उत्तानपाद उवाच । (१।१)

माहात्म्यं तीर्थजं दृष्ट्वा चित्रसेनो नरेश्वरः । (१।२)

किं चकार क्व वा वासं किमाहारो बभूव ह ॥ (१।३)

ईश्वर उवाच । (२।१)

भृगुतुङ्गं समारुह्य ऐशानीं दिशमाश्रितः । (२।२)

तपश्चचार विपुलं कुण्डे तत्र नृपोत्तमः ॥ (२।३)

सर्वान् देवान् हृदि ध्यात्वा ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् । (३।१)

विचिक्षेप यदात्मानं प्रत्यक्षौ रुद्रकेशवौ । (३।२)

करे गृहीत्वा राजानं रुद्रो वचनम् अब्रवीत् ॥ (३।३)

ईश्वर उवाच । (४।१)

प्राणत्यागं महाराज मा काले त्वं कृथा वृथा । (४।२)

अद्याप्यसि युवा त्वं वै न युक्तं मरणं तव ॥ (४।३)

स्वस्थानं गच्छ शीघ्रं त्वं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् । (५।१)

कुरु निष्कण्टकं राज्यं नाके शक्र इवापरः ॥ (५।२)

चित्रसेन उवाच । (६।१)

न राज्यं कामये देव न पुत्रान् न च बान्धवान् । (६।२)

न भार्यां न च कोशं च न गजान् न तुरंगमान् ॥ (६।३)

मुञ्च मुञ्च महादेव मा विघ्नः क्रियतां मम । (७।१)

स्वर्गप्राप्तिर् ममाद्यैव त्वत्प्रसादान्महेश्वर ॥ (७।२)

ईश्वर उवाच । (८।१)

यस्याग्रतो भवेद् ब्रह्मा विष्णुः शम्भुस् तथैव च । (८।२)

स्वर्गेण तस्य किं कार्यं स गतः किं करिष्यति ॥ (८।३)

तुष्टा वयं त्रयो देवा वृणीष्व वरमुत्तमम् । (९।१)

यथेप्सितं महाराज सत्यम् एतद् असंशयम् ॥ (९।२)

चित्रसेन उवाच । (१०।१)

यदि तुष्टास्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । (१०।२)

अद्यप्रभृति युष्माभिः स्थातव्यम् इह सर्वदा ॥ (१०।३)

गयाशिरो यथा पुण्यं कृतं युष्माभिर् एव च । (११।१)

तथैवेदं प्रकर्तव्यं शूलभेदं च पावनम् ॥ (११।२)

यत्रयत्र स्थिता यूयं तत्रतत्र वसाम्यहम् । (१२।१)

गणानां चैव सर्वेषाम् आधिपत्यम् अथास्तु मे ॥ (१२।२)

ईश्वर उवाच । (१३।१)

अद्यप्रभृति तिष्ठामः शूलभेदे नरेश्वर । (१३।२)

त्रिकालां हि त्रयो देवाः कलांशेन वसामहे ॥ (१३।३)

नन्दिसंज्ञो गणाधीशो भविष्यति भवान्ध्रुवम् । (१४।१)

मत्समीपे तु भवत आदौ पूजा भविष्यति ॥ (१४।२)

प्रक्षिप्य तानि चास्थीनि यत्र दीर्घतपा ययौ । (१५।१)

सकुटुम्बो विमानस्थः स्वर्गतस् त्वं तथा कुरु ॥ (१५।२)

एवं देवा वरं दत्त्वा चित्रसेनाय पार्थिव । (१६।१)

कुण्डमूर्धनि याम्यायां त्रयो देवास् तदा स्थिताः ॥ (१६।२)

परस्परं वदन्त्येवं पुण्यतीर्थमिदं परम् । (१७।१)

यथा हि गयाशिरः पुण्यं पूर्वमेव पठ्यते । (१७।२)

तथा रेवातटे पुण्यं शूलभेदं न संशयः ॥ (१७।३)

ईश्वर उवाच । (१८।१)

इदं तीर्थं तथा पुण्यं यथा पुण्यं गयाशिरः । (१८।२)

सकृत्पिण्डोदकेनैव नरो निर्मलतां व्रजेत् ॥ (१८।३)

एकं गयाशिरो मुक्त्वा सर्वतीर्थानि भूपते । (१९।१)

शूलभेदस्य तीर्थस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (१९।२)

कुण्डम् उदीच्यां याम्यायां दशहस्तप्रमाणतः । (२०।१)

रौद्रवारुणकाष्ठायां प्रमाणं चैकविंशति ॥ (२०।२)

एतत्प्रमाणं तत्तीर्थं पिण्डदानादिकर्मसु । (२१।१)

नाधर्मनिरता दातुं लभन्ते दानमत्र हि ॥ (२१।२)

विष्णुस्तु पितृरूपेण ब्रह्मरूपी पितामहः । (२२।१)

प्रपितामहो रुद्रो ऽभूदेवं त्रिपुरुषाः स्थिताः ॥ (२२।२)

कदा पश्यति तीर्थं वै कदा नस्तारयिष्यति । (२३।१)

इति प्रतीक्षां कुर्वन्ति पुत्राणां सततं नृप । (२३।२)

शूलभेदे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा शूलधरं सकृत् ॥ (२३।३)

नापुत्रो नाधनो रोगी सप्तजन्मसु जायते । (२४।१)

एकविंशतिं पितुः पक्षे मातुश्वैवेकविंशतिम् ॥ (२४।२)

भार्यापक्षे दशैवेह कुलान्येतानि तारयेत् । (२५।१)

शूलभेदवने राजञ्छाकमूलफलैरपि ॥ (२५।२)

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटीर् भवति भोजिता । (२६।१)

पञ्चस्थानेषु यः श्राद्धं कुरुते भक्तिमान् नरः ॥ (२६।२)

कुलानि प्रेतभूतानि सर्वाण्यपि हि तारयेत् । (२७।१)

द्विजदेवप्रसादेन पितॄणां च प्रसादतः ॥ (२७।२)

श्राद्धदो निवसेत् तत्र यत्र देवो महेश्वरः । (२८।१)

स्युरात्मघातिनो ये च गोब्राह्मणहनाश्च ये ॥ (२८।२)

दंष्ट्रिभिर् जलपाते च विद्युत्पातेषु ये मृताः । (२९।१)

न येषाम् अग्निसंस्कारो नाशौचं नोदकक्रिया ॥ (२९।२)

तत्र तीर्थे तु यस्तेषां श्राद्धं कुर्वीत भक्तितः । (३०।१)

मोक्षावाप्तिर् भवेत् तेषां युगमेकं न संशयः ॥ (३०।२)

अज्ञानाद् यत्कृतं पापं बालभावाच्च यत्कृतम् । (३१।१)

तत्सर्वं नाशयेत् पापं स्नानमात्रेण भूपते ॥ (३१।२)

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । (३२।१)

तथा पापो ऽपि तत्तीर्थे स्नातो भवति निर्मलः ॥ (३२।२)

संन्यासं कुरुते यो ऽत्र तीर्थे विधिसमन्वितम् । (३३।१)

ध्यायन् नित्यं महादेवं स गच्छेत् परमं पदम् ॥ (३३।२)

क्रीडित्वा स यथाकामं स्वेच्छया शिवमन्दिरे । (३४।१)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो जायते ऽसौ शुभे कुले ॥ (३४।२)

रूपवान्सुभगश्चैव सर्वव्याधिविवर्जितः । (३५।१)

राजा वा राजपुत्रो वाचारसमन्वितः ॥ (३५।२)

एतत्ते कथितं राजंस्तीर्थस्य फलमुत्तमम् । (३६।१)

यच्छ्रुत्वा मानवो नित्यं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ (३६।२)

य इदं श्रावयेन् नित्यमाख्यानं द्विजपुंगवान् । (३७।१)

श्राद्धे देवकुले वापि पठेत्पर्व्णि पर्व्णि ॥ (३७।२)

गीर्वाणास्तस्य तुष्यन्ति मनुष्याः पितृभिः सह । (३८।१)

पठतां शृण्वतां चैव नश्यते सर्वपातकम् ॥ (३८।२)

लिखित्वा तीर्थमाहात्म्यं ब्राह्मणेभ्यो ददाति यः । (३९।१)

जातिस्मरत्वं लभते प्राप्नोत्यभिमतं फलम् ॥ (३९।२)

रुद्रलोके वसेत् तावद् यावद् अक्षरम् अन्वितम् ॥ (४०।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शूलभेदमाहात्म्ये काशीराजमोक्षगमनं नाम पञ्चपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः ॥ (४१।१)