श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल रोहिणीतीर्थमुत्तमम् । (१।२)

विख्यातं त्रिषु लोकेषु सर्वपापहरं परम् ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

रोहिणीतीर्थमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् । (२।२)

श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । (३।२)

उदधौ च शयानस्य देवदेवस्य चक्रिणः ॥ (३।३)

नाभौ समुत्थितं पद्मं रविमण्डलसन्निभम् । (४।१)

कर्णिकाकेसरोपेतं पत्रैश्च समलंकृतम् ॥ (४।२)

तत्र ब्रह्मा समुत्पन्नश्चतुर्वदनपङ्कजः । (५।१)

किं करोमीति देवेश आज्ञा मे दीयतां प्रभो ॥ (५।२)

एवमुक्तस्तु देवेशः शङ्खचक्रगदाधरः । (६।१)

उवाच मधुरां वाणीं तदा देवं पितामहम् ॥ (६।२)

सरस्वत्यां महाबाहो लोकं कुरु ममाज्ञया । (७।१)

भूतग्राममशेषस्य उत्पादनविधिक्षयम् ॥ (७।२)

एतच्छ्रुतं तु वचनं पद्मनाभस्य भारत । (८।१)

चिन्तयामास भगवान्सप्तर्षीन्हितकाम्यया ॥ (८।२)

क्रमात्ते चिन्तिताः प्राज्ञाः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । (९।१)

प्राचेतसो वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च ॥ (९।२)

यज्ञे प्राचेतसो दक्षो महातेजाः प्रजापतिः । (१०।१)

दक्षस्यापि तथा जाताः पञ्चाशद्दुहितरो ऽनघ ॥ (१०।२)

ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । (११।१)

तथैव स महाभागः सप्तविंशतिमिन्दवे ॥ (११।२)

रोहिणीनाम या तासां मध्ये तस्य नराधिप । (१२।१)

अनिष्टा सर्वनारीणां भर्तुश्चैव विशेषतः ॥ (१२।२)

ततः सा परमं कृत्वा वैराग्यं नृपसत्तम । (१३।१)

आगत्य नर्मदातीरे चचार विपुलं तपः ॥ (१३।२)

एकरात्रैस् त्रिरात्रैश्च षड्द्वादशभिरेव च । (१४।१)

पक्षमासोपवासैश्च कर्शयन्ति कलेवरम् ॥ (१४।२)

आराधयन्ती सततं महिषासुरनाशिनीं । (१५।१)

देवीं भगवतीं तात सर्वार्तिविनिवारणीम् ॥ (१५।२)

स्नात्वा स्नात्वा जले नित्यं नर्मदायाः शुचिस्मिता । (१६।१)

ततस्तुष्टा महाभागा देवी नारायणी नृप ॥ (१६।२)

प्रसन्ना ते महाभागे व्रतेन नियमेन च । (१७।१)

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रोहिणी शशिनः प्रिया ॥ (१७।२)

यथा भवामि न चिरात्तथा भवतु मानदे । (१८।१)

एवमस्त्विति सा चोक्त्वा भवानी भक्तवत्सला ॥ (१८।२)

स्तूयमाना मुनिगणैस्तत्रैवान्तरधीयत । (१९।१)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं रोहिणी शशिनः प्रिया ॥ (१९।२)

संजाता सर्वकालं तु वल्लभा नृपसत्तम । (२०।१)

तत्र तीर्थे तु या नारी नरो वा स्नानि भक्तितः ॥ (२०।२)

वल्लभा जायते सा तु भर्तुर् वै रोहिणी यथा । (२१।१)

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करोति वै ॥ (२१।२)

सप्तजन्मानि दाम्पत्यवियोगो न भवेत् क्वचित् ॥ (२२।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे रोहिणीसोमनाथतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२३।१)