श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महाराज तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

ब्रह्महत्याहरं प्रोक्तं रेवातटसमाश्रयम् । (१।३)

हनूमताभिधं ह्यत्र विद्यते लिङ्गमुत्तमम् ॥ (१।४)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

हनूमन्तेश्वरं नाम कथं जातं वदस्व मे । (२।२)

ब्रह्महत्याहरं तीर्थं रेवादक्षिणसंस्थितम् ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

साधु साधु महाबाहो सोमवंशविभूषण । (३।२)

गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं नाख्यातं कस्यचिन्मया ॥ (३।३)

तव स्नेहात्प्रवक्ष्यामि पीडितो वार्द्धकेन तु । (४।१)

पूर्वं जातं महद्युद्धं रामरावणयोरपि ॥ (४।२)

पुलस्त्यो ब्रह्मणः पुत्रो विश्रवास्तस्य वै सुतः । (५।१)

रावणस्तेन संजातो दशास्यो ब्रह्मराक्षसः ॥ (५।२)

त्रैलोक्यविजयी भूतः प्रसादाच्छूलिनः स च । (६।१)

गीर्वाणा विजिताः सर्वे रामस्य गृहिणी हृता ॥ (६।२)

वारितः कुम्भकर्णेन सीतां मोचय मोचय । (७।१)

विभीषणेन वै पापो मन्दोदर्या पुनःपुनः ॥ (७।२)

त्वं जितः कार्तवीर्येण रैणुकेयेन सो ऽपि च । (८।१)

स रामो रामभद्रेण तस्य संख्ये कथं जयः ॥ (८।२)

रावण उवाच । (९।१)

वानरैश्च नरैरृक्षैर्वराहैश्च निरायुधैः । (९।२)

देवासुरसमूहैश्च न जितो ऽहं कदाचन ॥ (९।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१०।१)

सुग्रीवहनुमद्भ्यां च कुमुदेनाङ्गदेन च । (१०।२)

एतैरन्यैः सहायैश्च रामचन्द्रेण वै जितः ॥ (१०।३)

रामचन्द्रेण पौलस्त्यो हतः संख्ये महाबलः । (११।१)

वनं भग्नं हताः शूराः प्रभञ्जनसुतेन च ॥ (११।२)

रावणस्य सुतो जन्ये हतश्चाक्षकुमारकः । (१२।१)

आयामो रक्षसां भीमः सम्पिष्टो वानरेण तु ॥ (१२।२)

एवं रामायणे वृत्ते सीतामोक्षे कृते सति । (१३।१)

अयोध्यां तु गते रामे हनुमान्स महाकपिः ॥ (१३।२)

कैलासाख्यं गतः शैलं प्रणामाय महेशितुः । (१४।१)

तिष्ठ तिष्ठेत्यसौ प्रोक्तो नन्दिना वानरोत्तमः ॥ (१४।२)

ब्रह्महत्यायुतस्त्वं हि राक्षसानां वधेन हि । (१५।१)

भैरवस्य सभा नूनं न द्रष्टव्या त्वया कपे ॥ (१५।२)

हनुमान् उवाच । (१६।१)

नन्दिनाथ हरं पृच्छ पातकस्योपशान्तिदम् । (१६।२)

पापो ऽहं प्लवगो यस्मात् संजातः कारणान्तरात् ॥ (१६।३)

नन्द्युवाच । (१७।१)

रुद्रदेहोद्भवा किं ते न श्रुता भूतले स्थिता । (१७।२)

श्रवणाज्जन्मजनितं द्विगुणं कीर्तनाद् व्रजेत् ॥ (१७।३)

त्रिंशज्जन्मार्जितं पापं नश्येद् रेवावगाहनात् । (१८।१)

तस्मात् त्वं नर्मदातीरं गत्वा चर तपो महत् ॥ (१८।२)

गन्धवाहसुतो ऽप्येवं नन्दिनोक्तं निशम्य च । (१९।१)

प्रयातो नर्मदातीरम् और्व्यादक्षिणसङ्गमम् ॥ (१९।२)

दध्यौ सुदक्षिणे देवं विरूपाक्षं त्रिशूलिनम् । (२०।१)

जटामुकुटसंयुक्तं व्यालयज्ञोपवीतिनम् ॥ (२०।२)

भस्मोपचितसर्वाङ्गं डमरुस्वरनादितम् । (२१।१)

उमार्द्धाङ्गहरं शान्तं गोनाथासनसंस्थितम् ॥ (२१।२)

वत्सरान् सुबहून् यावद् उपासांचक्र ईश्वरम् । (२२।१)

तावत्तुष्टो महादेव आजगाम सहोमया ॥ (२२।२)

उवाच मधुरां वाणीं मेघगम्भीरनिस्वनाम् । (२३।१)

साधु साध्वित्य् उवाचेशः कष्टं वत्स त्वया कृतम् ॥ (२३।२)

न च पूर्वं त्वया पापं कृतं रावणसंक्षये । (२४।१)

स्वामिकार्यरतस्त्वं हि सिद्धो ऽसि मम दर्शनात् ॥ (२४।२)

हनुमांश्च हरं दृष्ट्वा उमार्द्धाङ्गहरं स्थिरम् । (२५।१)

साष्टाङ्गं प्रणतो ऽवोचज्जय शम्भो नमो ऽस्तु ते । (२५।२)

जयान्धकविनाशाय जय गङ्गाशिरोधर ॥ (२५।३)

एवं स्तुतो महादेवो वरदो वाक्यम् अब्रवीत् । (२६।१)

वरं प्रार्थय मे वत्स प्राणसम्भवसम्भव ॥ (२६।२)

श्रीहनुमान् उवाच । (२७।१)

ब्रह्मरक्षोवधाज्जाता मम हत्या महेश्वर । (२७।२)

न पापो ऽहं भवेदेव युष्मत्सम्भाषणे क्षणात् ॥ (२७।३)

ईश्वर उवाच । (२८।१)

नर्मदातीर्थमाहात्म्याद्धर्मयोगप्रभावतः । (२८।२)

मन्मूर्तिदर्शनात् पुत्र निष्पापो ऽसि न संशयः ॥ (२८।३)

अन्यं च ते प्रयच्छामि वरं वानरपुंगव । (२९।१)

उपकाराय लोकानां नामानि तव मारुते ॥ (२९।२)

हनूमानं जनिसुतो वायुपुत्रो महाबलः । (३०।१)

रामेष्टः फाल्गुनो गोत्रः पिङ्गाक्षो ऽमितविक्रमः ॥ (३०।२)

उदधिक्रमणश्रेष्ठो दशग्रीवस्य दर्पहा । (३१।१)

लक्ष्मणप्राणदाता च सीताशोकनिवर्तनः ॥ (३१।२)

इत्युक्त्वान्तर्दधे देव उमया सह शङ्करः । (३२।१)

हनूमानीश्वरं तत्र स्थापयामास भक्तितः ॥ (३२।२)

आत्मयोगबलेनैव ब्रह्मचर्यप्रभावतः । (३३।१)

ईश्वरस्य प्रसादेन लिङ्गं कामप्रदं हि तत् । (३३।२)

अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च विनाशोत्पत्तिवर्जितम् ॥ (३३।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३४।१)

हनूमन्तेश्वरे पुत्र प्रत्यक्षप्रत्ययं शृणु । (३४।२)

यद्वृत्तं द्वापरस्यादौ त्रेतान्ते पाण्डुनन्दन ॥ (३४।३)

सुपर्वा नाम भूपालो बभूव वसुधातले । (३५।१)

तस्य राज्ञः सदा सौख्यं नरा दीर्घायुषः सदा ॥ (३५।२)

स पुत्रधनसंयुक्तश्चौरोपद्रववर्जितः । (३६।१)

शतबाहुर्बभूवास्य पुत्रो भीमपराक्रमः ॥ (३६।२)

आसक्तो ऽसौ सदा कालं पापधर्मैर् नरेश्वर । (३७।१)

अटाट्यत धरां सर्वां पर्वतांश्च वनानि च ॥ (३७।२)

वधार्थं मृगयूथानाम् आगतो विन्ध्यपर्वतम् । (३८।१)

तरुजातिसमाकीर्णे हस्तियूथसमाचिते ॥ (३८।२)

सिंहचित्रकशोभाढ्ये मृगवाराहसंकुले । (३९।१)

क्रीडित्वा स वने राजा नर्मदामानतः क्वचित् ॥ (३९।२)

हनूमन्तवने प्राप्तः शतक्रोशप्रमाणके । (४०।१)

चिञ्चिणीवनशोभाढ्ये कदम्बतरुसंकुले ॥ (४०।२)

नित्यं पालाशजम्बीरैः करंजखदिरैस्तथा । (४१।१)

पाटलैर् बदरैर्युक्तैः शमीतिन्दुकशोभितम् ॥ (४१।२)

मृगयूथैः समाछन्नशिखण्डिस्वरनादितम् । (४२।१)

पारावतकसङ्घानां समन्तात्स्वरशोभितम् ॥ (४२।२)

शरत्काले ऽरमद् राजा बहुले चाश्विनस्य सः । (४३।१)

वनमध्यं गतो ऽद्राक्षीद्भ्रमन्तं पिङ्गलद्विजम् ॥ (४३।२)

पुस्तिकाकरसंस्थं च पप्रच्छ चपलं द्विजम् ॥ (४४।१)

शतबाहुरुवाच । (४५।१)

एकाकी त्वं वने कस्माद् भ्रमसे पुस्तिकाकरः । (४५।२)

इतस्ततो ऽपि सम्पश्यन् कथयस्व द्विजोत्तम ॥ (४५।३)

ब्राह्मण उवाच । (४६।१)

कान्यकुब्जात्समायातः प्रेषितो राजकन्यया । (४६।२)

अस्थिक्षेपाय वै राजन्हनूमन्तेश्वरे जले ॥ (४६।३)

राजोवाच । (४७।१)

अस्थिक्षेपो जले कस्माद्धनूमन्तेश्वरे द्विज । (४७।२)

क्रियते केन कार्येण साश्चर्यं कथ्यतां मम ॥ (४७।३)

सुपर्वणः सुतो यानं त्यक्त्वा भूमौ प्रणम्य च । (४८।१)

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ब्राह्मणाय नरेश्वर । (४८।२)

समस्तं कथयामास वृत्तान्तं स्वं पुरातनम् ॥ (४८।३)

ब्राह्मण उवाच । (४९।१)

शिखण्डी नाम राजास्ति कन्यकुब्जे प्रतापवान् । (४९।२)

अपुत्रो ऽसौ महीपालः कन्या जाता मनोरथैः ॥ (४९।३)

जातिस्मरा सुचार्वङ्गी नर्मदायाः प्रभावतः । (५०।१)

पित्रा च सैकदा कन्या विवाहाय प्रजल्पिता ॥ (५०।२)

अनित्ये पुत्रि संसारे कन्यादानं ददाम्य् अहम् । (५१।१)

श्वःकृत्यम् अद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् । (५१।२)

न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं चास्य न चाकृतम् ॥ (५१।३)

कन्योवाच । (५२।१)

इच्छेयं यत्र कले हि तत्र देया त्वया पितुः । (५२।२)

पुत्रीवाक्यादसौ राजा विस्मितो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (५२।३)

शिखण्ड्य् उवाच । (५३।१)

कथ्यतां मे महाभागे साश्चर्यं भाषितं त्वया । (५३।२)

पितुर्वाक्येन सा बालोत्तमा ह्यागतान्तिकम् ॥ (५३।३)

कथयामास यद्वृत्तं हनूमन्तेश्वरे नृप । (५४।१)

कलापिनी ह्यहं तात युता भर्त्रावसं तदा ॥ (५४।२)

रेवौर्व्यासङ्गमन्तिस्था रेवाया दक्षिणे तटे । (५५।१)

हनूमन्तवने पुण्ये चिक्रीडाहं यदृच्छया ॥ (५५।२)

भर्तृयुक्ता च संसुप्ता रजन्यां सरले नगे । (५६।१)

आगता लुब्धकास्तत्र क्षुधार्ता वनमुत्तमम् ॥ (५६।२)

भर्तृयोगयुता पापैर्दृष्टाहं वधचिन्तकैः । (५७।१)

पाशबन्धं समादाय बद्धाहं स्वामिना सह ॥ (५७।२)

ग्रीवां ते मोटयामासुः पिच्छाछोटनकं कृतम् । (५८।१)

हुताशनमुखे तैस्तु सह कान्तेन लुब्धकैः ॥ (५८।२)

परिभर्ज्यावयोर् मांसं भक्षयित्वा यथेष्टतः । (५९।१)

सुप्ताः स्वस्थेन्द्रिया रात्रौ सा गता शर्वरी क्षयम् ॥ (५९।२)

प्रभाते मांसशेषं च जम्बुकैर् गृध्रघातिभिः । (६०।१)

मच्छरीरोद्भवं चास्थि स्नायुमांसेन चावृतम् ॥ (६०।२)

गृहीतं घातिनैकेन चाकाशात्पतितं तदा । (६१।१)

तं मांसभक्षणं दृष्ट्वा परे पक्षिण आगताः ॥ (६१।२)

दृष्ट्वा पक्षिसमूहं तु अस्थिखण्डं व्यसर्जयत् । (६२।१)

विहगानां समस्तानां धावतां चैव पश्यताम् ॥ (६२।२)

पतितं नर्मदातोये हनूमन्तेश्वरे नृप । (६३।१)

मदीयमस्थिखण्डं च पतितं नर्मदाजले ॥ (६३।२)

तस्य तीर्थस्य पुण्येन जाताहं पुत्रिका तव । (६४।१)

भूपकन्या त्वहं जाता पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ (६४।२)

जातिस्मरा नरेन्द्रस्य संजाता भवतः कुले । (६५।१)

तस्माद् विवाहं नेच्छामि मम भर्ता नृपोत्तम ॥ (६५।२)

विषमे वर्तते ऽद्यापि शकुन्तमृगजातिषु । (६६।१)

तस्यास्थिशेषं राजेन्द्र तस्मिंस्तीर्थे भविष्यति ॥ (६६।२)

तत्क्षेपणार्थं वै तात प्रेषयाद्य द्विजोत्तमम् । (६७।१)

एतत्ते सर्वमाख्यातं कारणं नृपसत्तम ॥ (६७।२)

मद्भर्ता विषमे स्थाने शकुन्तमृगजातिषु । (६८।१)

यदि प्रेषयसे तात कंचित्त्वं नर्मदातटे ॥ (६८।२)

तस्याहं कथयिष्यामि स्थानैश्चिह्नैश्च लक्षितम् । (६९।१)

शिखण्डिनाप्यहं तत्र ह्याहूतो ह्यवनीपते ॥ (६९।२)

दास्यामि विंशतिग्रामान्गच्छ त्वं नर्मदातटे । (७०।१)

प्रेषणं मे प्रतिज्ञातमलक्ष्म्या पीडितेन तु ॥ (७०।२)

कन्योवाच । (७१।१)

गच्छ त्वं नर्मदां पुण्यां सर्वपापक्षयंकरीम् । (७१।२)

आग्नेय्यां सोमनाथस्य हनूमन्तेश्वरः परः ॥ (७१।३)

अर्धक्रोशेन रेवाया विस्तीर्णो वटपादपः । (७२।१)

करंजः कटहश् चैव सन्निधाने वटस्य च ॥ (७२।२)

न्यग्रोधमूलसांनिध्ये सूक्ष्मान्यस्थीनि द्रक्ष्यसि । (७३।१)

समूह्य तानि संगृह्य गच्छ रेवां द्विजोत्तम ॥ (७३।२)

आश्विनस्यासिते पक्षे त्रिपुरारिस्तु वै तिथौ । (७४।१)

स्नाप्य त्रिशूलिनं भक्त्या रात्रौ त्वं कुरु जागरम् ॥ (७४।२)

क्षिपेः प्रभाते तानि त्वं नाभिमात्रजलस्थितः । (७५।१)

इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठ विमुक्तिस् तस्य जायताम् ॥ (७५।२)

क्षिप्त्वास्थीनि पुनः स्नानं कर्तव्यं त्वघनाशनम् । (७६।१)

एवं कृते तु राजेन्द्र गतिस्तस्य भविष्यति ॥ (७६।२)

कथितं कन्यया यच्च तत्सर्वं पुस्तिकाकृतम् । (७७।१)

आगतो ऽहं नृपश्रेष्ठ तीर्थे ऽत्र दुरितापहे ॥ (७७।२)

सो ऽभिज्ञानं ततो दृष्ट्वा नीत्वास्थीनि नरेश्वर । (७८।१)

पूर्वोक्तेन विधानेन प्राक्षिपं नार्मदा मसिपुष्पवृष्टिः ऽशु साधु साध्विति पाण्डव । (७८।२)

विमानं च ततो दिव्यम् आगतं बर्हिणस् तदा ॥ (७८।३)

दिव्यरूपधरो भूत्वा गतो नाके कलापवान् । (७९।१)

एवं तु प्रत्ययं दृष्ट्वा हनूमन्तेश्वरे नृप ॥ (७९।२)

चकारानशनं विप्रः शतबाहुश्च भूपतिः । (८०।१)

शोषयामासतुस् तौ स्वमीश्वराराधने रतौ ॥ (८०।२)

ध्यायन्तौ तस्थतुर्देवं शतबाहुद्विजोत्तमौ । (८१।१)

मासार्धेन मृतो राजा शतबाहुर् महामनाः ॥ (८१।२)

किङ्कणीजालशोभाढ्यं विमानं तत्र चागतम् । (८२।१)

साधु साधु नृपश्रेष्ठ विमानारोहणं कुरु ॥ (८२।२)

शतबाहुर् उवाच । (८३।१)

नायामि स्वर्गमार्गाग्रं विप्रो यावन्न संस्थितः । (८३।२)

उपदेशप्रदो मह्यं गुरुरूपी द्विजोत्तमः ॥ (८३।३)

अप्सरस ऊचुः । (८४।१)

लोभावृतो ह्ययं विप्रो लोभात् पापस्य संग्रहः । (८४।२)

हनूमन्तेश्वरे राजन्ये मृताः सत्त्वमास्थिताः ॥ (८४।३)

ते यान्ति शांकरे लोके सर्वपापक्षयंकरे । (८५।१)

नैव पापक्षयश्चास्य ब्राह्मणस्य नरेश्वर ॥ (८५।२)

गृहं च गृहिणी चित्ते ब्राह्मणस्य प्रवर्तते । (८६।१)

शतबाहुस्ततो विप्रम् उवाच विनयान्वितः ॥ (८६।२)

त्यज मूलमनर्थस्य लोभमेनं द्विजोत्तम । (८७।१)

इत्युक्त्वा स्वर्ययौ राजा स्वर्गकन्यासमावृतः ॥ (८७।२)

दिनैः कैश्चिद्गतो विप्रः स्वर्गं वैतालिकैर्वृतः । (८८।१)

बर्ही च काशीराजस्य पुत्रस् तीर्थप्रभावतः ॥ (८८।२)

आत्मानं कन्यया दत्तं पूर्वजन्म व्यचिन्तयन् । (८९।१)

सा च तं प्रौढमालोक्य पितुराज्ञामवाप्य च । (८९।२)

स्वयंवरे स्वभर्तारं लेभे साध्वी नृपात्मजम् ॥ (८९।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (९०।१)

एतद्वृत्तान्तम् अभवत् तस्मिंस्तीर्थे नृपोत्तम । (९०।२)

एतस्मात् कारणान्मेध्यं तीर्थम् एतत् सदा नृप ॥ (९०।३)

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालं नरेश्वर । (९१।१)

विशेषाच्चाश्विने मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् ॥ (९१।२)

स्नापयेद् ईश्वरं भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा । (९२।१)

दध्ना च खण्डयुक्तेन कुशतोयेन वै पुनः ॥ (९२।२)

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेच् च महेश्वरम् । (९३।१)

ततः सुगन्धपुष्पैश्च बिल्वपत्रैश्च पूजयेत् ॥ (९३।२)

मुचकुन्देन कदेन जातीकाशकुशोद्भवैः । (९४।१)

उन्मत्तमुनिपुष्पौघैः पुष्पैस्तत्कालसम्भवैः ॥ (९४।२)

अर्चयेत् परया भक्त्या हनूमन्तेश्वरं शिवम् । (९५।१)

घृतेन दापयेद् दीपं तैलेन तदभावतः ॥ (९५।२)

श्राद्धं च कारयेत् तत्र ब्राह्मणैर् वेदपारगैः । (९६।१)

सर्वलक्षणसम्पूर्णैः कुलीनैर् गृहपालकैः ॥ (९६।२)

तर्पयेद् ब्राह्मणान् भक्त्या वसनान्नहिरण्यतः । (९७।१)

नरकस्था दिवं यान्तु प्रोच्येति प्रणमेद् द्विजान् ॥ (९७।२)

पतितान् वर्जयेद् विप्रान् वृषली यस्य गेहिनी । (९८।१)

स्ववृषं चापरित्यज्य वृषैर् अन्यैर् वृषायते ॥ (९८।२)

वृषलीं तां विदुर्देवा न शूद्री वृषली भवेत् । (९९।१)

ब्रह्महत्या सुरापानं गुरुदारनिषेवणम् ॥ (९९।२)

सुवर्णहरणन्यासमित्रद्रोहोद्भवं तथा । (१००।१)

नश्यते पातकं सर्वम् इत्येवं शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (१००।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१०१।१)

वाक्प्रलापेन भो वत्स बहुनोक्तेन किं मया । (१०१।२)

सर्वपातकसंयुक्तो दद्याद् दानं द्विजन्मने ॥ (१०१।३)

गोदानं च प्रकर्तव्यम् अस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । (१०२।१)

गोदानं हि यतः पार्थ सर्वदानाधिकं स्मृतम् ॥ (१०२।२)

सर्वदेवमया गावः सर्वे देवास् तदात्मकाः । (१०३।१)

शृङ्गाग्रेषु महीपाल शक्रो वसति नित्यशः ॥ (१०३।२)

उरः स्कन्दः शिरो ब्रह्मा ललाटे वृषभध्वजः । (१०४।१)

चन्द्रार्कौ लोचने देवौ जिह्वायां च सरस्वती ॥ (१०४।२)

मरुद्गणाः सदा साध्या यस्या दन्ता नरेश्वर । (१०५।१)

हुङ्कारे चतुरो वेदान् विद्यात्साङ्गपदक्रमान् ॥ (१०५।२)

ऋषयो रोमकूपेषु ह्यसंख्यातास् तपस्विनः । (१०६।१)

दण्डहस्तो महाकायः कृष्णो महिषवाहनः ॥ (१०६।२)

यमः पृष्ठस्थितो नित्यं शुभाशुभपरीक्षकः । (१०७।१)

चत्वारः सागराः पुण्याः क्षीरधाराः स्तनेषु च ॥ (१०७।२)

विष्णुपादोद्भवा गङ्गा दर्शनात्पापनाशनी । (१०८।१)

प्रस्रावे संस्थिता यस्मात् तस्माद् वन्द्या सदा बुधैः ॥ (१०८।२)

लक्ष्मीश्च गोमये नित्यं पवित्रा सर्वमङ्गला । (१०९।१)

गोमयालेपनं तस्मात् कर्तव्यं पाण्डुनन्दन ॥ (१०९।२)

गन्धर्वाप्सरसो नागाः खुराग्रेषु व्यवस्थिताः । (११०।१)

पृथिव्यां सागरान्तायां यानि तीर्थानि भारत । (११०।२)

तानि सर्वाणि जानीयाद् गौर्गव्यं तेन पावनम् ॥ (११०।३)

युधिष्ठिर उवाच । (१११।१)

सर्वदेवमयी धेनुर्गीर्वाणाद्यैरलंकृता । (१११।२)

एतत्कथय मे तात कस्माद् गोषु समाश्रिताः ॥ (१११।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (११२।१)

सर्वदेवमयो विष्णुर् गावो विष्णुशरीरजाः । (११२।२)

देवास्तदुभयात् तस्मात् कल्पिता विविधा जनैः ॥ (११२।३)

श्वेता वा कपिला वापि क्षीरिणी पाण्डुनन्दन । (११३।१)

सवत्सा च सुशीला च सितवस्त्रावगुण्ठिता ॥ (११३।२)

कांस्यदोहनिका देया स्वर्णशृङ्गी सुभूषिता । (११४।१)

हनूमन्तेश्वरस्याग्रे भक्त्या विप्राय दापयेत् ॥ (११४।२)

नियमस्थेन सा देया स्वर्गमानन्त्यम् इच्छता । (११५।१)

असमर्थाय ये दद्युर् विष्णुलोके प्रयान्ति ते ॥ (११५।२)

असौ लोके च्युतो राजन्भूतले द्विजमन्दिरे । (११६।१)

कुशलो जायते पुत्रो गुणविद्याधनर्द्धिमान् ॥ (११६।२)

सर्वपापहरं तीर्थं हनूमन्तेश्वरं नृप । (११७।१)

शृण्वन्विमुच्यते पापाद् वर्णसंकरसंभवात् ॥ (११७।२)

दूरस्थश्चिन्तयन् पश्यन् मुच्यते नात्र संशयः ॥ (११८।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे हनूमन्तेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्र्यशीतितमो ऽध्यायः ॥ (११९।१)