श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । (१।२)

दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद् द्विजे दधि । (२।१)

उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत ॥ (२।२)

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । (३।१)

दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले ॥ (३।२)

मधुस्कन्दे ऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । (४।१)

नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद् वै जन्मसप्ततिम् ॥ (४।२)

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । (५।१)

तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते ॥ (५।२)

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । (६।१)

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः ॥ (६।२)

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । (७।१)

द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा ॥ (७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे दधिस्कन्दमधुस्कन्दतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनाशीतितमो ऽध्यायः ॥ (८।१)