श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम् ॥ (१।३)

तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम । (२।१)

स्नात्वार्चयेद् उमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते ॥ (२।२)

तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः । (३।१)

निमन्त्रयेद् द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम् ॥ (३।२)

गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् । (४।१)

भोजयेत् पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः ॥ (४।२)

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् । (५।१)

प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः ॥ (५।२)

यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन । (६।१)

ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत् ॥ (६।२)

एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् । (७।१)

तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम् ॥ (७।२)

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् । (८।१)

वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर ॥ (८।२)

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः । (९।१)

तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः ॥ (९।२)

सो ऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः । (१०।१)

गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः ॥ (१०।२)

शरीरं भेदयेद् यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः । (११।१)

तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर् जायते यदि ॥ (११।२)

देहपाते व्रजेत् स्वर्गम् इत्येवं शङ्करो ऽब्रवीत् । (१२।१)

सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः ॥ (१२।२)

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि । (१३।१)

पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः ॥ (१३।२)

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् । (१४।१)

कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम् ॥ (१४।२)

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः । (१५।१)

कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा ॥ (१५।२)

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम । (१६।१)

अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः ॥ (१६।२)

सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः । (१७।१)

सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा ॥ (१७।२)

शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् । (१८।१)

सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः ॥ (१८।२)

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । (१९।१)

राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् ॥ (१९।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे कामदतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षडुत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२०।१)