युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

जलमध्ये महादेवः केन तिष्ठति हेतुना । (१।२)

उत्तरं दक्षिणं कूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तम ॥ (१।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (२।१)

एतदाख्यानमतुलं पुण्यं श्रुतिमुखावहम् । (२।२)

पुराणे यच्छ्रुतं तात तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः ॥ (२।३)

त्रेतायुगे महाभाग रावणो देवकण्टकः । (३।१)

त्रैलोक्यविजयी रौद्रः सुरासुरभयंकरः ॥ (३।२)

देवदानवगन्धर्वैर् ऋषिभिश्च तपोधनैः । (४।१)

अवध्यो ऽथ विमानेन यावत्पर्यटते महीम् ॥ (४।२)

तावद्धिन्ध्यगिरेर् मध्ये दानवो बलदर्पितः । (५।१)

मयो नामेति विख्यातो गुहावासी तपश्चरन् ॥ (५।२)

तस्य पार्श्वगतो रक्षो विनयाद् अवनिं गतः । (६।१)

पूजितो दानसन्मानैर् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

कस्येयं पद्मपत्राक्षी पूर्णचन्द्रनिभानना । (७।१)

किंनामधेया तपति तप उग्रं कथं विभो ॥ (७।२)

मय उवाच । (८।१)

दानवानां पतिः श्रेष्ठो मयो ऽहं नाम नामतः । (८।२)

भार्या तेजोवती नाम तस्यास्तु तनया शुभा ॥ (८।३)

मन्दोदरीति विख्याता तपते भर्तृकारणात् । (९।१)

आराधयन्ती भर्तारमुमाया दयितं शुभम् ॥ (९।२)

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य रावणो मदमोहितः । (१०।१)

प्रसृतः प्रणतो भूत्वा मयं वचनम् अब्रवीत् ॥ (१०।२)

पौलस्त्यान्वयसंजातो देवदानवदर्पहा । (११।१)

प्रार्थयामि महाभाग सुतां त्वं दातुमर्हसि ॥ (११।२)

ज्ञात्वा पैतामहं वृत्तं मयेनापि महात्मना । (१२।१)

रावणाय सुता दत्ता पूजयित्वा विधानतः ॥ (१२।२)

गृहीत्वा तां तदा रक्षो ऽभ्यर्च्यमानो निशाचरैः । (१३।१)

देवोद्याने विमानैश्च क्रीडते स तया सह ॥ (१३।२)

केनचित्त्वथ कालेन रावणो लोकरावणः । (१४।१)

पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो जनयामास भारत ॥ (१४।२)

तेनैव जातमात्रेण रावो मुक्तो महात्मना । (१५।१)

संवर्तकस्य मेघस्य तेन लोका जडीकृताः ॥ (१५।२)

श्रुत्वा तन्नर्दितं घोरं ब्रह्मा लोकपितामहः । (१६।१)

नाम चक्रे तदा तस्य मेघनादो भविष्यति ॥ (१६।२)

एवंनामा कृतः सो ऽपि परमं व्रतमास्थितः । (१७।१)

तोषयामास देवेशमुमया सह शङ्करम् ॥ (१७।२)

व्रतैर्नियमदानैश्च होमजाप्यविधानतः । (१८।१)

कृच्छ्रचान्द्रायणैर्नित्यं कृशं कुर्वन्कलेवरम् ॥ (१८।२)

एवम् अन्यद्दिने तात कैलासं धरणीधरम् । (१९।१)

गत्वा लिङ्गद्वयं गृह्य प्रस्थितो दक्षिणामुखः ॥ (१९।२)

नर्मदातटम् आश्रित्य स्नातुकामो महाबलः । (२०।१)

निक्षिप्य पूजयन् देवं कृतजाप्यो नरेश्वर ॥ (२०।२)

तत्रायतनावासेन स्नातो हुतहुताशनः । (२१।१)

कृतकृत्यमिवात्मानं मानयित्वा निशाचरः ॥ (२१।२)

गन्तुकामः परं मार्गं लङ्कायां नृपसत्तम । (२२।१)

एकमुद्धरतो लिङ्गं प्रणतः सव्यपाणिना ॥ (२२।२)

द्वितीयं तु द्वितीयेन भक्त्या पौलस्त्यनन्दनः । (२३।१)

तावद् एव महालिङ्गं पतितं नर्मदांभसि ॥ (२३।२)

याहि याहीति चेत्युक्त्वा जलमध्ये प्रतिष्ठितः । (२४।१)

नमित्वा रावणिस्तस्य देवस्य परमेष्ठिनः ॥ (२४।२)

जगामाकाशम् आविश्य पूज्यमानो निशाचरैः । (२५।१)

तदा प्रभृति तत्तीर्थं मेघनादेति विश्रुतम् ॥ (२५।२)

पूर्वं तु गर्जनं नाम सर्वपापक्षयंकरम् । (२६।१)

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यस्तु स्नानं समाचरेत् ॥ (२६।२)

अहोरात्रोषितो भूत्वा अश्वमेधफलं लभेत् । (२७।१)

पिण्डदानं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप ॥ (२७।२)

यत्फलं सत्त्रयज्ञेन तद्भवेन्नात्र संशयः । (२८।१)

तेन द्वादशवर्षाणि पितरः संप्रतर्पिताः ॥ (२८।२)

यस्तु भोजयते विप्रं षड्रसात्रेन भारत । (२९।१)

अक्षयपुण्यम् आप्नोति तत्र तीर्थे नरोत्तम ॥ (२९।२)

प्राणत्यागं तु यः कुर्याद् भावितो भावितात्मना । (३०।१)

स वसेच्छाङ्करे लोके यावद् आ भूतसम्प्लवम् ॥ (३०।२)

एषा ते नरशार्दूल गर्जनोत्पत्तिरुत्तमा । (३१।१)

कथिता स्नेहबन्धेन सर्वपापक्षयकरी ॥ (३१।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मेघनादतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः ॥ (३२।१)