श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । (१।२)

यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः ॥ (१।३)

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । (२।१)

दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः ॥ (२।२)

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । (३।१)

अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे ॥ (३।२)

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । (४।१)

सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः ॥ (४।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । (५।१)

पूजयेद् भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ (५।२)

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । (६।१)

दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत् फलम् ॥ (६।२)

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । (७।१)

तत् प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः ॥ (७।२)

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । (८।१)

सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात् ॥ (८।२)

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । (९।१)

स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः ॥ (९।२)

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । (१०।१)

तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात् ॥ (१०।२)

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । (११।१)

निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना ॥ (११।२)

ते धन्यास्ते महात्मानस् तेषां जन्म सुजीवितम् । (१२।१)

स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम् ॥ (१२।२)

सूर्यलोके वसेत् तावद् यावद् आभूतसम्प्लवम् ॥ (१३।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सांवौरेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१४।१)