श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र प्रभासेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

विख्यातं त्रिषु लोकेषु स्वर्गसोपानमुत्तमम् ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

प्रभासं तात मे ब्रूहि कथं जातं महाफलम् । (२।२)

स्वर्गसोपानदं दृश्यं संक्षेपात् कथयस्व मे ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

दुर्भगा रविपत्नी च प्रभानामेति विश्रुता । (३।२)

तया चाराधितः शम्भुरुग्रेण तपसा पुरा ॥ (३।३)

वायुभक्षा स्थिता वर्षं वर्षं ध्यानपरायणा । (४।१)

ततस्तुष्टो महादेवः प्रभायाः पाण्डुनन्दन ॥ (४।२)

ईश्वर उवाच । (५।१)

कस्मात् संक्लिश्यसे बाले कथ्यतां यद्विवक्षितम् । (५।२)

अहं हि भास्करो ऽप्येको नानात्वं नैव विद्यते ॥ (५।३)

प्रभोवाच । (६।१)

नान्यो देवः स्त्रियः शम्भो विना भर्त्रा क्वचित्प्रभो । (६।२)

सगुणो निर्गुणो वापि धनाढ्यो वाप्यकिंचनः ॥ (६।३)

प्रियो वा यदि वा द्वेष्यः स्त्रीणां भर्तैव दैवतम् । (७।१)

दुर्भगत्वेन दग्धाहं सखीमध्ये सुरेश्वर । (७।२)

भर्त्तर् यल्लब्धसौख्यास्मि तेन क्लिश्याम्यहं भृशम् ॥ (७।३)

ईश्वर उवाच । (८।१)

वल्लभा भास्करस्यैव मत्प्रसादाद्भविष्यसि ॥ (८।२)

पार्वत्युवाच । (९।१)

अप्रमाणं भवद्वाक्यं भास्करो ऽपि करिष्यति । (९।२)

वृथा क्लेशो भवेदस्याः प्रभायाः परमेश्वर ॥ (९।३)

उमावाक्यान् महेशानध्यातस्तिमिरनाशनः । (१०।१)

आगतो गगनाद्भानुर्नर्मदोत्तररोधसि ॥ (१०।२)

भानुरुवाच । (११।१)

आहूतो ऽस्मि कथं देव ह्यघासुरनिषूदन ॥ (११।२)

ईश्वर उवाच । (१२।१)

प्रभां पालय भो भानो संतोषेण परेण हि ॥ (१२।२)

उमोवाच । (१३।१)

प्रभाया मन्दिरे नित्यं स्थीयतां हिमनाशन । (१३।२)

अग्रपत्नी समस्तानां भार्याणां क्रियतां रवे ॥ (१३।३)

भानुरुवाच । (१४।१)

एवं देवि करिष्यामि तव वाक्यं वरानने । (१४।२)

एतच्छ्रुत्वा प्रभाहूता प्रत्युवाच महेश्वरम् ॥ (१४।३)

प्रभोवाच । (१५।१)

स्वांशेन स्थीयतां देव मन्मथारे उमापते । (१५।२)

एकांशः स्थाप्यतामत्र तीर्थस्योन्मीलनाय च ॥ (१५।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१६।१)

सर्वदेवमयं लिङ्गं स्थापितं तत्र पाण्डव । (१६।२)

प्रभासेश इति ख्यातं सर्वलोकेषु दुर्लभम् ॥ (१६।३)

अन्यानि यानि तीर्थानि काले तानि फलन्ति वै । (१७।१)

प्रभासेशस्तु राजेन्द्र सद्यः कामफलप्रदः ॥ (१७।२)

माघमासे सिते पक्षे सप्तम्यां च विशेषतः । (१८।१)

अश्वं यः स्पर्शयेत् तत्र यथोक्तब्राह्मणे नृप ॥ (१८।२)

इन्द्रत्वं प्राप्यते तेन भास्करस्याथवा पदम् । (१९।१)

स्नात्वा परमया भक्त्या दानं दद्याद् द्विजातये ॥ (१९।२)

गोप्रदाता लभेत्स्वर्गं सत्यलोकं वरेश्वर । (२०।१)

सर्वाङ्गसुन्दरीं शुभ्रां क्षीरिणीं तरुणीं शुभाम् ॥ (२०।२)

सवत्सां घण्टासंयुक्तां कांस्यपात्रावदोहिनीम् । (२१।१)

ददते ये नृपश्रेष्ठ न ते यान्ति यमालयम् ॥ (२१।२)

अथ यः परया भक्त्या स्नानं देवस्य कारयेत् । (२२।१)

स प्राप्नोति परं लोकं यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ (२२।२)

दौर्भाग्यं नाशमायाति स्नानमात्रेण पाण्डव । (२३।१)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या कन्यादानं प्रयच्छति ॥ (२३।२)

ब्राह्मणाय विवाहेन दापयेत् पाण्डुनन्दन । (२४।१)

समानवयसे देया कुलशीलधनैस्तथा ॥ (२४।२)

ये ददन्ते महाराज ह्यपि पातकसंयुताः । (२५।१)

तेषां पापानि लीयन्ते ह्युदके लवणं यथा ॥ (२५।२)

स्वामिद्रोहकृतं पापं निक्षेपस्यापहारिणि । (२६।१)

मित्रघ्ने च कृतघ्ने च कूटसाक्ष्यसमुद्भवम् ॥ (२६।२)

तद्ग्रामोद्यानभेदोत्थं परदारनिषेवणम् । (२७।१)

वार्द्धुषिकस्य यत्पापं यत्पापं स्तेयसम्भवम् ॥ (२७।२)

कूपभेदोद्भवं यच्च बैडालव्रतधारिणः । (२८।१)

दाम्भिकं वृक्षच्छेदोत्थं विवाहस्य निषेधजम् ॥ (२८।२)

आरामस्थतरुच्छेदमगम्यागमनोद्भवम् । (२९।१)

स्वभार्यात्यजने यच्च परभार्यासमीहनात् ॥ (२९।२)

ब्रह्मस्वहरणे यच्च गरदे गोविघातिनि । (३०।१)

विद्याविक्रयणोत्थं च संसर्गाद्यच्च पातकम् ॥ (३०।२)

श्वबिडालवधाद्घोरं सर्पशूद्रोद्भवं तथा । (३१।१)

भूमिहर्तुश्च यत्पापं भूमिहारिणि चैव हि ॥ (३१।२)

मा ददस्वेति यत्पापं गोवह्निब्राह्मणेषु च । (३२।१)

तत्पापं याति विलयं कन्यादानेन पाण्डव ॥ (३२।२)

स गत्वा भास्करं लोकं रुद्रलोके शुभे व्रजेत् । (३३।१)

क्रीडते रुद्रलोकस्थो यावद् इन्द्राश्चतुर्दश ॥ (३३।२)

सर्वपापक्षये जाते शिवे भवति भावना । (३४।१)

एतद्व्रजति यस्तीर्थं प्रभासं पाण्डुनन्दन ॥ (३४।२)

सर्वतीर्थफलं प्राप्य सो ऽश्वमेधफलं लभेत् । (३५।१)

गोप्रदानं महापुण्यं सर्वपापक्षयं परम् । (३५।२)

प्रशस्तं सर्वकालं हि चतुर्दश्यां विशेषतः ॥ (३५।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे प्रभासतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टनवतितमो ऽध्यायः ॥ (३६।१)