श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापप्रणाशनम् ॥ (१।३)

सिद्धेश्वरमिति ख्यातं महापातकनाशनम् । (२।१)

यत्र शुद्धिं परां प्राप्तो देवदेवो महेश्वरः । (२।२)

पुरा हत्यायुतः पार्थ देवदेवस् त्रिशूलधृक् ॥ (२।३)

पुरा पञ्चशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः । (३।१)

तेनानृतं वचश्चोक्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ॥ (३।२)

तच्छ्रुत्वा सहसा तस्मै चुकोप परमेश्वरः । (४।१)

छेदयामास भगवान्मूर्धानं करजैस्तदा ॥ (४।२)

तस्य तत्करसंलग्नं च्यवते न कदाचन । (५।१)

ततो हि देवदेवेशः पर्यटन् पृथिवीमिमाम् ॥ (५।२)

ततो वाराणसीं प्राप्तस्तस्यां तदपतच्छिरः । (६।१)

पतिते तु कपाले च ब्रह्महत्या न मुञ्चति ॥ (६।२)

ततस्तु सागरे गत्वा पूर्वे च दक्षिणे तथा । (७।१)

पश्चिमे चोत्तरे पार्थ देवदेवो महेश्वरः ॥ (७।२)

पर्यटन्सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । (८।१)

नर्मदादक्षिणे कूले सुतीर्थं प्राप्तवान् प्रभुः ॥ (८।२)

कुलकोटिं समासाद्य प्रार्थयामास चात्मवान् । (९।१)

प्रायश्चित्तं ततः कृत्वा बभूव गतकल्मषः ॥ (९।२)

ततो निष्कल्मषो जातो देवदेवो महेश्वरः । (१०।१)

हत्वा सुरेभ्यस्तत्स्थानं ततश्चान्तर्दधे प्रभुः ॥ (१०।२)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं शुद्धरुद्रेति कीर्तितम् । (११।१)

विख्यातं त्रिषु लोके ब्रह्महत्याहरं परम् ॥ (११।२)

मासे मासे सिते पक्षे ऽमावास्यायां युधिष्ठिर । (१२।१)

स्नात्वा तत्र विधानेन तर्पयेत् पितृदेवताः ॥ (१२।२)

दद्यात् पिण्डं पितॄणां तु भावितेनान्तरात्मना । (१३।१)

तस्य ते द्वादशाब्दानि सुतृप्ताः पितरो नृप ॥ (१३।२)

गन्धधूपप्रदीपाद्यैरभ्यर्च्य परमेश्वरम् । (१४।१)

शुद्धेश्वराभिधानं तु शिवलोके महीयते ॥ (१४।२)

एतत्ते कथितं राजञ्छुद्धरुद्रम् अनुत्तमम् । (१५।१)

मया श्रुतं यथा देवसकाशाच्छूलपाणिनः । (१५।२)

मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (१५।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शुद्धेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१६।१)