श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत राजेन्द्र देवतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

येन देवास्त्रयस्त्रिंशत् स्नात्वा सिद्धिं परां गताः ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

कथं तात सुराः सर्वे दानवैर्बलवत्तरैः । (२।२)

निर्जितास्तत्र तीर्थे च स्नात्वा सिद्धिं परां गताः ॥ (२।३)

मार्कण्डेय उवाच । (३।१)

पुरा दैत्यगणैरुग्रैर्युद्धे ऽतिबलवत्तरैः । (३।२)

इन्द्रो देवगणैः सार्द्धं स्वराज्याच्च्यावितो नृप ॥ (३।३)

हस्त्यश्वरथयानौघैर्मर्दयित्वा वरूथिनीम् । (४।१)

विध्वस्ता भेजिरे मार्गं प्रहारैर् जर्जरीकृताः ॥ (४।२)

जम्भशुम्भैश्च कूष्माण्डकुहकादिभिः । (५।१)

वेपमानार्दिताः सर्वे ब्रह्माणमुपतस्थिरे ॥ (५।२)

प्रणम्य शिरसा देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । (६।१)

तदा विज्ञापयामासुर्देवा वह्निपुरोगमाः ॥ (६।२)

पश्य पश्य महाभाग दानवैः शकलीकृताः । (७।१)

वियोजिताः पुत्रदारैस्त्वामेव शरणं गताः ॥ (७।२)

परित्रायस्व देवेश सर्वलोकपितामह । (८।१)

नान्या गतिः सुरेशान त्वां मुक्त्वा परमेश्वर ॥ (८।२)

ब्रह्मोवाच । (९।१)

दानवानां विघातार्थं नर्मदातटम् आस्थिताः । (९।२)

तपः कुरुध्वं स्वस्थाः स्थ तपो हि परमं बलम् ॥ (९।३)

नान्योपायो न वै मन्त्रो विद्यते न च मे क्रिया । (१०।१)

विना रेवाजलं पुण्यं सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१०।२)

दारिद्र्यव्याधिमरणबन्धनव्यसनानि च । (११।१)

एतानि चैव पापस्य फलानीति मतिर्मम ॥ (११।२)

एवं ज्ञात्वा ततश्चैव तपः कुरुत दुष्करम् । (१२।१)

तथा चैव सुराः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः ॥ (१२।२)

तच्छ्रुत्वा वचनं तथ्यं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । (१३।१)

नर्मदाम् आगताः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः ॥ (१३।२)

चेरुर्वै तत्र विपुलं तपः सिद्धिमवाप्नुवन् । (१४।१)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं देवतीर्थम् अनुत्तमम् ॥ (१४।२)

गीयते त्रिषु लोकेषु सर्वपापक्षयंकरम् । (१५।१)

तत्र गत्वा च यो मर्त्यो विधिना संयतेन्द्रियः ॥ (१५।२)

स्नानं समाचरेद्भक्त्या स लभेन्मौक्तिकं फलम् । (१६।१)

यस्तु भोजयते विप्रांस्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप ॥ (१६।२)

स लभेन्मुख्यविप्राणां फलं साहस्रिकं नृप । (१७।१)

तत्र देवशिला रम्या महापुण्यविवर्धिनी ॥ (१७।२)

संन्यासेन मृता ये तु तेषां स्याद् अक्षया गतिः । (१८।१)

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात् तस्मिंस् तीर्थे नराधिप ॥ (१८।२)

रुद्रलोके वसेत् तावद् यावद् आभूतसंप्लवम् । (१९।१)

एवं स्नानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् ॥ (१९।२)

सुकृतं दुष्कृतं वा ऽपि तत्र तीर्थे ऽक्षयं भवेत् । (२०।१)

एष ते विधिरुद्दिष्ट उत्पत्तिश्चैव भारत ॥ (२०।२)

देवतीर्थस्य निखिला यथा वै शङ्कराच्छ्रुता । (२१।१)

पठन्ति ये पापहरं सर्वदुःखविमोचनम् ॥ (२१।२)

देवतीर्थस्य चरितं देवलोकं व्रजन्ति ते ॥ (२२।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे देवतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तविंशो ऽध्यायः ॥ (२३।१)