श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

नास्ति लोकेषु तत्तीर्थं पृथिव्यां यन्नरेश्वर । (१।२)

शुक्लतीर्थेन सदृशमुपमानेन गीयते ॥ (१।३)

शुक्लतीर्थं महातीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । (२।१)

प्रागुदक्प्रवणे देशे मुनिसङ्घनिषेवितम् ॥ (२।२)

वैशाखे च तथा मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । (३।१)

कैलासादुमया सार्द्धं स्वयमायाति शङ्करः ॥ (३।२)

मध्याह्नसमये स्नात्वा पश्यत्यात्मानमात्मना । (४।१)

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः शुक्लतीर्थे समाहितः ॥ (४।२)

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण वैशाख्यां च नरोत्तम । (५।१)

ब्रह्मविष्णुमहादेवान् स्नात्वा पश्यति तद्दिने ॥ (५।२)

देवराजः सुरैः सार्द्धं वायुमार्गव्यवस्थितः । (६।१)

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा पश्यति शङ्करम् ॥ (६।२)

गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धविद्याधरोरगाः । (७।१)

तद्दिने ते ऽपि देवेशं दृष्ट्वा मुञ्चन्ति किल्बिषम् ॥ (७।२)

अर्धयोजनविस्तारं तदर्द्धेनैव चायतम् । (८।१)

शुक्लतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम् ॥ (८।२)

यत्र स्थितैः प्रदृश्यन्ते वृक्षाग्राणि नरोत्तमैः । (९।१)

तत्र स्थिता महापापैर् मुच्यन्ते पूर्वसंचितैः ॥ (९।२)

पापोपपातकैर्युक्तो नरः स्नात्वा प्रमुच्यते । (१०।१)

उपार्जिता विनश्येत भ्रूणहत्यापि दुस्त्यजा ॥ (१०।२)

यस्मात्तत्रैव देवेश उमया सह तिष्ठति । (११।१)

वैशाख्यां च विशेषेण कैलासादेति शङ्करः ॥ (११।२)

तेन तीर्थं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् । (१२।१)

कथितं ब्रह्मणा पूर्वं मया तव तथा नृप ॥ (१२।२)

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । (१३।१)

तथा तत्र वपुःस्नानं पुरुषस्य भवेच्छुचि ॥ (१३।२)

पूर्वे वयसि पापानि कृत्वा पुष्टानि मानवः । (१४।१)

अहोरात्रोषितो भूत्वा शुक्लतीर्थे व्यपोहति ॥ (१४।२)

शुक्लतीर्थे महाराज राकां रेवाजलाञ्जलिम् । (१५।१)

कल्पकोटिसहस्राणि दत्त्वा स्युः पितरः शिवाः ॥ (१५।२)

न माता न पिता बन्धुः पतनं नरकार्णवे । (१६।१)

उद्धरन्ति यथा पुण्यं शुक्लतीर्थे नरेश्वर ॥ (१६।२)

तपसा ब्रह्मचर्येण न तां गच्छन्ति सद्गतिम् । (१७।१)

शुक्लतीर्थे मृतो जन्तुर्देहत्यागेन यां लभेत् ॥ (१७।२)

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । (१८।१)

घृतेन स्नापयेद् देवमुपोष्य प्रयतो नरः ॥ (१८।२)

स्नात्वा प्रभाते रेवायां दद्यात्सघृतकम्बलम् । (१९।१)

सहिरण्यं यथाशक्ति देवमुद्दिश्य शङ्करं ॥ (१९।२)

देवस्य पूरणं कुर्याद्घृतेन घृतकम्बलम् । (२०।१)

स गच्छति महातेजाः शिवलोकं मृतो नरः ॥ (२०।२)

एकविंशकुलोपेतो यावदाभूतसम्प्लवम् । (२१।१)

शुक्लतीर्थे नरः स्नात्वा ह्युमां रुद्रं च यो ऽर्चयेत् ॥ (२१।२)

गन्धपुष्पादिधूपैश्च सो ऽश्वमेधफलं लभेत् । (२२।१)

मासोपवासं यः कुर्यात् तत्र तीर्थे नरेश्वर ॥ (२२।२)

मुच्यते स महत्पापैः सप्तजन्मसुसंचितैः । (२३।१)

उष्ट्रीक्षीरमविक्षीरं नवश्राद्धे च भोजनम् ॥ (२३।२)

वृषलीगमनं चैव तथाभक्ष्यस्य भक्षणम् । (२४।१)

अविक्रये ऽनृते पापं माहिषे ऽयाज्ययाजके ॥ (२४।२)

वार्द्धुष्ये पङ्क्तिगरदे देवब्राह्मणदूषके । (२५।१)

एवमादीनि पापानि तथान्यान्यपि भारत ॥ (२५।२)

चान्द्रायणेन नश्यन्ति शुक्लतीर्थे न संशयः । (२६।१)

शुक्लतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत् पितृदेवताः ॥ (२६।२)

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति सुतर्पिताः । (२७।१)

पादुकोपानहौ छत्रं शय्यामासनम् एव च ॥ (२७।२)

सुवर्णं धनधान्यं च श्राद्धं युक्तहलं तथा । (२८।१)

अन्नं पानीयसंहितं तस्मिंस्तीर्थे ददन्ति ये ॥ (२८।२)

हृष्टाः पुष्टा मृता यान्ति शिवलोकं न संशयः । (२९।१)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शिवमुद्दिश्य भारत ॥ (२९।२)

भिक्षामात्रं तथान्नं ये ते ऽपि स्वर्यान्ति वै नराः । (३०।१)

यज्विनां व्रतिनां चैव तत्र तीर्थनिवासिनाम् ॥ (३०।२)

अपि वालाग्रमात्रं हि दत्तं भवति चाक्षयम् । (३१।१)

अग्निप्रवेशं यः कुर्याच्छुक्लतीर्थे समाहितः ॥ (३१।२)

रागद्वेषविनिर्मुक्तो हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । (३२।१)

सर्वकामसुसम्पूर्णः स गच्छेद् वारुणं पुरम् ॥ (३२।२)

न रोगो न जरा तत्र यत्र देवो ऽंभसां पतिः । (३३।१)

अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर ॥ (३३।२)

अनिवर्तिका गतिस् तस्य रुद्रलोकाद् असंशयम् । (३४।१)

अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले ॥ (३४।२)

मृतः स तु न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । (३५।१)

शुक्लतीर्थे तु यः कन्यां शक्त्या दद्याद् अलंकृताम् ॥ (३५।२)

विधिना यो नृपश्रेष्ठ कुरुते वृषमोक्षणम् । (३६।१)

तस्य यत् फलम् उद्दिष्टं पुराणे रुद्रभाषितम् ॥ (३६।२)

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप । (३७।१)

यावन्तो रोमकूपाः स्युः सर्वाङ्गेषु पृथक्पृथक् ॥ (३७।२)

तावद् वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । (३८।१)

शुक्लतीर्थे तु यद् दत्तं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः ॥ (३८।२)

वर्धते तद्गुणं तावद्दिनानि दश पञ्च च । (३९।१)

शुक्लतीर्थे शुचिर्भूत्वा यः करोति प्रदक्षिणम् ॥ (३९।२)

पृथ्वी प्रदक्षिणा तेन कृता यत्तस्य तत्फलम् । (४०।१)

शोभनं मिथुनं यस्तु रुद्रम् उद्दिश्य पूजयेत् ॥ (४०।२)

सप्त जन्मानि तस्यैव वियोगो न च वै क्वचित् । (४१।१)

एतत्ते कथितं राजन् संक्षेपेण फलं महत् ॥ (४१।२)

शुक्लतीर्थस्य यत्पुण्यं यथा देवाच्छ्रुतं मया । (४२।१)

य इदं शृणुयाद्भक्त्या पुराणे विहितं फलम् ॥ (४२।२)

स लभेन्नात्र सन्देहः सत्यं सत्यं पुनः पुनः । (४३।१)

पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् ॥ (४३।२)

मोक्षार्थी लभते मोक्षं स्नानदानफलं महत् ॥ (४४।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शुक्लतीर्थमहात्म्यवर्णनं नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (४५।१)