॒भ॒क्तासि॑ चित्रभानो॒ सिंधो॑रू॒र्मा उ॑पा॒क आ ।
    स॒द्यो दा॒शुषे॑ क्षरसि ॥

    विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोर् ऊर्मा उपाक आ |
    सद्यो दाशुषे क्षरसि ||

    vibhaktā́si citrabhāno síndhorūrmā́ upāká ā́ ǀ
    sadyó dāśúṣe kṣarasi ǁ

    vibhaktāsi citrabhāno sindhor ūrmā upāka ā |
    sadyo dāśuṣe kṣarasi ||

    वि॒ऽभ॒क्ता । अ॒सि॒ । चि॒त्र॒भा॒नो॒ इति॑ चित्रऽभानो । सिन्धोः॑ । ऊ॒र्मौ । उ॒पा॒के । आ ।
    स॒द्यः । दा॒शुषे॑ । क्ष॒र॒सि॒ ॥

    विऽभक्ता । असि । चित्रभानो इति चित्रऽभानो । सिन्धोः । ऊर्मौ । उपाके । आ ।
    सद्यः । दाशुषे । क्षरसि ॥

    vi-bhaktā́ ǀ asi ǀ citrabhāno íti citra-bhāno ǀ síndhoḥ ǀ ūrmáu ǀ upāké ǀ ā́ ǀ
    sadyáḥ ǀ dāśúṣe ǀ kṣarasi ǁ

    vi-bhaktā ǀ asi ǀ citrabhāno iti citra-bhāno ǀ sindhoḥ ǀ ūrmau ǀ upāke ǀ ā ǀ
    sadyaḥ ǀ dāśuṣe ǀ kṣarasi ǁ

    1.27.6 Aṣṭaka 1.2.23.1Anuvāka 1.6.52

  7. Ṛk 7

    यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः ।
    स यंता॒ शश्व॑ती॒रिषः॑ ॥

    यम् अग्ने पृत्सु मर्त्यम् अवा वाजेषु यं जुनाः |
    स यन्ता शश्वतीर् इषः ||

    yámagne pṛtsú mártyamávā vā́jeṣu yám junā́ḥ ǀ
    sá yántā śáśvatīríṣaḥ ǁ

    yam agne pṛtsu martyam avā vājeṣu yaṃ junāḥ |
    sa yantā śaśvatīr iṣaḥ ||

    यम् । अ॒ग्ने॒ । पृ॒त्ऽसु । मर्त्य॑म् । अवाः॑ । वाजे॑षु । यम् । जु॒नाः ।
    सः । यन्ता॑ । शश्व॑तीः । इषः॑ ॥

    यम् । अग्ने । पृत्ऽसु । मर्त्यम् । अवाः । वाजेषु । यम् । जुनाः ।
    सः । यन्ता । शश्वतीः । इषः ॥

    yám ǀ agne ǀ pṛt-sú ǀ mártyam ǀ ávāḥ ǀ vā́jeṣu ǀ yám ǀ junā́ḥ ǀ
    sáḥ ǀ yántā ǀ śáśvatīḥ ǀ íṣaḥ ǁ

    yam ǀ agne ǀ pṛt-su ǀ martyam ǀ avāḥ ǀ vājeṣu ǀ yam ǀ junāḥ ǀ
    saḥ ǀ yantā ǀ śaśvatīḥ ǀ iṣaḥ ǁ

    1.27.7 Aṣṭaka 1.2.23.2Anuvāka 1.6.53

  8. Ṛk 8

    नकि॑रस्य सहंत्य पर्ये॒ता कय॑स्य चित् ।
    वाजो॑ अस्ति श्र॒वाय्यः॑ ॥

    नकिर् अस्य सहन्त्य पर्येता कयस्य चित् |
    वाजो अस्ति श्रवाय्यः ||

    nákirasya sahantya paryetā́ káyasya cit ǀ
    vā́jo asti śravā́yyaḥ ǁ

    nakir asya sahantya paryetā kayasya cit |
    vājo asti śravāyyaḥ ||

    नकिः॑ । अ॒स्य॒ । स॒ह॒न्त्य॒ । प॒रि॒ऽए॒ता । कय॑स्य । चि॒त् ।
    वाजः॑ । अ॒स्ति॒ । श्र॒वाय्यः॑ ॥

    नकिः । अस्य । सहन्त्य । परिऽएता । कयस्य । चित् ।
    वाजः । अस्ति । श्रवाय्यः ॥

    nákiḥ ǀ asya ǀ sahantya ǀ pari-etā́ ǀ káyasya ǀ cit ǀ
    vā́jaḥ ǀ asti ǀ śravā́yyaḥ ǁ

    nakiḥ ǀ asya ǀ sahantya ǀ pari-etā ǀ kayasya ǀ cit ǀ
    vājaḥ ǀ asti ǀ śravāyyaḥ ǁ

    1.27.8 Aṣṭaka 1.2.23.3Anuvāka 1.6.54

  9. Ṛk 9

    स वाजं॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒रर्व॑द्भिरस्तु॒ तरु॑ता ।
    विप्रे॑भिरस्तु॒ सनि॑ता ॥

    स वाजं विश्वचर्षणिर् अर्वद्भिर् अस्तु तरुता |
    विप्रेभिर् अस्तु सनिता ||

    sá vā́jam viśvácarṣaṇirárvadbhirastu tárutā ǀ
    víprebhirastu sánitā ǁ

    sa vājaṃ viśvacarṣaṇir arvadbhir astu tarutā |
    viprebhir astu sanitā ||

    सः । वाज॑म् । वि॒श्वऽच॑र्षणिः । अर्व॑त्ऽभिः । अ॒स्तु॒ । तरु॑ता ।
    विप्रे॑भिः । अ॒स्तु॒ । सनि॑ता ॥

    सः । वाजम् । विश्वऽचर्षणिः । अर्वत्ऽभिः । अस्तु । तरुता ।
    विप्रेभिः । अस्तु । सनिता ॥

    sáḥ ǀ vā́jam ǀ viśvá-carṣaṇiḥ ǀ árvat-bhiḥ ǀ astu ǀ tárutā ǀ
    víprebhiḥ ǀ astu ǀ sánitā ǁ

    saḥ ǀ vājam ǀ viśva-carṣaṇiḥ ǀ arvat-bhiḥ ǀ astu ǀ tarutā ǀ
    viprebhiḥ ǀ astu ǀ sanitā ǁ

    1.27.9 Aṣṭaka 1.2.23.4Anuvāka 1.6.55

  10. Ṛk 10

    जरा॑बोध॒ तद्वि॑विड्ढि वि॒शेवि॑शे य॒ज्ञिया॑य ।
    स्तोमं॑ रु॒द्राय॒ दृशी॑कं ॥

    जराबोध तद् विविड्ढि विशे-विशे यज्ञियाय |
    स्तोमं रुद्राय दृशीकम् ||

    járābodha tádviviḍḍhi viśéviśe yajñíyāya ǀ
    stómam rudrā́ya dṛ́śīkam ǁ

    jarābodha tad viviḍḍhi viśe-viśe yajñiyāya |
    stomaṃ rudrāya dṛśīkam ||

    जरा॑ऽबोध । तत् । वि॒वि॒ड्ढि॒ । वि॒शेऽवि॑शे । य॒ज्ञिया॑य ।
    स्तोम॑म् । रु॒द्राय॑ । दृशी॑कम् ॥

    जराऽबोध । तत् । विविड्ढि । विशेऽविशे । यज्ञियाय ।
    स्तोमम् । रुद्राय । दृशीकम् ॥

    járā-bodha ǀ tát ǀ viviḍḍhi ǀ viśé-viśe ǀ yajñíyāya ǀ
    stómam ǀ rudrā́ya ǀ dṛ́śīkam ǁ

    jarā-bodha ǀ tat ǀ viviḍḍhi ǀ viśe-viśe ǀ yajñiyāya ǀ
    stomam ǀ rudrāya ǀ dṛśīkam ǁ

    1.27.10 Aṣṭaka 1.2.23.5Anuvāka 1.6.56

  11. Ṛk 11

    स नो॑ म॒हाँ अ॑निमा॒नो धू॒मके॑तुः पुरुश्चं॒द्रः ।
    धि॒ये वाजा॑य हिन्वतु ॥

    स नो महां अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः |
    धिये वाजाय हिन्वतु ||

    sá no mahā́m̐ animānó dhūmáketuḥ puruścandráḥ ǀ
    dhiyé vā́jāya hinvatu ǁ

    sa no mahāṃ animāno dhūmaketuḥ puruścandraḥ |
    dhiye vājāya hinvatu ||

    सः । नः॒ । म॒हान् । अ॒नि॒ऽमा॒नः । धू॒मऽके॑तुः । पु॒रु॒ऽच॒न्द्रः ।
    धि॒ये । वाजा॑य । हि॒न्व॒तु॒ ॥

    सः । नः । महान् । अनिऽमानः । धूमऽकेतुः । पुरुऽचन्द्रः ।
    धिये । वाजाय । हिन्वतु ॥

    sáḥ ǀ naḥ ǀ mahā́n ǀ ani-mānáḥ ǀ dhūmá-ketuḥ ǀ puru-candráḥ ǀ
    dhiyé ǀ vā́jāya ǀ hinvatu ǁ

    saḥ ǀ naḥ ǀ mahān ǀ ani-mānaḥ ǀ dhūma-ketuḥ ǀ puru-candraḥ ǀ
    dhiye ǀ vājāya ǀ hinvatu ǁ

    1.27.11 Aṣṭaka 1.2.24.1Anuvāka 1.6.57

  12. Ṛk 12

    स रे॒वाँ इ॑व वि॒श्पति॒र्दैव्यः॑ के॒तुः शृ॑णोतु नः ।
    उ॒क्थैर॒ग्निर्बृ॒हद्भा॑नुः ॥

    स रेवां इव विश्पतिर् दैव्यः केतुः शृणोतु नः |
    उक्थैर् अग्निर् बृहद्भानुः ||

    sá revā́m̐ iva viśpátirdáivyaḥ ketúḥ śṛṇotu naḥ ǀ
    uktháiragnírbṛhádbhānuḥ ǁ

    sa revāṃ iva viśpatir daivyaḥ ketuḥ śṛṇotu naḥ |
    ukthair agnir bṛhadbhānuḥ ||

    सः । रे॒वान्ऽइ॑व । वि॒श्पतिः॑ । दैव्यः॑ । के॒तुः । शृ॒णो॒तु॒ । नः॒ ।
    उ॒क्थैः । अ॒ग्निः । बृ॒हत्ऽभा॑नुः ॥

    सः । रेवान्ऽइव । विश्पतिः । दैव्यः । केतुः । शृणोतु । नः ।
    उक्थैः । अग्निः । बृहत्ऽभानुः ॥

    sáḥ ǀ revā́n-iva ǀ viśpátiḥ ǀ dáivyaḥ ǀ ketúḥ ǀ śṛṇotu ǀ naḥ ǀ
    uktháiḥ ǀ agníḥ ǀ bṛhát-bhānuḥ ǁ

    saḥ ǀ revān-iva ǀ viśpatiḥ ǀ daivyaḥ ǀ ketuḥ ǀ śṛṇotu ǀ naḥ ǀ
    ukthaiḥ ǀ agniḥ ǀ bṛhat-bhānuḥ ǁ

    1.27.12 Aṣṭaka 1.2.24.2Anuvāka 1.6.58

  13. Ṛk 13

    नमो॑ म॒हद्भ्यो॒ नमो॑ अर्भ॒केभ्यो॒ नमो॒ युव॑भ्यो॒ नम॑ आशि॒नेभ्यः॑ ।
    यजा॑म दे॒वान्यदि॑ श॒क्नवा॑म॒ मा ज्याय॑सः॒ शंस॒मा वृ॑क्षि देवाः ॥

    नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः |
    यजाम देवान् यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसम् आ वृक्षि देवाः ||

    námo mahádbhyo námo arbhakébhyo námo yúvabhyo náma āśinébhyaḥ ǀ
    yájāma devā́nyádi śaknávāma mā́ jyā́yasaḥ śáṃsamā́ vṛkṣi devāḥ ǁ

    namo mahadbhyo namo arbhakebhyo namo yuvabhyo nama āśinebhyaḥ |
    yajāma devān yadi śaknavāma mā jyāyasaḥ śaṃsam ā vṛkṣi devāḥ ||

    नमः॑ । म॒हत्ऽभ्यः॑ । नमः॑ । अ॒र्भ॒केभ्यः॑ । नमः॑ । युव॑भ्यः । नमः॑ । आ॒शि॒नेभ्यः॑ ।
    यजा॑म । दे॒वान् । यदि॑ । श॒क्नवा॑म । मा । ज्याय॑सः॒ । शंस॑म् । आ । वृ॒क्षि॒ । दे॒वाः॒ ॥

    नमः । महत्ऽभ्यः । नमः । अर्भकेभ्यः । नमः । युवभ्यः । नमः । आशिनेभ्यः ।
    यजाम । देवान् । यदि । शक्नवाम । मा । ज्यायसः । शंसम् । आ । वृक्षि । देवाः ॥

    námaḥ ǀ mahát-bhyaḥ ǀ námaḥ ǀ arbhakébhyaḥ ǀ námaḥ ǀ yúvabhyaḥ ǀ námaḥ ǀ āśinébhyaḥ ǀ
    yájāma ǀ devā́n ǀ yádi ǀ śaknávāma ǀ mā́ ǀ jyā́yasaḥ ǀ śáṃsam ǀ ā́ ǀ vṛkṣi ǀ devāḥ ǁ

    namaḥ ǀ mahat-bhyaḥ ǀ namaḥ ǀ arbhakebhyaḥ ǀ namaḥ ǀ yuvabhyaḥ ǀ namaḥ ǀ āśinebhyaḥ ǀ
    yajāma ǀ devān ǀ yadi ǀ śaknavāma ǀ mā ǀ jyāyasaḥ ǀ śaṃsam ǀ ā ǀ vṛkṣi ǀ devāḥ ǁ

    1.27.13 Aṣṭaka 1.2.24.3Anuvāka 1.6.59

Text, recitation and interpretations from the Ṛgveda database of theveda.org.in.

Ṛgveda 1.27 · Agni · Devāḥ

Interpretations

Sri Aurobindo

Ṛk 1

As the swift strength that bringeth blessings I adore thee with obeisances, the strong Agni, supreme and king over all below.

Ṛk 2

May he be always full of loving kindness to us, auspicious, happy, moving out by his flashing brilliance far and wide.

Ṛk 3

Far and near do thou protect us continuously by the universal vitality from mortal sickness of our life.

Ṛk 4

Speak forth perfectly, O Agni, among the gods this our chant new-framed of saving power.

Ṛk 5

Cleave to us in our higher stabilities and in our middle, teach us thy utmost reach of being.

Ṛk 6

O richly-lustred, thou art he who dwellest over against the swelling waters of the ocean and distributest them, thou flowest down immediately on the giver.

Ṛk 7

Whom so, though a mortal, O Agni, thou impellest in his struggles, whom so in his holdings, he attaineth to enduring masteries.

Ṛk 8

O god of force, there is a substance of plenty that is of the Inspiration and it embraces in its circuit any plane whatsoever of being;

Ṛk 9

Therefore do thou, the universal strength that labours, bring by thy strong fighters that richness of plenty to its goal (of fullness) and by thy wise seers hold it safe.

Ṛk 10

O thou who awakenest to thy wooers, do thou pervade towards Rudra to whom one doeth all sacrifice, for each and every people, a hymn full of vision.

Ṛk 11

May he be to us great and boundless, passionate in perception, wide and full of charm,—so may he favour our understanding and the plenty of our substance.

Ṛk 12

May he, as one full of impetuosity, the master of these peoples who is divine perception, hearken to us, even Agni who burneth into greatness with the prayers of our desire for his

fuel.

Ṛk 13

Obeisance to the Great Gods! obeisance to the lesser! Obeisance to the young! obeisance to them who are (old?) keen and swift! may we do sacrifice to the gods to the utmost of our capacity, may our self-expression not be mutilated, O ye elder-gods.