मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

अस्माहकं ततो गच्छेत् पितृतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

प्रेतत्वाद्यत्र मुच्यन्ते पिण्डेनैकेन पूर्वजाः ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

अस्माहकस्य माहात्म्यं कथयस्व ममानघ । (२।२)

स्नानदानेन यत्पुण्यं तथा पिण्डोदकेन च ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

पुरा कल्पे नृपश्रेष्ठ ऋषिदेवसमागमे । (३।२)

प्रश्नः पृष्टो मया तात यथा त्वमनुपृच्छसि ॥ (३।३)

एकत्र सागराः सप्त सप्रयागाः सपुष्कराः । (४।१)

नास्य साम्यं लभन्ते ते नात्र कार्या विचारणा ॥ (४।२)

सोमनाथं तु विख्यातं यत्सोमेन प्रतिष्ठितम् । (५।१)

तत्र सोमग्रहे पुण्यं तत्पुण्यं लभते नरः ॥ (५।२)

मासान्ते पितरो नृणां वीक्षन्ते सन्ततिं स्वकाम् । (६।१)

कश्चिद् अस्मत्कुले ऽस्माकं पिण्डमत्र प्रदास्यति ॥ (६।२)

प्रपितामहास्तथादित्याः श्रुतिरेषा सनातनी । (७।१)

एवं ब्रुवन्ति देवाश्च ऋषयः सतपोधनाः ॥ (७।२)

सकृत्पिण्डोदकेनैव शृणु पार्थिव यत्फलम् । (८।१)

द्वादशाब्दानि राजेन्द्र योगं भुक्त्वा सुशोभनम् ॥ (८।२)

युगे युगे महाराज अस्माहके पितामहाः । (९।१)

सर्वदा ह्यवलोकन्त आगच्छन्तं स्वगोत्रजम् ॥ (९।२)

भविष्यति किम् अस्माकम् अमावास्याप्यमाहके । (१०।१)

स्नानं दानं च ये कुर्युः पितॄणां तिलतर्पणम् ॥ (१०।२)

ते सर्वपापनिर्मुक्ताः सर्वान्कामांल्लभति वै । (११।१)

जलमध्ये ऽत्र भूपाल अग्नितीर्थं च तिष्ठति ॥ (११।२)

दर्शनात् तस्य तीर्थस्य पापराशिर्विलीयते । (१२।१)

स्नानमात्रेण राजेन्द्र ब्रह्महत्यां व्यपोहति ॥ (१२।२)

शुक्लाम्बरधरो नित्यं नियतः स जितेन्द्रियः । (१३।१)

एककालं तु भुञ्जानो मासं तीर्थस्य सन्निधौ ॥ (१३।२)

सुवर्णालंकृतानां तु कन्यानां शतदानजम् । (१४।१)

फलमाप्नोति सम्पूर्णं पितृलोके महीयते ॥ (१४।२)

पृथिव्याम् आसमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत् । (१५।१)

धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति धार्मिकः ॥ (१५।२)

उपवासी शुचिर्भूत्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात् । (१६।१)

अस्माहकं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् ॥ (१६।२)

कोटिवर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । (१७।१)

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः ॥ (१७।२)

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले जायेत रूपवान् । (१८।१)

कृत्वाभिषेकविधिना हयमेधफलं लभेत् ॥ (१८।२)

धनाढ्यो रूपवान्दक्षो दाता भवति धार्मिकः । (१९।१)

चतुर्वेदेषु यत्पुण्यं सत्यवादिषु यत्फलम् ॥ (१९।२)

तत्फलं लभते नूनं तत्र तीर्थे ऽभिषेचनात् । (२०।१)

तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं शम्भुना पुरा ॥ (२०।२)

हृदयेशः स्वयं विष्णुर् जपेद्देवं महेश्वरम् । (२१।१)

गन्धर्वाप्सरसश्चैव मरुतो मारुतास्तथा ॥ (२१।२)

विश्वेदेवाश्च पितरः सचन्द्राः सदिवाकराः । (२२।१)

मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ॥ (२२।२)

प्रचेताश्च वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च । (२३।१)

च्यवनो गालवश्चैव वामदेवो महामुनिः ॥ (२३।२)

वालखिल्याश्च गन्धारास्तृणबिन्दुश्च जाजलिः । (२४।१)

उद्दालकश्चर्ष्यशृङ्गो वसिष्ठश्च सनन्दनः ॥ (२४।२)

शुक्रश्चैव भरद्वाजो वात्स्यो वात्स्यायनस्तथा । (२५।१)

अगस्तिर्मित्रावरुणौ विश्वामित्रो मुनीश्वरः ॥ (२५।२)

गौतमश्च पुलस्त्यश्च पौलस्त्यः पुलहः क्रतुः । (२६।१)

सनातनस्तु कपिलो वाह्निः पञ्चशिखस्तथा ॥ (२६।२)

अन्ये ऽपि बहवस्तत्र मुनयः शंसितव्रताः । (२७।१)

क्रीडन्ति देवताः सर्व ऋषयः सतपोधनाः ॥ (२७।२)

मनुष्याश्चैव योगीन्द्राः पितरः सपितामहाः । (२८।१)

अस्माहके ऽत्र तिष्ठन्ति सर्व एव न संशयः ॥ (२८।२)

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । (२९।१)

येषां दत्तमुपस्थायि सुकृतं वापि दुष्कृतम् ॥ (२९।२)

अक्षयं तत्र तत्सर्वं यत्कृतं योधनीपुरे । (३०।१)

मातरं पितरं त्यक्त्वा सर्वबन्धुसुहृज्जनान् ॥ (३०।२)

धनं धान्यं प्रियान्पुत्रांस् तथा देहं नृपोत्तम । (३१।१)

गच्छते वायुभूतस्तु शुभाशुभसमन्वितः ॥ (३१।२)

अदृश्यः सर्वभूतानां परमात्मा महत्तरः । (३२।१)

शुभाशुभगतिं प्राप्तः कर्मणा स्वेन पार्थिव ॥ (३२।२)

युधिष्ठिर उवाच । (३३।१)

शुभाशुभं न बन्धूनां जायते केन हेतुना । (३३।२)

एकः प्रसूयते जन्तुरेक एव प्रलीयते ॥ (३३।३)

एको हि भुङ्क्ते सुकृतमेक एव हि दुष्कृतम् ॥ (३४।१)

मार्कण्डेय उवाच । (३५।१)

एष त्वयोक्तो नृपते महाप्रश्नः स्मृतो मया ॥ (३५।२)

पितामहमुखोद्गीतं श्रुतं ते कथयाम्यहम् । (३६।१)

यन्मे पितामहात्पूर्वं विज्ञातम् ऋषिसंसदि ॥ (३६।२)

न माता न पिता बन्धुः कस्यचिन्न सुहृत्क्वचित् । (३७।१)

कस्य न ज्ञायते रूपं वायुभूतस्य देहिनः ॥ (३७।२)

यद्येवं न भवेत्तात लोकस्य तु नरेश्वर । (३८।१)

अमर्यादं भवेन्नूनं विनश्यति चराचरम् ॥ (३८।२)

एवं ज्ञात्वा पूरा राजन्समस्तैर्लोककर्तृभिः । (३९।१)

मर्यादा स्थापिता लोके यथा धर्मो न नश्यति ॥ (३९।२)

धर्मे नष्टे मनुष्याणाम् अधर्मो ऽभिभवेत् पुनः । (४०।१)

ततः स्वधर्मचलनान्नरके गमनं ध्रुवम् ॥ (४०।२)

लोको निरङ्कुशः सर्वो मर्यादालङ्घने रतः । (४१।१)

मर्यादा स्थापिता तेन शास्त्रं वीक्ष्य महर्षिभिः ॥ (४१।२)

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । (४२।१)

पिण्डोदकप्रदानं च तथैवातिथिपूजनम् ॥ (४२।२)

पितरः पितामहाश्चैव तथैव प्रपितामहाः । (४३।१)

त्रयो देवाः स्मृतास्तात ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ॥ (४३।२)

पूजितैः पूजिताः सर्वे तथा मातामहास्त्रयः । (४४।१)

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन श्रुतिस्मृत्यर्थनोदितान् ॥ (४४।२)

धर्मं समाचरन्नित्यं पापांशेन न लिप्यते । (४५।१)

श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं मनसापि न लङ्घयेत् ॥ (४५।२)

इह लोके परे चैव यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः । (४६।१)

पितापुत्रौ सदाप्येकौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्धृतौ ॥ (४६।२)

विभक्तौ वाविभक्तौ वा श्रुतिस्मृत्यर्थतस्तथा । (४७।१)

उद्धरेदात्मनात्मानम् आत्मानम् अवसादयेत् ॥ (४७।२)

पिण्डोदकप्रदानाभ्यामृते पार्थ न संशयः । (४८।१)

एवं ज्ञात्वा प्रयत्नेन पिण्डोदकप्रदो भवेत् ॥ (४८।२)

आयुर्धर्मो यशस्तेजः सन्ततिश्चैव वर्धते । (४९।१)

पृथिव्यां सागरान्तायां पितृक्षेत्राणि यानि च ॥ (४९।२)

तानि ते सम्प्रवक्ष्यामि येषु दत्तं महाफलम् । (५०।१)

गयायां पुष्करे ज्येष्ठे प्रयागे नैमिषे तथा ॥ (५०।२)

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे प्रभासे कुरुनन्दन । (५१।१)

पिण्डोदकप्रदानेन यत्फलं कथितं बुधैः ॥ (५१।२)

अस्माहके तदाप्नोति नर्मदायां न संशयः । (५२।१)

तत्र ब्रह्मा मुरारिश्च रुद्रश्च उमया सह ॥ (५२।२)

इन्द्राद्या देवताः सर्वे पितरो मुनयस्तथा । (५३।१)

सागराः सरितश्चैव पर्वताश्च बलाहकाः ॥ (५३।२)

तिष्ठन्ति पितरः सर्वे सर्वतीर्थाधिकं ततः । (५४।१)

स्थिता ब्रह्मशिला तत्र गजकुम्भनिभा नृप ॥ (५४।२)

कलौ न दृश्या भवति प्रधानं यद्गयाशिरः । (५५।१)

वैशाखे मासि सम्प्राप्ते ऽमावास्यां नृपोत्तम ॥ (५५।२)

व्याप्य सा तिष्ठते तीर्थं गजकुम्भनिभा शिला । (५६।१)

तच्च गव्यूतिमात्रं हि तीर्थं ततः प्रवक्षते ॥ (५६।२)

तस्मिन्दिने तत्र गत्वा यस्तु श्राद्धप्रदो भवेत् । (५७।१)

पितॄणाम् अक्षया तृप्तिर्जायते शतवार्षिकी ॥ (५७।२)

अन्यस्यामप्यमावास्यां यः स्नात्वा विजितेन्द्रियः । (५८।१)

करोति मनुजः श्राद्धं विधिवन्मन्त्रसंयुतम् ॥ (५८।२)

तस्य पुण्यफलं यत्स्यात् तच्छृणुष्व नराधिप । (५९।१)

अग्निष्टोमाश्वमेधाभ्यां वाजपेयस्य यत्फलम् ॥ (५९।२)

तत्फलं समवाप्नोति यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत् । (६०।१)

रौरवादिषु सर्वेषु नरकेषु व्यवस्थिताः ॥ (६०।२)

पिता पितामहाद्याश्च पितृके मातृके तथा । (६१।१)

पिण्डोदकेन चैकेन तर्पणेन विशेषतः ॥ (६१।२)

क्रीडन्ति पितृलोकस्था यावद् आभूतसम्प्लवम् । (६२।१)

ये कर्मस्था विकर्मस्था ये जाताः प्रेतकल्मषाः ॥ (६२।२)

पिण्डेनैकेन मुच्यन्ते ते ऽपि तत्र न संशयः । (६३।१)

अस्माहके शिला दिव्या तिष्ठते गजसन्निभा ॥ (६३।२)

ब्रह्मणा निर्मिता पूर्वं सर्वपापक्षयंकरी । (६४।१)

उपर्यस्या यथान्यायं पितॄन् उद्दिश्य भारत ॥ (६४।२)

दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु दद्यात्पिण्डान्विचक्षणः । (६५।१)

भूमौ चान्नेन सिद्धेन श्राद्धं कृत्वा यथाविधि ॥ (६५।२)

श्राद्धिभ्यो वस्त्रयुग्मानि छत्रोपानत्कमण्डलु । (६६।१)

दक्षिणा विविधा देया पितॄन् उद्दिश्य भारत ॥ (६६।२)

यो ददाति द्विजश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । (६७।१)

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति न संशयः ॥ (६७।२)

अस्माहके महाराज पितरश्च पितामहाः । (६८।१)

वायुभूता निरीक्षन्ते आगच्छन्तं स्वगोत्रजम् ॥ (६८।२)

अत्र तीर्थे सुतो ऽभ्येत्य स्नात्वा तोयं प्रदास्यति । (६९।१)

श्राद्धं वा पिण्डदानं वा तेन यास्याम सद्गतिम् ॥ (६९।२)

स्नाने कृते तु ये केचिज् जायन्ते वस्त्रविप्लुषः । (७०।१)

प्रीणयेन्नरकस्थांस्तु तैः पितॄन् नात्र संशयः ॥ (७०।२)

केशोदबिन्दवस् तस्य ये चान्ये लेपभाजिनः । (७१।१)

तृप्यन्त्यनग्निनसंस्कारा यं मृताः स्युः स्वगोत्रजाः ॥ (७१।२)

तत्र तीर्थे तु ये केचिच् छ्राद्धं कृत्वा विधानतः । (७२।१)

नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्तः पितृसंहिताम् ॥ (७२।२)

वनस्पतिगते सोमे यदा सोमदिनं भवेत् । (७३।१)

अक्षयाल्लभते लोकान्पिण्डेनैकेन मानवः ॥ (७३।२)

अक्षयं तत्र वै सर्वं जायते नात्र संशयः । (७४।१)

नरकादुद्धरन्त्याशु जपन्ते पितृसंहिताम् ॥ (७४।२)

तस्मिंस्तीर्थे त्वमावास्यां पितॄन् उद्दिश्य भारत । (७५।१)

नीलं सर्वाङ्गसम्पूर्णं यो ऽभिषिच्य समुत्सृजेत् ॥ (७५।२)

तस्य पुण्यफलं वक्तुं न तु वाचस्पतिः क्षमः । (७६।१)

अस्माहके वृषोत्सर्गाद्यत्पुण्यं समवाप्यते ॥ (७६।२)

तव शुश्रूषणात् सर्वं तत्प्रवक्ष्यामि भारत । (७७।१)

रौरवादिषु ये किंचित् पच्यन्ते तस्य पूर्वजाः ॥ (७७।२)

वृषोत्सर्गेण तान्सर्वांस्तारयेदेकविंशतिम् । (७८।१)

लोहितो यस्तु वर्णेन मुखे पुच्छे च पाण्डुरः ॥ (७८।२)

पिङ्गः खुरविषाणाभ्यां स नीलो वृष उच्यते । (७९।१)

यस्तु सर्वाङ्गपिङ्गश्च श्वेतः पुच्छखुरेषु च ॥ (७९।२)

स पिङ्गो वृष इत्याहुः पितॄणां प्रीतिवर्धनः । (८०।१)

पारावतसवर्णश्च ललाटे तिलको भवेत् ॥ (८०।२)

तं वृषं बभ्रुमित्याहुः पूर्णं सर्वाङ्गशोभनम् । (८१।१)

सर्वाङ्गेष्व् एकवर्णो यः पिङ्गः पुच्छखुरेषु च ॥ (८१।२)

खुरपिङ्गं तमित्याहुः पितॄणां सद्गतिप्रदम् । (८२।१)

नीलं सर्वशरीरेण स्वारक्तनयनं दृढम् ॥ (८२।२)

तमेव नीलमित्याहुर्नीलः पञ्चविधः स्मृतः । (८३।१)

यस्तु वैश्यगृहे जातः स वै नीलो विशिष्यते ॥ (८३।२)

न वाहयेद्गृहे जातं वत्सकं तु कदाचन । (८४।१)

तेनैव च वृषोत्सर्गे पितॄणाम् अनृणो भवेत् ॥ (८४।२)

जातं तु स्वगृहे वत्सं द्विजन्मा यस्तु वाहयेत् । (८५।१)

पतन्ति पितरस्तस्य ब्रह्मकोकगता अपि ॥ (८५।२)

यथायथा हि पिबति पीत्वा धूनाति मस्तकम् । (८६।१)

पिबन्पितॄन् प्रीणयति नरकादुद्धरेद् धुनन् ॥ (८६।२)

यथा पुच्छाभिघातेन स्कन्धं गच्छन्ति बिन्दवः । (८७।१)

नरकादुद्धरन्त्याशु पतितान् गोत्रिणस् तथा ॥ (८७।२)

गर्जन्प्रावृषि काले तु विषाणाभ्यां भुवं लिखन् । (८८।१)

खुरेभ्यो या मृदुद्भूता तया संप्रीणयेद् ऋषीन् ॥ (८८।२)

पिबन्पितॄन् प्रीणयते खादनोल्लेखने सुरान् । (८९।१)

गर्जन्नृषिमनुष्यांश्च धर्मरूपो हि धर्मज ॥ (८९।२)

भूतैर्वापि पिशाचैर्वा चातुर्थिकज्वरेण वा । (९०।१)

गृहीतो ऽस्माहकं गच्छेत् सर्वेषाम् आधिनाशनम् ॥ (९०।२)

स्नात्वा तु विमले तोये दर्भग्रन्थिं निबन्धयेत् । (९१।१)

मस्तके बाहुमूले वा नाभ्यां वा गलके ऽपि वा ॥ (९१।२)

गत्वा देवसमीपं च प्रादक्षिण्येन केशवम् । (९२।१)

ततः समुच्चरन् मन्त्रं गायत्र्या वाथ वैष्णवम् ॥ (९२।२)

नारायणं शरण्येशं सर्वदेवनमस्कृतम् । (९३।१)

नमो यज्ञाङ्गसम्भूत सर्वव्यापिन्नमो ऽस्तु ते ॥ (९३।२)

नमो नमस्ते देवेश पद्मगर्भ सनातन । (९४।१)

दामोदर जयानन्त रक्ष मां शरणागतम् ॥ (९४।२)

त्वं कर्ता त्वं च हर्ता च जगत् यस्मिंश्चराचरे । (९५।१)

त्वं पालयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥ (९५।२)

प्रसीद देवदेवेश सुप्तमङ्गं प्रबोधय । (९६।१)

त्वद्ध्याननिरतो नित्यं त्वद्भक्तिपरमो हरे ॥ (९६।२)

इति स्तुतो मया देव प्रसादं कुरु मे ऽच्युत । (९७।१)

मां रक्ष रक्ष पापेभ्यस्त्रायस्व शरणागतम् ॥ (९७।२)

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । (९८।१)

पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत् ॥ (९८।२)

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । (९९।१)

पिण्डनिर्वपणं कृत्वा वाचयेत्स्वस्तिकं ततः ॥ (९९।२)

एवं स्तुत्वा च देवेशं दानवान्तकरं हरिम् । (१००।१)

पुनरुक्तेन वै स्नात्वा ततो विप्रांस्तु भोजयेत् ॥ (१००।२)

वेदोक्तेन विधानेन स्नानं कृत्वा यथाविधि । (१०१।१)

एवं तान्वाचयित्वा तु ततो विप्रान्विसर्जयेत् ॥ (१०१।२)

यत्तत्रोच्चरितं किंचित्तद्विप्रेभ्यो निवेदयेत् । (१०२।१)

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा नारी वा भक्तितत्परा । (१०२।२)

शक्तितो दक्षिणां दद्यात्कृत्वा श्राद्धं यथाविधि ॥ (१०२।३)

तत्र तीर्थे नरो यावत् स्नापयेद् विधिपूर्वकम् । (१०३।१)

क्षीरेण मधुना वापि दध्ना वा शीतवारिणा ॥ (१०३।२)

तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम् । (१०४।१)

अयने विषुवे चैव युगादौ सूर्यसंक्रमे ॥ (१०४।२)

पुष्पैः सम्पूज्य देवेशं नैवेद्यं यः प्रदापयेत् । (१०५।१)

सो ऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति पुष्कलम् ॥ (१०५।२)

तत्र तीर्थे तु यो राजन् सूर्यग्रहणम् आचरेत् । (१०६।१)

सूर्यतेजोनिभैर्यानैर्विष्णुलोके महीयते ॥ (१०६।२)

तत्र तीर्थे तु यः श्राद्धं पितृभ्यः सम्प्रयच्छति । (१०७।१)

सत्पुत्रेण च तेनैव सम्प्राप्तं जन्मनः फलम् ॥ (१०७।२)

इति श्रुत्वा ततो देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । (१०८।१)

ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च स्थापयांचक्रुर् ईश्वरम् ॥ (१०८।२)

सर्वरोगोपशमनं सर्वपातकनाशनम् । (१०९।१)

यस्तु संवत्सरं पूर्णममावास्यां तु भावितः ॥ (१०९।२)

पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । (११०।१)

त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा ॥ (११०।२)

यत्पुण्यं श्राद्धकर्तॄणां तदिहैव भवेद्ध्रुवम् । (१११।१)

तिलोदकं कुशैर्मिश्रं यो दद्याद्दक्षिणामुखः ॥ (१११।२)

मन्वादौ च युगादौ च व्यतीपाते दिनक्षये । (११२।१)

यो दद्यात् पितृमातृभ्यः सो ऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ (११२।२)

अस्माहके नरो यस्तु स्नात्वा सम्पूजयेद्धरिम् । (११३।१)

ब्रह्माणं शङ्करं भक्त्या कुर्याज् जागरणक्रियाम् ॥ (११३।२)

सर्वपापविनिर्मुक्तः शक्रातिथ्यमवाप्नुयात् । (११४।१)

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यः पश्यति जनार्दनम् ॥ (११४।२)

विशेषविधिनाभ्यर्च्य प्रणम्य च पुनःपुनः । (११५।१)

सपुत्रेण च तेनैव पितॄणां विहिता गतिः ॥ (११५।२)

एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । (११६।१)

सत्कार्यकारणोपेताः सुसूक्ष्माः सुमहाफलाः ॥ (११६।२)

एतत्ते कथितं राजन्महापातकनाशनम् । (११७।१)

अस्माहकस्य माहात्म्यं किमन्यत् परिपृच्छसि ॥ (११७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे अस्माहकतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (११८।१)