श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं नर्मदादक्षिणे तटे ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

नर्मदादक्षिणे कूले इन्द्रतीर्थं कथं भवेत् । (२।२)

श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र ह्यादिमध्यान्तविस्तरैः ॥ (२।३)

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धर्मपुत्रस्य धीमतः । (३।१)

कथयामास तद्वत्तमितिहासं पुरातनम् ॥ (३।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (४।१)

विश्वासयित्वा सुचिरं धर्मशत्रुं महाबलम् । (४।२)

वृत्रं जित्वाथ हत्वा तु गच्छमानं शचीपतिम् ॥ (४।३)

निष्क्राममाणं मार्गेण ब्रह्महत्या दुरासदा । (५।१)

अहोरात्रमविश्रान्ता जगाम भुवनत्रयम् ॥ (५।२)

यतोयतो ब्रह्महणं याति यानेन शोभनम् । (६।१)

दिशो भागं सुरैः सार्द्धं ततो हत्या न मुञ्चति ॥ (६।२)

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वगनागमः । (७।१)

पातकानां गतिर्दृष्टा न तु विश्वासघातिनाम् ॥ (७।२)

पापकर्ममुखं दृष्ट्वा स्नानदानैर्विशुध्यति । (८।१)

नारी वा पुरुषो वापि नैव विश्वासघातिनः ॥ (८।२)

एवमादीनि चान्यानि श्रुत्वा वाक्यानि देवराट् । (९।१)

वचनं तद्विधैरुक्तं विषादमगमत्परम् ॥ (९।२)

त्यक्त्वा राज्यं सुरैः सार्धं जगाम तप उत्तमम् । (१०।१)

पुत्रदारगृहं राज्यं वसूनि विविधानि च ॥ (१०।२)

फलान्येतानि धर्मस्य शोभयन्ति जनेश्वरम् । (११।१)

फलं धर्मस्य भुञ्जेति सुहृत्स्वजनबान्धवाः ॥ (११।२)

पश्यतां सर्वम् एतेषां पापमेकेन भुज्यते । (१२।१)

परं हि सुखमुत्सृज्य कर्शयन्वै कलेवरम् ॥ (१२।२)

देवराजो जगामासौ तीर्थान्यायतनानि च । (१३।१)

गङ्गातीर्थेषु सर्वेषु यामुनेषु तथैव च ॥ (१३।२)

सारस्वतेषु सर्वेषु सामुद्रेषु पृथक्पृथक् । (१४।१)

नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरःसु च ॥ (१४।२)

पापं न मुञ्चते सर्वे पश्चाद्देवसमागमे । (१५।१)

रेवाप्रभवतीर्थेषु कूलयोर् उभयोर् अपि ॥ (१५।२)

पूजयन्वै महादेवं स्कन्दतीर्थं समासदत् । (१६।१)

तव स्थित्वोपवासैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः ॥ (१६।२)

कर्शयन्वै स्वकं देहं न लेभे शर्म वै क्वचित् । (१७।१)

ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यस्थो वर्षासु स्थण्डिलेशयः ॥ (१७।२)

आर्द्रवासास्तु हेमन्ते चचार विपुलं तपः । (१८।१)

एवं तु तपतस्तस्य इन्द्रस्य विदितात्मनः ॥ (१८।२)

वत्सराणां सहस्राणि गतानि दश भारत । (१९।१)

ततस्त्वेकादशे प्राप्ते वर्षे तु नृपसत्तम ॥ (१९।२)

सहसा भगवान्देवस्तु तुतोष परमेश्वरः । (२०।१)

तथा ब्रह्मर्षयः सिद्धा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः ॥ (२०।२)

तत्राजग्मुः सुराः सर्वे यत्र देवः शतक्रतुः । (२१।१)

दृष्ट्वा समागतान् देवान् ऋषींश्चैव महामतिः ॥ (२१।२)

उवाच प्रणतो भूत्वा सर्वदेवपुरोहितः । (२२।१)

विदितं सर्वमेतेषां यथा वृत्रवधः कृतः ॥ (२२।२)

युष्माकं चाज्ञया पूर्वं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । (२३।१)

तथाप्येवं ब्रह्महणं मत्वा पापस्य कारिणम् ॥ (२३।२)

भ्रमन्तं सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । (२४।१)

न नन्दति जगत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ (२४।२)

यथा विहीनचन्द्रार्कं तथा राज्यमनायकम् । (२५।१)

तस्मात्सर्वे सुरश्रेष्ठा विज्ञाप्यं मम सम्प्रति ॥ (२५।२)

कुर्वन्तु शक्रं निर्दोषं तथा सर्वे महर्षयः । (२६।१)

बृहस्पतिमुखोद्गीर्णं श्रुत्वा तद्वचनं शुभम् ॥ (२६।२)

ततः प्रोवाच भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः । (२७।१)

एतत्पापं महाघोरं ब्रह्महत्यासमुद्भवम् ॥ (२७।२)

दैवतेभ्यो ऽथ भूतेभ्यश्चतुर्भागं क्षिपाम्यहम् । (२८।१)

एवं मुक्त्वा क्षिपच्चैनो जलोपरि महामतिः ॥ (२८।२)

अवगाह्य ततः पेया आपो वै नान्यथा बुधैः । (२९।१)

धरायामक्षिपद्भागं द्वितीयं पद्मसंभवः ॥ (२९।२)

अभक्ष्या तेन संजाता सदाकालं वसुंधरा । (३०।१)

तदार्धमर्द्धं नारीणां द्वितीये ऽह्नि युधिष्ठिर ॥ (३०।२)

निक्षिप्य भगवान्देवः पुनरन्यज्जगाद ह । (३१।१)

असंग्राह्या त्वसंग्राह्या तेन जाता रजस्वला ॥ (३१।२)

चतुर्दिनानि सा प्राज्ञैः पापस्य महतो महात् । (३२।१)

चतुर्थं तु ततो भागं विभज्य परमेश्वरः ॥ (३२।२)

कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यैः शूद्रसेवाकरे द्विजे । (३३।१)

ततो ऽभिनन्दयामासुः सर्वे देवा महर्षयः ॥ (३३।२)

देवेन्द्रं वाग्भिर् इष्टाभिर् नर्मदाजलसंस्थितम् । (३४।१)

वरेण छन्दयामास ततस्तुष्टो महेश्वरः ॥ (३४।२)

वरं दास्यामि देवेश वरं वृणु यथेप्सितम् ॥ (३५।१)

इन्द्र उवाच । (३६।१)

यदि तुष्टो ऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । (३६।२)

अत्र संस्थापयिष्यामि सदा संनिहितो भव ॥ (३६।३)

एवमस्त्विति चोक्त्वा तं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । (३७।१)

जग्मुराकाशमाविश्य स्तूयमाना महर्षिभिः ॥ (३७।२)

गतेषु देवदेवेषु देवराजः शतक्रतुः । (३८।१)

स्थापयित्वा महादेवं जगाम त्रिदशालयम् ॥ (३८।२)

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत् पितृदेवताः । (३९।१)

महापातकयुक्तो ऽपि मुच्यते सर्वपातकैः ॥ (३९।२)

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत् परमेश्वरम् । (४०।१)

सो ऽश्वमेधस्य यज्ञस्य पुष्कलं फलम् अश्नुते ॥ (४०।२)

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । (४१।१)

श्रुतमात्रेण येनैव मुच्यन्ते पातकैर् नराः ॥ (४१।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे इन्द्रतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टादशोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (४२।१)