मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम् ॥ (१।३)

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । (२।१)

शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम् ॥ (२।२)

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । (३।१)

तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले ॥ (३।२)

देवान् ऋषीन् पितॄंश्चान्यांस् तर्पयेत् तिलवारिणा । (४।१)

हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात् संतर्प्य च हुताशनम् ॥ (४।२)

गन्धमाल्यैस् तथा धूपैस् ततः सम्पूजयेच्छिवम् । (५।१)

अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम् ॥ (५।२)

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । (६।१)

गीयमानस्तु गन्धर्वैर् रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (६।२)

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि ॥ (७।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शिखितीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम द्व्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः ॥ (८।१)