श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । (१।२)

तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम् ॥ (१।३)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । (२।१)

वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत् फलमुत्तमम् ॥ (२।२)

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । (३।१)

अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः ॥ (३।२)

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । (४।१)

धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते ॥ (४।२)

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । (५।१)

व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम् ॥ (५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चत्रिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (६।१)