श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततः परं महाराज चत्वारिंशत्क्रमान्तरे । (१।२)

शालग्रामं ततो गच्छेत् सर्वदैवतपूजितम् ॥ (१।३)

यत्रादिदेवो भगवान्वासुदेवस्त्रिविक्रमः । (२।१)

स्वयं तिष्ठति लोकात्मा सर्वेषां हितकाम्यया ॥ (२।२)

नारदेन तपस्तप्त्वा कृता शाला द्विजन्मनाम् । (३।१)

सिद्धिक्षेत्रं भृगुक्षेत्रं ज्ञात्वा रेवातटे स्वयम् ॥ (३।२)

शालग्रामाभिधो देवो विप्राणां त्वधिवासितः । (४।१)

साधूनां चोपकाराय वासुदेवः प्रतिष्ठितः ॥ (४।२)

योगिनामुपकाराय योगिध्येयो जनार्दनः । (५।१)

शालग्रामेति तेनैव नर्मदातटमाश्रितः ॥ (५।२)

मासि मार्गशिरे शुक्ला भवत्येकादशी यदा । (६।१)

स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तद्दिनं समुपोषयेत् ॥ (६।२)

रात्रौ जागरणं कुर्यात् सम्पूज्य च जनार्दनम् । (७।१)

पुनः प्रभातसमये द्वादश्यां नर्मदाजले ॥ (७।२)

स्नात्वा संतर्प्य देवांश्च पितॄन्मातॄस् तथैव च । (८।१)

श्राद्धं कृत्वा ततः पश्चात् पितृभ्यो विधिपूर्वकम् ॥ (८।२)

शक्तितो ब्राह्मणान्पूज्य स्वर्णवस्त्रान्नदानतः । (९।१)

क्षमापयित्वा तान्विप्रांस्तथा देवं खगध्वजम् ॥ (९।२)

एवं कृते महाराज यत्पुण्यं च भवेन्नॄणाम् । (१०।१)

शृणुष्वावहितो भूत्वा तत्पुण्यं नृपसत्तम ॥ (१०।२)

न शोकदुःखे प्रतिपत्स्यतीह जीवन्मृतो याति मुरारिसाम्यम् । (११।१)

महान्ति पापानि विसृज्य दुग्धं पुनर्न मातुः पिबते स्तनोद्यत् ॥ (११।२)

शालग्रामं पश्यते यो हि नित्यं स्नात्वा जले नार्मदे ऽघौघहारे । (१२।१)

स मुच्यते ब्रह्महत्यादिपापैर्नारायणानुस्मरणेन तेन ॥ (१२।२)

वसन्ति ये संन्यसित्वा च तत्र निगृह्य दुःखानि विमुक्तसङ्घाः । (१३।१)

ध्यायन्तो वै सांख्यवृत्त्या तुरीयं पदं मुरारेस्ते ऽपि तत्रैव यान्ति ॥ (१३।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शालग्रामतीर्थमहात्म्यवर्णनं नामाष्टाशीत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१४।१)