मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल भद्रकालीतिसङ्गमम् । (१।२)

शूलतीर्थमिति ख्यातं स्वयं देवेन निर्मितम् ॥ (१।३)

पञ्चायतनमध्ये तु तिष्ठते परमेश्वरः । (२।१)

शूलपाणिर्महादेवः सर्वदेवतपूजितः ॥ (२।२)

स सङ्गमो नृपश्रेष्ठ नित्यं देवैर्निषेवितः । (३।१)

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य स्नानदानाद्विशेषतः ॥ (३।२)

दौर्भाग्यं दुर्निमित्तं च ह्यभिशापो नृपग्रहः । (४।१)

यदन्यद्दुष्कृतं कर्म नश्यते शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (४।२)

युधिष्ठिर उवाच । (५।१)

कथं शूलेश्वरी देवी कथं शूलेश्वरो हरः । (५।२)

प्रथितो नर्मदातीरे एतद्विस्तरतो वद ॥ (५।३)

मार्कण्डेय उवाच । (६।१)

बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः । (६।२)

वृत्तिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः ॥ (६।३)

अशोकाश्रममध्यस्थो वृक्षमूले महातपाः । (७।१)

ऊर्ध्वबाहुर्महातेजास्तस्थौ मौनव्रतान्वितः ॥ (७।२)

तस्य कालेन महता तीव्रे तपसि वर्ततः । (८।१)

तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः ॥ (८।२)

अनुसर्प्यमाणा बहुभिः पुरुषैर् भरतर्षभ । (९।१)

ते तस्यावसथे लोप्त्रं न्यदधुः कुरुनन्दन ॥ (९।२)

निधाय च तदा लीनास्तत्रैवाश्रममण्डले । (१०।१)

तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस् तद्रक्षिणां बलम् ॥ (१०।२)

आजगाम ततो ऽपश्यंस्तम् ऋषिं तस्करानुगाः । (११।१)

तमपृच्छंस्तदा वृत्तं रक्षिणस्तं तपोधनम् ॥ (११।२)

वद केन पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम । (१२।१)

तेन गच्छामहे ब्रह्मन् यथा शीघ्रतरं वयम् ॥ (१२।२)

तथा तु वचनं तेषां ब्रुवतां स तपोधनः । (१३।१)

न किंचिद् वचनं राजन्नवदत्साध्वसाधु वा ॥ (१३।२)

ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वन्तस्तमाश्रमम् । (१४।१)

संयम्यैनं ततो राज्ञे सर्वान् दस्यून् न्यवेदयन् ॥ (१४।२)

तं राजा सहितैश् चोरैर् अन्वशाद् वध्यताम् इति । (१५।१)

सम्बध्य तं च तैर् राजञ्छूले प्रोतो महातपाः ॥ (१५।२)

ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा । (१६।१)

प्रतिजग्मुर् महीपाल धनान्यादाय तान्यथ ॥ (१६।२)

शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता तदा । (१७।१)

ध्यायन्देवं त्रिलोकेशं शङ्करं तमुमापतिम् ॥ (१७।२)

बहुकालं महेशानं मनसाध्याय संस्थितः । (१८।१)

निराहारो ऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत ॥ (१८।२)

धारयामास विप्राणाम् ऋषभः स हृदा हरिम् । (१९।१)

शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन कृतं तदा ॥ (१९।२)

सन्तापं परमं जग्मुः श्रुत्वैतन् मुनयो ऽखिलाः । (२०।१)

ते रात्रौ शकुना भूत्वा संन्यवर्तन्त भारत ॥ (२०।२)

दर्शयन्तो मुनेः शक्तिं तमपृच्छन् द्विजोत्तमम् । (२१।१)

श्रोतुम् इच्छाम ते ब्रह्मन् किं पापं कृतवानसि ॥ (२१।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (२२।१)

ततः स मुनिशार्दूलस् तान् उवाच तपोधनान् । (२२।२)

दोषतः किं गमिष्यामि न हि मे ऽन्यो पराध्यति ॥ (२२।३)

एवमुक्त्वा ततः सर्वान् आचचक्षे ततो मुनिः । (२३।१)

मुनयश्च ततो राज्ञे द्वितीये ऽह्नि न्यवेदयन् ॥ (२३।२)

राजा तु तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रान्तः सह बन्धुभिः । (२४।१)

प्रसादयामास तदा शूलस्थम् ऋषिसत्तमम् ॥ (२४।२)

राजोवाच । (२५।१)

यन्मया ऽपकृतं तात तवाज्ञानवशाद्बहु । (२५।२)

प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुम् अर्हसि ॥ (२५।३)

एवमुक्तस् ततो राज्ञा प्रसादम् अकरोन् मुनिः । (२६।१)

कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत् ॥ (२६।२)

अवतीर्यमाणस्तु मुनिः शूले मांसत्वम् आगते । (२७।१)

अतिसंपीडितो विप्रः शङ्करं मनसागमत् ॥ (२७।२)

संध्यातः शङ्करस् तेन बहुकालोपवासतः । (२८।१)

प्रादुर्भूतो महादेवः शूलं तस्य तथाछिनत् ॥ (२८।२)

शूलमूलस्थितः शम्भुस्तुष्टः प्राह पुनःपुनः । (२९।१)

ब्रूहि किं क्रियतां विप्र सत्त्वस्थानपरायण ॥ (२९।२)

अदेयमपि दास्यामि तुष्टो ऽस्म्यद्योमया सह । (३०।१)

किं तु सत्यवतां लोके सिद्धिर्न स्याच्च भूयसी ॥ (३०।२)

स्वकर्मणो ऽनुरूपं हि फलं भुञ्जन्ति जन्तवः । (३१।१)

शुभेन कर्मणा भूतिर्दुःखं स्यात् पातकेन तु ॥ (३१।२)

बहुभेदप्रभिन्नं तु मनुष्येषु विपच्यते । (३२।१)

केषां दरिद्रभावेन केषां धनविपत्तिजम् ॥ (३२।२)

सन्तत्यभावजं केषां केषांचित् तद्विपर्ययः । (३३।१)

तथा दुर्वृत्तितस्तेषां फलमाविर्भवेन् नृणाम् ॥ (३३।२)

केषांचित्पुत्रमरणे वियोगात् प्रियमित्रयोः । (३४।१)

राजचौराग्नितः केषां दुःखं स्याद्दैवनिर्मितम् ॥ (३४।२)

तच्छरीरे तु केषांचित्कर्मणा सम्प्रदृश्यते । (३५।१)

जराश्च विविधाः केषां दृश्यन्ते व्याधयस् तथा ॥ (३५।२)

दृश्यन्ते चाभिशापाश्च पूर्वकर्मानुसंचिताः । (३६।१)

कष्टाः कष्टतरावस्था गताः केचिद् अनागसः ॥ (३६।२)

पूर्वकर्मविपाकेन धर्मेण तपसि स्थिताः । (३७।१)

दान्ताः स्वदारनिरता भूरिदाः परिपूजकाः ॥ (३७।२)

ह्रीमन्तो नयसंयुक्ता अन्ये बहुगुणैर् युताः । (३८।१)

दुर्गमामापदं प्राप्य निजकर्मसमुद्भवाम् ॥ (३८।२)

न संज्वरन्ति ये मर्त्या धर्मनिन्दां न कुर्वते । (३९।१)

इदमेव तपो मत्वा क्षिपन्ति सुविचेतसः ॥ (३९।२)

हा भ्रातर्मातः पुत्रेति कष्टेषु न वदन्ति ये । (४०।१)

स्मरन्ति मां महेशानमथवा पुष्करेक्षणम् ॥ (४०।२)

दुष्कृतं पूर्वजं भोक्तुं ध्रुवं तदुपशाम्यति ॥ (४१।१)

दिनानि यावन्ति वसेत्स कष्टे यथाकृतं चिन्तयद् देवमीशम् । (४२।१)

तावन्ति सौम्यानि कृतानि तेन भवन्ति विप्र श्रुतिनोदनैषा ॥ (४२।२)

यस्मात्त्वया कष्टगतेन नित्यं स्मृतश्चाहं मनसा पूजितश्च । (४३।१)

गौरीसहायस्तेन इहागतो ऽस्मि ब्रूह्यद्य कृत्यं क्रियतां किं नु विप्र ॥ (४३।२)

माण्डव्य उवाच । (४४।१)

तुष्टो यद्युमया सार्धं वरदो यदि शङ्कर । (४४।२)

तदा मे शूलसंस्थस्य संशयं परमं वद ॥ (४४।३)

न रुजा मम कापि स्याच्छूलसंप्रोतिते ऽगके । (४५।१)

अमृतस्रावि तच्छूलं प्रभावात् कस्य शंस मे ॥ (४५।२)

श्रीशूलपाणिर् उवाच । (४६।१)

शूलस्थेन त्वया विप्र मनसा चिन्तितो ऽस्मि यत् । (४६।२)

अनयानां निहन्ताहं दुःखानां विनिबर्हणः ॥ (४६।३)

ध्यातमात्रो ह्यहं विप्र पाताले वापि संस्थितः । (४७।१)

शूलमूले त्वहं शम्भुरग्रे देवी स्वयं स्थिता । (४७।२)

जगन्माताम्बिका देवी त्वामृतेनान्वपूरयत् ॥ (४७।३)

माण्डव्य उवाच । (४८।१)

पूर्वमेव स्थितो यस्माच्छूलं व्याप्योमया सह । (४८।२)

प्रसादप्रवणो मह्यमिदानीं चानया सह ॥ (४८।३)

यस्याः संस्मरणाद् एव दौर्भाग्यं प्रलयं व्रजेत् । (४९।१)

न दौर्भाग्यात् परं लोके दुःखाद्दुःखतरं किल ॥ (४९।२)

किलैवं श्रूयते गाथा पुराणेषु सुरोत्तम । (५०।१)

त्रैलोक्यं दहतस् तुभ्यं सौभाग्यमेकतां गतम् ॥ (५०।२)

विष्णोर्वक्षःस्थलं प्राप्य तत्स्थितं चेति नः श्रुतम् । (५१।१)

पीतं तद्वक्षसस्त्रस्तदक्षेण परमेष्ठिना ॥ (५१।२)

तस्मात् सतीति संजज्ञ इयमिन्दीवरेक्षणा । (५२।१)

यजतस्तस्य देवेश तव मानावखण्डनात् ॥ (५२।२)

जुहावाग्नौ तु सा देवी ह्यात्मानं प्राणसंज्ञिकम् । (५३।१)

आत्मानं भस्मसात्कृत्वा प्रालेयाद्रेस्ततः सुता ॥ (५३।२)

मेनकायां प्रभो जाता साम्प्रतं या ह्युमाभिधा । (५४।१)

अनादिनिधना देवी ह्यप्रतर्क्या सुरेश्वर ॥ (५४।२)

यदि तुष्टो ऽसि देवेश ह्युमा मे वरदा यदि । (५५।१)

उभावप्यत्र वै स्थाने स्थितौ शूलाग्रमूलयोः ॥ (५५।२)

अवतारो यत्र तत्र संस्थितिं वै ततः कुरु ॥ (५६।१)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (५७।१)

तेनैवमुक्ते सहसा कृत्वा भूमण्डलं द्विधा । (५७।२)

निःसृतौ शूलमूलाग्राल्लिङ्गार्चाप्रतिरूपिणौ ॥ (५७।३)

प्रद्योतयद्दिशः सर्वा लिङ्गं मूले प्रदृश्यते । (५८।१)

वामतः प्रतिमा देवी तदा शूलेश्वरी स्थिता ॥ (५८।२)

विलोभयन्ती च जगद्भाति पूरयती दिशः । (५९।१)

दृष्ट्वा कृताञ्जलिपुटः स्तुतिं चक्रे द्विजोत्तमः ॥ (५९।२)

माण्डव्य उवाच । (६०।१)

त्वमस्य जगतो माता जगत्सौभाग्यदेवता । (६०।२)

न त्वया रहितं किंचिद् ब्रह्माण्डे ऽस्ति वरानने ॥ (६०।३)

प्रसादं कुरु धर्मज्ञे मम त्वाज्ञप्तुम् अर्हसि । (६१।१)

ईदृशेनैव रूपेण केषु स्थानेषु तिष्ठसि । (६१।२)

प्रसादप्रवणा भूत्वा वद तानि महेश्वरि ॥ (६१।३)

श्रीदेव्युवाच । (६२।१)

सर्वगा सर्वभूतेषु द्रष्टव्या सर्वतो भुवि । (६२।२)

सर्वलोकेषु यत्किंचिद्विहितं न मया विना ॥ (६२।३)

तथापि येषु स्थानेषु द्रष्टव्या सिद्धिम् ईप्सुभिः । (६३।१)

स्मर्तव्या भूतिकामेन तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः ॥ (६३।२)

वाराणस्यां विशालाक्षी नैमिषे लिङ्गधारिणी । (६४।१)

प्रयागे ललिता देवी कामुका गन्धमादने ॥ (६४।२)

मानसे कुमुदा नाम विश्वकाया तथा ऽपरे । (६५।१)

गोमन्ते गोमती नाम मन्दरे कामचारिणी ॥ (६५।२)

मदोत्कटा चैत्ररथे हयन्ती हास्तिने पुरे । (६६।१)

कान्यकुब्जे स्थिता गौरी रम्भा ह्यमलपर्वते ॥ (६६।२)

एकाम्रके कीर्तिमती विश्वां विश्वेश्वरे विदुः । (६७।१)

पुष्करे पुरुहूता च केदारे मार्गदायिनी ॥ (६७।२)

नन्दा हिमवतः प्रस्थे गोकर्णे भद्रकर्णिका । (६८।१)

स्थानेश्वरे भवानी तु बिल्वके बिल्वपत्त्रिका ॥ (६८।२)

श्रीशैले माधवी नाम भद्रे भद्रेश्वरीति च । (६९।१)

जया वराहशैले तु कमला कमलालये ॥ (६९।२)

रुद्रकोट्यां तु कल्याणी काली कालञ्जरे तथा । (७०।१)

महालिङ्गे तु कपिला माकोटे मुकुटेश्वरी ॥ (७०।२)

शालिग्रामे महादेवी शिवलिङ्गे जलप्रिया । (७१।१)

मायापुर्यां कुमारी तु संताने ललिता तथा ॥ (७१।२)

उत्पलाक्षी सहस्राक्षे हिरण्याक्षे महोत्पला । (७२।१)

गयायां विमला नाम मङ्गला पुरुषोत्तमे ॥ (७२।२)

विपाशायाममोघाक्षी पाटला पुण्ड्रवर्धने । (७३।१)

नारायणी सुपार्श्वे तु त्रिकूटे भद्रसुन्दरी ॥ (७३।२)

विपुले विपुला नाम कल्याणी मलयाचले । (७४।१)

कोटवी कोटितीर्थेषु सुगन्धा गन्धमादने ॥ (७४।२)

गोदाश्रमे त्रिसन्ध्या तु गङ्गाद्वारे रतिप्रिया । (७५।१)

शिवचण्डे सभानन्दा नन्दिनी देविकातटे ॥ (७५।२)

रुक्मिणी द्वारवत्यां तु राधा वृन्दावने वने । (७६।१)

देवकी मथुरायां तु पाताले परमेश्वरी ॥ (७६।२)

चित्रकूटे तथा सीता विन्ध्ये विन्ध्यनिवासिनी । (७७।१)

सह्याद्रावेकवीरा तु हरिश्चन्द्रे तु चण्डिका ॥ (७७।२)

रमणा रामतीर्थे तु यमुनायां मृगावती । (७८।१)

करवीरे महालक्ष्मी रूपादेवी विनायके ॥ (७८।२)

आरोग्या वैद्यनाथे तु महाकाले महेश्वरी । (७९।१)

अभयेत्युष्णतीर्थे तु मृगी वा विन्ध्यकन्दरे ॥ (७९।२)

माण्डव्ये माण्डुकी नाम स्वाहा माहेश्वरे पुरे । (८०।१)

छागलिङ्गे प्रचण्डा तु चण्डिकामरकण्टके ॥ (८०।२)

सोमेश्वरे वरारोहा प्रभासे पुष्करावती । (८१।१)

वेदमाता सरस्वत्यां पारा पारातटे मुने ॥ (८१।२)

महालये महाभागा पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी । (८२।१)

सिंहिका कृतशौचे तु कर्तिके चैव शांकरी ॥ (८२।२)

उत्पलावर्तके लोला सुभद्रा शोणसङ्गमे । (८३।१)

मता सिद्धवटे लक्ष्मीस् तरंगा भारताश्रमे ॥ (८३।२)

जालन्धरे विश्वमुखी तारा किष्किन्धपर्वते । (८४।१)

देवदारुवने पुष्टिर्मेधा काश्मीरमण्डले ॥ (८४।२)

भीमादेवी हिमाद्रौ तु पुष्टिर्वस्त्रेश्वरे तथा । (८५।१)

कपालमोचने शुद्धिर्माता कायावरोहणे ॥ (८५।२)

शङ्खोद्धारे ध्वनिर्नाम धृतिः पिण्डारके तथा । (८६।१)

काला तु चन्द्रभागायामच्छोदे शक्तिधारिणी ॥ (८६।२)

वेणायाममृता नाम बदर्यामुर्वशी तथा । (८७।१)

ओषधी चोत्तरकुरौ कुशद्वीपे कुशोदका ॥ (८७।२)

मन्मथा हेमकूटे तु कुमुदे सत्यवादिनी । (८८।१)

अश्वत्थे वन्दिनीका तु निधिर्वैश्रवणालये ॥ (८८।२)

गायत्री वेदवदने पार्वती शिवसन्निधौ । (८९।१)

देवलोके तथेन्द्राणी ब्रह्मास्ये तु सरस्वती ॥ (८९।२)

सूर्यबिम्बे प्रभा नाम मातॄणां वैष्णवी मता । (९०।१)

अरुन्धती सतीनां तु रामासु च तिलोत्तमा ॥ (९०।२)

चित्रे ब्रह्मकला नाम शक्तिः सर्वशरीरिणाम् । (९१।१)

शूलेश्वरी भृगुक्षेत्रे भृगौ सौभाग्यसुन्दरी ॥ (९१।२)

एतदुद्देशतः प्रोक्तं नामाष्टशतमुत्तमम् । (९२।१)

अष्टोत्तरं च तीर्थानां शतमेतद् उदाहृतम् ॥ (९२।२)

इदमेव परं विप्र सर्वेषां तु भविष्यति । (९३।१)

पठत्यष्टोत्तरशतं नाम्नां यः शिवसन्निधौ ॥ (९३।२)

स मुच्यते नरः पापैः प्राप्नोति स्त्रियमीप्सिताम् । (९४।१)

स्नात्वा नारी तृतीयायां मां समभ्यर्च्य भक्तितः ॥ (९४।२)

न सा स्याद्दुःखिनी जातु मत्प्रभावान्नरोत्तम । (९५।१)

नित्यं मद्दर्शने नारी नियताया भविष्यति ॥ (९५।२)

पतिपुत्रकृतं दुःखं न सा प्राप्स्यति कर्हिचित् । (९६।१)

मदालये तु या नारी तुलापुरुषसंज्ञितम् ॥ (९६।२)

सम्पूज्य मण्डयेद् देवांल्लोकपालांश्च साग्निकान् । (९७।१)

सपत्नीकान्द्विजान्पूज्य वासोभिर् भूषणैस् तथा ॥ (९७।२)

भूतेभ्यस् तु बलिं दद्यादृत्विग्भिः सह देशिकः । (९८।१)

ततः प्रदक्षिणीकृत्य तुलामित्यभिमन्त्रयेत् ॥ (९८।२)

शुचिरक्ताम्बरो वा स्याद् गृहीत्वा कुसुमाञ्जलिम् । (९९।१)

नमस्ते सर्वदेवानां शक्तिस्त्वं परमा स्थिता ॥ (९९।२)

साक्षिभूता जगद्धात्री निर्मिता विश्वयोनिना । (१००।१)

त्वं तुले सर्वभूतानां प्रमाणमिह कीर्तिता ॥ (१००।२)

कराभ्यां बद्धमुष्टिभ्यामास्ते पश्यन्नुमामुखम् । (१०१।१)

ततो ऽपरे तुलाभागेन्यसेयुर् द्विजपुंगवाः ॥ (१०१।२)

द्रव्यमष्टविधं तत्र ह्यात्मवित्तानुसारतः । (१०२।१)

मन्दशभूते विप्रेन्द्र पृथिव्यां यदधिष्ठितम् ॥ (१०२।२)

सुवर्णं चैव निष्पावांस्तथा राजिकुसुम्भकम् । (१०३।१)

तृणराजेन्दुलवणं कुङ्कुमं तु तथाष्टमम् ॥ (१०३।२)

एषामेकतमं कुर्याद् यथा वित्तानुसारतः । (१०४।१)

साम्यादभ्यधिकं यावत् काञ्चनादि भवेद्द्विज ॥ (१०४।२)

तावत्तिष्ठेन्नरो नारी पश्चादिदमुदीरयेत् । (१०५।१)

नमो नमस्ते ललिते तुलापुरुषसंज्ञिते ॥ (१०५।२)

त्वमुमे तारयस्वास्मानस्मात्संसारकर्दमात् । (१०६।१)

ततो ऽवतीर्य मुरवे पूर्वमर्द्धं निवेदयेत् ॥ (१०६।२)

ऋत्विग्भ्यो ऽपरमर्द्धं च दद्यादुदकपूर्वकम् । (१०७।१)

तेभ्यो लब्धा ततो ऽनुज्ञां दद्याद् अन्येषु चार्थिषु ॥ (१०७।२)

सपत्नीकं गुरुं रक्तवाससी परिधापयेत् । (१०८।१)

अन्यांश्च ऋत्विजः शक्त्या गुरुं केयूरकङ्कणैः ॥ (१०८।२)

शुक्लां गां क्षीरिणीं दद्याल्ललिता प्रीयतामिति । (१०९।१)

अनेन विधिना या तु कुर्यान्नारी ममालये ॥ (१०९।२)

मत्तुल्या सा भवेद्राज्ञां तेजसा श्रीरिवामला । (११०।१)

सावित्रीव च सौन्दर्ये जन्मानि दश पञ्च च ॥ (११०।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१११।१)

एवं निशम्य वचनं गौर्या द्विजवरोत्तमः । (१११।२)

नमस्कृत्य जगामाशु धर्मराज निवेशनम् ॥ (१११।३)

तदा प्रभृति तत्तीर्थं ख्यातं शूलेश्वरीति च । (११२।१)

तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः ॥ (११२।२)

ब्राह्मणान् अन्नवासोभिः पिण्डैः पितृपितामहान् । (११३।१)

भक्तोपहारैर्देवेशमुमया सह शङ्करं ॥ (११३।२)

धूपगुग्गुलदानैश्च दीपदानैः सुबोधितैः । (११४।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तः स गच्छेच्छिवसन्निधिम् ॥ (११४।२)

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चिद् अभियुक्तो नरेश्वर । (११५।१)

अम्भिशापि तथा स्नातस्त्रिदिनं मुच्यते नरः ॥ (११५।२)

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रौ जागर्ति यो नरः । (११६।१)

उपवासपरः शुद्धः शिवं सम्पूजयेन्नरः । (११६।२)

प्रमुच्य पापसंमोहं रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (११६।३)

त्रिनेत्रश्च चतुर्बाहुः साक्षाद्रुद्रो ऽपरः । (११७।१)

क्रीडते देवकन्याभिर्यावच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ (११७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शूलेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टनवत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (११८।१)